Super 8 (2011)

Een heel aardige film die, gelet op de publiciteit, toch wat tegenvalt. Maar dat ligt natuurlijk (ook) aan de verwachting van de kijker! Toch zou je van het duo Abrams/Spielberg, dat op het gebied van SF, avontuur en actie toch bijzonder veel gepresteerd heeft, iets meer verwachten dan een wat mager verhaal, een paar te snelle plotwendingen, wat clichématige karakters en situaties en weinig verrassende elementen. Maar de jonge acteurs doen het prima en ook met de special effects is niets mis.

Al met al een vermakelijke film die -helaas- niet of nauwelijks boven de middelmaat uitstijgt.

Toffe gozert toch, die J.J. Abrams. Komt weer met een érg goede film. Heb me bijzonder vermaakt met deze Super 8. Sfeervol, grappig, avontuurlijk en zelfs nog de nodige dramatische plus (kinderlijk) romantische punten zorgen voor een uiterst geslaagde mix. Sterke effecten en prachtig geschoten.

De leuke 70's / 80's sfeer en muziek (o.a. Blondie en ELO) zijn een prettige bijkomstigheid in dit amusante sci-fi avontuur waar de chemie, dialogen en acteerprestaties van de kinderen regelmatig van het scherm spatten. Heb ook wel moeten lachen om de bijzonder goed klinkende conversaties tussen het stel onbedoelde avonturiers, leuk. Had wel wat anders van het grote monster verwacht.

Wat precies weet ik niet, maar oké... het werkt prima. Op een gegeven moment wordt het mysterieuze wel in een érg hoog tempo uit de doeken gedaan en heb wat gemengde gevoelens over het einde, maar al met al is het lage gemiddelde hier op de site wat mij betreft zwaar onterecht. Vette film!

Ik keek echt uit naar deze film.

J.J. Abrams, de maker van Cloverfield, MI3, Star Trek, en schrijver van Lost met bijzondere nieuwe mysterieuze en coole filmscenario's, heeft mij tot nu toe kunnen overtuigen van zijn kunnen.
Maar toen ik de trailer zag van Super 8 had ik het gevoel dat dit wel een eerste misstap kon worden. Mijn verwachtingen waren dus niet erg hoog.

Toch heeft deze film mij weer verrast, weer door dat mysterieuze
"monster"sfeertje, gecombineerd met talloze Stand by Me, ET momenten zoals hieronder al vermeld door andere users.
Ook de acteerprestaties en cast is goed, niet echt makkelijk zonder een echte "ster" aan boord te hebben.

Ik geef de film tussen 3.5-4 sterren, omdat het een film is die alle elementen uit andere mainstream films overstijgt. Bovendien is het weer uitkijken naar een nieuwe J.J. Abrams film en script. Helaas zal dit MI4 worden.

2 weken geleden in de bios gezien en het was weer een mooi werkje van Abrams. Ik heb Star Trek nog niet gezien maar deze was ook wel zeker geslaagd. Het is een tienerverhaaltje en lees overgens wel vaak dat dit een potentiele vervolg is op Cloverfield. Vond de bijde films niet gek veel met elkaar te maken hebben, behalve dat het weer om een monster gaat. Die aan het einde toch wel sympatiek blijkt te zijn als Joe op hem inpraat. Verder gewoon weer een aangenaam Amerikaans popcorn vermakertje met weer zijn vette effecten. Die crash met die trein zag er wel kippenvel verwekkend uit en de jongeren en dan ook vooral Fanning (Ze lijkt in deze film wel een stuk ouder), deden het erg goed. Naast dat alles ook nog een loyaliteitendrama (Alice en der vader en Joe)

Nee, zeker niet slecht.

