Grave Encounters (2011)

Een redelijke film in z'n genre. Er zitten een aantal perfect getimede schrikeffecten in die me toch wel een paar centimeter uit de bank deden veren. Ik vloog bijna tegen het plafond toen die arm uit de muur kwam om het meisje te grijpen. Ook al voelde je het schrikeffect aankomen, toch werkte die subliem. Naast dit soort geslaagde effecten zijn er ook minder succesvolle scenes zoals wanneer al die zwarte armen en handen uit de muren komen. Veel faker dan dat komen ze niet snel.

Dat is eigenlijk ook het hele verhaal van Grave Encounters. Aan de ene kant is het een prima geestenfilm, handheld camerawerk dus sowieso al +1 qua engheid. Aan de andere kant zijn de acteerprestaties soms echt tergend slecht, de geesten, eenmaal in beeld, zijn meer zombies en dus in mijn ogen niet eng en het idee van een andere 'tijdszone' en de ruimtes die blijven veranderen voegt niets toe aan het verhaal.

Echter door de continue spanning (zo'n donker gebouw midden in de nacht met nachtzicht camera's blijft toch scary shit) en een aantal zeer goed geslaagde schrikeffecten vind ik Grave Encounters toch 3,5* waard. Er zijn engere films, maar voor de fans van The Blair Witch Project en Paranormal Activity is dit absoluut een aanrader.

Een samengeraapt zooitje. Al deze films lenen wel van elkaar, maar Grave Encounters maakt het een beetje te bont. Blair Witch, Paranormal Activity, [Rec] en The Haunting komen allemaal voorbij. Het aspect van het veranderende huis van laatstgenoemde vond ik hier wel aardig toegepast, maar er werd uiteindelijk weinig mee gedaan. Deze realistische benadering werkt toch het beste met suggestie en daarin gaan The Vicious Brothers uiteindelijk mee de fout in. De geesten zijn verre van overtuigend en ogen wel erg cheap. Ook duurt de film mij wat te lang. Gemiste kans, want de setting was een ideale.

2,5*

Geen zwakke film hoor tsa_tsa, het is een op sommige momenten spannende film.

Maar kan je niet wat meer vertellen behalve dat het verhaal rammelt.

Verder aardig wat schrik momenten ook in de film, en het zag er ook goed uit.

3,5 ster

Matig.

Alweer zo'n 'cam-filmpje' dacht ik. Op zich niet erg, want de meesten vind ik redelijk tot goed geslaagd. Deze viel me jammer genoeg nogal tegen. Het idee van de reality show is leuk. Alleen wordt het verhaal nogal overdreven gebracht en is het acteerwerk niet al te best, soms zelfs tenenkrommend. Met name de presentator van de show vond ik een irritant personage.

Leuk idee, mindere uitwerking. 4.5/10*

Ben het eens met Dutchtuga, de setting maakt de film nog enigszins spannend en geeft de film een leuk sfeertje mee. Maar daar is het dan ook wel mee gezegd, niks aan Grave Encounters is origineel en je hebt alles eigenlijk al wel een keer gezien. Daarnaast zijn veel scares ontzettend voorspelbaar(vooral die bij de badkuip) en duurt de film net even een kwartier te lang. Camfilms moeten niet te lang duren.
Het is maar dat filmen met een handycam in donkere gangetjes in een eng gebouw nooit barslechte cinema kan opleveren, want het is af en toe gewoon wel effectief. Maar voor de rest weet de film niet heel erg te imponeren.

2,5*

Kon beter.

Ik hou op zich wel van dit subgenre, meestal vallen er dan ook wel wat leuke momenten uit een film als deze te halen. Grave Encounters is alleen wat te opzichtig soms, waardoor het aan effect verliest.

De aanloop (zoals wel vaker) duurt wat te lang. Het boeltje acteurs zijn niet al te best en ook de personages zijn niet fijn genoeg om gewoon te volgen. Af en toe wel een geinige sneer naar het soort programmas waar de film zich op baseert, verder ook een slimme intro die redelijk effectief doet uitschijnen dat dit een voorloper in z'n soort was.

Punt blijft dat het bij dit soort films niet genoeg is om zomaar wat met je cam te zwaaien in het donker. Wat me uiteindelijk het meest verveelde waren de identieke schrikmomenten doorheen de film. Ze denken iets te zien, er gebeurt iets, ze lopen weg en je krijgt van telkens weer een haperende camera. Vooral dat laatste werd vervelend, alsof hetzelfde grafische effectje over en over gebruikt werd.

