Alphaville, une Étrange Aventure de Lemmy Caution (1965)

Die Eddy Constantine - kent iemand die nog ? Vroeger (toen er nog franse films in de bioscoop te zien waren) had je een vrijwel eindeloze reeks politiefilms met Lino Ventura en/of Jean Gabin (met jonge tegenspeelsters als Pascale Petit en Mylène Demongeot). Af en toe waren het meesterwerkjes. Maar vaak was het gewoon formulewerk : lekker frans sfeertje, een paar karakterrollen, veel scènes in het café met een Gauloise erbij. En de knokfilms waren het terrein van Eddy Constantine. Hoogtepunt was onveranderlijk een knokpartij waarin Eddy op een mooi uitgelicht frans pleintje (het had altijd net geregend !) vier of vijf gangsters te grazen nam. Af en toe kwam er een cool zinnetje uit die kop van schuurpapier.

De zaal juichte. Ik moet er tientallen gezien hebben, van die films. Je ging altijd tevreden naar buiten - een stuk stoerder dan daarvoor.

Constantine staat nog maar in weinig (franse) naslagwerken, laat staan in Amerikaanse. Dat is lullig. Dat komt waarschijnlijk dat hij schijt had aan regisseurs en producenten. Hij kwam een salaris overeen een speelde zijn rol en dat was dat. Bijna niemand weet dat hij in drie (3) (slechte) Nederlandse films speelde.

Een professional. En volgens ingewijden : een aardige man.

Vreemde kruising tussen een detective-filmnoir (zoals die met Bogart in de jaren '40) en een science-fictionfilm, helaas gehinderd door een nogal simplistisch beeld van een door computers en logica bestuurde stad (al zal het destijds, nog voor 2001: A Space Odyssey, allemaal vrij revolutionair geweest zijn), en de wat al te gemakkelijke zwakke climax. Als detectiveverhaal faalt het vanwege zijn gebrek aan mysterie (halverwege is het hele plot al duidelijk) en zijn gebrek aan geloofwaardigheid (wat bij sf niet zo'n probleem is natuurlijk, maar voor detective wel). Met name de quasi-sinistere voice-over wordt na verloop van tijd wat lachwekkend. Ondanks dat het met zijn (nogal simpele en weinig verhulde) moraal allemaal serieus bedoeld zal zijn, werkt Alphaville dan waarschijnlijk ook het beste als je het als entertainment ziet, met mooie beelden van een futuristische stad (verbazingwekkend genoeg in feite gewoon hedendaags Parijs). 3 *

Erg fijne film van Jean-Luc Godard, ook hier weer overduidelijk onder andere een van Quentin Tarantino's grote voorbeelden. Hoewel deze film zich afspeelt op een zogenaamd andere planeet is het gewoon gefilmd in Parijs, en dat levert een veel sfeervolle momenten op. Typisch film-noir allemaal. Oplichtende sigaretten in het donker, lowkey belichting, een romance, geweld.. geen enkel ingrediënt lijkt te ontbreken.

Maar het is vooral allemaal zo leuk omdat het aloude 1984-verhaal over een totalitaire staat regelmatig op een vrij bizarre manier wordt behandeld. De executies, de rol van de detective in het geheel, die computer (geef mij maar HAL trouwens, wat werd deze stem snel irritant zeg!) en een aantal uit het niets springende geweldsscènes geven het inmiddels bekende, maar daarom niet minder boeiende, verhaal toch een origineel tintje.

Na ettelijke keren deze naam gezien te hebben in Red Spectacles reviews, blij deze film eindelijk een keer gezien te hebben. De link is logisch, maar maakt het weer duidelijk dat een invloed niet meer dan dat is, en het eindproduct vaak zo verschillend.

Oshii's product is honderd keer beter, maar Alphaville is wel erg geinig. Grappig om Queto en Goodfella de verwijzing naar 2001 te zien maken. Wat ik niet begrijp is dat iemand HAL kan prefereren. Niet dat de computer in Alphaville zo magistraal was, maar toch subtieler en beter uitgewerkt in Kubrick's film. Zijn plan was in ieder geval beter bedacht.