3,5*

Zat tot het laatste half uur op het puntje van mijn stoel. Goede acteertalenten, lekker mysterieus en veel spanning. Tot het laatste half uur. Wat een verschrikkelijke ophoping van clichés zeg. Het moment waar het hele stadje OPEENS een oorlog slagveld is geworden, WTF? Heel veel vreemde gebeurtenissen die de kwaliteit van het begin niet eens aan konden tikken. Het leek alsof de script schrijver van gedaante was verwisseld.

Enorm veel potentie maar dramatisch uitgewerkt, therefore 3*.

Wisselende gevoelens bij deze Super 8.

Gisteravond gezien, en weet nog niet goed wat ik er nou van vond. Het is niet slecht, maar ook niet goed. Middelmatig zou het juiste woord kunnen zijn. De kinderen waren aardig, het verhaal viel me een beetje tegen (wellicht te hoge verwachtingen gehad) en het kon me helaas niet de hele tijd blijven boeien.

Misschien is het gewoon niet helemaal mijn ding en weet ik daarom niet goed wat ik er mee aanmoet, maar af en toe zat ik met een vreemd gevoel te kijken. Geforceerd voelde het bijna.

Vond de spanningsopbouw niet schitterend, hoewel sommige scenes wel erg mooi in beeld waren gebracht. Geluid was af en toe flink hard (had ik daarvoor bij Conan: the Barbarian ook al, wellicht biosprobleem?) waardoor het zo schreeuwerig en schel klonk.

Tsja, niet goed en niet slecht. Toch neig ik naar de voldoende, omdat ik hem toch heb uitgekeken en enkele scenes wel de moeite waard waren.

Interessant project, waar ik wel iets meer van had verwacht, maar geen slecht gevoel over nahoud. Het concept is goed, maar doordat het om kinderen gaat, is de sfeer wellicht te lief. Het had allemaal wel wat spannender gemogen, en nu waren de bijverhaaltjes niet echt interessant altijd. Al vond ik de gedeeltes waarin ze een film gingen opnemen wel geinig. Daarnaast is het gevaar dat jonge acteurs niet altijd even goed zijn, maar dat viel nu wel mee, enkel de jongen met de beugel was nogal irritant maar dat hoorde ook wel een beetje. De special Effects zijn wel weer fantastisch en ook de score vond ik goed.

3.5*

Vandaag gezien in bios, eerlijk gezegd was ik best onder de indruk van deze film.

spannende scènes goede special effects.

Ook vond ik de scenes met die bus wel spannend, ik kon wel verwachten dat er iets zou gebeuren, maar het gebeurde juist op een bepaald moment in scene dat ik het niet verwachtte.

De alien vond ik ook wel wat weghebben van Cloverfield.

Ik vond alleen jammer dat het kinderen van een jaar of 13 zijn de erin spelen daardoor kon ik het verhaal toch niet helemaal 100% nemen ookal speelden ze hun rollen erg goed.

Al bij al toch een leuke vermakelijke film

3,5*

Teleurstellend. Het begint best aardig met een sfeerbeeld van de jaren zeventig en die jongetjes die bezig zijn met hun amateurfilm. Maar als dan eenmaal ''het monster'' in het verhaal komt, dan is het een opeenstapeling van buitengewoon ongeloofwaardige ontwikkelingen. De reactie van die jongetjes en het meisje als ze nota bene getuige zijn van een explosief treinongeluk en bedreigd worden met een pistool is bijna psychopathisch te noemen. Het hele dorp staat op z'n kop maar onze helden maken zich vooral druk over kalverliefdes en het maken van die film. En zo gaat de film nog wel even door met een overtreffende trap van pijnlijke onwaarschijnlijkheden. Ik heb niet eens zin om mijn tijd te verspillen aan het opnoemen van de vele onnozele wendingen die het neemt.

