Super 8 (2011)

JJ Abrams is voor mij het meesterbrein achter Lost en daarom ging ik er echt even voor zitten: een samenwerking tussen JJ Abrams (als regisseur vrijwel niets van hem gezien) en de vakman Spielberg als producer. We volgen een paar schoolkiddo's die ongewild in een ongekend avontuur komen. Alhoewel het alle ingrediënten bevat van een horror verhaal, voelde het toch meer alsof ik wat kids zat te bekijken die een geweldig avontuur beleefde. Echt een soort The Goonies inderdaad, wat echter wel meer een kinderfilm is. Maar toch, toen ik een beetje op dat gevoel verder ging voelde Super 8 opeens meer als een kinderfilm, en ik ben er van overtuigd dat Abrams ook een beetje dat kindergevoel in de film heeft proberen te stoppen... En daarmee een beetje een ode te brengen aan oude 80s films met een dik hedendaagse sci-fi sausje. De verschillende stereotypes zoals de vader van Alice, de commandant, het verschrikkelijke monster, het dikke vriendje en het liefdesplotje passen op de een of andere manier perfect in dit beeld van de film. En dat komt vooral op het conto van Abrams die echt los is gegaan en het kind in hem heeft laten bovenkomen.

De cast is echt geweldig, vooral Joe en Alice spelen echt goed, terwijl ik het normaal nooit zo op irritante kindacteurtjes heb. Er zijn wel wat minpuntjes, met name de helse explosies aan het einde van de film ging net even een tandje te ver, maar verder prima vermaakt met deze film.

Vond naast het nostalgische element (Films als Goonies en E.T. die spontaan weer in gedachten springen) niet echt heel veel aan deze kids-film. Te zoetjes allemaal. Maar ja, ben dan ook geen kid meer. Helaas te veel over-the-top explosies die daar eigenlijk weer helemaal niet bij passen en te veel aandacht aan melodramatische zijplotjes. Kinderen zijn sympathiek en spelen erg leuk binnen de kaders van een blockbuster. De volwassen acteurs net op het randje van té karikaturaal. Dat red de film van een 1,5 of lager. Maar voor jongere kijkers van pakweg 12+ of volwassenen die op entertainmentvlak in de pubertijd zijn blijven hangen zal het begrijpelijkerwijze een hele 'coole' kijkervaring zijn!

Tussendoortje met een dikke laag van het bekende Spielbergsausje.

Je moet hier ook maar net zin in hebben, maar toevallig had ik dat Het verhaal is 'oké', maar de kids in deze film vullen de karakters toch wel erg fijn in. Zeer overtuigend in ieder geval. De voorspelbaarheid en het beperkte verhaal zat een hoge score voor deze sciencefiction/avonturenfilm toch wat in de weg. Toch weet de film constant te boeien en de kijker in een zekere spanning te houden.

Een aardige film die duidelijk teruggrijpt duidelijk terug op jaren 80 film zoals The Goonies en de verhalen van Stephen King (Stand By Me, IT).

Vanuit nostalgisch perspectief is hij daarom best leuk, helaas zijn bovengenoemde films wel stukken beter. De aankleding is erg leuk gedaan, de karakters zijn sympathiek, en het geheel is wel goed voor een aantal glimlachen, maar verder wil het maar niet echt interessant worden.

Het verhaal is uiteindelijk wel erg dun, de spanning valt ook een beetje tegen (iets heel donker filmen is niet hetzelfde als het ook spannen maken) en het ligt er qua sentiment vrij dik bovenop.

Zeker kijkbaar, redelijk vermakelijk, maar niets bijzonders

Vond dit echt een geweldige film. Vooral de 'over de top' lens-flares vond ik een leuke touch. Verhaal is origineel en met Spielberg als Producer kun je van te voren al weten dat je goed vermaakt zult worden. Er zitten een aantal goede schrik momenten in (wel een beetje voorspelbaar). De treincrash is de beste die ik ooit in een film gezien heb. Vooral de lanceering van die tankwagon door het botsen van een andere wagon was geweldig. Een feest voor het oog dit.

