Sexo por Compasión (2000)

Erg leuke film die ook visueel mooi is uitgewerkt. Erg vrijblijvend allemaal, maar er zit toch die heerlijke Spaanse film-logica in die Almodovars film ook zo onweerstaanbaar maken. En goede muziek ook al.

Prachtige poster! Geeft het ganse verhaal van de film weer. Prachtig ook hoe er met het kleurenpalet gewerkt wordt naargelang de stemming in de film veranderd. Viva Dolores, de Spaanstalige Moeder Theresa.

Een vrouwelijke regisseur die in een interview aangeeft een soort statement te willen maken over overspel (van vrouwen), dat kan niet goed gaan. Sexo por Compasion kwam op mij dan ook erg geforceerd over. De overspelige handelingen van Dolores zijn gewoon onlogisch, waarmee het hele plot een beetje belachelijk wordt. Ik zie niet in hoe je het leven van een man die erachter is gekomen bedrogen te zijn door zijn vrouw kunt redden door seks (uit compassie, uiteraard) met hem te hebben. Of nog erger; dat je een man op die manier pas kan koppelen aan je vriendin. De hele thematiek over hoer of heilige is ook al zoveel beter gedaan (speciaal Sonja uit Schuld en Boete). De personages zijn bij gevolg behoorlijk zwak. Met name de groep mannen handelt als een willoze school plankton.

Vooral in het tweede zwart-wit gedeelte is de stijl soms wel aardig. De bizarre acties van de pastoor zijn ook nog een pluspuntje.

Uiteindelijk slaagt Sexo por Compasion echter niet als film en ook niet als statement. 2*

Maar zoals ze ook al zei in het interview; het melodrama zorgde voor de komische kanten , met vrij karikature karakters. Dat komt er dan ook op zettelijk bij kijken. Maar er zitten vele kernen van waarheid in. Als 1 man al helemaal gek kan worden, kan elke mannelijke inwoner van een dorp (die nooit ergens anders heengaan) dat ook worden. Vind wel dat er in veel dingen wat zit, al is het ietswat melodramatisch gebracht, en richting het grotesque waar Laura Mañá van weg wilde blijven. Vond het soms magische mooi in diens melodramatiek, hartverwarmend op momenten, maar soms ook gewoon heel gewoon (waar de kracht ook in zit). 3.5 sterren

Hoewel de film met veel enthousiasme gebracht wordt en de opzet best origineel te noemen is kon ik me maar weinig in de film inleven. Elisabeth Margoni is best goed in haar rol, maar vooral de mannen stellen erg teleur en komen totaal niet uit de verf. Alleen de pastoor slaagt er nog een beetje in om er iets van te maken.Ook vond ik het verhaal soms erg onlogisch en daardoor behoorlijk ongeloofwaardig. Alsof je iedereen door overspel te plegen gelukkig zou kunnen maken? Het afwisselen van kleur naar zwart wit is trouwens leuk gevonden en gaf goed de sfeer neer die er op dat moment in het dorpje heerste. Een aantal aardige mooie shots, de prima muziek en het leuke positieve en vooral enthousiaste einde maken het uiteindelijk nog een klein beetje goed. Het is echter te weinig voor een voldoende.

2,5*