Misschien nog wel irritanter is het geforceerd sentimentele dat de overhand gaat krijgen. Als je leentjebuur speelt van de grote Steven Spielberg dan mag je alles overnemen behalve zijn hang naar drakerig melodrama. De regisseur staat er niet alleen om bekend dat hij vooruitstrevende en grootse blockbusters maakt, maar ook om hoe hij wel erg sentimenteel te werk gaat. In die zin is Super 8 meer Spielberg dan Spielberg zelf, want de film verliest zich helemaal in zoetsappig gezemel over een dode moeder en een verstoorde vader- en zoonrelatie, met als grote klap op de vuurpijl die volstrekt idiote verwijzing naar E.T., met een buitenaards wezen dat als katalysator dient voor de verwikkelingen tussen een vader en een zoon.

Deze film probeert een heleboel te zijn, maar is het vooral gewoon net niet. Het is sciencefiction waarbij de alien nooit echt geloofwaardig word. Het is een actiefilm waarbij de actie zodanig over de top is (het treinongeluk met stip op 1, wat een idioterie) dat het lachwekkend word. Het is een thriller met een aantal geslaagde schrikeffecten. Ook probeert Abrams de film wat 'emotie' mee te geven door de verhaallijnen rondom het meisje en de jongen, hun ouders en alle problemen. Maar ook daarbij geldt weer: het is 't net niet.

Niet overtuigend genoeg, en ik had hoge verwachtingen van Abrams. Tegenvaller!

Redelijk.

Hoewel af en toe wat langdradig vond ik het een vermakelijke film met een heerlijk (nostalgisch) sfeertje. De combi van jeugdfilm (incl. de daarbij horende sentimenten) met wat hardere elementen vond ik nogal storend. Daar wordt vast een bredere doelgroep mee bereikt, maar het komt de film zeker niet echt ten goede.

Het acteerwerk van de kinderen was verrassend goed en ondanks de minpunten is dit toch een best een fijne wegkijker. 6/10*

Nadat ik een tijdje terug op de voorpagina van de metro-krant een advertentie van deze sci-fi had mogen aanschouwen was ik ervan overtuigd dat ik wel een kijkje moest nemen in de bios. Dat heb ik dus gedaan, maar jammer genoeg is het een kinderfeestje geworden die typisch Amerikaans is uitgewerkt met veel teveel slap gezever over helemaal niets. Emoties worden er royaal bijgegooid en de tranen en omhelzingen worden dan ook niet uitgesloten. Er moet zoals vaker een meisje gered worden en als dat het geval is weet je natuurlijk wel hoe het allemaal gaat lopen. Ik snap dan ook niet hoe J.J. Abrams op deze manier nog enige spanning wil leveren want het is één voorspelbare brei die nergens echt authentiek aanvoelt. Daarbij vond ik de ontsporing van de trein, veroorzaakt door een pick-up, erg overdreven en de vallende objecten bleven veel te lang doorgaan. Ook het monster was allesbehalve geloofwaardig want ik kan me niet voorstellen dat een buitenaards wezen, gearriveerd met een hypermodernische ufo, de Engelse taal gewoon kan verstaan (toen Joe was gepakt wist hij zich probleemloos uit deze situatie te redden door op het schepsel in te praten). Het zou best kunnen dat hij les kreeg op de planeet Ximanadarivolikipabus maar dan hadden ze dat wel even mogen laten zien. Waarschijnlijk is dit voor het grote publiek een prima vermaker maar ik kan het niet echt waarderen.

Dit vond ik een heerlijke film. Uiteraard was alles heerlijk overdreven en dik aangezet, maar dit paste wat mij betreft prima bij de film. Plaatjes waren prachtig en ook de soundtrack vond ik dik in orde.

Het is echt een film die bij mij veel jeugdsentiment opriep van avonturenfilms uit mijn jeugd (toen je op kinderfeestjes nog gewoon een Spielberg film huurde bij de videotheek)

Ik heb er erg van genoten en de toegift vond ik de film ook op passende wijze afsluiten.