Uitstekende film waarin een groepje vrienden bij toeval een treinongeluk filmen. De film is duidelijk geïnspireerd door films als The Goonies, E.T. en Close Encounters of the Third Kind. En hierin weet regisseur J.J. Abrams zeker de juiste toon te vinden. Een onderhoudend en redelijk spannend verhaal en het geheel heeft een fijn nostalgisch sfeertje. De jonge acteurs zijn zeker goed gecast.

Op aanraden deze eens geprobeerd en 'k vond het wel een goeie film. 'k dacht eerst dat het een jeugdfilm ging zij maar eigenlijk viel dit nog reuze mee. 'k vond het een mysterieuze film die me van begin tot einde kon boeien.

De cast deed het ook goed en ze kwamen wel overtuigend over. Ook de muziek was tof.

Voor de rest zag het er allemaal erg goed uit.

'k vond het een leuke film die me de volledige speelduur wist te entertainen.

Super 8 was bedoelt als homage aan Spielberg, maar het feit dat Spielberg zelf als producent optreed geeft al aan dat het misschien iets teveel homage is. Super 8 voelt zo ontzettend vertrouwd aan dat het het nauwelijks bestaansrecht heeft. Dit is duidelijk een mix tussen The Goonies, E.T. en Close Encounters of the Third Kind, waarbij eigenlijk alleen het Goonie-gedeelte er echt goed vanaf komt. De kinderen zijn namelijk goed gecast en als ze bezig zijn met het maken van hun eigen zombiefilmpje is het allemaal erg vermakelijk. Van mij had het op die route mogen doorgaan, maar Abrams heeft grotere ambities.

Het science-fictiongedeelte eigenlijk vooral suf. De traincrash is spectaculair, maar het hele plot rond de alien wil maar niet boeien. Het is ook erg slap uitgewerkt, de manier waarop die van vredelievend, intelligent wezen naar bloeddorstig beest gaat. Er is zit een hoop gedoe in rond kubussen, maar waar die voor dienen wordt nooit uitgelegd. Moeten die zijn ruimteschip vormen of heb ik iets gemist? In ieder geval slaat het nergens op, want kennelijk had die alien al constant de mogelijkheid tot zijn beschikking om een hoop metaal aan te trekken en binnen een paar tellen in een ruimteschip te veranderen. Hij hoefde alleen maar te wachten tot de scriptschrijvers hem toestemming gaven.

Het meest vervelend zijn echter de momenten waarop Abrams doelbewust ervoor kiest om de stukjes drama op zijn Spielbergs te presenteren, dus erg sentimenteel. De ontwikkeling van Fannings vader en die slotscène met die ketting zijn eigenlijk beschamend. Ik snap ook niet waarom Abrams überhaupt zo graag de hele stijl van Spielberg overneemt. Een ode is leuk, maar gewoon alles filmen alsof je een speciaal Spielberghandboek hebt is oninteressant. Niettemin blijven veel mensen stug volhouden dat Abrams één van de belangrijkste nieuwe regisseurs van zijn generatie is. Maar waar is hij tot nu toe mee gekomen? Twee identiteitsloze franchisefilms en een film waarin hij de stijl van zijn grote voorbeeld kopieert. Zijn enige herkenbare element is de marketing (wat buiten het eindproduct om ligt) en gek genoeg die maffe lens-flares die overal als een bezetene gebruikt worden. Waarom? Ik vermoed dat Abrams dat zelf als een soort handtekening ziet, omdat niemand anders de lans-flare zo compulsief inzet. Gelukkig maar, want het slaat vaak nergens op.

