Wilders, the Movie (2010)

Ik vind het jammer dat de voorstanders van Wilders een beetje als ridicuul en idioot worden neergezet, terwijl de tegenstanders wel heel begripvol en krachtig naar voren komen. Ik blijf het gevoel houden dat deze documentaire voornamelijk toch naar het negatieve probeert te sturen. Ik heb tenslotte nog niks gezien over ''De man die Wilders echt is'', zoals telkens geroepen werd.

Beetje snel afgeraffeld einde (hebben ze toch nog lopen te knippen?), waarbij voor de 5e keer naar voren komt dat Wilders hem niet te woord wou staan. Tsja.. Wat moet je hier nou mee.

Vreemde documentaire over Wilders en de PVV, met racisme tegen Limburgers, niet onderbouwde beschuldigingen, en boehoehoe-buitenlanders en oversentimentele voorstanders van Geert.

Paar leuke snoeptripjes heeft Van der Valk gemaakt, maar ik vond het maar wàt saai, niet geholpen ook door de slaapverwekkende voice-over. Een hoop opgewarmde kliekjes, en alles wat we nog niet wisten over Wilders weten we nu nog steeds niet. Onderzoeksjournalistiek gaat tegenwoordig niet verder dan een beetje op het wereldwijde web surfen blijkbaar.

Een deceptie. 1*.

Nou, in mijn ogen een bijzonder zwakke docu die echt niks interessants of vernieuwends had te melden.

Over Wilders zelf kom je weinig nieuws te weten en buiten een paar standaard PVV stemmers die het niet hebben op de Islam zie je ook weinig. Daarnaast was die gozer die steeds achter Wilders aan ging voor een reactie erg vervelend. Leek wel iemand van de Jakhalzen, alleen was het bij deze docu serieus bedoeld.

Na 5x zon moment is het wel duidelijk dat hij Wilders niet heeft mogen spreken.

Verder was de voice-over ook niet je van het. Erg eentonig en weinig inspirerend.

En een beetje jammer dat de docu niet zo objectief is. Het wordt allemaal negatief neergezet en vanuit 1 kant getoond. Verder stelt de docu journalistiek ook weinig voor met een beetje dingetjes zoeken via internet en wat oude buurtbewoners opzoeken die niks konden melden.

Geen aanrader dus. Als je het journaal een beetje volgt dan is deze docu onnodig.

1,5*

Die yoga-jojo in het park, wat een uitspraken

"wie zijn de mensen die op hem stemmen?" Nou ben een hoop wijzer geworden, vakkundig staaltje moderne onderzoeksjournalistiek zeg

Alleen het laatste deel over het internationale netwerk vond ik interessant, jammergenoeg een kort stukje. Daarvoor was het een geschiedenislesje dat we al wisten, en dat Wilders een afkeer heeft van linkse omroepen was ook geen geheim, dus dat herhaalde zelfmedelijden van 'niet te spreken krijgen' was nou ook niet zo opzienbarend als bedoeld. Beetje vreemd ook dat hij zich niet had aangemeld voor die bijeenkomst en dan maar 'uit armoede' aankomende mensen gaat filmen, tenzij je een beeld wilt creëren van een moeilijk te doordringen bastion..

De link naar de Mossad vind ik ook wel zeer... suggestief. En helaas ook te mager uitgewerkt om er een big issue van te kunnen maken. Wellicht door gebrek aan meer info, doe dan beter je best in plaats van zo'n ballonnetje op te laten. Mocht over een paar jaar blijken dat Wilders inderdaad een pion is van Israël (..) ga ik door het stof en neem ik m'n woorden terug. Maar nu komt het over als schieten met een losse flodder op basis van een of ander documentje via Google gevonden....

Wel weer ironisch om te zien dat die cameraploeg werd beroofd. Al was het een periode waarin elke "aapjeskijkende" cameraploeg daar onder vuur lag (maar dat mag geen excuus zijn natuurlijk).

