Die Brücke (1959)

Ik ken je oma niet. Misschien heeft die de oorlog meegemaakt of gruwelijke verhalen gehoord van de familie. Dan bekijk je een anti-oorlog film wel op een andere manier.

Beetje raar om dat zo schrijven alsof ze tegenwoordig zo goed acteren. Het zijn misschien onervaren acteurs die in zo'n film beginnen maar dat heeft niks te maken met een oude film. Hoogstens de manier waarop de film is gefilmd

Het is natuurlijk niet zo dat in oude films slecht geacteerd wordt, helemaal niet zelfs! Maar wel vaak in dit soort oude duitse films, dat bedoel ik er eigenlijk mee

Ik weet wel wat je bedoelt. Ik heb deze na lange tijd nog eens gezien voor de tweede keer en vond hem ook tegenvallen.

Kun je me misschien een paar voorbeelden geven van datzelfde soort slecht geacteerde oude Duitse films?

In mijn ogen een van de sterkste zo niet de sterkste anti-oorlogsfilm die ik heb gezien. Een film die geen mededogen kent, zoals een echte oorlog die ook niet kent.

Het Duitse leger loopt aan het eind van de oorlog op zijn achterste benen en wordt nog bevolkt door restjes wat eens de grote legers waren, ouderen en jonge knapen, al dan niet vrijwillig aangemeld. Zo ook een groepje schoolgaande jongens. In het eerste gedeelte van de film, het introductie stuk, worden de motieven van de jongens om dienst te nemen duidelijk, al dan niet versterkt door de sociale achtergronden. Wat daarop volgt is een dollemansrit naar de ondergang, verblind door avontuur en bij sommige bijkomende blind fanatisme.

De zwart/wit opnames versterken de film en laat het niet vervallen tot een soort 'kostuumdrama'. Door het zwart/ wit worden de beelden intenser en grimmiger. Wicki spaart de kijker niet tijdens de uiteindelijke bloederige confrontatie (die voor een jaren 50 film bijzonder heftig in beeld is gebracht) tussen de Amerikanen en de jongens en laat de kijker verbouwereerd achter.

Die Brücke heb ik al eens eerder gezien, maar al een tijd geleden. Naar een recente herziening, heeft de film nog niks van zijn kracht ingeboet. Hij verdient dan ook zeker een plaatsje in mijn top 10.

Uitstekende film met een prima opbouw en een laatste halfuur om U tegen te zeggen. Je gaat echt meeleven met de jongeren die aan hun lot worden overgelaten. Doordat het ook op ware feiten gebaseerd is maakt het enkel nog schrijnender.

Prachtig film!

Een legendarische film die symbool staat voor het zinloosheid van de oorlog. 7 jongens waarvan er 6 hun leven geven voor een strategisch onbelangrijke brug. Slecht geacteerd, de remake is vele malen beter, maar een parel van de Duitse naoorlogse filmindustrie.

Erg sterke antioorlogsfilm, die op sommige momenten erg veel indruk weet te maken.

De afloop mag dan misschien duidelijk zijn, maar de aanloop ernaartoe is meer dan goed. In het eerste gedeelte raak je goed bekend met de jonge knapen en hun drijfveren om het leger in te gaan.
De een is zekerder dan de ander, maar stuk voor stuk willen ze stoer ogen en niet voor elkaar onderdoen, waardoor hun uiteindelijke ondergang onvermijdelijk is.

Het laatste half uur van de film is dan ook ontzettend indrukwekkend. Helemaal verblind door alles en nog wat gaan de jongens de ongelijke strijd aan. De manier waarop het allemaal in beeld is gebracht is mooi, de afloop is dat niet, want zoals eigenlijk altijd, kent oorlog geen winnaars, maar louter verliezers. Het moment dat een van de overgebleven jongens uit woede een Duitse officier doodschiet, omdat die de brug wil opblazen, is ontzettend sterk en geeft gelijk de totale onzin van deze missie weer.

Het is zoals de film achteraf laat zien misschien maar een onbeduidend moment uit de Tweede Wereldoorlog, maar de film die erover gemaakt is, is in ieder geval wat mij betreft wel memorabel.

4,0*

Zowel deze versie als die van 2008 gezien en moet zeggen dat beide niet echt met elkaar te vergelijken zijn. Mijn voorkeur gaat wel uit naar die van 2008 omdat kleur nou eenmaal beter overkomt. Maar qua stijl en authenticiteit is in mijn opinie de zwart-wit versie vele malen beter.

Gewoon beide films kijken

Vast niet ergens met Nl subs te vinden wel? Zie hem niet op play.com, bol of frs.nl

Degelijke Duitse anti oorlog film.

De remake voegt hier niks aan toe, deel 1 is beter.

Toch wel, maar niet onder de originele Duitse titel.