Verder is er ook een gebrek aan memorabele momenten. Dat is eigenlijk allemaal heel jammer, want er zit best potentie in. Zoals gezegd zijn de scènes die zich richten op de kinderen die een filmpje maken erg leuk. En Elle Fanning is erg sterk, zeker in de scène waarin ze de andere kinderen verrast met haar acteerwerk. Meer van dit soort momenten de volgende keer. Of anders gewoon Spielberg zelf het laten regisseren. Dat kan hij best.
2,5*

Uitstekend mysterie/SF film...

SF is mijn goede genre...

Prima verhaal...

Prima (jeugd) acteerwerk...

Prachtig effect (camerawerk)...

Uitstekend mooi HD kwaliteit...

Ook uitstekend achtergrond geluid (DTS)...

Heerlijk genoten...

Onderhoudende film die zeer geschikt is voor de doelgroep. Na het einde toe wordt het allemaal erg voorspelbaar en zijn de verwijzingen naar Spielberg om te kotsen. Het enige dat mij echt bij zal blijven is het talent van Elle Fanning na Somewhere was dit de tweede film waarin ik haar heb gezien en in beide films is ze erg overtuigend.

Redelijk.

Erg goed hoor.

Genoten van deze mooie scifi-flick waarbij de kinderen toch wel de show stelen met hun enthousiasme. Enige nadeel is dat het soms wat kinderlijk wordt en ook het einde van de film is een beetje een domper: het wordt wat te snel afgeraffeld. Maar verder weinig reden tot klagen: enkele spectaculaire scènes (de treinramp en de belegering van het dorpje), een tof creature design (deed me hier en daar wat denken aan Cloverfield), een ontluikende tienerromance en aardig wat actie.

Heel goed.

Opnieuw een uitstekende Spielberg prent.

Toch? Nee, de film blijkt van J.J. Abrams hand. Boeit niet, want Super 8 ademt namelijk Spielberg. De cinematografie is schitterend, het acteerwerk uitstekend, de film kent een prachtig soundtrack en daarnaast, niet onbelangrijk, zijn de vele kinderen niet(!) irritant. Sterker nog, ze zetten behoorlijk leuke karakters neer en het is erg interessant om de knulletjes en hun vriendinnetje te volgen. Sowieso is de storyline wel aardig. De film begint lekker mysterieus met de treincrash en geeft daarna stukje bij beetje meer prijs van datgene wat uit de wagon ontsnapte. Op zich niet bijzonder, maar wel erg vermakelijk.

Aan het einde toch een flinke domper. De scene onder de grond waarbij Joe het monster 'ompraat' om het terug naar zijn planeet te sturen was toch wel vrij matig. Hier had Abrams toch net wat beters moeten verzinnen. Het voelde nogal overdreven aan en zelfs misplaatst aan. Zonde.

Ondanks dat laatste is Super 8 een erg amusante film die je zeker nog eens op zal zetten.

4*

Een ode aan de ouwe Spielbergfilms, maar met de producer zelf aan het stuur is dat toch een vorm van incest. Je merkte snel de stijl van z'n eigen mysteriefilms zoals E.T., The Goonies, etc Al zat ik eerder met een mix tussen Monsters en Eight Legged Freaks in gedachten met op het einde een verwijzing naar Transformers.

Het is in elk geval een film vanuit kinderogen en is daardoor ook een SF-familiefilm geworden. In zijn genre best nog wel goed waarbij het suggestieve lang wordt aangehouden. De kinderen doen het op zich vrij goed en houden de film nog boeiend. Die Alice deed me wat denken aan een miniversie van Nicole Kidman. Het begin is ook een klapper met het treinongeluk dat er los over is. Michael Bay zou jaloers zijn.

Gaandeweg gaat het wat minder en de scènes met het monster komen niet goed tot z'n recht. Ofwel hou je het suggestief, ofwel werk je dat gedeelte beter uit.

De film is best wel leuk en één van de betere films van Spielberg de laatste jaren. Maar het blijft een Spielberg en dat is altijd een beetje familiefilm en daardoor iets te braaf soms en te veel op safe gespeeld. Hier en daar wat losse einden die anders hadden mogen lopen en het had een betere film geworden.

