Territoires (2010)

Focus.

Da's wat deze film een beetje mist. Er zitten zeker aardige momenten in deze film, maar ook teveel scenes waar de film een andere wending neemt en een tijdje lang van het pad afdwaalt. Best jammer, want hier had toch wel meer ingezeten.

De opening mag er in ieder geval zijn. De bust die compleet uit de hand loopt was scherp en benauwdend. Het stuk daarna in de kooien heel wat minder boeiend. Had er eigenlijk helemaal uitgemogen, waardoor men veel meer tijd in de Guantanamo-achtige setting had kunnen doorbrengen. De scenes daar waren nu wat gehaast. De film laat het ook wat na om al te grafisch te zijn, iets wat toch wel in deze rauwe setting gepast had.

Ook het verhaaltje met de detective (slechte acteur trouwens) doet de film geen goed. Het lijkt vooral op filler om tot een open einde te komen (te weinig materiaal anders), maar na een uur een volledig nieuw personage met dramatische achtergrond introduceren in een horrorfilmpje als dit .. niemand die er op zit te wachten heb ik zo het idee.

Los daarvan kent de film zeker wel z'n momenten. Wel enigszins ironisch is dat de ene z'n foltering de andere z'n feestje blijkt te zijn. De scenes met de strobe en snoeiharde metal en industrial zijn erg cool, de personages leken het wat minder te appreciëren Moest iemand trouwens weten te achterhalen welke muziek er daar gebruikt werd ...

Film met aardig wat potentieel dus. ZItten een aantal sterke momenten in die dik weten te overtuigen, maar de film wijkt teveel van het padje af om echt te blijven boeien. Sommige sequenties zijn gewoon saai, wat je telkens weer uit de film haalt.

3.0*

Wat een geweldig begin! Ik zat werkelijk aan mijn stoel gekluisterd en dacht deel te gaan nemen aan een modern horrormeesterwerk. Helaas is de rest van de film nergens zo subliem als het eerste half uur. De twee bad guys verliezen hun weirdness al redelijk snel en de film introduceert op een gegeven moment een personage dat me gestolen kon worden. Erg jammer, want het eerste half uur is werkelijk subliem en kent een van de sterkste spanningsopbouwen die ik de laatste tijd heb gezien.

3*

'k dacht dat het een soort Saw ripoff ging worden, maar het is toch anders uitgedraaid, maar daarom niet slechter. Nee, 'k heb me er prima mee vermaakt. 'k zat direct in het verhaal en 'k leefde wel mee met de verschillende personages, dus qua verhaal en cast zat het wel snor. Ook de speelduur zat goed, niet te lang en niet te kort.

Voor de rest zat het einde ook goed, dus dit is ook altijd wel leuk meegenomen.

Erg gestoorde psychologische horrorfilm. Wie zijn hier de slachtoffers en wie de daders?

We volgen een groepje feestlustige jongeren die net terugkomen van een feest in Canada en weer terug naar huis in Amerika gaan. Alle vrolijkheid lijkt wel bluf te worden wanneer ze bij de grenspost te maken krijgen met 2 hele ongure kille agenten die al heel gouw iets in hun mars hebben en het al helemaal niet hebben op hun Arabische vriend Jalil. Wanneer der een zakje wiet word gevonden in hun kofferbak, zijn de agenten (stiekem gezegd) als een kind zo blij, want het blijken bewakers te zijn van Guantanamo Bay en die zitten altijd wel met smart te wachten om mensen zowel psychisch als fysiek, helemaal te slopen.

Zo gezegd, zo gedaan, de jongeren worden meegenomen naar het bos en opgesloten in hondenkooien, en worden aangesproken met een nummer. Dit is het begin van een zenuwslopende nachtmerrie voor de jongeren. De pijn, kwellingen en de gekte word ook hier op een uiterste manier in beeld gebracht en soms kan je de claustrofobische angst gewoon voelen. Wanneer we langzaam maar zeker achter de achtergrond komen van de twee agenten slaat de verwarring helemaal toe. Om antwoord te geven op mijn vraag bovenaan: Zowel de jongeren als de agenten zijn slachtoffers. Het einde is ook erg creepy.

Echt een on-Hollywoodiaanse film die je helemaal binnenstebuiten trekt en ook goed met je weet te spelen. De sfeer is ook erg rauw en druilerig en weet het ook alleen maar akeliger te maken en de spanning is vaak om te snijden. Dit is gewoonweg weer een verbazingwekkend stukje cinema.

4,0*

Niet heel slecht, maar ik heb het nu wel een beetje gehad met dit soort films waarin er op los wordt gefolterd. Ik kreeg al snel het gevoel dat ik het allemaal al wel eens gezien had.

Op de vraag 'waarom?' krijg je in dit soort films zelden een antwoord, zo ook in Territories.

Het laatste gedeelte met de detective vond ik maar eigenaardig en snel uit de mouw geschud omdat de inspiratie op leek. Het open einde viel me ook een beetje tegen.

Een horror film vond ik het al helemaal niet.

2,5 sterren

Sterk eerste halfuur, matig laatste halfuur. Geen idee waarom Abbou het nodig vond om out of the blue die detective te introduceren. Niet dat het meteen rampzalig werd of zo, het werd nog best sfeervol gebracht allemaal, maar de film had gewoonweg beter bij de kern kunnen blijven. Kwam nogal inspiratieloos over. Zeker na een nijpend sterk eerste halfuur, dat dankzij de ruwheid en het beklemmende sounddesign best indrukwekkend is. Jammer dus dat het hoe langer hoe meer de mist inging. Kleine 3*.

Horrorfans weten het natuurlijk al langer maar de onherbergzame bossen van Amerika worden bevolkt door een legio aan wappies. Dus als twee mannen, twee vrouwen en tiener terugkeren van een huwelijksreceptie in Canada, aan de kant worden gezet door twee grenspolitie-agenten, weet je dat het er niet goed uitziet voor hen. Beide heren zijn namelijk van mening dat Guantánamo Bay nooit gesloten had moeten worden en men te tolerant is ten opzichte van buitenlanders. Die eerste scènes zijn erg intens en behoren tot het beste van de film. Het tempo is vrij snel en het helpt dat je meteen in de situatie wordt gegooid. Het nadeel is dat het tegen het einde gewoon stoom verliest. De fysieke en psychische martelingen zijn wat te fragmentarisch (zwarte fade-outs) en de marteling bestaan meer uit de voortschrijdende ontmenselijking van de gedetineerden. Ze waren dus eerder subtiel i.p.v. echte torture porn. Wat meer gore had de film wel iets meer impact kunnen gegeven! Echter de cast maakte wel veel goed en speelde erg overtuigd hun rol. Daarnaast besteedt het ook aandacht aan de folteraars. Deze zijn redelijk meedogenloos en doen politieke uitspraken waarbij de kijkers zich ongetwijfeld ongemakkelijk zal voelen. Voor sommigen zal het einde ook een teleurstelling zijn. Echter, ik vond dit best passend en goed. Tja en als je film opent met Dirge van Death In Vegas heb je een streep je voor! Fijne eenvoudige maar goede horrorfilm!