Zoek op 'The Bridge' , maar kijk wel even goed uit, want de remake is onder dezelfde titel in de omloop.

Bij Bol.com is hij nog te koop.

Heb hem nog eens opgezocht,na vele jaren niks aan kracht ingeboet.

Geweldige spel van de jonge Duitsers .

Wat een waanzin op het laats van een verloren oorlog,

De nieuwste verzie die ik al een tijdje geleden heb gezien, haalt het bij lange niet tegen deze.

Vond hem toch niet zo fascinerend als dat ik op gehoopt had.

De aktie begint net wat te laat. De jongens spelen wel erg overtuigend.

Drie sterren is mij voorlopig wel voldoende!

Ik zag de film voor het eerst begin jaren '60 en het thema is mij m'n hele leven al bijgebleven. Een film die je moet gezien hebben! 4*.

De film is duidelijk met veel aandacht vormgegeven en weet van begin tot eind boeiend te blijven. Opvallend sterk acteer werk geven een mooi tijdsbeeld weer door middel van een even interessant als aandoenlijk verhaal. Bijzonder fraai camerawerk en montage maken indruk.

Vannacht op TV te zien > ARD > 0:35 uur

Niet te missen voor liefhebbers van oorlogsfilms (die hem nog niet gezien zouden hebben)

Vreemd dat de film hier op MM onder de originele titel, Die Brücke, niet te vinden is, maar wel als Die Brucke, of zelfs The Bridge.

Misschien toch even de puntjes op de u zetten?

Tof als je ooit Duits gehad hebt op school

Bijgevolg zal ik maar wachten tot ik hem kan pindakazen, of ergens in de schappen kan vinden.

dank ü zeer, Freund! De digicorder staat geprogrammeerd. Ik ben zeer benieuwd. Die 5* staat voor een onuitwisbare indruk die deze film bij me heeft nagelaten, want het is zo ongeveer veertig jaar geleden dat ik 'm gezien heb. Benieuwd of het op de volwassen Stefan nog even veel indruk zal maken.

@ stefan dias:

Keine Ursache, gern geschehen...jedoch eine "Uhr-Sache".

Of, m.a.w., toch een beetje extra speelruimte nemen bij het programmeren van die late films op de Duitse zenders.

Programma's lopen vaak wat uit, en met te krappe opname planning zou je dan het eind van de film er misschien niet op hebben staan.

Het thema van de film doet met een beetje denken aan een afbeelding die me of een of andere reden altijd al is bij gebleven: http://www.ww2incolor.com/d/1394-4/young-german-soldier-teen.jpg . Een klein jochie dat op de schoolbanken hoort te zitten wordt verzorgd door een geallieerde verpleger. Voor hem is de oorlog goed afgelopen.


De eerste minuten krijg je een nogal horrorachtige indruk, maar van zodra de muziek stopt lost dat al helemaal op. De situatie: een grauw Duits plattelandsdorpje in het voorjaar van 1945.

Af en toe wordt de grauwheid afgewisseld met kinderlijke vrolijkheid. Tieners die spelen bij de brug, die naar school gaan, die zich amuseren, die een eerste liefje zoeken, … kortom: alles wat kinderen van die leeftijd doen en horen te doen.
Je kan bij het kijken de indruk krijgen dat de aanloop naar de eigenlijk actie nogal lang is. Te veel gepraat, weinig actie. Echter, op het einde van de film ben je haast vergeten dat je even op je honger hebt moeten wachten.

Eigenlijk kan je na het bekijken van de film wel hopen dat men meer tijd had gestoken in het maken van situatieschetsen. Je hebt op het einde het gevoel dat je de personages die je hebt zien schieten/geschoten worden niet goed genoeg kende, en je wel wat meer wou zien van het vrolijke Duitsland uit die tijd.

Het probleem is dat de verhouding met het actievolle gedeelte dan helemaal niet meer in balans zou zijn. Maar dat kon men oplossen door de actiescènes wat uitgebreider te maken, want ik vond het soms nogal snel gaan. Dan had de film ook langer geweest (+ half uur kennismaking + half uur actie = 162 minuten film) en had ie wellicht ook een diepere en epischere indruk nagelaten.

Een ander klein minpuntje is het nogal vroeg ‘uitvallen’ van die leerkracht. Ik had gedacht en gehoopt van die later in de film nogmaals te zien. Er hing rond die man een filosofische walm, die – in tegenstelling tot vele andere film – niet geforceerd over kwam. Ik had gehoopt dat die op het einde de conclusie nog net ietsje filosofische kon maken. Op het einde kon men er best nog een paar sterke tekstlijnen/dialogen bij gooien.