Dat typische Spielberg gevoel - het gevoel waardoor ik als kind verliefd ben geworden op film - en dat eigenlijk alleen hij (de naam zegt het al) op de één of andere manier kan creëren, dat heeft Super 8 ook. En dat is meteen de grootste kracht van deze jeugdfilm. Weer een film erbij, in een genre dat niet bestaat, die pal naast films als the Goonies, E.T., Jurassic Park en toch ook wel Indiana Jones mag staan (puur over het gevoel hebbende).

Er is weer een typisch bij elkaar geraapt zooitje aan kinderen tevoorschijn getoverd; Bril, de Dikke, Beugel, Slungel en een liefdeskoppeltje. Het is een werkende formule, al komen Bril en Slungel totaal niet uit de verf. Sowieso hadden meer concrete (slapstick) grappen, afkomstig van dit groepje, niet misstaan.

Helaas is er ook wat dom gedoe over een gemiste shift en de voortvloeiende ruzies in gepropt, maar er moet een verhaal verteld worden, nietwaar? En dat gaat gepaard met wat flauwigheden. Het blijft een brave jeugdfilm.

Als ik 'm als kind gezien had, was het voor mij een klassiekertje geweest. Nu zeker niet. Daar heeft de film te weinig gedenkwaardige scènes voor.

Kleine 3,5*

Opbouw is goed maar het monster is erg stom en is een soort combo tussen Godzilla en Alien waarna er zich een soort afscheid ontvouwd wat een soort E.T. moet voorstellen maar te ongeloofwaardig voor woorden is omdat het monster het halve dorp opeet waardoor ik helaas niet hoger uitkom dan 3,5*.

Maar het is wel een mooie ode aan films als E.T., Close Encounters, Goonies, Monsters Squad e.d., zat op het begin dan ook op een dikke 4*/4,5*

Super 8 komt langzaam op gang en weet niet goed de aandacht vast te houden. Vooral in het midden zakt de film in als slappe puding, maar toch wilde ik hem afkijken.

Het laatste half uur zorgt er nog voor dat deze film nog wel te verteren is. Maar eigenlijk komt alles pas veel te laat op gang.

De hoofdrolspeler was niet boeiend en de rest van de cast viel ook tegen. De kinderen speelden niet sterk. Alleen de wat dikkige jongen kwam goed over op het grote scherm. Ook de volwassenen konden de kijker niet boeien.

Het zag er wel allemaal redelijk goed uit alleen irriteerde ik me mateloos aan de lensflare. Ik zag hier totaal het nut niet van in. Misschien moest dit zorgen voor een SF-look..

Ik denk dat deze film vooral leuk is voor de jongere kijkers, maar ik had gehoopt dat er wel een bepaalde diepgang in zou zitten, waardoor deze film ook vermakelijk zou zijn voor volwassenen, maar dit viel mij zwaar tegen.

Ondanks dat Super 8 een van de betere Sciencefiction films is die ik in de afgelopen tijd heb gezien, moet ik toch zeggen dat ik bij het geheel erg gemengde gevoelens heb.

De film lijkt erg goed te beginnen. Over de kwaliteit van de in beeld gebrachte treincrash is niet veel discussie mogelijk lijkt me. Wellicht erg bombastisch; maar Abrams pakt wel volledig uit hier en het zorgt er voor dat de kijker direct geïnteresseerd raakt. Eén van de betere visuele scenes die ik in tijden voorbij heb zien komen. Verder kent de film een sterke opbouw en weet Abrams meerdere malen de film te redden door visueel spektakel.