Op het einde was er ook niet bepaald veel coherentie meer. Je krijgt loshangende scenes die telkens naar een scare leiden. En dan weer opnieuw, en opnieuw, en opnieuw. Sommige stukjes waren nog wel leuk gedaan, de kamer met de handen had best wat langer in beeld gemogen, maar over het algemeen maakt het iets te weinig indruk.

Vermakelijk blijft het wel, er zitten een aantal sterke ideeën in en bij momenten is de film best effectief, maar het mist de klasse van de toppers in dit genre. Voor een betere poging, probeer The Tunnel eens.

3.0*

Horror opgenomen met de handycam, over een TVploeg in een oud gesticht vol geesten. Het eerste uur is allemaal wat opbouw en heeft alleen maar een paar indirecte griezelscenes waar bv Paranormal Activity vol mee zit (deur slaat plots dicht, wat enge geluidjes etc). Na een uur zijn er ook wat directe griezelscenes die redelijk getimed zijn en nog enig effect hebben. Maar het is allemaal vol cliches en zonder overtuiging, en het voegt niets want er zijn zat van dit soort films.

Wil je griezelen, kijk dan eens naar Thaise films zoals The Screen at Kamchanod of nog beter Coming Soon.

Matige horror die verschillende bekende voorgangers probeert te combineren tot een spannend geheel. Bij vlagen lukt dit ook, maar komt dit eigenlijk door de uitstekende gekozen locatie in plaats van de uitwerking.

Natuurlijk is dit kunstje al veel vaker gedaan en ook Grave Encounters weet er helaas geen eigen draai aan te geven. De acteurs doen hun best maar weten het geheel niet naar een hoger niveau te brengen. Gelukkig zijn de effecten van redelijke kwaliteit, ook al worden ze niet altijd even effectief ingezet. Het is jammer dat de geesten steeds meer op halve zombies gaan lijken en hierdoor de mysterieuze al snel verdwijnt.

Op zich best een vermakelijke film maar niet goed genoeg voor een voldoende.

2,5*

Intens handheld geschoten horrorfilmpje waarbij een stelletje nepgeestenjagers zich opsluit in een verlaten psychiatrische instelling. Settings als deze zijn uitgelezen materiaal voor een beangstigende sfeert en de regie maakt hier ook dankbaar gebruik van. Vooral wanneer het gebouw een eigen leven begint te leiden...

Films als deze zijn tegenwoordig dik gezaaid, maar Grave Encounters schiet er toch tussenuit dankzij de vele schrikmomenten inherent aan dit genre, enkele originele elementen en de zelfspot die het geheel geloofwaardiger maakt - net omdat de crew het aavankelijk allemaal bullshit lijkt te vinden. Daarnaast ook een pluim voor die hilarische tuinman die met zijn ultrakorte rol een oscar verdient.

Goedkoop griezelen

We nemen een groep acteurs, verplaatsen ze vanuit de theater zaal naar een locatie en laat ze hier hun stuk opvoeren. Dit is helaas precies wat gebeurt bij Grave Encounters. Als kijker hebben we allang in ons achterhoofd dat het niet om zogenaamd ''found footage'' materiaal gaat, leuk is het echter wel als die illusie gewekt wordt. Maar juist in dit belangrijke punt slaagt het project niet. Alles voelt veel te theatraal aan, de spanning is te kunstmatig opgevoerd en de geestverschijningen lijken niet eens op geestverschijningen.

Het belangrijkste nadeel is dat de film je niet bepaald kippenvel weet te bezorgen.
Het idee en de setting lieten me op voorhand al gruwelen, maar zodra de eerste paranormale entiteiten zich lieten zien was het al snel gedaan met die opgebouwde spanning. Naarmate het verhaal vordert wordt het steeds erger. meerdere handen die door de muren en het plafon heenkomen en overduidelijk door een goedkoop computer programma in het beeld zijn gezet? Om maar een voorbeeld te geven. Ook de eindscène is een flinke domper. Deze zou zo uit een aflevering van Supernatural kunnen komen en voelt zo gerecycled aan dat je je af gaat vragen hoe ze hier in godsnaam mee aan durven te komen zetten.