Goed, terug naar de verhaallijn;
Ik vind het nogal raar dat men een brug moet bewaken die geen enkel belang heeft en toch opgeblazen moet worden. Maar dat haal ik er wellicht nog wel uit na een extra kijkbeurt.
Wanneer die volwassen soldaten snel terugtrekken en de kinderen besluiten van hun plicht te vervullen, wordt het duidelijk waarom kinderen in een oorlog niet thuis horen. Ze kennen namelijk geen angst en nemen te veel risico’s. Dat laatste maakt hen gevaarlijk voor de vijand, maar ook voor zichzelf.

Bij de meeste films wordt de spanning er in gehouden door 1 bepaalde vraag. Hier circuleren ze allerlei vragen door je hoofd (“Wie redt het en wie niet?”, “Wordt de brug opgeblazen?”, “Kunnen ze zich weren tegen de Amerikanen?”, …). De film is dus verschrikkelijk spannend.
En je leeft volledig mee met de personages. Een paar keer krijg je zelf zin om achter zulk mitraillette te kruipen en de Amerikanen er van langs te geven. Een paar seconden later kom je tot de conclusie dat je eigenlijk voor de verkeerde personen aan het supporteren bent. Dan bedenk je je hoe een Duitser zich moet voelen als hij naar een meeslepende Amerikaanse oorlogsfilm kijkt.
Je concludeert ook dat onze haast aangeboren reflex van ‘De Duitsers waren slecht’ niet klopt. Het is een manier van hoe je er naar kijkt. Oorlog is in dat opzicht een beetje als een voetbalmatch. Als je geboren wordt in een familie die voor ploeg A supportert, dan zal je op latere leeftijd ploeg A altijd de betere vinden.



Kwa stijl is dit echt hetgeen ik verwacht van een (oorlogs)film. Alleen spijtig dat de regisseur niet voldoende budget had om de film echt heel groots te maken. Geld dat bij ‘The Longest Day’ wel beschikbaar was. Maar die film gaat dan weer niet over kinderlijke onschuld, en zal volgens mij zo sterk niet aan slaan bij mij (moet die nog zien).


magere 4,5*

Goede review Maar ik denk dat meeste 15 en 16 jarigen al een eerste liefje hebben gehad

Jouw generatie waarschijnlijk wel, de generatie uit de jaren `40 niet.

Zit wat in..

Ik denk dat je dit symbolisch moet zien. Het zinloos doorvechten terwijl de situatie toch al grotendeels bekeken is. Duitsland had zich ook gewoon kunnen overgeven maar i.p.v. daarvan vallen tot het laatst toe nog enorm veel slachtoffers aan beide kanten. Ik vind dat ze dit in Der Untergang heel goed hebben laten zien.

Wat het nut van een anti-oorlogsfilm precies is weet ik niet, misschien dat iemand me dat nog kan uitleggen.



Dit heb ik geprobeerd bij Schindler's list ook uit te leggen. Maar had ik net zo goed niet kunnen doen. Duitsland is een heel groot land met heel veel inwoners, toen ook. De nadruk op één goede Duitser die het notabene eerst niet eens was, vind ik nogal karig.
De vergelijking met een voetbalmatch is trouwens wel goed gekozen, want is voetbal geen oorlog?

Maar het gaat hier nu niet over de harde kern van het nationaal-socialisme, zoals in Der Untergang, maar over een gewoon Duits dorpje dat niets met het nationaal-socialisme te maken heeft. Voor hen is het een gewone oorlog, waarin de mensen gewone dingen doen (Dus in het geval van jonge mannen: de wapens opnemen en schieten).
Da's althans wat er van verwacht wordt. In praktijk trokken de meesten zich terug, zoals je dat ook ziet bij die oudere Wehrmachtsoldaten.


Maar wat ik me af vraag, is waarom die daar opgesteld werden. De bevelhebbers konden hen toch wat nuttigere taken laten uitvoeren dan het bewaken van een brug die opgeblazen moet worden.

Ik ben niet zo'n oorlogsdeskundige dus misschien dat Arnhemmer hier wat meer over weet te vertellen.

Ik lees bij Wiki over de Volkssturm dat die wel een belangrijke rol bij de slag om Berlin speelde. Maar nut of zinloos ik vind het allemaal even triest.

Volgens mij klopt de beschrijving bij de film hier ook niet. De jongens in deze film lijken me gewoon als dienstplichtige te zijn opgeroepen voor dienst in de reguliere Werhmacht, zoals elke 16-jarige.

Volkssturm'ers bestonden uit ouderlingen, mensen die afgekeurd waren voor de Wehrmacht, of vrijstelling hadden gekregen voor dienst (wegens belangrijke job ofzo).

Men kreeg trouwens geen uniform, maar enkel een bandje rond de arm. Nog een aanwijzing dat de jongens in deze film geen volkssturm'ers waren, aangezien ze een uniform droegen.

Enkele foto's:

Propaganda-poster voor de Volkssturm

Oude man in de Volkssturm

Leden van de Volkssturm