Zeer zeer zeer waardeloos einde! Als er nu moeite was gestoken in het echt compassie krijgen met dat beest.. Of op zijn minst een beetje uitleg, etc.. Niks van dat alles. Eerste 1 uur en 3 kwartier zijn redelijk goed en fijn.. Maar het eind weet dat volledig de nek om te draaien. Zeer jammer, en een echte afrader.

Ach voor kinderen is dit zeker een geslaagde film en voor volwassenen is deze film ook wel enigszins te bekijken. Het is inderdaad een soort van boze ET meets The Goonies. Het verhaal was best onderhoudend en de beelden inclusief special effecten zagen er best fraai uit, de cast (kinderen) deden het ook best leuk. Het grote manco van deze film als volwassenen vind ik de sentimentele bullshit en de romantiek bullshit die zeer flauw en erg cliché was. Het einde vond ik overigens best waardeloos en ik moest bijna een teiltje halen om in te

Maar al met al is deze film me best nog meegevallen en keek hij zich best lekker weg, zeker in het eerste uur. Wel overigens belachelijk dat die kinderen auto konden rijden want ze waren net 12-14 jaar

Typisch Spielberg-vehikel waarin een interessant uitgangspunt vakkundig de nek wordt omgewrongen door wansmakelijk sentiment. Wel een pluim voor de kindacteurs die aardige rollen neerzetten, ook al zijn het stuk voor stuk "typetjes". Ze doen het in elk geval veel beter dan hun volwassen tegenspelers. De zweem van nostalgie die over de film hangt maakt het allemaal nog draaglijk, maar in wezen is dit niet veel meer dan een zielloze bluckboster vol plotholes en plat spektakel.

Matige film dat een samenraapsel is van verschillende in zijn soort maar nergens iets opzichzelfstaand wordt om

Een poging om de glorietijden van ET eens dunnetjes over te doen is maar deels gelukt. Te veel clichés moeder dood, vader ongelukkig, vader vriendinnetje aan de drank, dik vriendje jaloers en uiteraard de onmogelijke liefde worden er gebruikt om het qua verhaal interessant te maken terwijl dat voor mij althans te veel van het goeie is. Want clichés en een beetje vals sentiment was ook wel te verwachten in een Spielberg productie.

Qua effecten zit het allemaal redelijk in orde. Eigenlijk is het alleen de scene met de trein wat betreft beeld en geluid de moeite waard is, aangezien de effecten daarna dit niet meer overtreffen. Vooral het zeer belabberde einde zorgt in meerdere opzichten voor een anticlimax waarin met name het verwachte sentiment ontbreekt. Want wat in films van Spielberg vaak aanwezig is, is een band tussen een kind en een ander 'iets' waardoor die relatie op het eind meestal naar een emotioneel en passend hoogtepunt gestuurd wordt. Courtney en Fanning doen het overigens wel aardig maar weten Super 8 niet tot de memorabele kinderfilm van de jaren '01 te maken.

2,5*

Had me hier wel enigszins op verheugd,

Het hoge (7,4) IMDB cijfer schepte geen verwachting, maar verbaast me nu achteraf wel.

Al met al een vrij vlakke film die wat te lang is uitgewerkt, maar gelijkertijd toch ineens is afgelopen geheel onverwacht.

Daar laat Spielberg dan ook wel de punten voor mij liggen... het afgeraffelde einde...

Heb lang zitten kijken of het niet gewoon een kinder-griezelfilm zou zijn, maar bepaalde scenes gaan toch net even te ver voor die kwalificatie.

Verder qua special en soundeffects niet heel erg vernieuwend, maar het voldoet wel allemaal voor een goed filmavondje.

Niet heel bijzonder, wel een keer kijken.

3*

Integendeel, een echte Spielberg film als je het mij vraagt. De SF thematiek, de jongeren, de militaire inmenging, de goede sentimenten die het altijd halen maken van Super 8 een echte film "80s style". Ik vond het een mooi staaltje filmmagie... wie wil nu in zo'n films realisme?
Was ook een film die ditmaal geen saaie grafische actie toonde maar lekker bleef vasthouden aan een Roswell achtig verhaal. Super 8 roept in alles de nostalgie van de jaren '80 op. Maar de alien werd hier zeer zelden in betrokken. Dat had de film nog beter kunnen maken. In ieder geval : ik vond de film een echte teletijdmachine die me eventjes een kwart eeuw jonger maakte.