Chucky Wilders. Voor de rest een niet al te bijzondere documentaire. Een paar interviews, een beetje op Google kijken, wat telefoneren en proberen om een afspraak met Geert te krijgen voor een interview, de constante afwijzing - zo gaat het wat. Voor de rest best wel een paar interessante punten, maar niet veel wat we nog niet wisten. Niks bijzonders. Vooral ook behoorlijk matig gemaakt, met een vreselijke voice-over.

Redelijk, maar het einde was pover en ook een beetje plotseling.

Ik wist echt niet wat ik moest verwachten. Natuurlijk wel wat beelden over demonstratie's etc. maar ik vond de montage niet al te best en rommelig. De docu is daarnaast een beetje afgerafeld. Sommige dingen konden mij niet boeien, zoals bijvoorbeeld de scene met die man in de zorg. Ook vond ik deze docu over Wilders niet relevant gaan over de man zelf. Ook de voice over van die verslaggever was erg slecht. Wilders is een Nederlandse docu waar je geen spijt van hoeft te hebben dat je hem gemist hebt. De lage score verbaast mij dus niet echt. 2,5.

Dramatisch slechte documentaire, waarin niet Geert Wilders, maar (vooral) de narcistische regisseur met zijn Calimero syndroom centraal staat. Niet Geert Wilders. Buiten het eindeloos gezeur van Joost van der Valk - onderstreept door zijn verschrikkelijk voice-over - is zijn benadering, tezamen met Mags Gavan, van het fenomeen Wilders beneden alle peil.

Inhoudelijk is het geheel een pastiche van een freakshow - de makers hebben duidelijk hun best gedaan om de 'gemiddelde' PVV stemmer op zijn slechtst in beeld te brengen -, gecombineerd met suggestieve aanzetjes tot complot theorieën die nergens worden onderbouwd. Beste voorbeeld is de Israël-link aan het slot van de documentaire, die uiteindelijk gewoon doodloopt zonder ook maar iets bewezen te hebben of überhaupt iets nieuwswaardigs te hebben geïntroduceerd, maar tot deze conclusie komt de regisseur niet voordat de aanloop is voorzien van een suggestieve muzikale omlijsting.

Sowieso weer erg typisch om Wilders' band met Israël als iets kwalijks weg te zetten, de partijen aan de andere kant van het politieke spectrum houden er wel bedenkelijkere banden op na. Denk bijvoorbeeld aan Harry van Bommel en zijn contacten met Hamas, zijn oproep tot een intifada even helemaal daargelaten.

Hier en daar pogen de makers ook nog zogenaamde pogingen tot nuance te ondernemen, maar de infantiele en karikaturale toon - denk aan het Swiebertje intermezzo - waarop het duo het onderwerp benadert doet alles te niet.

Gert Wilders.

De fout gespelde naam op het Engelse spandoek dekt zo ongeveer de lading. Wie Wilders is wordt namelijk niet duidelijk na het zien van deze documentaire. Iets waar je wel op had mogen hopen met zo'n titel.

Het is natuurlijk lastig wanneer je onderwerp weigert te spreken. Vandaar de Moore-pogingen met Swiebertje en de beeldvulling der zwakbegaafden. De Idols-audities zijn er niets bij. Nu is Wilders hoogstwaarschijnlijk een geraffineerde maar domme man, Van der Valk probeert het op eng te gooien. Eng impliceert slim in dit geval. Iets teveel eer voor de volksmenner en waarschijnlijk vooral van toepassing op zijn navolgelingen. Al zijn ook die hoofdzakelijk dom.

Het zijn er al weinig die hardop durven te zeggen dat ze Wilders koosjer vinden, maar de Danny De Munk-fan deed het wel heel beroerd. Met een diepe snik, alsof hij nog niet wist hoe hij de rest van zijn erotische leven zonder de politieke carnavalspruik moest doorkomen. Geert hield immers van vrouwen en dan ook nog van Hongaarse, zagen we hem denken.

