Cet Homme Est Dangereux (1953)

Er bestond er al 1 van : een Lemmy Caution film met Eddy Constantine...na het overweldigende succes van LMVDG was het tijd- toen al ging het schijnbaar zo- voor een haastig en ongeinspireerd vervolg, dat net zo'n succes werd aan de box office en in FR alleen al 3 miljoen kijkertjes trok.

Een haastklus zei ik, het effect dat godART wanhopig en met hulp van allerlei semi-intellectuele blabla en visuele flauwe grapjes wanhopig trachtte te bereiken, bereikte Sacha hier zonder pretenties en moeiteloos in een paar weken. Wat dus betekent dat we hier naar een zichzelf volstrekt niet serieus nemend rommeltje zitten te kijken, waarbij Eddie zichtbaar lol had in zijn cartooneske rol als geheim agent.

Of tenminste : hij is helemaal geen geheim agent natuurlijk, maar de uit de federale gevangenis in Oklahoma ontsnapte levensgevaarlijke crimineel- hence de titel- Mulligan die ondanks zijn status als America' s most wanted zonder problemen Frankrijk weet te bereiken waar hij zich al cruisend naar de cote d'azur begeeft. Hier zal hij Yojimbo style 2 rivaliserende bendes tegen mekaar moeten uitspelen Beide bendes zitten zoals gezegd achter een Amerikaanse heiress aan die ze willen ontvoeren, Eddie doet alsof hij bereid is aan dit criminele project zijn mededeling te verlenen. Wat hij niet weet is dat de baddies inmiddels op de hoogte zijn van zijn ware identiteit...jullie raden nooit welke !

Wat volgt- en ook wat daarvoor kwam- is verder voorspelbaar en slaat tamelijk nergens op, maar geeft de held wel de gelegenheid om te wisecracken en zich te vermaken met de onmisbare spygirls- vooral de bevallige maar uiterst perfide brunette Dereal, gangsterliefje. Er is zelfs wat ruimte voor bescheiden proto- sexploitation met een catfight en een brandslang op het eind, daar staat tegenover dat in deze film uit 53 de piemeltjes zijn verwijderd van klassieke Griekse standbeelden...

Genreconform is het allemaal erg melig, maar soms ook wel grappig. In het begin trouwens al een flauw meta grapje van Lemmy die zegt dattie als Amerikaan Frans spreekt omdat de kijkertjes niet houden van onderschriften, grappiger was bijvoorbeeld het volgende:

Eddy : ik weet nog hoe je me toen gepassioneerd kuste in de tuin...

Dereal : dat was ik niet ...

Eddy : ik ook niet...

nou goed, ik kon er wel om lachen. Verder nogal flauw en zoals ik zei heel snel in elkaar geknutseld, dat is er van af te zien. Beter dan Alphaville, maar slechts geschikt voor de Constantine completisten.