Soul Surfer (2011)

Film gaat ten onder aan het hoge Amerikaanse EO gehalte en heeft ook een zeer hoge suikerspiegel , jammer van het talent van Dennis Quaid en Helen Hunt ook nog kleine rol van Craig T. Nelson als Dr. Rovinksy verder mooie waterbeelden al met al net 2.5* dus net geen voldoende.

Oubollige feelgood-movie, vlot in elkaar gezet maar erg sentimenteel en met een hoog EO-gehalte. Hoofdrolspeelster Robb is gelukkig erg leuk, waardoor de film het aanzien nog enigzins waard is. De spectaculaire surfscenes zijn ook niet verkeerd.

SportDrama over surfmeid met afgebeten arm, mooie surfbeelden en Hawaii, beetje EO-gehalte aan het einde. Al met al wel voldoende maar meer ook niet.

Oversentimenteel, teveel gedoe met geloof, maar verder een heerlijke film.

Ai, wat is Helen Hunt alweer oud geworden - en ai, wat heeft Dennis Quaid hier een suf bijrolletje. Waar is hun talent gebleven... Maar dan, wat een heerlijke rol van AnnaSophia Robb, en wat een mooie surfplaatjes. En het verhaal is natuurlijk ook echt indrukwekkend - Bethany Hamilton is wel een heel bijzonder iemand met een heel bijzonder verhaal - daar doet de gelovige EO-saus over de film niets aan af. Als je haar naam even googelt blijkt dat de film hier en daar de zaken wat simpeler vertelt, maar minder indrukwekkend wordt het er echt niet van. Lijkt me een mooi mens.

Heel mooie film.

Ik hou sowieso van surf films en deze past prima in het rijtje van o.a. Endless summer, North shore en Blue crush.

Het speelt zich af op Hawaï dus heel veel prachtige beelden van de oceaan en de omgeving.

Het verhaal zelf is waargebeurd en erg getrouw aan wat de echte Bethany op haar 13e is overkomen. Dat bewezen ook de fragmentjes uit het prive en tv archief tijdens de aftiteling. Dingen die letterlijk in de film zijn overgenomen.

Leuk was ook de trip naar Thailand om de mensen te helpen die toen net getroffen waren door de tsunami daar, en hoe ze hen weer minder bang van de zee maakt door hen aan het surfen te zetten.

De scene met het spreekwoordelijke licht aan het einde van de tunnel zien, vlak na haar ongeluk, vond ik erg goed weergegeven. Aan de stukjes over het geloof stoorde ik me niet echt, zij heeft hierdoor bewezen dat ze zo goed als voor haar ongeluk kon zijn met een handicap en dat is mooi.

Een bijna perfecte score van mij omdat het een zeer goede verfilming is van een waargebeurd verhaal.

4,5 sterren

Goeie film waarin een tienermeisje, na verlies van haar arm, het wedstrijd-surfen weer op pakt. Een waargebeurd verhaal dat, ondanks de aanwezige clichés en de brave aanpak, wel lekker weg kijkt. Een aantal spectaculaire surf-scenes waarbij Hawaii als prachtige locatie fungeerd. De scene met het ongeluk zelf is ook wel goed neergezet (de beheerste ipv hysterische reactie).

De mooie en zeer getalenteerde AnnaSophia Robb komt overal mee weg. Een film kan een ware verschrikking zijn maar zij weet altijd te overtuigen.

Helaas is Soul Surfer hier een goed voorbeeld van. De film is pure EO propaganda en is zo kitcherig en zoetsappig dat ik me regelmatig moest beheersen om niet in lachen uit te schieten of om de film af te zetten. Sommige dialogen en gebeurtenissen waren zo tenenkrommend dat ik me echt afvroeg welk helder denkend mens ooit op het idee is gekomen om dit scenario te verfilmen.

Eerlijkheidshalve moet ik bekennen dat ik wel meevoelde met Robb en alleen vanwege haar aanwezigheid heb ik de film uitgekeken. De rest van de cast was matig tot slecht. Helen Hunt en vooral Dennis Quaid hebben wel eens beter geacteerd.

Matig

Een mooie dramafilm...

Een waargebeurd verhaal...

Ontroerend verhaal...

Uitstekend acteerwerk...

Bekende acteurs Dennis Quaid, Kevin Sorbo

en Craig T. Nelson...

Perfect achtergrond geluid/muziek (Dolby Digital)...

Super mooi HD kwaliteit...

Prima camerawerk...

Het is moeite waard...

