The Deadly Spawn (1983)

Sympathieke horrorfilm die in de nasleep van Alien ('79) en The Thing ('82) z'n graantje meepikte van het destijds verzekerde succes. We zien zelfs nog een chestbuster rip-offscène.

De aanpak oogt erg low-budget en is derhalve enkel voer voor een beperkte niche van B-filmliefhebbers, maar het monsterdesign mag er gezien de beperkte middelen best wel wezen. Met meer tanden dan de haai in Jaws en een hele offspring babymonstertjes terroriseert dit buitenaardse gedrocht de bewoners van een plattelandshuisje. Enkele biologiestudenten en een jongetje wiens kamer bezaaid ligt met rekwisieten uit horrorfilms, trachten met de moed der wanhoop het bloeddorstige monster te doden. Het begin van een resem leuke gags, goede effecten en een epileptische soundtrack. Maar spijtig genoeg ook een hoop typische onzin en het nodige amateurisme voor dit soort producties. Fans van pulp en B-horror zien deze tekortkomingen ongetwijfeld door de vingers en focussen zich op de alomtegenwoordige splatterfun.

Heerlijke 80's pulp. De monsters zagen er geweldig uit en de special effects zijn mooi gedaan. Af en toe verzandt de film een beetje in te langdradige scenes (het theekransje en het biologiegroepje) maar overall was dit gewoon een heerlijk filmpje. Film bevat ook genoeg lekkere gore en een fijne soundtrack.

Must See voor de pulp liefhebbers.

Deadly Spawn is zeker een lekker onzinfilmpje, die het niet van het verhaal moet hebben. Ook de gore-effecten zijn niet altijd overtigend ,maar geven een lekker '80s gevoel. De effecten van de monsters, daarentegen, zijn erg goed en zorgen ervoor dat dit boven soortgenoten uitkomt.

3,5*

Dit komt misschien over als de zoveelste nobudget Critters kloon, maar het is eigenlijk heerlijk bloedbesmeurde shocker!

Hij begint misschien een beetje rustig en routineus, maar tegen het einde zal je verbaasd staan over wat de makers voor elkaar konden krijgen met een budget dat de meeste megaproducties per dag aan koffie uitgeven voor de crew!

Het verhaal begint met een straightforward alien invasie intro, waarbij twee tieners op een plotseling uit de lucht gevallen meteoriet stuiten, en in een mum zijn ze aan reepjes gebeten en gereten door een immergroeiende horde piraña-achtige vleeshappende kikkervis-aliens! Binnen de kortste keren zit de hele buurt onder de kikkervis-aliens, iedereen wordt aangevallen door de met rijen miniscule, scheermesscherpe tandjes uitgeruste invadertjes.

Het duurt niet lang voor de mama-alien, een 2,5 meter hoog, driehoofdig monster, dat een school burenverslindende baby-aliens bemoedert. Deze kleine carnivore creaturen hebben slechts drie dingen in hun hersens: eten, groeien en vermenigvuldigen in zompige kelders - ik heb me kapot gelachen toen ze de lunch van een blauwharige vrouw binnenvielen!!

Er zijn ook een paar menselijke karakters het waard om vermeld te worden (ook al worden ze uiteraard nooit zo leuk als de monsters). Er is een jochie dat geobsedeerd is door 'Famous Monsters' magazine en alle klassieke filmmonsters, én film makeup én fx! Zijn oudere broer is een kei in astronomie. Hoewel ze standaard karakters zijn, komen ze net iets meer intelligent en inventiever over dan normaal.

De botte, maar effectieve regie van Douglas McKeown houdt de inherente dwaasheid in toom, en hoewel de set-up niet echt speciaal is, is de pay-off een naveldiepe vertoning van dood en verderf(lijkheid)! Voor een low-budget film komt het op de proppen met enkele geweldig suspensvolle decorstukken, en het einde is een schier-eindeloze overlevingsstrijd, compleet met cheesy onthoofdingen, chest burstings en gezichtsafrukken!!

Dit is een hartgrondig aangeraden oefening in alien tandigheid! Het is emmersvol rauwe, botte lol!

Voor de nachtmerrie van elke tandarts, gebitten die zelfs de Crites doen watertanden, 4 vlijmscherpe sterren!

Soms vraag je je af of er iets mooiers op deze wereld bestaat dan zo'n rasechte, cheesy jaren '80 horror B-film. Meestal wel. Maar soms kom je een film tegen als The Deadly Spawn. Want wat is er nu heerlijker dan zo'n uit de kluiten gewassen driekoppige Critter met een rij of vier aan vlijmscherpe tanden in elke bek, die met veel genoegen in de met rode siroop- gevulde papier-maché hoofden hapt. Het ultieme monster voor de ultieme monsterfilm.