Een leuk gevonden opzet en een prachtige locatie, blijken wederom geen garantie te geven voor een goede uiteenzetting van het geheel, bewijst Grave encounters ons wederom weer. De film bevat wel enkele goed getimede schrik momenten echter is het jammer dat het geheel hier omheen mij verder geen schrik in wist te boezemen.

2,5*

Ik ben een groot fan van het handycam subgenre. Vooral het effectieve gespeel met suggestiviteit dat resulteert in psychisch ongemak. Wat mij betreft is dat 'echte' horror. Het handycam concept versterkt dit effect enorm en zo ook bij deze Grave Encounters. Helaas denken de Vicious Brothers dat ze hiervoor toch wat sensaties nodig hebben, wat meer fout dan goed doet.

Duidelijke overkill. De eerste sensationele scare met dat meisje was erg goed maar de broers voeren het veel te ver door. Teveel van dit soort scares, vooral schrikeffecten door geluidseffecten en de insanity bij die technische man is de spreekwoordleijke druppel. Jammer. Al vind ik de insteek wel erg interessant, met de crew die het maar onzin vinden en het hoogtepunt is het stuk met de tuinman .

Zeker niet zo slecht maar helaas worden de middelen niet optimaal benut. Niet zo sterk als zijn counterparts, mede door de overkill aan sensatie maar toch zeer degelijke middelmaat.

'' Monsters aren't real baby.''

Wanneer mijn vriend zegt: 'Niet kijken schat, waardeloze film.' wil ik hem meteen zien. Niet omdat hij een slechte smaak heeft in films, maar puur omdat ik dan nieuwsgierig word. En tsja, ik vind wel vaker 'waardeloze' films juist wél goed. Plus het leek me wel aardig wat potentie hebben, deze Grave Encounters.

Maar soms, heel soms... heeft mijn vriend gelijk.

Ik had het inderdaad beter over kunnen slaan. Ik dacht dat het wel lekker griezelen zou worden, maar helaas. Ik heb Pokémon afleveringen gezien waar meer spanning in zat. Wanneer het zogenaamd eng moest worden, vond ik het eigenlijk maar een potje irritant. Voor mij was het domper na domper na domper. Ze willen te graag, en dat werkt tegen. Jammer. Ook het 'leentjebuur effect' werkte me op mijn zenuwen, iets wat je al snel kunt verwachten bij een film als deze. Het blijft moeilijk om dingen uit bekendere en betere films te ontwijken.

Het idee is leuk, de uitwerking niet.

De opzet van de film mag ik wel, het cam-idee en de locatie. Verder was echt alles niet naar mijn smaak in deze film. De acteurs acteerden niet goed en ook is de film het eerste gedeelte erg saai. Het tweede gedeelte gebeurd er wat meer, maar nog wordt de film niet echt spannend. (op 1 schrikmoment na) Teleurstelling!

Spannende film. Vooral het begin vond ik erg freaky, helaas duurde dat niet lang en werd de film op een gegeven moment iets te langdradig en minder eng. Maar ja een horrorfilm op locatie met een handcam is toch wel iets waar ik echt bang van kan worden. Dat gebouw zag er dan ook erg eng uit, en vanaf dat moment ging mijn hart al wat sneller kloppen. Jammer genoeg werd de film halverwege eerder raar dan eng. Met de tijd wat niet klopte en de mensen die ineens verdwenen, vond ik dan weer jammer want het kwam gelijk iets minder realistisch over. Maar toch ben ik een aantal keren goed geschrokken, bijvoorbeeld bij de scene waar iets of iemand ineens het haar optilde van Sasha, wat was ik bang haha daar kan ik echt niet tegen.

Acteerwerk was verder prima, en zo ook de sfeer. Vind ik altijd geweldig in dit soort horrorfilms. Echt jammer alleen van het laatste half uur, maar ja al met al vond ik dit wel een goede horrorfilm in zijn genre. Mogen er meer van gemaakt worden

3.5*

Mnee een van de slechtste in z'n soort die ik gezien heb, wat een verneuking van het mooie locatie-potentieel. Met de insteek als je nu NOG niet bang bent... lukt het nooit: te voorspelbare schrikmomenten, spullen die bewegen, fysieke aanvallen van 'zombieachtigen' én een bewegend gebouw; teveel van alles maar het totaal is weinig. En zulk slecht acteerwerk is funest voor dit genre, gauw vergeten. Nou oke het begin is wel tof met de Discovery-achtige intro.