Hij kan echter niet voorkomen, dat de film toch halverwege een beetje inkakt. Net toen ik dacht dat dit helemaal goed ging komen (alles is leuk bedacht: de filmcrew, het noodlot dat toeslaat, de ontwikkelingen rondom het onderzoek), gebeurt er een tijdje vrij weinig. Waar ik me dan ook aan ergerde was dat er een cliché sub-plotje werd toegevoegd over de moeder die verliefd zou zijn geweest op de vader van Alice. Louis kan Joe - of zijn vader - niet luchten of zien, maar opeens sluit hij vrede met beiden. Uiteraard voelen deze personages direct sympathie voor elkaar.. Bij deze gebeurtenissen gaat de film te zeer over in een familiefilm en lijken de makers te vergeten dat ze toch echt met een serieuze film bezig zijn. De film bevat veel kinderen als hoofdrolspelers; in vele gevallen het doodvonnis voor je film. Hier gebeurt dat nét niet. De kinderen doen het redelijk goed, waarbij Fanning zich goed staande weet te houden. Halverwege leek het acteerwerk - net als de film zelf - een beetje af te nemen. Ik weet niet of het aan mij ligt, maar het viel me wel op dat ik bepaalde spelers na verloop van tijd minder overtuigend vond. De volwassen cast doet het op zich ook nog wel aardig, maar heeft weinig toegevoegde waarde.

Dan de ontknoping.. ook hier weer gemengde gevoelens. Dat onze grote vriend opeens een twist maakt van alles verwoestend monster naar een schattige E.T. vond ik wel erg opmerkelijk. Het definitieve einde vond ik zelfs zwak (het beest vertrekt gewoon uit zichzelf in E.T. style). Ik twijfel of ik dit laatste helemaal goed begrepen heb, maar volgens mij kon hij dus gewoon elk moment dat hij wilde vertrekken, want hij heeft de hulp van de mensen niet bepaald nodig gehad - afgezien van dat korte praatje van Joe dan. Nu klink ik erg negatief over deze hele ontknoping, maar ik moet zeggen dat de sfeer wel helemaal in orde was. De settings zien er erg overtuigend uit en de muziek is ook prima verzorgd. De knipoog naar diverse Spielberg films is uiteraard best leuk bedacht en ook de uiteindelijke 'film' van Charles (tijdens de aftiteling zichtbaar) is het kijken nog wel even waard.

Al met al is dit best een aardige samenwerking tussen J.J. Abrams en Steven Spielberg, waar wellicht nog veel meer in had gezeten. Qua verhaal en special effects heeft men veel in huis, maar niet alle middelen werden genuttigd.

3*

Ietwat goedkope poging van Spielberg (en dan bedoel ik niet qua budget) om in de buurt van het groot succes van E.T. te komen, zonder dat hij daar in slaagt. Zo´n film evenaren is natuurlijk moeilijk. Super 8 zet wel een leuke jeugdige jaren '80 sfeer neer, qua beelden valt er weinig op af te dingen (met uitzondering van de video's waarin het wezen voorkomt). Vooral voor de jeugdige kijkers zal het niet tegenvallen.

Het script is niet bepaald doordacht maar wel onderhoudend, en ook de acteerprestaties laten behoorlijk te wensen over. Leek me meer dat Spielberg een blockbuster wou maken die de kas spekt dan echt een goede film of een serieuze poging om het succes van E.T. te evenaren.

Desondanks geen onaardig resultaat, met de nodige foutjes, en niets meer dan dat.

Retro jaren '80 jeugdfilm.

Als kind uit die tijd en opgegroeid met films als E.T. en Gremlins vind ik Super 8 een waardige moderne vertegenwoordiger van dit type ongecompliceerde jeugdfilms, dat je helaas weinig meer ziet. Veel jeugdfilms zijn tegenwoordig vaak goedkoop, platvloers, schreeuwerig en inhoudelijk zo plat als een pannenkoek. Of het slaat door naar de andere kant en je krijgt zo'n film vol (linkse) wereld problematiek.

Super 8 is echter mooi gemaakt, wordt nergens ordinair noch moralistisch en biedt prima vermaak voor jong en oud. 3,5*

Zwakke film waar ik eigenlijk behoorlijk wat van verwachtte. Helaas is het uiteindelijke resultaat erg jammer te noemen.