Alleen de dommen durven dus te praten. We waren er al bang voor. Echt dieptepunt is de in het park gymnastiekende aanhanger van de 'Jewish Task Force'. Een soort van Tai Chi beoefenen maar de essentie volledig missen. Het zal een rode draad zijn binnen de grote groep van volgelingen. Des te jammer dat Van der Valk weinig zinnige mensen voor de camera uitzocht. Want als je iets eng wilt maken zal je toch beter je best moeten doen. Zeker wanneer je geen een centimeter meer te weten komt van de hoofdrolspeler.

Cinematografisch gezien is een en ander nogal wisselvallig. Van beneden de maat tot aan redelijk. Goed wordt het niet. Rommelig en vooral een potpourri die een stuk interessanter danwel bonter had gekund. Dit komt voort uit de gedachte dat de makers serieus lijken te hopen op een interview. Wat dat betreft is domheid ook iets wat hen niet vreemd is.

Zjoezj.

Flinke dosis zelfbevlekking van een matige documentaire maker.

Behalve wat beelden van NY, Philadelphia en Israël zie ik hier eigenlijk niets nieuws. Van der Valk presenteert een constante stroom beelden die al honderd keer voorbij zijn gekomen bij Nova, 2Vandaag en ga zo maar door. Wilders wordt vooral als 'het grote gevaar' afgeschilderd, maar over zijn drijfveren komen we niets te weten. We komen wel te weten dat er een grote samenzwering gaande is van Joden en fascisten met uiteraard de moslims als zielige slachtoffers.

De hele toon van de documentaire is erop gericht om PVV-aanhangers een beetje belachelijk te maken, terwijl de grootste kneus natuurlijk Van der Valk zelf is. Bijna 80 minuten lang loopt-ie te jammeren dat hij Wilders niet mag spreken. Best knap eigenlijk als je daarvoor een jaar de tijd hebt. Misschien toch iets verkeerd aan je aanpak?

Volgende keer graag een documentaire over de tolerantie van de Islam tegenover andere religies, te beginnen in Mekka. Wel moslim worden, Van der Valk, anders kom je er daar ook al niet in! Licht vermakelijk: 1,5*

Het meeste is ondertussen al gezegd, maar laat ik eens een poging wagen om dit fenomeen, de documentaire dus, te doorgronden en zodoende mijn milde score (het moet eigenlijk een dikke 0,5* zijn) toe te lichten.

1) Het project. Ik weet niet hoe het zit met de afstudeerpraktijken van Van der Valk (maar liefst 4 masterstudies), maar als deze documentaire een blauwdruk is van het kunnen behalen van een mastertitel, dan is er iets flink mis met het onderwijssysteem. Een onderwerp waar de protagonist van deze documentaire juist gee [oeps, sorry, ik dwaal nu al af!]. Een project baken je af met onderzoeksvragen en die beantwoord je dan met behulp van bewijs en goede bronnen waarover je dan je eigen mening kunt geven. De onderzoeksvragen zijn er, de eigen meningen ook, maar bewijsmateriaal en goede (betrouwbare) bronnen (internetbronnen zijn niet betrouwbaar, daar werd ik zelfs vorige week bij de start van mijn tweede master mee geconfronteerd) zijn nauwelijks te bespeuren. Googlen is een goed startpunt, daar niet van, maar Van der Valk gebruikt dit medium maar al te onpas.