Middelmatige rip-off van films als The Blair Witch Project, [Rec] en Paranormal Activity. De setting (een verlaten gesticht) is effectief gekozen, maar er zijn te weinig enge momenten en de cast is volstrekt inwisselbaar. Sporadisch best creepy en er zijn originele details die bijdragen aan de naargeestige sfeer (zoals het bizarre tijdverloop), maar de makers van de film kunnen uiteindelijk niet zorgen voor een memorabel horrorwerkje. Dit komt helaas niet boven het maaiveld uit.

Gemengde gevoelens.

Rave Encounters is met vlagen erg saai, maar de weinige schrikmomenten zijn wel effectief. De setting is wel erg goed gekozen. De special effects waren nu niet zo goed, maar vreemd genoeg had ik er geen last van. Het acteerwerk was wel erg goed. Alleen zit ik weer met zo'n vreemd gevoel met het einde. Waarom eindigt elke found footagefilm zo? 3*

Hoera, eindelijk weer een vette found footage film.

Uit eigen ervaring kan ik zeggen hoe eng het is, 's nachts in een verlaten gebouw vertoeven, en opspringen van elk geluidje. Het eerste gedeelte vond ik dus erg herkenbaar, en ook de sfeer van 'reality-programma's' als Ghost Lab was in die eerste scènes erg goed getroffen. Je kunt je je echt voorstellen dat de makers van dat programma zo te werk gaan, compleet met de valse verklaringen.

In de omkoop-scène en de introductie van het medium wordt al duidelijk dat we te maken hebben met oplichters die slechts uit zijn op geld en faam. Het zijn personages die je moeilijk aardig kunt vinden, en dat is wel een licht probleem in hoeverre je sympathie opwekt voor deze personages. Maar dat was voor mij slechts een klein minpuntje, want het gaat me bij deze films gewoon om de enge scènes.

En die waren er echt wel genoeg. Zoals ik al zei, in het begin is het puur genieten hoe deze karakters met het concept omgaan maar zichzelf langzaam maar zeker toch een beetje gek maken, al voor er nog maar iets engs gebeurt is. En dan komen langzaam de eerste plaagstootjes. Het is allemaal erg subtiel, een geluidje hier en een open-kruipend raam daar, genoeg om je al een beetje ongemakkelijk te maken.

En dan komen de geesten pas echt om de hoek kijken. en wordt het echt leuk. Er wordt bij deze film wel gebruik gemaakt van digitale effecten, maar die zijn wel goed gedaan en niet te veel en nadrukkelijk in beeld. Dat heeft natuurlijk weer te maken met de handheld stijl van filmen, en dat komt films als deze alleen maar ten goede. Er wordt af en toe een beetje te veel leentjebuur gespeeld bij films als Blair Witch en vooral de beruchte badkuip-scène uit Rec 2, maar de geestverschijningen zijn effectief gedaan.

Origineel was wel het feit dat de tijd geen logisch verloop meer kent en dat gangen die er eerst wel waren nu gewoon doodlopen of overgaan in totaal nieuwe gangen. Dit gaf alles een desoriënterend gevoel en was een leuke toevoeging. Sommige geesten-aanvallen waren ook erg kunstig, en de afwisseling tussen handheld en statische camera's werkte goed als afwisseling.

Bij films als deze moet je het feit dat er constant gefilmd wordt af en toe met een korreltje zout nemen, maar hier wordt dat feit nog enigszins gerechtvaardigd door het feit dat de personages het licht van de camera echt nodig hebben en het feit dat de presentator naarmate de film verder doordraait en alles per sé vast wil leggen. Sommigen zullen dit flauw vinden, maar nogmaals, als de film spannend is vergeef ik vaak een beetje gebrek aan logica, en deze film WAS spannend. En uIteindelijk kent de film weer een lekker zwartgallig en vaag einde, iets wat ik wel kan waarderen op z'n tijd.

Ik heb me uitstekend vermaakt met Grave Encounters, dat na het uiterst teleurstellende the Devil Inside gelukkig bevestigt dat er nog genoeg engs te halen valt uit het found footage genre.

1 woord: geweldig

Deze film houd je continue in spanning, het is ook goed gedaan dat je het monster
Niet te vaak ziet, en wanneer je het ziet schrik je. Het ziet er allemaal lekker creepy uit.

Dit is een film die je echt in de late avonduren moet kijken dan komt ie het best tot ze recht.