Lekkere tegenvaller dit. Een rechtstreekse hommage aan Steven Spielberg en zijn films als Close Encounters of the Third Kind en E.T. Goed bedoeld, maar het resultaat is veel te slapjes. Het trein incident is indrukwekkend, maar ook flink overdreven. Daarna zit je vervolgens te kijken naar een soort familiedrama met wat kinderen. En een buitenaards wezen. Ziet er goed uit van dichtbij, maar het enige wat hij doet, is af en toe mensen meenemen naar zijn ondergrondse schuilplaats. Echt heel spannend dus.

J.J. Abrams, militairen en tanks gaan weer is samen door 1 deur. De scène waarbij er tanks in het wilde weg schieten en er militairen rondrennen doet wel heel erg denken aan scènes in Cloverfield. Alleen het verschil, in Cloverfield zijn de betreffende scènes 10x beter. Maar ach, in Super 8 zorgt het in elk geval voor nog een beetje leven in de film, want over het algemeen is het een dooie bedoeling. Te veel drama en te weinig avontuur. Het einde vind ik ook tegenvallen. Flink afgeraffeld en fantasieloos.

Overigens ligt de anti-drugs reclame er ook weer veel te dik bovenop.
He's too stoned!
Oh, drugs are so bad!

Pffff, bijna net zo verschrikkelijk als Cartoon All-Stars to the Rescue.

2,5*

Mag die domme flare plugin van Abrahams' Apple af? Wat een onsamenhangende film met over de top actie doorsneden met te korte momenten van té gevoelig drama. De love story was wel aardig maar ik ergerde me enorm aan het van de hak op de tak springen van de spanningsbogen. En wat een leentjebuur van met name Close Encounters of the Third Kind. En dan nog eens enorm cliché.

Grote teleurstelling

Een groepje jongeren van rond de 15 zijn helemaal into het maken van films, vooral zombie films. Op een dag hebben ze een goed idee en willen ze een scene opnemen bij een perron als dr een trein langs rijdt en er volgt een enorm ongeluk. Vervolgens gebeuren dr allemaal rare dingen in het dorp en volg je de film crew die beetje bij beetje meemaken waarom er rare dingen gebeuren.

De spanning in de film is leuk en goed neergezet, ik voelde een lange tijd toch best veel spanning over wat het nou zou zijn dat er speelde. De manier van het volgen van een groepje jongeren die een eigen zombie film maken was erg goed gedaan, goed geacteerd ook en leuk om te volgen. Er hing wel een vibe van een kinder film doorheen maar echt kinderachtig is het nooit geworden, op het laatst zelfs best wel bruut waardoor weinig kleine kinderen deze film mogen zien waarschijnlijk.

Dat was het sterke van de film, het filmische gebeuren wat ze meemaakte naast hun eigen zombie film gebeuren zorgde voor een goed parallel verhaal. De relatie tussen de twee toch wel hoofdrolspelers was een mooi opgebouwde liefde en prima geacteerd ook.

Alleen zodra ik dr achter kwam en naarmate de film vorderde ging vooral het verhaal snel bergafwaarts. Van spannend en realistisch ging het naar voorspelbaar en sci fi stijl over de top onrealistisch. De uiteindelijke reden viel voor mij helemaal tegen. Een simpel uitgewerkt verhaal wat totaal niet geloofwaardig verklaarde waarom er zuke rare dingen gebeurde in dat dorp. Zodra het over ( spoiler ) Aliens gaat, schijnt alles geoorloofd te zijn. Daarnaast slaat het ook nergens op dat een alien dat er uitziet als een mislukt dier zoveel keer intelligenter kan zijn dan wij mensen. Het moet altijd een beetje scary overkomen aliens, alsof er daar enorme breinloze monsters leven die 1000x intelligenter zijn dan ons en ons allemaal willen opeten. Dat kan helemaal niet zo'n redenering en toch kom je dit concept in bijna alle alien films weer tegen.