Verder zit je vooral weer niet naar een film te kijken, daar doet Godard steeds z'n best voor. Die stem (gieren!), vreemde samples her en der, rare tussenstukken, verwarde monologen en het verneuken van een simpel verhaal. Godard maakt film, en de kijker zal het geweten hebben. In dat opzicht doet het mij denken aan Suzuki's werk. In mijn ogen zeker een plus.

Film ziet er aardig uit, soms mooi zelfs, maar te weinig gebruik gemaakt van het contrast. Jammer genoeg is de score totaal ruk, en doet dit weer stevig af van de sfeer.

Boeiend, grappige en entertainende film. Hier en daar wat flaws, weet niet altijd de aandacht erbij te houden, maar bevat genoeg om telkens weer verrassend te zijn, ook nog 40 jaar na datum. En dan heb ik het niet over 1984 achtige vertelseltjes.

3*

Nederlandse DVD nu voor erg weinig:

vergelijk.nl

Alphaville; erg goed, weer zo'n neonoir die het prima voldoet in je collectie: naar mijn mening samen met All About the Souffle het beste/mooiste/brillianste werk van regisseur: Jean-luc Godard.

Hoewel Alphaville weinig emotie in mij heeft losgemaakt, heb ik toch veel bewondering voor dit werk van Godard. Origineel en gewaagd is de film namelijk wel, en verder ziet het er ook nog zeer goed uit. Godard is duidelijk een persoon die weet wat hij wil, het is alleen de vraag of het publiek dat bevalt en er in mee zal gaan. De kijker wordt namelijk vrij veel gevraagd en moet dan ook geduld opbrengen.

Grootste minpunten waren dus vooral het ontbreken van meeslependheid, verder was de score simpelweg irritant en te overheersend aanwezig.

Gezien het feit dat dit dé grote inspiratiebron is geweest voor the red spectacles heb ik deze ook maar eens bekeken.

En het bleek een erg aangename zit te zijn. Nergens zo goed als de film van Oshii maar voor een film van meer dan 40 jaar oud een sterke prestatie. De score is compleet ruk maar gelukkig het einige echte minpunt. Visueel is het aangenaam, nergens geniaal maar eigenlijk ook nergens lelijk. De editing is vrij apart maar net als de belichting wat te braaf.

Hoofdrolspeler doet het verder ook leuk. Ook heeft deze film best wat humor en leuke/vreemde situaties. Zat lang tegen een leuke 3 aan maar de pakweg laatste 20 minuten zorgen voor een halfje meer. Erg genietbaar eind met als topper de afrekening in de parkeergarage.

Kleine 3.5*

' Ik geloof in de spontaniteit van ons bewustzijn '

Aldus Lemmy Caution die in een wereld verzeild is geraakt waar de bevolking simpel en eendemensionaal gehouden wordt door de overheid, die de mensen tart met strenge censuur en bij het niet naleven van deze censuur, met strenge straffen die de rest van de bevolking af moeten schrikken. Prachtig ritueel in het zwembad vooral.

De zwart - wit beelden ogen visueel erg aantrekkelijk. Helemaal als Godard richting het einde besluit om de personages af en toe licht in te kleuren ten opzichte van een donkerdere omgeving. Moeilijk te omschrijven hoe zoiets heet, maar enkele scenes zagen eruit alsof Godard ze door een röntgenapparaat haalde. Qua taal onnoemelijk gaaf soms. Bepaalde woorden worden nogmaals even krachtig herhaald of zwakken juist steeds wat meer af. De score vond ik niet zo storend als de meeste mensen hier. Leuke film, die verbluffend ' niet gedateerd is ' en heerlijk experimenteel. Kleine 4*

Voor zover ik me kan herinneren, is dit mijn allereerste Godard: geef me dus ergens een hoekje waar ik me in kan gaan schamen

Hij is me eigenlijk prima bevallen: in het begin was het wennen aan de eigenzinnigheid van Godard (aparte manier van acteren, vreemde montagekeuzes, weinig expositie,...), maar uiteindelijk kon ik het wel waarderen.

Alphaville bood voor mij een goede mix sérieux-onnozelheid aan, gebracht d.m.v. een ietwat vreemd verhaal waar je gelukkig wel genoeg betekenis aan kunt geven zodat je op het einde toch quasi helemaal mee bent. Het hoofdpersonage was overigens heerlijk om naar te kijken: goede inborst, maar met een erg ruwe bolster (wat in een stad als Alphaville wel nodig is natuurlijk).

