Make-Out with Violence (2008)

Eigenzinnige prent

Maar eigenzinnig betekend lang niet altijd beter. De film is een vreemde mix te noemen tussen fantasy en horror zoals hierboven bij de film vermeld staat maar bevat ook veel humor en drama elementen. Op sommige momenten dacht ik zelfs met een chick flick te maken te hebben; zoveel werd er door gemijmerd over koetjes en kalfjes en verliefde jongens en meisjes.

Als je een zombie-film verwacht kom je dus absoluut bedrogen uit.

De film bevat 2 hoofdelementen. Namelijk de dood van Wendy Hearst in het algemeen (hoe haar directe omgeving hier mee omgaat etc.) en de liefdes perikelen tussen de verschillende (levende ) personages. Het ''zombie gedeelte'' (terwijl het verhaal tóch om Wendy Hearst draait) is een beetje naar de achtergrond geschoven. Scene's die hier om draaien komen dan ook zeer minimaal aan bod, zoals de poster wel doet vermoeden.

Het slotstuk van de film sluit het geheel van de film echter wel prima af en verklaard ook meteen waar de titel van de film vandaan komt. Jammer dat je voor je bij dat slotstuk bent je je eerst door een oeverloos scala aan niet boeiende conversaties dient te worstelen met slechts enkele ''wel leuke'' scene's tussendoor. Deze conversaties zijn er duidelijk op gebrand om hoogstaand en poëtisch over te komen ala Donnie darko maar falen hier jammerlijk in.

Origineel gepoogde maar grotendeels mislukte prent te noemen.

2,0* voor het lugubere slotstuk wat wel vrij sterk was.

Vreselijke film die maar niet op gang komt zeer grote teleurstelling.

Apart.

Maar vooral oninteressant. Althans voor een groot gedeelte....en dat is zonde. Het Deadgirl (2008)-like concept is best grappig. Het brengt deze vaak dramatisch/romantisch opgezette 'horror' een leuke draai mee maar weet dat niet helemaal goed uit te werken.

Visueel is het nog best te pruimen, zeker gezien het onbekende duo en het aanzienlijk lage budget. De soundtrack maakt alles lekker zweverig en luchtig, hoewel er een aantal aparte keuzes tussen zitten (in combinatie met de scene zelf) werkt het uiteindelijk goed. Het einde is hier een uitstekend voorbeeld van, is ook meteen het beste gedeelte van de film.

Het moet 't een beetje hebben van z'n charme. Heel sterk uitgewerkt is het niet en de focus wordt eigenlijk compleet verkeerd geplaatst waardoor al het interessante slechts fragmentarisch aan bod komt. Leuk opgezet experiment, minder succesvol uitgewerkt.

Best een aardig concept maar totaal rommelig uitgewerkt en het accent wordt ook op de verkeerde plaats gelegd. Een soort geromantiseerde Deadgirl maar voor de rest ontstijgt dit het niveau van de gemiddelde Meg Ryan film niet. Erg vervelen filmpje. Film presenteert zich een beetje als horror maar daar heeft het vrij weinig mee te maken. Veel melodramatische tiener nonsens, met vier achterlijke personages en idem cast.

Heel lang heb ik tijdens de film gedacht aan afzetten, dat doe ik niet vaak, en nu ook niet gedaan en dat is op zich best wel jammer. Qua look ziet het er nog niet al te slecht uit, jammer dat de inhoud niets voorstelt. Overigens best knap dat je met zo'n aardig concept nog zoveel kan verkloten. Lang geleden dat ik zo geïrriteerd ben geweest van een film. Vervelend tienerdramatje, met een stelletje outcasts en een zogenaamde zombie. Skippen die hap.

Make-Out with Violence is een enorme tegenvaller, wat erg jammer is want het concept was prima. De uitwerking is alleen erg slecht, en ik had toch wat meer horror verwacht, maar dat was totaal niet zo. Heel af en toe leek het erop dat er toch wat enge elementen in de film kwamen, maar dat was echt maar een kort moment in het begin als Wendy wakker word en begint te 'lopen'. Dat zag er best eng uit, maar dat was ook gelijk alles gedurende de hele speelduur.