Na de typische monsterfilm- openingsscène, komen we terecht in een typische monsterfilm- locatie; een groot, oud huis op het platteland. Met zo'n donkere, smerige en vochtige kelder, waar onze titelheld met haar kroost geduldig wacht tot lunch beneden komt lopen. En ook de rest van de The Deadly Spawn gaat volgens het bekende boekje, maar de amusementswaarde blijft gelukkig erg hoog. Wel valt op dat de makers voor bepaalde scènes erg de tijd nemen, vaak meer dan nodig is. Maar de vermakelijke manier waarop elke scène wordt ingelost en onze buitenaardse vriend zijn tanden laat zien maakt veel goed. Neem alleen al de zeer passende en prachtig uitgevoerde slotscène van de film, dat is er eentje om in te lijsten. Maar de hele film verdient eigenlijk wel een lijstje.

4 sterren.

Erg tof low-budget werkje..

The Deadly Spawn begint ietwat magertjes met volgens mij 3 kills op rij volledige of-screen. Gelukkig komt bij de 4e kill niet alleen wat gore kijken maar komt ook het monster inbeeld. Wat een geweldig creature is dat met z'n enorme bakkes vol met snijtanden. Niet alleen de moeder zorgt voor wat lekkere gore maar ook haar kroost kan er wat van...

Wel jammer dat het bij wijle niet enorm interessant is door de wat saaie characters en de langdradige scene's die ze beter hadden kunnen vullen met het monster die nog wat verderf zaait.

Zat de denken aan 3* maar het geweldige einde met het monster zo groot als een heuvel zorgt toch voor een 3,5*.

prachtige cover art bij de uitgave van Arrow Video trouwens.

Geweldig klein filmpje met een zeer klein budget maar genoeg leuke vondsten om het voor de fan een feest te maken. Vooral de monsters zijn erg leuk en het einde is geweldig. Ongelofelijk dat dit destijds een bioscooprelease heeft gekregen, iets wat nu ondenkbaar is.

Erg leuk zijn de extra's op de dvd van Arrow-video waarin we interviews zien met de makers en promotie in tv-programma's. Goeie ouwe tijd.

4*

Mind blowing effects. Werkelijk fenomenaal filmpje dat een terechte, rete-gaaf uitziende Arrow release heeft gekregen. Begint inderdaad subtiel, met veel buiten beeld...maar vrees niet, iedere gore fan zal aan zijn trekken komen. Geweldig creature design. Het beweegt ook onverwachts puik door het scherm (mede als de kleintjes) en kauwt er gruwelijk op los. Slijmerig, scherp... angstaanjagend vet! Dikke cult classic, één van de leukste zelfs. Vind hem nog fijner dan het (goedkopere, amateuristische) The Abomination (1986)

Een best knappe prestatie voor een film met een budget van slechts duizenden. Gelukkig is er voor gekozen om de monstertjes veelvuldig in beeld te laten komen en dat is niet zelden overtuigend, ook al doet de Mother soms denken aan een doorgesneden tomaat. Zoals vaker in deze geweldige jaren is er niet voor brakke computeranimaties gekozen, maar gewoon een een gevaarte van papier-maché gebouwd. Ook de gore is best sterk waarbij gezichten worden afgescheurd en hoofden van rompen gerukt. Tot zover het positieve.

Dat de beeldkwaliteit van de Arrow-release niet optimaal is, is tot daaraan toe. Maar ook de geluidsband was op zijn best matig te noemen waardoor ik soms de helft gewoon niet verstond. De cast is sowieso enorm zwak; het zegt genoeg dat ik er geen enkele bij naam weet te noemen. Totaal geen charisma en erg oninteressant. Audiovisueel is het geen uitschieter en ook aan het verhaal is weinig aandacht besteed. Dan blijven er de monstertjes over, maar zij alleen weten geen 80 minuten te vullen. Wel een enorm vet eindshot.

Officieuze vervolg is trouwens Metamorphosis: The Alien Factor (1990).

Tjah, eigenlijk is alles hierboven al wel een keer opgenoemd. Het is erg tof om te zien hoe men met een zeer beperkt budget toch nog zo'n film heeft kunnen maken. Het begin is haast exact hetzelfde als dat van The Blob (1958), maar daarna pakken ze wat leuker en origineler uit met de scenes in de kelder.
Vooral de eerste moord waarbij een rij verdbussen en een kaal peertje worden bespat met bloed is toch wel erg leuk gevonden. Daarna gaat het wat meer de humoristische kant op, waarbij vooral het ruw door de creaturen verstoorde theekransje eruit springt. Verder weet vooral het monster liefhebbende jongetje wel te boeien als personage. Hij krijgt door een interview in het begin net wat meer diepgang en weet uiteindelijk op creatieve wijze de aliens uit te schakelen.
Verder weet men nog leuk uit te pakken met wat redelijke gore fx en zien de monster animaties er toch ook wel redelijk uit.
De soundtrack heeft zo'n heerlijke cheesy sci-fi feel en is verassend sterk voor een film als deze.
Als je een zwak hebt voor jaren '80 B-flicks is deze zeker de moeite van het kijken waard.