Dat is ook de reden waardoor ik best ben afgeknapt op de film. De logica is ver te zoeken, waarschijnlijk voor kinderen die van dit soort dingen houden en de logica niet belangrijk is, kan het wel eens een leuke film zijn omdat dit toch veel tot de verbeelding spreekt en er een behoorlijke spanning in de film zit. Maar voor nadenkende mensen is dit een grote tegenvaller.

Production Value!

Na de trailer gezien te hebben, keek ik erg uit naar deze film. De film is erg mooi gemaakt. Lekkere eind jaren 70 sfeer. De eerste 45 minuten zijn erg mysterieus en daardoor leuk. Je weet niet wat er allemaal aan de hand is. Ook acteren de kids goed. Je krijgt zelfs een beetje The Goonies-gevoel. Maar daarna wordt het allemaal iets te zoetsappig en cliché. Het begon op een Disneyfilm te lijken. Het abrupt einde vond ik ook maar niks. Het is allemaal iets te snel gegaan.

O ja, hoe kon die biologieleraar die ongelooflijke klap overleven?

Het zou een hele vette film kunnen zijn. Erg jammer. Toch redelijk goed vermaakt dus 3*.

Als je deze film met de insteek 'Stand By Me in een modern jasje' bekijkt, is dit nog best leuk. Een stadje wordt opgeschrikt door een treinongeluk en daarna gebeuren er vreemde dingen! Gelukkig is er geen vergezochte oorzaak voor al die bizarriteiten, het is gewoon een afzichtelijke alien die de boel op stelten zet . Uiteraard is Super 8 nog steeds kinds met bijvoorbeeld telkens die blaag die continu te koop loopt met zijn fascinatie om dingen in de fik steken. Maar al met al is het wel een aangename film geworden, op het te gemakkelijke einde na dan. Wat voor een afknapper was dat dan!

dit was toch wel een tegenvaller. de mysterieuze insteek sprak me erg aan en het sfeertje wordt prima neergezet in het begin. doordat de film echter vanuit het punt van kinderen speelt, krijgt het meer het gevoel van een avonturenfilm voor kids. en daar gaat het dan ook aardig mis, want er komen teveel Hollywood-cliches langs, de plotgaten zijn te groot voor volwassen en gaandeweg zakt de film dan ook naar bedroevend niveau waar bijpassend het laatste kwartier rondweg triest is. eigenlijk zakte ik al wat weg vanaf het moment dat er iets levends in die gecrashte wagon leek te zitten. ik hoopte heel erg dat het wel een mystery-film zou blijven en geen rondmoordend monster, maar helaas. enig pluspunt zijn de aardige effecten, zeker bij de crash zelf.

Vast aardig voor de wat jongere kijkertjes.

Of de oudere kijkers die met weemoed terugdenken aan de tijd van weleer. Moet eerlijk zeggen dat dit soort film mij toen al niet echt konden bekoren, erg veel is er niet veranderd, al is het wel best wat spannender gemaakt dan vroeger.

Het verhaaltje met de film-in-film was uiteindelijk nog het leukst. De alien-historie was een stuk minder boeiend, niet in het minst omdat het ding nooit goed in beeld kwam. Ging toch wel érg opvallen na verloop van tijd.

Abrams weet visueel vaak dicht bij z'n inspiratiebron te komen, blij werd ik er niet van. Ook de soundtrack is niet meteen van de beste. Verder nogal wat platte personages, een brak script, matig acteerwerk van de volwassenen en een einde dat je liefst zo snel mogelijk weer vergeet.