Overigens tof om te zien dat hier ook de HAL-computer uit 2001: A Space Odyssey wordt vernoemd. Ik vroeg me al af of Kubrick zijn inspiratie voor HAL haalde uit de Alpha 60, met zijn cirkelvormige lichtbron als enige uiterlijke kenmerk en die gevoelloze monotone stem.

3,5*

Aardige film. Beetje 1984-achtig maar dan op de Godard-manier wat zoveel wil zeggen als 'een hoop zaken erbij halen en niks afmaken'.

Visueel zeker aardig en origineel. Verhaaltechnisch wel bijzonder zwak en vooral de Kafkaeske boodschap lag er wel érg dik op.

Mijn derde Godard (na A Bout de Souffle en Vivre sa Vie) en hoewel ik de vorige twee films kon waarderen is Alphaville voor mij de film waarbij de typische Godardelementen voor het eerst echt volledig werken.

Misschien komt het omdat het verhaal iets meer sustantie heeft dan in de andere gevallen (anderzijds had Vivre sa Vie ook wel wat te zeggen). Oké, de maatschappijkritiek is zeer typisch voor een science-fictionverhaal en voor Alphaville hadden we ook al Metropolis, de boeken van Kafka en het boek 1984. Toch vind ik dat Godards stijl zijn thematiek fantastisch tot recht laat komen. Uiteraard bouwt Godard helemaal geen sets voor zijn futuristische wereld, maar zocht hij gewoon bestaande gebouwen uit die er net wat anders uitzagen dan gewoonlijk. Het viel mij al op dat er naast een grote computer en opvallend veel glas in de gebouwen weinig futuristische elementen in de film leken te zitten, maar Godards filmstijl werkt zo vervreemdend dat het een ultiem science-fictiongevoel creëert. Ik durf zelfs zo ver te gaan dat ik geen enkele andere science-fictionfilm ken die dit zo goed doet, ondanks sterke special effects en sets.

Zoals gezegd is de thematiek bekend, met dank aan computers die de macht overnemen, gevoelens die verboden worden en de man die daar tegen in opstand komt, etc, etc. Maar zie hoe Godard dit uitwerkt. Het gebruik van poëzie. Het geweldige gebruik van geluid. De casting van de aanvankelijk bot overkomende, maar uiteindelijk onverwacht gevoelige Eddie Constantine. De perfecte Anna Karina. Zelfs een compleet absurde scène als in dat zwembad past gewoon geheel in de lijn van de film als Godard het filmt. De actiescènes hebben iets ruws en imperfects, maar zijn gek genoeg daarom zo vermakelijk. De shots zijn zoals Godard betaamd nooit standaard, maar in deze film altijd mooi. De ondervragingen van Lemmy Caution door die computer zijn sterk gescript en de vragen en antwoorden zijn redelijk onconventioneel voor zo'n verhaal.

En, zal ik het toegeven? Ja, ik zal het toegeven: ik vond de laatste scène (in de auto, met Karina die leert te zeggen dat ze verliefd is) gewoon schitterend. Ik kan geen beter einde bedenken en het werkt zelfs in dramatisch opzicht. Dat mag ook vermeld worden: het is een zeer vermakelijke film, maar voor mij werkte het als drama zo nu en dan ook, zelfs al is dat niet de hoofdreden om Alphaville te bekijken.

Het geheel is uiteindelijk een film die haast hypnostiserend werkt. De film sleepte mij gewoon de volle speelduur mee, waar bij de vorige Godardfilms het truukje maar een uur werkte. De filmstaat bol van prachtige scènes en de meeste beelden staan op het netvlies gebrand. Met name die met Anne Karina. Niet alleen omdat ze zo'n mooie vrouw is (al helpt dat wel), maar vooral om de manier waarop zij van haar toenmalige echtgenoot Godard in beeld gebracht werd.

Schijnbaar wordt dit als een relatief onbelangrijke Godardfilm gezien (dat beweren zelfs de extra's op de dvd). Onbegrijpelijk. Een film juist om vaker te bekijken lijkt me. Gaat het zien!
4,5*

Nu nog? En door wie dan? Volgens mij toch niet hoor.