2) Eigen mening. Een eigen mening ventileren in je documentaire is niet verkeerd. Het kan juist leiden tot prima vermaak en hilariteit (ik noem maar even Michael Moore), zeker als het gaat om leedvermaak jegens / het te kakken zetten van mensen. Tenminste, dat is mijn eigen mening. In Nederland kennen we reeds Michiel van Erp. Ik houd daar wel van. Van der Valk doet gezellig mee en weet door het aandragen van een rariteitenkabinet (voor de zekerheid: ik bedoel dus het gros van de PVV-kiezers die geportretteerd worden in de documentaire, niet het huidige of toekomstige politieke kabinet, daar mogen we niet over babbelen) de slappe lach bij mij te ontluiken. Maar ja, de pretentie van de documentaire is toch o.a. het in beeld brengen van de PVV-achterban. De vrachtwagen-chauffeur / dj uit Gouda was nog enigszins normaal (wat weer te niet werd gedaan door een laatste interview met hem in zijn radiostudio gekleed in western-outfit en een zeer foute vlag aan de muur...) en het echtpaar waarvan de man werkte in de thuiszorg (met ongetwijfeld de meest beschamende scene ever) waardoor de inhoud ook compleet verloren ging. Het is blijkbaar moeilijk om daadwerkelijk inhoudelijk te praten over het partijprogram van de PVV, en de filmmaker wist zelfs niks te ontfutselen omdat hij geen vragen stelde hierover. Tja.

3) Ouwehoeren met Geert. Dat Wilders alleen maar wil praten met PowNed is inmiddels wel bekend. Onder het mom 'ik ben van de VPRO en wil graag een interview met Wilders' verkrijgt de documentaire een idiote rode draad. Als Van der Valk zelfs een vraag kan stellen aan Wilders (in GB, een persmoment) stelt hij zo'n domme vraag waarvan iedereen al kan raden wat het antwoord van Wilders zal zijn. De blikwisseling tussen de twee zegt genoeg. Dat is dus die gast van de VPRO die een interview wil. Waarom daar tijd aan verspillen? Sterker nog, Van der Valk mag blij zijn dat hij geen interview heeft kunnen bemachtigen, een averechtse werking. Een vijfde master (journalistiek bijv.) zou niet verkeerd zijn.

4) Internetbronnen en complottheorieën. Van der Valk heeft een circeltje ontdekt met 'geld naar Wilders' en door een vage brief 'Israël'. En iedere keer komen dezelfde namen terug!! Haast niemand wil praten (waarom zouden ze?), boehoehoe. Met uitzondering dan van een paar Israëliërs, dus Van der Valk treedt in de voetsporen van de 20-jarige Geert Wilders in Israël. Is Wilders een spion? Een stukje 'uitzonderlijk goede journalistiek' leidt tot (g)een antwoord.

5) Macht smaakt goed. Ook al jammert Wilders over zijn persoonlijke beveiliging, hij geniet wel van alle exposure. Ook de conclusie die de enige interessante personage van de documentaire uitspreekt. Het ex-PVV-lid uit Limburg. In deze minuten waar de plotselinge rise (na de dood van Fortuyn en Theo van Gogh) van Wilders uiteen wordt gezet, stijgt de documentaire boven zichzelf uit. Helaas van korte duur.

6) Knip. Zo'n 15 tot 20 minuten zijn weggeknipt na de hausse van kritiek die de trailer reeds opwekte. Geen hilarische bijdragen meer van anonieme mensen die Wilders hebben gezien met een heroine-hoer in de lift bijvoorbeeld. Dit gaf al meteen de tendens aan van de documentaire. Deze historie en de documentaire zelf is de zoveelste nederlaag van 'links', bekritiseerd door het hoongelach van 'rechts'. Maar ook hoongelach van deze 'linkse rakker'.

7) Maar toch. Wat een vermaak. Ik heb een heerlijke slappe lach avond gehad en op een punt was het zelfs echt interessant. Voor de rest is dit toch beschamend slecht wat zelfs averechts zal werken met de eigenlijke bedoeling van deze documentaire. Werken er eigenlijk nog wel kundige mensen in deze business?

Bijzonder zwak.

Van der Valk gaat al direct de fout in met de vorm, hij laat je deelgenoot zijn van de manier waarop hij de docu maakt. Totaal niet interessant, en te meer omdat het uiteindelijk tot niks leidt. Daarnaast heeft hij echt een zeer vervelende stem, wat de voice-over bijna ondragelijk maakt.