Terwijl de film eigenlijk nog wel hoopvol begon met dat treinongeluk. Maar wat er daarna gebeurde was echt te stom voor woorden.

Het script kent wel heel veel mankementen en de gebeurtenissen die zich voltrekken zijn soms te belachelijk voor woorden.

Ook het acteerwerk hielp niet mee. Aangezien kinderen de hoofdrol vertolken lijkt me dat extra moeilijk om dat in goede banen te leiden. De kinderen spelen stuk voor stuk een enorm cliché karakter.

Nee, wat begon als een leuke mysterieuze bovennatuurlijke thriller verzandde al snel in een clichérijk, slap kinderverhaaltje.

Twee sterren voor het begin en omdat de film visueel nog wel te behappen valt..

Super 8 in een soort mix van verschillende jaren zeventig en tachtig films en ademt wel de typische Steven Spielberg sfeer, wat ook niet heel gek is, aangezien hij hier ook voor een groot gedeelte aan heeft meegewerkt.

De kracht zit hem vooral in de jonge cast, die het goed doen en hun film, die ze in de film proberen te maken is ook veruit het leukste gedeelte van de film. Het gedeelte met de Alien vond ik een stuk minder sterk. Er wordt te snel teveel weggegeven, terwijl het slecht in beeld wordt gebracht.

Desondanks is Super 8 toch wel een alleraardigste film. Een fijne retro jaren tachtig sfeer, met prima bijpassende muziek. een geinig verhaal en leuke rollen van een zeer jonge cast.

3,0*

Dit ademt dus echt allemaal Spielberg ... geen probleem hoor en het gaat er ook net iets minder vriendelijk aan toe dan bij E.T. en daarom iets minder geschikt voor de allerjongsten.

Dit is natuurlijk wel precies wat je van een film mag verwachten als je een jaar of 13 bent en zo maakte Spielberg ze zelf ook zo rond 1979.

Ah twee uur lang weer de foute militairen en de kids die een spannend avontuur beleven, destijds volle zalen, nu meer geschikt voor de matinee, maar het zit weer lekker in elkaar met veel explosies, vlot tempo en een beetje gegriezel.

Soms mag film ook gewoon lekker een spannend jongensboek zijn!

Moet hierin mijn eerdere mening toch bijstellen. Na herziening toch erg veel waardering gekregen voor Super 8.

Het begint al bij de eerste scene waarin de werkelijk prachtige muziek van Giacchino al heel veel bijdraagt. Het is een ode aan de fantasie/creature features uit de 70 en 80-er jaren. De film is in alles met zoveel liefde gemaakt en dat is voelbaar door het scherm heen. Van de regie tot het acteerwerk, van set design to muziek. Er zit zoveel hart in Super 8. Verbluffend gedaan onder de regie van JJ "lens-flare" Abrams.

Heerlijke film. Echt zo een verhaal dat je als kind wel wil meemaken (nouja...). Goed geregisseerd door Abrahms en goed werk van de jonge acteurs.

Geen idee of lens flare bij Star Wars werkt maar bij Star Trek deed het dat wel en in deze film ook. En het is toch iets eigens wat een regisseur toevoegt en kenmerkt. Is wel goed.

Sorry hoor, maar de super-8 romantiek (waar ik zelf hard aan mee deed met het cameraatje van mijn ouders) vond ik ongelooflijk cliché in beeld gebracht. Het verhaal is krakkemikkig, het heeft niet de brilliance van Steven Spielberg, waar ze voortdurend naar verwijzen. Echt ontzettend kinderachtige SF. Het meisje acteert erg goed. Het filmpje dat ze gemaakt hebben in de aftiteling is erg leuk, eigenlijk leuker dan de film zelf. Ik had heel veel van het gegeven verwacht, maar het is verschrikkelijk voorspelbaar. Vooral de 'persoonlijke drama's'. Helaas zal ik deze film snel vergeten...