Anyway, vooral erg aparte film. Een sci-fi film zonder dure sets, kostuums en special effects. Je moet er maar op komen. En het leuke is dat zo’n genre film dat ook helemaal niet perse nodig heeft. Mooie parodie, ook op de film noir. Tegelijk toch echt een film op zich. Zware maatschappij kritiek, wat er op een gegeven moment iets te dik boven op ligt. Zorgt wel voor een aantal prachtige scènes met als hoogtepunt de lugubere zwembadscène.

De plot is opzettelijk wat los zand, maar ook dat geeft eigenlijk niet. Duidelijk dat Godard een erg eigen visie heeft op film maken. Het zorgt in de films die ik tot nu toe van hem heb gezien altijd voor heel interessante film. Zo anders en interessant dat er voor mij onlosmakelijk kwaliteit van afstraalt. Mede daarom altijd in elk geval boeiend om te kijken. 4 sterren.

Het is wel een soort klassieker, maar heeft nog lang niet de status van bijvoorbeeld A Bout de Souffle, Pierrot le Fou, Le Mépris, Vivre sa Vie, Week-End of 2 or 3 Things I Know About Her. Wie precies op de extra's opmerkte dat het een minder belangrijke Godard is weet ik zo uit mijn hoofd niet, maar het is op zijn zachtst gezegd al opmerkelijk dat zoiets überhaupt in de extra's gezegd wordt.

Buitengewoon intrigerende en vermakelijke film van Godard, die weer op onnavolgbare wijze diverse thema's presenteert.

Alphaville is een in retro-noir vepakte science fiction film die zich afspeelt in een soort alternatief surrealistisch 'heden', (althans het heden van de jaren 60).

Naast het klassieke klassieke 'Mensch-Machine' conflict geeft Godard de kijker ook genoeg te doen op het gebied van interpetratie vs. betekenis, beeld vs. taal, orde vs. chaos, en logica vs. emotie. En daarnaast natuurlijk Hollywood, Amerika vs. Parijs, Europa.

Godard biedt het allemaal aan, maar in een zodanig amusante verpakking dat je ook zonder aandacht te schenken aan zijn complexe breinbrekers veel plezier kunt beleven aan Alphaville.

Wat nou eigenlijk Godard's intentie was, is iets wat ik me afvraag. Was het schoppen tegen de gevestigde filmorde die gedomineerd wordt door regeltjes? Je zou het met het oog op de vele niet-matchende shots en onzinnige montagetrucjes haast zeggen. Veel van zijn interresantdoenerij voelt aan als volkomen onlogisch waarbij het effect enkel het afstoten van het publiek is.

Wanneer dat je doel is kun je echter op een makkelijkere manier te werk gaan. Sowieso bevat deze film te veel passie en liefde om te zeggen dat Godard zijn publiek wil treiteren. Daarbij komt ook nog eens dat de beste man enkele pretentieuze filosofieen de film ingooit. Hij beschikt echter niet over de mogelijkheid om hier ook écht iets mee te doen en z'n statements goed uit te werken. Dit falen sluipt terug in de chaos van de film en is kenmerkend voor zijn oeuvre.

Is Alphaville een waardeloze rommelige film? Rommelig zeker, maar dit waardeer ik gedeeltelijk omdat ik die afschuw voor regeltjes een leuk statement vind. Wat deze film voor mij écht tot een meesterwerk maakt is de geweldige cinematografie. De nachtelijke shots en hoe deze worden gebruikt voor de spanningsopbouw zijn geweldig. De film is als geheel te hakkelig en rommelig om echt poetisch te worden maar op z'n eigen manier bevat Alphaville veel schoonheid.

Een tegenvallende Godard. Het uitgangspunt is zeer aardig, een spion die met een Ford Galaxy door de ruimte reist/rijdt en in Alphaville een opdracht heeft het kwade brein VonBraun te grijpen. Bij aankomst in Alphaville lijkt de film de kant op te schieten naar een parodie op de Film Noir, wat enkele geestige scenes oplevert. Maar al snel wordt duidelijk dat Alphaville eerder een parodie op een science fiction is in een Brave New World achtige setting.