Hij wil van Wilders weten wie hij is, maar zodra dat niet lukt gaat hij buiten hem op op zoek. De anderen kunnen simpelweg niks over hem vertellen, omdat hij met allemaal lui aankomt die mijlenver van zijn persoonlijke leven afstaan. Voor de rest zegt het iets over zijn denkbeelden, maar die zijn allemaal allang bekend. Dat brengt me bij de meerwaarde van de documentaire. Die is er namelijk niet, er wordt niks nieuws verteld, enkel uitgekouwde weetjes over Wilders' Israel verleden, banden met ultraconservatieve Zionisten en ultrarechtse geldschieters in de VS. We weten ook dat we van de aanhang van Wilders niet al te veel moeten verwachten. Van de redenatie dat sociale woningbouw in Oosterwei (Gouda) het resultaat is van Islamitische veroveringsdrang, tot een simpele ziel waar de traantjes over de wangen biggelen als hij naar Ciske de Rat luistert en aan de Grote Roerganger denkt, tot een misselijkmakend mannetje die van 'iedereen weet dat....' een feit weet te brijen. Het kan zijn dat dit een selectief beeld is van de Wilders-stemmer, maar ze maken het zichzelf nou eenmaal niet zo makkelijk.

Uiteindelijk gaat de hele documentaire echt nergens over, herkouwen van feitjes en de conclusie ontbreekt maar gewoon, want die kan ook niet gemaakt worden.

1.5*

Was 'Joost van der Valk doet een poging om Wilders te spreken, the Movie' niet een betere titel geweest? Erg matige documentaire, waar de verschrikkelijke Jeugdjournaal- voice-over, die aan één stuk lijkt door te ratelen, zonder meer één van de grootste minpunten is. En sowieso begint Van der Valk erg snel te vervelen door zichzelf tot de hoofdrolspeler van de film te kronen. Vaak kan ik het wel waarderen als filmmakers deel uit gaan maken van het verhaal en zichzelf erbij betrekken, maar hier slaat de maker bijna alle planken die hij mis kan slaan ook finaal mis. De film is niet meer dan een aaneenschakeling van archiefbeelden, opgedreunde en overbekende feiten, een serie mislukte pogingen om iemand te spreken, afgewerkt met een hoop beelden van een rondlopende Geert Wilders. Hoe boeiend wil je het hebben? Enkel die yoga-kneus in dat park en die emotionele Wilders-fanaat waren even goed voor een paar kleine lachsalvo's.

1,5*

Wat ik van Wilders denk laat ik maar even in het midden ondanks alle poeha is ie nou ook weer niet zo belangrijk. Zijn speech op ground-zero is keurig aan BBC-worldnews en CNN voorbijgegaan...

Voor de Binnenlandse politiek echter is het een kenmerkend en opvallend figuur dus is een documentaire wel te rechtvaardigen. Maar omg wat een frutboel maakt van der Valk ervan. Mocht ik zijn opdrachtgever zijn geweest had ik halverwege dit kansloze project de stekker er al uitgetrokken. Wilders krijgt ie niet te spreken, hij verzuimt het om gewoon een perskaart aan te vragen en de interviews met 'de achterban' zijn te triest voor woorden. Ja, dat iemand die regelmatig met agressieve Marokkaanse gastjes geconfronteerd wordt op de PVV stemt kan ik nog wel begrijpen maar hoe zit het met de dorpsbewoner die zijn eerste gesluierde Moslima nog in het echt van dichtbij moet zien...?

Van der Valk slaagt erin werkelijk alle interessante punten te laten liggen en komt uiteindelijk op de proppen met een totaal onsamenhangende docu over bij elkaar gegoogelde complot theorieën.

En dan nog beweren; "Geert Wilders heeft permanente beveiliging, dat kost de belastingbetaler 2 miljoen Euro per jaar'. Ja, ja zou ik liever zien dat mijn belastinggeld wordt besteed aan een met de dood bedreigde politicus of aan snoepreisjes voor verwaande, ongetalenteerde documentairemakertjes?

Zeldzaam slechte vertoning.