Super 8

Anders dan ik had verwacht, heel erg anders dan verwacht. Super 8 was niet leuk maar ook niet saai, veel dingen waren me tegengevallen in de film en dat vind ik best wel zonde want ik wou hem al heel erg lang kijken en het leek mij een hele leuke film.

Het verhaal was leuk Een groep kinderen die graag een film willen maken met de genre Zombie maar bij een shot bij het spoort ontspoort een trein met een soort alien erin. Deze ontsnapt en er is totale paniek in het dorpje want deze alien neemt allerlei mensen mee. Het groepje jongens gaan erachter aan en maken een heel avontuur mee.

Het concept was leuk en het verhaal kan zich daarbij aansluiten. Wat dat betreft redelijke film en zeker erg leuk voor tussen door. Speciaal is hij niet en de alien vond ik niks.

3.0*

Langdradig en bijna niet doorheen te komen

Met een knipoog naar de Spielberg films uit de jaren '80 is deze film zeker geslaagd. Je zou dan hopen dat het zeker deze ervaring zou overtreffen, maar dat gebeurt zelden. Het einde is zelfs om te huilen zo slecht. Toch is de typische Spielberg sfeer wederom geslaagd en maakt het dat ik de film hierdoor met een nipte voldoende beoordeel.

“Stop talking about production value, the Air Force is going to kill us.”

Nostalgisch aandoende sci-fi film die duidelijk het stempel van Spielberg draagt, en een ode is aan de jaren 80 alienfilms. J.J. Abrams heeft Super 8 geregisseerd, maar Spielberg staat als producer aangemerkt en dat verbaasd me niks. Want Super 8 is wat harder en actierijker dan bijvoorbeeld E.T. of Close Encounters, maar het heeft ook weer een hoofdrol voor een jonge jongen die zonder moeder moet opgroeien en voor het eerst verliefd wordt op een meisje van school (de fantastisch acterende Elle Fanning).

In een film vol aliengeweld is er dus nog genoeg ruimte voor een menselijk verhaal. Een kolfje naar de hand van Abrams en Spielberg. En uiteraard willen de jonge jongens een zombiefilm maken, wat Super 8 op sommige momenten erg meta maakt. De alien is hier niet aandoenlijk, maar vooral kwaad en chagrijnig dat de mensen op hem schieten en tests uitvoeren. Het einde is wel sentimenteel, en dat past helemaal bij deze film. Blijf ook kijken tijdens de eindcredits.

Leentjebuur spelen

Hoewel Super 8 inmiddels al 6 jaar geleden uitkwam heb ik hem pas onlangs bekeken. Iets weerhield mij ervan om dit eerder te doen. De omschrijving sprak me heel erg aan, maar de trailer wist me dan eigenlijk weer helemaal niet te grijpen..

Nu, 6 jaar later kom ik er alsnog achter dat mijn voorgevoelens bleken te kloppen. Met name het einde van de film is echt rampzalig slecht en dan ook nog eens zo Walt Disney achtig dat deze productie dan ook net zo goed van een van hun studios af had kunnen komen. Hoewel de eerste helft een stuk beter was, kon ook deze mij niet grijpen. Dit kwam onder meer omdat geen van de acteurs me wist aan te spreken en het hele concept nu inmiddels ook uitgekauwd aanvoelt ( I am looking at you Stranger things). Hoewel Stranger Things er natuurlijk veel later was, merk je wel dat hun hommage aan een aantal jaren 80 klassiekers een stuk sterker is dan wat hier neergezet word.

Wat me overigens ook opviel waren een aantal effecten die nu al verouderd werden, dat er veel te stijfjes geacteerd werd en dat er geen enkele chemie tussen de personages te bespeuren leek. Hoewel een aantal momenten hun charme hadden mistte ik het grootste gedeelte van de tijd toch een bepaalde magie. De beste momenten zaten dan nog bij het eindfilmpje dat aan de aftiteling vastgeplakt was..

2,0*