Wat mij aanspreekt in de beste films van Godard (A bout de souffle, Bande a part) is het speelse, het levendige, het spontane en dat miste ik in Alphaville. Er zitten ontegenzeggelijk fraaie en inventieve dingen in de film (de executies in het zwembad), visueel is het ook nog eens erg fraai, maar maar als geheel wist het me niet te boeien. Het verhaal is hiervoor domweg te zwak en waar Godard dit anders weet te compenseren doet hij dat hier niet.

Ongelooflijk eigenijk hoe Godard met zo weinig middelen zo een leuk futuristisch sfeertje weet te scheppen.

Het sf gevoel zat er wel in. Mede door de sublieme belichting die Godard toepast in de binnenscènes. Vooral de scènes in het laboratorium vond ik visueel van hoog niveau. Jammer dat bij dagscènes het hele concept een beetje achterbleef.

Alphaville is zeker een interessante wereld, het komt het verhaal alleen maar ten goede. Vooral de computer is erg interessant, eigenlijk jammer dat deze niet meer uitgediept wordt zoals dat in bv. 2001 gebeurde. Lemmy Caution zelf mag er ook zeker zijn, goed personage en zeer sterk neergezet door Eddie Constantine. Zoals gewoonlijk geen negatieve kritiek op Anna Karina, opnieuw zeer goed gespeeld.

Best jammer dat ik nu door de Godard box zit, maar wil zeker nog meer zien van hem in de toekomst. Een vakman !

****

Alphaville werd mijn vijfde Godard en ik was op voorhand zeer benieuwd wat hij met het genre science-fiction zou doen. Nou, vrij weinig eigenlijk. Ik ken geen toekomstfilm die zo'n belabberd uitgewerkte mise-en-scene heeft. Hoezo is Parijs niet herkenbaar? Nu hecht ik niet heel veel aan geloofwaardige decors, maar het valt wel op.

Ook inhoudelijk vind ik dit, wellicht samen met Bande a Part, de zwakste film van de nouvelle vague meester. De toekomstvisie die wordt gepresenteerd is buitengewoon onorigineel en leunt vooral op Huxley's Brave New World en de hele zwik dystopie-literatuur die eruit volgde. Daarbij mag thematiek waarin de menselijke liefde het wint van logica en computers, zelfs als het hier voor het eerst zou zijn gebruikt, worden beschouwd als een instant-cliché.

Desondanks blijft Alphaville een bovengemiddelde film. Dat komt vooral door de typische Godard-elementen. Soms lijkt hij maar wat aan te klooien maar juist dat is zo leuk. Anna Karina die op een beslissend moment in de film een mop gaat vertellen, willekeurig switchen naar filmen in negatief, een dialoog waarbij de acteurs recht in de camera kijken. Vooral dat laatste vond ik geweldig goed werken, waarom wordt deze techniek niet veel vaker toegepast? Af en toe zijn er aardige visuele vondsten (de glazen lift omhoog is mooi gedaan) en vooral wanneer Anna Karina in beeld is lijkt Godard in zijn element.

Alphaville is dus al met al prima het aankijken waard. Een film die, zo lijkt mij, niet te serieus moet worden genomen.

Aparte film, visueel vrij sterk, een aardig sfeertje, maar overtuigd op de een of andere manier niet volledig. Vond het verhaal niet zo sterk, ook vaak een beetje onbegrijpelijk, maar vooral iets te vaak te saai.

2.5*

Uit mijn hart gegrepen!

Een groot gemis voor de liefhebbers van die films van Eddie en Lino (w.o. ondergetekende!) dat er zowat niks op dvd van te krijgen is.

Mijn eerste kennismaking met Godard en ik moet zeggen, het snakt nog niet naar meer. Ik had toch iets anders verwacht dan deze aparte film.

Cinematografisch heel sterk. Met de belichting was soms wat chaotisch maar het had wel iets. Godard creëert met weinig toch een erg futuristisch plaatje. Samen met de muziek zorgde het voor een spannend sfeertje. Echter was de spanning op sommige momenten wel te zoeken. Ik heb vaak zoiets gehad van, waar gaat het nou weer over. Het kon me dan niet boeien. Verder weet ik niet goed wat ik ermee aan moet. De executie in het zwembad vond ik overigens nog wel het noemen waard. Erg leuk gegeven. Die stem van Alpha 60 was toepasselijk, maar wel heel irritant.