Een overduidelijke knipoog naar de griezelfilms uit de jaren '50. Je hoeft alleen maar de aankleding van het huis, met talrijke posters van films uit die periode, te spotten. Behoorlijke special effects (voor die tijd) wat die monsters betreft. Verder amateurisme troef (de makers lieten hun familieleden de rollen invullen), waardeloze en vermoeiende dialogen en dito acteerwerk. Verschrikkelijk!

Best knap om dit voor elkaar te krijgen met slechts 25K. Het mist wat drive om er echt iets leuks van te maken, het zijn ook niet bepaald de meest vlammende personages, maar het koele jongetje maakt veel goed, McKeown kiest z'n slachtoffers zorgvuldig uit en als de monsters aan bod komen, en dat gebeurt vrij vaak, komt het sowieso een heel eind. Trage, slijmerige beesten met rijen tanden die de grote witte haai doen verbleken en voor een flinke scheut gore zorgen. Menig horrortje van toen die er jaloers op zal zijn geweest. Zelfs de soundtrack doet goed mee. Leukste scène is wanneer een van de kruipers in de blender terecht komt. Eigenlijk had het nog een of twee van dat soort scènes moeten hebben.

Erg suf.

The Deadly Spawn? Eerder The Missed Chance. Deze film had zo leuk kunnen zijn en vervolgens wordt er geen enkele kans door de makers benut. In principe klopt de opzet voor wat camp namelijk helemaal. Leuke poster, lollige aliens, een uitermate simpel verhaal en weinig grenzen. Het had zomaar een toppertje kunnen zijn.

Dat is het alleen niet. De aliens zien er leuk uit maar eenmaal deze in beeld komen zien ze er een stuk belachelijker uit. Toch komt het vanuit deze beestjes dat de film nog enige vorm van charme kan dragen want hoe ze bewegen is verder aardig ridicuul. Het is dan ook vooral de look. Eeuwig zonde dus dat we ze de helft van de tijd in een of ander pikkedonker riool te zien krijgen.

Acteerwerk is brak en kwalitatief valt er altijd wel wat op aan te merken. Toch is het uiteindelijk vooral hoe serieus de film zichzelf neemt die al het plezier integraal van kant maakt. Nergens fun te bekennen, want de film duurt en duurt maar. Er is nauwelijks ruimte om het ook echt leuk te vinden, want tegen de tijd dat de film echt kan beginnen lopen de credits over het scherm. Letterlijk dan. Eenmaal dan eindelijk de gigant bovendrijft knipt de film naar de aftiteling.

Het had qua cijfer nog wat hoger kunnen eindigen, maar die kans werd misgelopen door een aardig saaie finale met een weinig bevredigende match. Ik kan de foutheid er eigenlijk niet van inzien, voor mij is het gewoon de zoveelste variant op trash die zichzelf maar al te bijzonder vind. Komedie is nauwelijks te bekennen, maar ook de andere elementen slaan gewoon niet aan. Ik zie dan ook echt niet waarom ik het hoger zou moeten beoordelen.

Een low budget cult horror movie die me erg vermaakt heeft. De productie liep alvast niet van een leien dakje omdat er spanningen waren tussen regisseur Douglas McKeown aan de ene kant, en producer Ted A. Bohus en special effects man John Dods aan de andere kant. McKeown heeft in elk geval met de middelen die hij ter beschikking had prima werk geleverd. John Dods heeft op zijn beurt een prima monster aangeleverd (dat herinnert aan A Little Shop of Horrors) en verder enkele visueel mooie scenes al zit het niet altijd goed met het tempo/time framing. Maar dat gepruts van Dods na het ontslag van de regisseur doet gelukkig geen afbreuk aan het kijkplezier. De productie wordt dan zeker geholpen door goeie acteerprestaties met echt een geweldige prestatie ook van de jonge Charles Hildebrant. Het is een film met een leuk narratief (soms wat gehaspeld door de warrige productie), goeie dialogen, fijne settings, gore en een topmonster. De scene met de vegetarische lunch is dan ook nog werkelijk onvergetelijk en hilarisch.

Een film die zeker niet perfect is, maar het doet geen spatje af aan het kijkplezier wat voor mij dan altijd doorweegt in een beoordeling.