Gelukkig ontploft er af en toe nog eens wat en wordt het verder wel vlot verteld. Dat heeft Abrams wel onder de knie, maar veel meer wordt het ook niet heb ik het gevoel.

2.5*

Plezier is hier het sleutelwoord. En als je er, met overtuiging en overgave, zo veel instopt als Abrams in Super 8, dan valt te leven met het onvermijdelijk weke sentiment, zo'n extra gemene militair en een avontuur dat eigenlijk een beetje te dol wordt. Het hoort er natuurlijk bij, maar het gleed toen wat gemakkelijker weg dan nu. Wat het in ieder geval doet, is aanvoelen als een oprechte hats off richting inspiratiebronnen, dat eigenlijk al vrij snel het gewenste sfeertje te pakken heeft.

Een beetje grappig, een beetje zielig, de kids staan met veel flair te spelen en wanneer op een perron een hartstochtelijke scène wordt gespeeld, knalt het feest met een geweldige bak herrie los. Abrams heeft er zo'n beetje alles ingestopt, inclusief blauwe schijnsels en wat fijne muziek, wat het toen zo leuk maakte. Wellicht dat daarom het lijntje met het monster uiteindelijk net iets te dun is om 'm memorabel te maken, wat evenzeer geldt voor de totale film, maar leuk is 't absoluut nog wel.

Een heus meesterwerkje van Abrams, deze mix van ET, The Goonies en Cloverfield. Ik kijk zelden of nooit een film twee keer niet al te ver achter elkaar, maar voor dit prachtige stukje familie-entertainment heb ik in deze donkere dagen tussen kerst en oud & nieuw een uitzondering gemaakt. Was de film echt zo goed als in mijn herinnering? Ja dus.

De openingsscene is een plaatje an sich; op serene wijze en met de prachtige score als achtergrond wordt duidelijk dat zich een tragedie heeft voorgedaan in het leven van het gezin van de tiener Joe, waarna nog op de begrafenis van zijn moeder ook de andere relevante karakters (de local drunk, de vrienden) worden geïntroduceerd; de kijker zit er meteen middenin.

Als de tijd verstrijkt en we in het echte plot terecht komen blijkt Abrams dan ook nog eens een troef in handen te hebben met Elle 'zusje van' Fanning, die als pas 12-jarige een fantastische rol aflevert als Alice, de love-interest (als je dat zo mag noemen) van Joe, en daarnaast dochter van de local drunk en een van de hoofdrolspelers in het filmpje die de vriendengroep van Joe wil maken rond zombies.

Bij het filmen van een scene voor dit projectje komt de groep terecht in een enorme, voor de film bijna te grootse treinontsporing waar omheen de nodige mysterie hangt. In no time zit het leger er bovenop en stijgt het vermoeden dat er iets bijzonders in de trein zat, zeker als er allerlei onverklaarbare dingen in het verder slaperige stadje gebeuren. Steeds duidelijker wordt dat er iets buitenaards on the loose is...

Abrams mixt in de rest van de film dit spannende gegeven met coming of age, ontluikende verliefdheid, vriendschap, familie-banden en een hoop comic relief, waardoor Super 8 een waar feestje wordt om te kijken. Alles is tot in de puntjes verzorgd en als na anderhalf uur de emotionele conclusie komt ben ik definitief om; dit is de beste film van 2011.

4 dikke sterren.

Ode aan de zombie- en horrorfilms, ode aan de pulp science fiction films, ode aan de jeugdfilm, jaren-80 nostalgie. En echt goed gelukt in al die dingen, het is een superleuke en spannende film. Dat het verhaal van het ene cliche naar het andere gaat is eerder een pluspunt dan een zwakte. Wel vond ik het einde wat zwak en ongeinspireerd overkomen. Maar dat is dan ook het enige puntje van kritiek.

Leuk gespeeld door de kinders, die de volwassenen volledig van de plaat spelen. En de titelrol is ook de moeite waard.