Al met al dus apart maar zeker niet onaardig. Ik kies voor de middenweg.

2,5*

Het cinematografisch opvallende Alphaville begint wat oninteressant maar zodra blijkt dat Lemmy Caution een echte hard-boiled detective is, verandert dat in een oogwenk. Een heerlijk serieuze en stoere personage en tegelijkertijd erg opvallend (uit de toon vallend) doordat de film ook andere genres hanteert. Op zich best aardig gedaan, maar het was beter geweest als Godard zich aan één genre had gehouden.

Verder had het hele intellectuele gebeuren en thematiek gerust achterwege mogen blijven, want interesseren doet het nauwelijks, terwijl het wel de film naar beneden haalt doordat het erg dominant aanwezig is. Sfeervol is het zeker, maar een meer pulpachtige uitwerking had de film (verhaaltechnisch) meer recht gedaan.

Wat betreft de stem van Alpha 60... Leuk om voor de verandering eens een computer te horen met een rokersstem en ademhalingsproblemen, maar qua realisme geen goede keuze.

Aparte film, maar niet mijn ding. Verre van zelfs. Ik heb weinig met dit soort abstracte films vol filosofisch geleuter. Met name als het de kunsten tegenover de logica posteert. Daarvoor heb ik te vel met beide, en een aangeboren talent voor het laatste. Bovendien was de koppeling tussen alle theorieën en de visuele vertelling veel te minimaal, om als geslaagd te worden beoordeeld. Alles moest uitgelegd worden, in duidelijke teksten. iets waar de film in essentie tegen ageerde, maar het zelf eigen lijk ook doet.

Ik moet zeker toegeven dat het een bijzondere en zeer invloedrijke film is. Ik zag duidelijk waar o.a. Cronenberg zijn inspiratie vandaan heeft. Met name zijn eerste twee zijn directe pogingen deze film na te doen. Ook zijn minste films zo vind ik. Visueel is het allemaal bijzonder strak en uniek vormgegeven, al vond ik het vrijwel nergens mooi. De stem van de computer vond ik ook tenenkrommend en veel te belerend en uitleggerig. Geef mij dan maar HAL (nu die toch al genoemd was), die zelf nauwelijks doorheeft welke rol hij vervuld.

Nee, al met al was dit verre van een plezierige kijkervaring, maar wel weer eens iets heel anders en dat kan ik dan wel weer een beetje waarderen. Vandaar een milde 2*

Maar kan prima begrijpen dat sommigen dit een waar meesterwerk vinden. Je moet er maar van houden.....

Alphaville, mijn langverwachte kennismaking met Godard. En dat was zeker geen teleurstelling, ondanks dat ik het geen topper vond. Godard schildert een alternatieve wereld die gebaseerd is op logica. Dat levert natuurlijk een hoop frictie op, aangezien veel menselijk gedrag eigenlijk niet logisch is. Daarbovenop komen nog wat vervreemdende effecten en de rauwe stem van Alpha 60 (waar ik wel even aan moest wennen, vanwege het erg indringende stemgeluid) en je hebt een setting om van te smullen.

Het belangrijkste punt waardoor de film werkt, is dat de aangesneden thema's echt interessant zijn en dat de dingen die de personages (zowel mens als computer) zeggen inderdaad boeiend zijn om te volgen, waardoor het grootste gedeelte van de film interessant is om te kijken. Dit in combinatie met leuke visuele vondsten en het gebruiken van de (destijds) modernste gebouwen uit Parijs als decor, zorgt ervoor dat er bij mij een dikke voldoende af kan.

Franse knokfilm-held Lemmy Caution belandt in de toekomst op een andere planeet en in een Godard-film.

Feitelijk een parodie op de vrij slappe Lemmy Caution-films, maar de manier waarop Godard Parijs anno 1965 laat doorgaan voor een futuristische stad is niets minder dan briljant.

Soundtrack met bizarre computerstem van computer Alpha 60 en veel rare bliepjes.

En verdomd het werkt allemaal ook nog.

Eigenlijk een verdraaid eigenzinnige en originele SF-film (het al dan niet bedoelde parodie-effect valt geheel en al weg).

Bizarre SF, maar boven verwachting goed.