Curiosa uit de jaren '80. Als film ons iets heeft geleerd, is het wel dat meteoren niets dan problemen zijn...staan zen iet op het punt om de aarde te vernietigen, bezitten ze wel een vervelende bezoeker uit een donkere uithoek van de ruimte. Aan Charles, een tienerjongen en fan van monster en horrorfilms, om de dag te redden van het monster als alle anderen falen. Het komt uit de tijd waarin amateurfilmers met camcorders zelf aan de gang gingen. Dit is ook zo'n amateurfilm maar is vrij uitzonderlijk door het feit dat het ontwerp van het wezen en gore-effecten Om een idee te geven; 14 minuten in de film en iedereen is bloederig in stukken gescheurd of opengereten...dood. Hierna ga je lekker ongedwongen vooruit, met de dagelijkse bezigheden van de personages aka potentiele snacks voor een hongerige Alien. Dit is onmiskenbaar een goedkoop gemaakte, low-budget film. Er zijn geen opvallende acteurs, (maar het acteerwerk weet daadwerkelijk bekwaam te zijn) heel weinig locaties en een vrij eenvoudig verhaal. Het is geen geweldige film maar het is met veel liefde gemaakt en de effecten zien er geweldig uit. Alleen de grootste kniesoor zal bij deze film over van alles vallen, een ieder ander heeft een zeer vermakelijk tijd!

Wat is dit voor een geinig lowbudget monsterfilmpje ! Simpel vermaak waarbij het verhaal weinig voorstelt en de personages niet weten te boeien. Hier gaat het om de aliens die een zeer gek belachelijk uitzicht hebben, maar het werkt wel. Ook de locatie van een oud afgelegen huis met afschuwelijk behangpapier en water in de kelder past perfect bij dit soort horrorwerkje. En echt braafjes blijft het ook niet echt. Bloed spat tegen de muren en ledematen en hoofden worden zonder schroom verorberd. De chaos op het einde van de film waar je duidelijk de trauma's van de overlevenden aan hun gezichten kunt aflezen en waar de politie en bewoners in hevige drukte de aliens elimineren is zeker een geslaagde zet van de regisseur. Het ultieme slot had dan weer achterwege kunnen gelaten worden, maar anderzijds past het dan ook weer bij deze film. 6,5/10

Na een meteorietinslag in een rustig Amerikaans stadje komt een buitenaards wezen op aarde terecht. Het wezen — een vleesetende, wormachtige alien met meerdere rijen tanden — zoekt zijn toevlucht in de kelder van een huis. Daar begint het zich te voeden op alles wat leeft en zich snel voort te planten. Wanneer de bewoners van het huis, waaronder een groep tieners en een jonge jongen met een passie voor monsters, ontdekken wat er in de kelder huist, breekt de hel los. Terwijl de buitenaardse wezens zich uitbreiden door het huis en de omgeving, moeten de overlevenden vechten om te voorkomen dat de plaag zich verder verspreidt.

Je zou bijna denken dat het subgenre Schlong horror en Vagina Dentata toch behouden is gebleven in een samengevoegde vorm, als je poster van The Deadly Spawn (1983) ziet. Ik zie een soort penis-Hydra met scherpe tanden. Huuuuuuu! De Campyness van Douglas McKeown's film doet je echter in de eerste 2 minuten al realiseren dat je bang zijn hier niet hoeft te vrezen. De kaas ligt er te dicht bovenop. No pun intended (iew!)...

Vraag me niet hoe, maar op de een of andere manier heeft The Deadly Spawn het geschopt tot #636 op de TSZDT's The 1,000 Greatest Horror Films lijst. Dat moet de cultwaardering zijn zou je zeggen, alleen op die lijstjes ontbreekt hij gek genoeg. Het is wel knap wat ze met slechts $25.000 hebben gedaan, zoals het creëren van de eerste aanval waarbij we alleen een soort schaduwspel zien. Je kunt een hoop met karton, als je je geen dure prosthetics en robotics kunt permitteren, en je moet wat.

Zie ik dan iets over het hoofd? Alexspyforever, madmadder, Shaky en joolstein gaven alledrie 3,5*. Horrorfanaat Tonypulp zelfs 4,5*, waarbij de effecten, het creature design en de entertainmentwaarde worden geprezen. Shadowed daarentegen pakt uit met 1*, en Noodless houdt het op een zesje. Ik voeg me daar gebroederlijk bij. The Deadly Spawn is vermakelijk, en de Arrow release (die ik uiteraard niet fysiek heb) is knap gerestaureerd, maar ècht geweldig beeld en geluid wordt het met dit budget gewoon niet.

Ruim zesje voor mij dan maar. Wellicht is mijn liefde voor de Creature Feature Alien B-Movie gewoon nog wat onderontwikkeld...

3,2*