Best een aardig waargebeurd drama (waarom hierboven "actie" erbij staat is me een raadsel ) waarbij je de EO-achtige taferelen en nodige clichés op de kop moet toenemen (dat hoort nu eenmaal bij dit soort verhalen). Het verhaal is best mooi verfilmd en hetzelfde geldt voor de uitvoering. Zeker de laatste 20 minuten waren wel fraai en hetzelfde geldt voor de aftiteling met echte beelden van Bethany Hamilton. AnnaSophia Robb deed het best goed in de rol van surfster Bethany Hamilton en ook de rest van de cast (veel bekenden) deed het aardig. Hierbij wel de aantekening dat Dennis Quaid soms wat te geforceerd acteerde. Helen Hunt vind ik overigens altijd wel geschikt voor dit soort moederrollen.

Een goede film. Ik snap de reacties over het eo gehalte helemaal niet. Het komt er niet eens in voor. Als je een film zoekt met een goed verhaal zou ik deze zeker kijken. Ze acteren ook allemaal goed.

Best een aardige film, ondanks mijn desinteresse voor het surfen. Het verhaal wordt in alle rust verteld en de scene met de haai was prima in orde.

Het camerawerk was oké, al zullen de makers de computer ook vele uren nodig hebben gehad om dit allemaal zo mooi in beeld te krijgen.

Het acteerwerk was ook niet verkeerd. Ik vind Dennis Quaid geen onverdienstelijk acteur, en Helen Hunt is bijna altijd goed.

Al met al een vermakelijke film, wel behoorlijk voorspelbaar, maar voor een keer niet eens zo verkeerd.

Voldoende.

Bah, niet zo goed. Je hebt blijkbaar een hoop mensen die in hun leven niks anders te doen hebben dan te surfen en naar feestjes te gaan. In deze film lijkt Hawaii een waar "island of pleasure", net iets te cool allemaal. Wat Bethany Hamilton overkomen is, is inderdaad een zware tegenslag, en haar moed en wilskracht zijn bewonderenswaardig. De film verzuipt teveel in emo-momenten, etnische gezangen, stroperigheid en voor de hand liggende levenswijsheden ( zoals op haar trip naar Phuket na de tsunami ). De film loopt precies af zoals ik me helemaal in het begin had voorgesteld. Mooie beelden wel, zelfs goed geacteerd, en het digitale wissen van de arm ziet er overtuigend uit, maar het is van begin tot het eind een film waar je kiespijn van krijgt. Meer iets voor de jeugd.

Zonde.

Jammer dat als een biografie in verkeerde handen valt, het gelijk in het honderd kan lopen. Soul Surfer is typisch een voorbeeld van een biografie die ik, ondanks het waargebeurde verhaal, niet serieus kan nemen als biografie of als drama.

McNamara heeft haast geen enkele moeite gedaan het ergens maar een beetje geloofwaardig of aangrijpend te maken, of ten minste, maar een aantal scenes slagen hierin. De rest is wel heel braaf, te braaf voor iets zoals dit eigenlijk.

Robb is altijd wel leuk om te zien, en acteert prima, maar haar rol is wel heel beperkt dus uitblinken doet ze niet. Quaid lijkt ook maar een excuus voor starpower te zijn, en Hunt herkende ik niet eens meer. Nog een aantal andere bekendere koppen, maar die zijn vrij kort.

De film is wat te vergelijken met de films van Doug Campbell, als iemand daar al bekend mee is. Pro-Amerikaans, veels te zoet en natuurlijk met een overdreven einde. Het is allemaal te veel van het goede. De drama is kort en komt niet binnen, het heeft geen enkele impact.

De haaien scene was zo kort om er echt van onder de indruk te zijn. Een paar snelle shots van haar stomp doen daar geen meerwaarde aan. Wat de film nog wel een beetje omhoog doet houden, zijn de surf scenes, met enkele spectaculaire onderwaterbeelden van de blauwe oceaan.

Locatie is zoals verwacht ook helemaal in orde, al vond ik de eindwedstrijd wel dommig en klunzig gebracht. Iedereen doet hetzelfde, maar Hamilton en Birch krijgen weleens waar een 9 terwijl de rest bungelt tussen de 5 en 7. Vreemd.

Ook dat Amerikaanse gedoe van het "ideale leven voor het incident" waren gewoon niet goed. Het zijn vooral de beelden op het water die leuk zijn, en dan is het weleens waar af en toe beklemmend gefilmd met 1 arm Robb op de surfplank. Dat is dan wel weer goed gedaan.

Als bio/drama niet geslaagd, als sportfilm wellicht iets meer. Had meer mee gedaan kunnen worden, veel meer.