Wat betreft Godard begin ik dit ook te krijgen. Hij komt op mij toch over als een schilder die een pracht schilderij maakt, om daar dan vervolgens poep overheen te smeren om maar zo nodig abstract, eigenzinnig en origineel te zijn. Nou dat is hij dan wel, maar het schilderij hoeft bij mij dan niet meer in huis te hangen!

Toch is het knap hoe Godard Parijs er uit kan laten zien als een stad in de toekomst op een andere planeet. De film zit ook boordenvol originele visuele vondsten. Verder ziet Anna Karina er in deze film bijzonder smakelijk uit. Alleen al de beelden van haar gezicht met ogen als peilloos diepe poelen hield me gekluisterd aan de buis.

Tot slot is het casten van Eddy Constantine wel een briljante zet geweest, want zijn aanwezigheid werkt in deze film geweldig.

De eerste film uit de "Godard-collection" Alphaville gezien.

Op zich een film die mij niet kon boeien, althans het verhaal.

Maar als je bedenkt dat de film meer dan 40 jaar oud is, moet deze film zeker wel aangeslagen zijn in de jaren 60, maar voor een elitair publiek.

Ik kan me niet voorstellen, dat het doorsnee bioscooppubliek deze film goed vindt. Hij is toch te moeilijk toegankelijk met zogenaamde filosofische gedachtengangen.

Nu, in 2009, moet ik erkennen, dat de film te langdradig en eigenlijk ook saai is. Ik ga deze film niet goed vinden omdat door Godard is geregisseerd. Daar doe ik niet aan mee.

De hoofdrolspeler Constantine kende ik al wel van vele Franse B-films, een acteur die mij niet aanspreekt.

Anna Karina overigens wel, wat een prachtige vrouw is dat!

Ik ben benieuwd naar de andere films van Godard uit deze box met tien films. Zal ik nog verrast kunnen worden?

Vanuit het standpunt van een Eddie Constantine fan (ikzelf dus) durf ik wel te stellen dat deze film door zijn fans (ja, ik ken- of beter kende er nog aardig wat méér, want hij was zeer populair destijds) niet gewaardeerd werd.

Wij waren anders gewend van hem, en wilden dat dan ook zien.

In 'Alphaville' was Lemmy Caution ondergeschikt aan het vreemde verhaal.

Ik herinner mij dat ik de film zelfs niet tot het einde wilde zien.

De ware Lemmy/Eddie was de man van doorslaggevende argumenten, maar wel met een humoristische aanpak.

Nam zichzelf niet al te serieus, en dat maakte zijn 'knokfilms', zoals wij die noemden licht verteerbaar.

Het aantal mooie dames dat elke 'Eddie film' opfleurde hielp daarbij ook nog een handje.

Eddie had ook een heel andere kant, want van oorsprong was hij een geschoolde zanger met een uitstekende stem.

Jammer genoeg kregen we daarvan maar weinig te zien en horen hier.

Maar in Frankrijk had hij aardig wat flinke hits.

Cd's met zijn chansons belanden nog regelmatig in mijn cd speler.

Anna Karina, inderdaad prachtig.

Vooral heel fraai in 'Shéhérazade'(1963)

Een onterecht vergeten film.

Deze film vandaag weer eens herzien en van alle films van Godard vond ik deze film toch wel de minst toegankelijke. Voor zijn tijd was deze film zijn tijd ver vooruit, hoewel ik denk dat maar een klein nogal elitair intellectueel publiek destijds warm liep voor vooral deze film van Godard. Niet iedereen is nu eenmaal geïnteresseerd in al dat gefilosofeer, dat voor mij zeker niet storend was en waar ik mij af en toe best wel in kon vinden.
Waar deze film voor mij het echt van moet hebben is de zeer mooie Z/W fotografie, sommige surrealistische scènes - met name de scène in een luguber zwembad waarbij in een ceremonie 'subversieve elementen' geëxecuteerd werden - én Anna Karina, voor mij een van de meest aantrekkelijke actrices van de jaren zestig. Ik moest bij deze film ook regelmatig denken aan soortgelijke SF films zoals "Metropolis" en "Fahrenheit 451".
Al met al vond ik "Alphaville" toch een van de betere films van Godard die weliswaar niet voor iedereen is weggelegd.

3,5*