Death of the Incredible Hulk (1990)

God bless us all

Sinds het kijken van The Trial of the Incredible Hulk (met een bijrol van Daredevil!) was ik wel benieuwd geraakt naar de verdere Bixby/Ferrigno Hulk escapades. Ondertussen zijn we 4 jaar verder en jammer genoeg was het nog steeds bij die ene film gebleven. Althans totdat ik een tijd geleden op een rommelmarkt deze Death of the Incredible Hulk vond. De reeks nooit volledig gezien, maar ik veronderstelde dat dit wel gewoon los van alles gezien kon worden.

En dat klopt volgens mij ook wel, ik heb in ieder geval toch niet het gevoel dat ik iets heb gemist. Er is best wel wat aan te merken aan dit slotstuk van de Hulk saga, vooral die gigantische spoiler van een titel, maar het behoudt op zich nog allemaal wel goed zijn charme. Met als opmerking dat ik dit soort ouderwetse effecten wel kan waarderen. Soit, Banner komt hier in contact met een geleerde die hem zou kunnen genezen van zijn woede-uitbarstingen en ondertussen is er nog één of ander spionnennetwerk op zoek naar de geheime formules om een super soldier te kunnen maken. Genoeg plot voor anderhalf uur vertier in ieder geval en het resultaat mag er zijn. The Death of the Incredible Hulk blijft over de gehele lijn vermakelijk en het is eigenlijk enkel de verplichte romance (inclusief een sexscène die compleet uit de lucht komt vallen) die de pret wat drukt. Oorspronkelijk was het trouwens nog de bedoeling dat een andere superheld hier ging opdraven (op dezelfde manier als Daredevil in The Trial of the Incredible Hulk en Thor in The Incredible Hulk Returns) maar She-Hulk, en in een latere versie van het script werd het Iron Man, zijn uiteindelijk geschrapt geweest.

Je mag zeggen wat je wilt, maar Bill Bixby en Lou Ferrigno maken deze franchise toch wel. Bixby is meer dan overtuigend als Banner, de wetenschapper die ongewild verandert in een monster, en Ferrigno is hilarisch slecht als het effectieve monster. Gewoon al het idee om een bodybuilder groen te schilderen.. Ferrigno doet bovendien ook niet meer dan wat grommen en met zijn spieren rollen. Het dynamische duo, hoewel ze natuurlijk hetzelfde personage spelen, wordt bijgestaan door Elizabeth Gracen die een soort van Russische spionne hoort te spelen, niet echt overtuigend als je het mij vraagt, en Philip Sterling die als Dr. Pratt een poging onderneemt om Banner te genezen. Sterling was in ieder geval een goede toevoeging aan het geheel. Voor de rest nog een paar slechte bad-guys (John Novak als Zed...) en het foute gehalte stijgt weer een beetje.

Oorspronkelijk was het het plan om toch nog verder te gaan met de reeks, maar vanwege de slechte box-office werd de sequel (The Revenge of the Incredible Hulk met opnieuw Gerald Di Pego als scriptschrijver) afgeschoten. Niet lang daarna stierf Bill Bixby dan ook nog eens en werd het project compleet van de baan geschoven. Jammer, had wel willen zien wat er van was gemaakt omdat de Hulk de intelligentie van Banner zou gaan krijgen, maar zonder Bixby is het het niet waard.

3,5*