Sexo por Compasión (2000)

Erg leuke film die ook visueel mooi is uitgewerkt. Erg vrijblijvend allemaal, maar er zit toch die heerlijke Spaanse film-logica in die Almodovars film ook zo onweerstaanbaar maken. En goede muziek ook al.

Heeeeeel erg leuke film! Gisternacht toevallig op uitgekomen. Leek zo marginaal in het begin en toch heb ik niet eens de drang gehad voor hem af te zetten! Interessant verhaal en toch best wel goede acteerprestaties! Het is meer een verhaal à la Le Fabuleux Destin d'Amélie Poulain en Delicatessen..

Ook leuk is de kleurwissel wanneer de zondes uitkomen!

***

Prachtige poster! Geeft het ganse verhaal van de film weer. Prachtig ook hoe er met het kleurenpalet gewerkt wordt naargelang de stemming in de film veranderd. Viva Dolores, de Spaanstalige Moeder Theresa.

Het plot klinkt heel origineel. En de beoordeling is goed, dus ik ga hem denk ik wel kijken.

En wat een schitterende filmposter trouwens. Echt een mooie witte zwaan tussen de lelijke eendjes die filmposters meestal zijn. Tenminste, dat vind ik. Vooral bij Hollywood-films zijn de filmposters vaak een beetje fantasieloos en saai. Maar dit is echt een pareltje.

Een vrouwelijke regisseur die in een interview aangeeft een soort statement te willen maken over overspel (van vrouwen), dat kan niet goed gaan. Sexo por Compasion kwam op mij dan ook erg geforceerd over. De overspelige handelingen van Dolores zijn gewoon onlogisch, waarmee het hele plot een beetje belachelijk wordt. Ik zie niet in hoe je het leven van een man die erachter is gekomen bedrogen te zijn door zijn vrouw kunt redden door seks (uit compassie, uiteraard) met hem te hebben. Of nog erger; dat je een man op die manier pas kan koppelen aan je vriendin. De hele thematiek over hoer of heilige is ook al zoveel beter gedaan (speciaal Sonja uit Schuld en Boete). De personages zijn bij gevolg behoorlijk zwak. Met name de groep mannen handelt als een willoze school plankton.

Vooral in het tweede zwart-wit gedeelte is de stijl soms wel aardig. De bizarre acties van de pastoor zijn ook nog een pluspuntje.

Uiteindelijk slaagt Sexo por Compasion echter niet als film en ook niet als statement. 2*

Maar zoals ze ook al zei in het interview; het melodrama zorgde voor de komische kanten , met vrij karikature karakters. Dat komt er dan ook op zettelijk bij kijken. Maar er zitten vele kernen van waarheid in. Als 1 man al helemaal gek kan worden, kan elke mannelijke inwoner van een dorp (die nooit ergens anders heengaan) dat ook worden. Vind wel dat er in veel dingen wat zit, al is het ietswat melodramatisch gebracht, en richting het grotesque waar Laura Mañá van weg wilde blijven. Vond het soms magische mooi in diens melodramatiek, hartverwarmend op momenten, maar soms ook gewoon heel gewoon (waar de kracht ook in zit). 3.5 sterren

Helemaal mee eens, het verhaal volgt een onlogische logica en verliest tijdens het kijken zelfs z'n laatste tikkeltje geloofwaardigheid. (2*)



Blijkbaar heeft Spanje ook z'n 'Pleasantville', placht ik aanvankelijk te denken. Mooi niet dus, want in het zwart/wit-stuk zitten absolute meestershots waarvan ik zowaar (bijna) tranen in de ogen kreeg. Hoe de pastoor zijn kruis droeg en er in de brandende zon aan hing, het leek wel één of andere Jezus-film uit de oude jaren. Schitterende landschappen, camerahantering vanuit de losse pols en ga zo maar door; over het algmeen werden er in die bewuste 20 minuten onvergeetelijke cinematografische hoogstandjes bereikt (het leek zowaar Ingmar Bergman).
Maar eindigen in kleur was totale heiligschennis. De priester op de berg ontgoochelt zwaar nu ook hij "kleur bekend" en het hele dorpje ziet er weer banaal uit. Mààr 3,5* voor de beeldelijke kant. Het zwart-wit bleek achteraf maar een goedkoop truucje te zijn.

In totaal dus een zwakke 2,5*. Hier had (visueel) véél meer in gezeten.

Doet Laura Mañá het in haar andere films trouwens even goed?

Mooi gefilmd. Inderdaad die spaanse logica (zie Freud). Ik kan er maar gedeeltelijk in mee gaan. Toch heb ik de film met veel plezier gezien. Een 3,5

Prachtige film. Geluk en Ellende goed weergegeven en zeer creatief.

duidelijk niet mijn soort film. ik snap de logica achter deze film helaas (ook) niet. wel mooi gefilmd ... 2

prachtige film, maar zie hem niet als een drama, maar meer als een relativerende komedie, oh zo leuk. Juist de luchtigheid heeft me zeer aangenaam geproefd. Echt een blijvertje.

Hier word ik verdomd vrolijk van. Heerlijk.

Dit is inderdaad een heerlijke film. Deze film is met bijzonder veel liefde gemaakt. De muziek is prachtig en Elisabeth Margoni zet een prachtige rol neer.

Hoewel de film met veel enthousiasme gebracht wordt en de opzet best origineel te noemen is kon ik me maar weinig in de film inleven. Elisabeth Margoni is best goed in haar rol, maar vooral de mannen stellen erg teleur en komen totaal niet uit de verf. Alleen de pastoor slaagt er nog een beetje in om er iets van te maken.Ook vond ik het verhaal soms erg onlogisch en daardoor behoorlijk ongeloofwaardig. Alsof je iedereen door overspel te plegen gelukkig zou kunnen maken? Het afwisselen van kleur naar zwart wit is trouwens leuk gevonden en gaf goed de sfeer neer die er op dat moment in het dorpje heerste. Een aantal aardige mooie shots, de prima muziek en het leuke positieve en vooral enthousiaste einde maken het uiteindelijk nog een klein beetje goed. Het is echter te weinig voor een voldoende.

2,5*

Een juweeltje, meer Mexicaans dan Spaans.

Aardige film, maar niet echt een film die je in je dvd collectie wil hebben, met het oog ooit nog een keer te zien.

Videotheek of tv is voldoende.

Ik heb hem nu thuis op dvd en mja echt blij ben ik er niet mee.