4*

In dit subgenre verschijnen de laatste jaren opvallend veel films, waarvan de een duidelijk wat beter is dan de ander. Grave Encounters behoort helaas tot die laatste categorie en vind ik persoonlijk een van de mindere van zijn soort.

Vooral de opbouw is aan de lange kant. Vaak zijn het nietszeggende oninteressante personages, waar je in dit soort films ook niet teveel aandacht aan moet besteden. Dat moet men wel en voordat het allemaal echt begint, zijn we alweer een tijdje verder. Eenmaal in het gebouw aangekomen, weet je als kijker natuurlijk wel een beetje wat er gebeuren gaat. Het is ook jammer dat men de suggestieve spanning niet lang weet vast te houden. Zodra de geesten in beeld verschijnen, wat redelijk snel gebeurt, moet Grave Encounters het vooral nog hebben van de effectieve schrikmomenten. Daarvan zitten er wel een aantal aardige in, maar ook op dat gebied valt het allemaal enigszins in herhaling.

Het zorgt ervoor, dat ondanks wat aardige effecten, de film ietwat als een nachtkaars uitdooft. Het enige wat nog wel mooi was, was het bloedbad, dat er in het donker wel mooi uitzag. Ik blijf overigens van mening dat er nog altijd veel potentie in dit soort films zit. Pak het allemaal iets anders aan en je hebt zo weer een goede horror te pakken. Pak je het echter net verkeerd aan, dan krijg je dus zoiets als dit, oftewel een matige horror.

2,0*

Mist het een en ander.

De opbouw is best aardig. (behalve de intro) maar de camera's neerzetten en het gebouw zelf. Er gebeurt erg weinig waardoor de spanning best begint op te borrelen. De acteurs lijken ook wat opzichtig nep, omdat het programma wat ze maken nep is. Kon ik wel hebben. Helaas wanneer de mayhem moet beginnen, blijken de acteurs ook daadwerkelijk erg matig en weet het de Eerie sfeer er niet helemaal uit te halen. Zo was het wat jammer dat de geesten wat te tastbaar waren op momenten. Vond de scene dat die paranormale gast werd opgepakt dan ook sterk. Maar dat die gast op hem af komt rennen en de deur hem tegenhoudt. Lijkt dan weer minder logisch....Ook het idee dat ze er nergens uit kunnen kon nog wel claustrofobischer uitgewerkt worden.

Al met al niet slecht, maar zeker geen must see binnen het subgenre.

2.5 sterren.

Doorsnee film die me aan Rec en Paranormal Activity deed denken, zonder het niveau te evenaren.

Aardig voor de liefhebber, niet slecht maar ook zeker niet geweldig.

"This is totally real."

Deze horror speelt veel leentjebuur bij films als: The Blair Witch Project, Paranormal Activity en [REC]. Maar boven alles deed het me wel erg veel denken aan een horror die ik recentelijk nog zag, genaamd The Crying Dead (2011). Zo een beetje alles is hetzelfde, van de setting tot aan de opzet toe. Ik las ergens dat het pure toeval was dat ze met een soortgelijke film bezig waren in hetzelfde jaar.

Enfin, Grave Encounters doet eigenlijk niet zoveel bijzonders t.o.v. de andere found footage films. De opbouw duurt naar mijn mening te lang, al is dit misschien bedoelt om je als kijker tegen het einde aan goed te laten schrikken. Helaas gaat die vlieger niet op voor deze film. Het is wel lachen dat er een beetje de spot wordt gedreven met soortgelijke shows en hoe nep het allemaal wel niet is, met name bij het interview met de tuinman ging ik helemaal stuk.

Alleen jammer dat de acteurs het niet zo best doen, daardoor gaat er een deel van de 'geloofwaardigheid' verloren. Daarnaast zijn de repetitieve scares niet buitengewoon te noemen. Een paar dingen waren nog wel goed gelukt, zoals: de badkuip met bloed en de kamer met de handen. Maar het was gewoon te weinig om de spanning erin te houden, waardoor het op een gegeven moment langdradig aanvoelt.

Al met al redelijk, zolang je er niet te veel van verwacht. Overigens vind ik het vergelijkbare The Crying Dead dan toch net iets beter.

2,5 Sterren.