De cast vond ik erg slecht, bedroevend zelfs. Erg vervelende personages, die hun rol ook totaal niet met overtuiging speelde. Het leek zelfs wel alsof ze er allemaal geen zin in hadden en te lui waren om ook maar een gezichtsuitdrukking te creëren. Er was wel sfeer aanwezig, en het laatste shot in het zwembad zag er visueel ook erg mooi uit. Maar dat was dan gelijk het enige positieve aan deze film. Ook de muziek vond ik met vlagen er ongepast.

Hadden ze er meer horror in verwerkt, wat minder drama en een wat betere cast, was het al gelijk een stuk beter geweest, maar helaas.

1*

She came back to life in the car trunk

Ik heb absoluut geen idee meer hoe ik ooit bij Make-Out with Violence ben terecht gekomen. Het is in ieder geval wel een film die ik al enorm lang had liggen, maar ik was hier ooit al eens aan begonnen en had hem toen na een tijd afgezet. Dat gebeurt me niet zo vaak en ik heb de vervelende gewoonte om een film volledig gezien te moeten hebben vooraleer ik er een stem aan kwijt wil. Vandaar gisteren dus eens opnieuw opgezet want wie weet, misschien kon ik er nu wel iets mee?

Nee, nee en nog eens nee. Ik geef ze niet zo enorm vaak maar Make-Out with Violence is zo'n film die volledig de laagste score waard is. Ik heb hem deze keer uitgekeken maar zelden zo'n enorm saaie film gezien. Dit lijkt wat gebracht te worden als een komedie (ik verwachtte eigenlijk een soort van Life after Beth) maar lachen wordt er niet gedaan of je moest deprimerende dialogen hilarisch vinden. Het zijn gewoon ook allemaal verschrikkelijk vervelende personages. Die tweeling wil je eigenlijk al vanaf de eerste minuut achterlaten in het bos waar ze Wendy vinden en dan ben ik nog niet begonnen over die verschrikkelijk irritante voice-over van de kleinste broer. Zo hard gehoopt dat die op de een of andere manier zijn tong zou kwijt raken maar nee, ook dat plezier werd me niet gegund. Wat blijft er dan over? Een bende losers die zich nooit ook maar enige vraag stellen van wat er nu eigenlijk gaande is en uiteindelijk dieper en dieper de shit in geraken. De titel maakt pas helemaal op het einde zijn intrede en tegen dan kon ik me echt niet voorstellen dat ik hier al 100 minuten naar aan het kijken ben geweest.

Ik vermoed dan ook dat ik op een bepaald moment gewoon uitgezoned moet zijn geworden. Ik snap anders niet hoe ik dit hersendodend idee van de Deagol Brothers heb kunnen uitzitten. Geen idee met hoeveel die broertjes zijn maar het verbaast me in ieder geval wel dat er dus al minstens 4 mensen (!) nodig zijn - Cody DeVos en Eric Lehning hebben blijkbaar ook inbreng gehad - geweest om deze non-film te kunnen neerpennen. En dat ze dan nog een cast hebben gevonden die die dialogen wilden uitspreken? Waanzin, gewoon complete waanzin. Hoewel, misschien toch niet aangezien de twee hoofddrollen zijn weggelegd voor niemand minder dan... Cody DeVos en Eric Lehning! Schoenmaker blijf bij je leest zou ik zeggen, maar misschien eerst is ontdekken welk beroep je beter ligt want acteur of dialogen schrijven is het duidelijk niet. Het enige wat de film nog ietwat interessant maakt is de soundtrack. Die raakt soms ook kant noch wal en toch werkt het voor sommige scènes wel.

Ik ga de Deagol broertjes niet vergeten, al is het maar om ervoor te zorgen dat ik in het vervolg mijlenver om hun films heen loop. Ze begonnen in 2004 met het maken van Make-Out with Violence, het zou 4 jaar duren vooraleer de film "af" was, en sindsdien is er weinig beweging in hun oeuvre te bespeuren. Houden zo! In quarantaine tijden heb je nu veel meer tijd dan anders maar laat ik in het vervolg toch maar opnieuw een betere film kiezen.

0.5*