1*

Waarschijnlijk de allerslechtste voice-over die ik ooit in een film heb gezien. Van de overbewuste onnatuurlijke stem van de maker tot de inaccurate "feitjes" die hij er in rap tempo doorheen jast. Sowieso is de gesproken voice-over tekst vaak overbodig en herhalend. Vooral zijn verdraaiingen van feiten schieten me nogal eens in het verkeerde keelgat (ongeacht mijn eigen politieke voorkeur), vooral omdat flotte research (of zelfs enkel goed geheugen) al snel veel genuanceerdere originele verhalen toont.

Joost van der Valk heeft geen Pepijn Bierenbroodspot- of Arend Langenbergstem, en die titel slaat nergens op, maar hier wordt van der Valk wel erg de grond in geboord, terwijl hij best een aardige documentaire over Wilders heeft gemaakt. Dat hij hem niet heeft kunnen interviewen zegt meer over Wilders dan als hij wel een interview had gekregen, en Wilders voor de zoveelste keer zijn angstzaaierij had verspreid.

Ook als van der Valk zich als een "echte" journalist had gedragen, de stereotiepe, lastige eikel die meteen een microfoon onder de neus drukt, dan had Wilders óók geen interview gegeven.

Een aardige, niet opdringerige journalist een 2de rangs reportertje noemen vind ik een vooroordeel, en niet terecht.

Joost heeft ook ooit een documentaire gemaakt over heksenkinderen in Nigeria. Fantastische documentaire!

Je kunt hem ook niet beschuldigen van partijdigheid, ook al is het VPRO, en weten we wel hoe die kant over de plannen van Wilders denkt, maar ik vond het geen propagandafilm.

Wilders in Israël vond ik niet erg schokkend, ik kwam niet veel meer te weten dan dat hij destijds een erg aardige man gevonden werd, wat hij blijkbaar nog steeds schijnt te zijn...

De beschuldigingen uit zijn Israël-tijd zijn niet te bewijzen, worden ontkent door Wilders, en zijn waarschijnlijk ook niet waar.

Schokkender vond ik nog om Wilders te zien die uit naam van de VVD sprak, en de ideeën van Pim Fortuyn verwerpelijk noemde.

De PVV stemmer, daar had ik wat meer van willen zien, of zijn de mensen die we gezien hebben nou representatief voor alle PVV stemmers? De mensen die niets hebben met buitenlanders en daar ook niks van wíllen, en mensen die in de zorg werken en bang zijn wegbezuinigd te worden? Where's the rest!

Met enige vertraging toch zelf gekeken. Een docu maken over iemand die je niet kunt interviewen kan best. Michael Moore werd er groot mee (Roger & Me, niet geheel gezien trouwens). Maar niet als je research vooral gabaseerd is op google. Dan kom je nogal snel in complotachtige theorieën terecht en je koppelt dat aan portretjes van niet al te verheven Wildersstemers, dan kom je niet zo ver helaas. Helemaal vuil wordt de docu als Van Der Valk meegaat naar binnen met de thuiszorgmedewerker die een duidelijk verwarde man moet omdraaien. Deze man krijgt in dit intieme, niet al te fraaie moment een camera op zich gericht, zonder dat dat iets toevoegt aan de documentaire.

Verder niks nieuws. Paar bekende relevante vragen worden gesteld, maar niet beantwoord. Een hoop sporen die nergens toeleiden, een slappe voice over met af en toe een fout. En dan hou je een film over die niks relevants weet te melden over Wilders, niks relevants over zijn kiezers (paar slappe miniportretjes zonder duiding), niets over het fenomeen, nauwelijks wat over de echt relevante internationale contacten en geldstromen. De film is ook geen relevant essay en ook geen statement om de discussie aan te gaan met Wilders, over de Islam, voor- of tegenstanders. De pogingen van Van Der Valk zijn ook niet amusant ofzo en zijn vragen tamelijk slap.

Mislukt project van iemand die budget kreeg om een film over Wilders te maken maar er niet uitkwam. Weggooien is lastig dus hij moest wat.

1.0*