Ik hou wel van dit soort films, geesten verhaaltjes in een afgelegen huis, in dit geval psychiatrische inrichting, en dan zeker omdat het 'found footage' principe bij deze film word gebruikt. In mijn vriendenkring haden de meeste de film al gezien en zij waren erg positief, helaas kon ik die mening niet helamaal delen na het zien van Grave Encounters.

De personages waren allemaal uiterst vervelend en er was amper een fatsoenlijke intro bij de film. Het is al een probleem als je totaal niet met de personages kan meeleven, dan moeten de andere aspecten van de film al een stuk beter zijn, dat zijn ze helaas niet. Het verhaal is slap, de personages zijn slap en de scares ook. Het enige pluspunt aan de film is de sfeer wanneer ze weten dat ze er niet meer uitkomen. Al met al een middelmatige horrorfilm waar misschien meer in had gezeten, vooral betere scares en betere personages had de film kunnen redden.

2* voor deze film.

Zeer eng gegeven met een prima setting. Maar ondanks dat, een zeer teleurstellend geheel.
De uitwerking is niet geslaagd. Het merendeel van de film kwam ook over als ze zien iets, ze schrikken, rennen weg, verstoppen zich in kleine ruimte's, dan gebeurt er weer iets, ze vertrekken en alles gebeurt weer overnieuw. Het einde is het engste stuk, omdat die gozer dus helemaal alleen is en natuurlijk die enge deur van die kamer waar de dokter zich dus in bevond. 1,5 voor deze film.

Eentje in een lange rij die zich redelijk staande houdt, zonder dat het je ergens echt bij de lurven pakt. Daarvoor is het allemaal net ietsje te tam. Leuke basis met een stelletje televisie makers die hun eigen onderwerp niet of nauwelijks serieus nemen. De tuinman is grappig en Houston komt ook leuk binnen. Bovendien zit je zo met een ja, wacht maar-houding te koekeloeren.

En dat wachten duurt even. Tergend langzaam of simpelweg tergend, het is een spel van sluimerende spanning met af en toe een plaagstootje dat niet met een klapper, maar door een deur de boel onder stroom zet. In het laatste half uur gaan er enkele remmen los en daar zit ook zeker wel wat smakelijks tussen, al is het daaromheen soms wat te repetitief van aard.

The Vicious Brothers doen eigenlijk telkens hetzelfde voor en na ze toeslaan met visuele horror. Dat is dan wel nerveus en griezelig, zeker met deze locatie, maar nooit iets dat je stevig in je stoel drukt. Iets te korte uitbarstingen misschien. De waanzin die zich meester maakt van de cast, krijgt meer ruimte. Het mist zo een punch, maar verder degelijk genoeg om te volstaan.

Deze horrorfilm biedt helaas niets nieuws onder de zon (ook best cliché) en weet eigenlijk ook nergens echt te verassen en dat is best jammer want daardoor werd deze film nergens spannend.

Ondanks dat het verhaal best flauw was, wist de film me wel nog te boeien en zat het met de uitvoering ook wel goed. Dat het met de uitvoering goed zat, komt vooral door de lekkere sfeer en dat heeft natuurlijk weer te maken met de kille en lugubere psychiatrische instelling (veel ruimtes, kamers en lange gangen) waar het verhaal zich afspeelt. Dat werd regelmatig ook aardig in beeld gebracht en leverde ook een aantal aardige scenes. Ook was het leuk dat er geen daglicht was te zien omdat het maar steeds nacht bleef. Doordat je eigenlijk alles al van mijlenver zit aankomen (o.a. de badkuip scene) en de hoofdrolspelers regelmatig domme fouten maken, wordt het wel nergens spannend of eng en ben ik ook nergens van gesproken (ook niet van de geesten). Ook het einde van het verhaal was zeer voorspelbaar en dus ook niet verrassend, maar desondanks was het wel nog aardig.

De opbouw van het verhaal vond ik overigens wel goed (inclusief de introductie) en omdat de film nog geen 90 minuten duurt, kijkt hij opzicht ook wel lekker weg. Van de cast (beter gezegd 5 personages die bekend staan als de crew van de 'Grave Encounters', die een reality show runnen en waarin ze op zoek gaan naar geesten en die eigenlijk nog nergens zijn tegengekomen. Ze manipuleren hoofdzakelijk ook hun reality show) had ik eerlijk gezegd nog nooit van gehoord, maar ze deden het wel verdienstelijk en ze speelden ook vrij overtuigend. Met name als de wanhoop toeslaat en ze te maken krijgen met de één na andere tegenslag.

Niet meer dan een dertien in dozijn horrorfilm, waarvan het concept inmiddels al behoorlijk is uitgemolken en waarvan ook weinig verrassende films meer uitkomen (de film "As Above, So Below (2014)" is daarop misschien nog wel een uitzondering).

Weer een found footage ,,nu in een gesticht ( hoe origineel)

waarvan het meeste zich wel laat raden.

En deze doet op zich niet onder de andere ,maar als het weinig toevoegt wat is dan de meer waarde?

Het is best oke om een keer te zien,,,maar als je halverwege popcorn gaat maken of iets dergelijks mis je niks.

dus magere 2,5 van mij kant.,

Grave Encounters

Dit is nu denk ik al mijn derde keer dat ik Grave Encounters aan re-watchen ben maar, ik moet denk ik maar ophouden want het is eigenlijk elke keer dat ik Grave Encounters opnieuw bekijk begint hij saaier te worden. nog meer clichématig en eigenlijk vervelend.

Het verhaal van Grave Encounters is prima. Een team van een soort 'Ghostbusters' betreden een psychologische inrichting die verlaten is en volgens velen spookt het er ook. Ze gaan er overnachten en na wat uitlokking begint het kat en muis spel. Met apparatuur proberen ze de geesten te vinden die zich na een tijdje laat zien en waar het gestoorde spel van de geesten pas mooi kan beginnen.

De scenes waren erg gaaf. Hoe dat het verhaal soms ietwat traag verliep. Vooral de tong scene was gaaf en liet me daadwerkelijk gewoon weer schrikken, is nu een jaar of twee geleden dat ik deze gezien heb. Ben Wilkinson ontdekt een tong op de grond en vallend bloed, hij kijkt omhoog en ziet daar zo'n spiritueel figuur hangen in het hoekje van de kamer. Bij het vluchten komt hij ze achterna, toen hij uit het niets aankwam rennen was heerlijk en, ik voelde mijn adrenaline lekker vloeien door mijn lichaam! Maar dit was niet de enige scene die gaaf was, ook de operatie scene op het eind was prima.

Ondanks het feit dat ik me wat meer verveelde en soms begon te irriteren omdat dit mijn derde re-watch is kon ik de film nog prima hebben. Hier en daar een goeie schrik momenten en een spannend zweertje bleef er nog steeds hangen. Ook al is het verhaal hier en daar traag maar, het concept redelijk chill. En daarom blijf ik bij mijn cijfer!

2.5*

Een groep mensen wil met de camera de zonderlinge paranormale fenomenen vastleggen die al meerdere jaren plaatsgrijpen in een immens leegstaand psychiatrisch ziekenhuis. Weldra is één van hen vermist en vinden de anderen de uitgang niet meer. Als het dag wordt blijft het in het gebouw donker. Wanneer ze de vermiste jongeman terugvinden is hij hysterisch.

Met dit gegeven had men een goede film kunnen maken, maar het resultaat is beneden alle peil. Eens te meer was voor mij verveling troef in dit found footage vehikel, een genre dat me hoegenaamd niet ligt. Schokkende camerabewegingen, storingen in het beeld en overacting zijn ook hier schering en inslag en voor mij alleen maar irritant. De setting is beter dan in “Paranormal Activity” en er gebeurt misschien wel iets meer, maar het is allemaal vergezocht en niet eng. Ondermaatse horror, en dat zeg ik als fervente griezelfanaat. Deel 2 hiervan zal ik beslist links laten liggen.

Herziening van de debuutfilm van regisseursduo Colin Minihan en Stuart Ortiz, die hierna allebei een ander pad hebben bewandeld binnen hetzelfde genre. Grave Encounters is een film die soms effectief met spanning omgaat, zeer veel voordeel kent van de locatie en een aantal keer scherp uithaalt naar dit soort televisieprogramma's. Toch valt het op dat het middenstuk moeite ervaart om alles vlot te laten lopen en werken Minihan en Ortiz met redelijk goedkope schrikmomenten. Het duurt bovendien ook eventjes voordat alles in gang wordt gezet, waaruit opvalt dat de rustigere momenten veel effectiever voor de dag komen dan het hectische laatste halfuur. Het is een betere film dan het vervolg, maar ook een die helaas nergens tot absolute nagelbijter weet te ontpoppen.