A Horrible Way to Die (2010)

zeer irritant camerawerk,weinig spanning in alleen het einde was wel verassend..

Sfeer, daar weet Adam Wingard wel raad mee, erg sterke soundtrack ook, maar van een solide script heeft hij nog weinig kaas gegeten. Wat een zooitje. Chronologisch een wirwar en uiteindelijk niet met een duidelijke reden. De twee verhalen komen via ongeloofwaardige wegen uiteindelijk samen, iets wat je van mijlenver ziet aankomen, en vervolgens is de film afgelopen en blijven we achter met een conclusie die mij niets doet. De personages blijven vlak en het verrassingselement, waar de film toch duidelijk naartoe werkt, is slapjes. Jammer. Ik verwacht nog wel een hoop van Wingards vorige film, Pop Skull.

2,5*

Ik moest me even door het begin heen worstelen, maar toch wel blij dat ik de film niet vroegtijdig af heb gezet. Al heb ik er wel een wisselend gevoel over.

De soundtrack is inderdaad één van de dingen die direct opvalt en je aandacht ook wel vast weet te houden, wat het script betreft... dat duurde even voordat ik daar enthousiast over werd. Af en toe mocht er wel wat meer peper bij.

Wat het voor mij vooral lastig maakte, is dat ik niks met Sarah had. Ze boeide me niet, ik vond haar niet leuk en telkens als ik haar zag vond ik haar een tikkeltje irritant. Te hoog geitenwollensokken gehalte. Ik kon er niets mee.

Visueel is het erg sterk, donkere beelden, onheilspellend sfeertje en de manier van filmen is met vlagen zelfs verrassend. Mag ook wel, want de dialogen zijn niet altijd even boeiend, af en toe kakt de film best in.

Al met al best vermakelijk, maar ben niet helemaal bevredigd. Weet niet goed wat ik er nou mee aan moet. Misschien zou een herziening over een tijdje beter werken, wellicht kan ik hem dan beter waarderen.

Jammer hoor! Mooie beelden maar wat een beroerde film.

Vroeg me de hele tijd af als je getuige bent, ( zelfs de vrouw van een serie-moordernaar ) waarom de FBI niet even bij haar langs gaat om haar te vertellen dat hij is ontsnapt en/of haar voor de zekerheid toch maar in de gaten zijn gaan houden.

Daarnaast was het einde ook erg mat en niet spannend of ook niet bloederig. Erg gewoontjes eigenlijk.

Beelden vond ik opzich wel erg mooi. Mooi camera werk dus maar daar word de film niet mee gered.

Sterke, verontrustende film die het vooral moet hebben van fraai naturel akteerwerk en een knap getroffen naargeestig sfeertje. Het camerawerk is soms wat aan de te schokkerige kant en qua montage had het allemaal wel wat strakker en inventiever gekund, maar toch zuigt de film je al snel naar binnen. De onheilspellende soundtrack helpt hier flink bij. Goede dialogen, een flinke dosis spanning en een aantal verrassende ontwikkelingen zorgen uiteindelijk voor een prima film. Jammer alleen van die wat misleidende titel, die zo weggelopen lijkt uit de jaren '80.

Eentje die wat blijft hangen in z'n ambiance. Noem het maar stemmig. Wingard is druk in de weer met een wiebelende camera, focus en lichtjes, de score doet er nog een schepje bovenop, maar ondertussen blijft het vooral koel en afstandelijk. Er wordt behoorlijk wat tijd genomen om Sarah's problemen op poten te zetten, terwijl ondertussen het relaas van de moordenaar via allerlei omwegen wordt verteld. Hij komt eraan, maar dat is het dan ook wel. Nogal lauw allemaal. De onvermijdelijke finale is ook niet enerverend genoeg om het gebrek aan aantrekkingskracht te compenseren.

Kippenvel.

Een angstaanjagende griezelfilm, die dankzij de alternatieve en eigen aanpak al snel onder de huid gaat zitten. Vanzelf ontstaat er kippenvel, wanneer op letterlijk schokkende wijze een realistisch aandoend verhaal omtrent een jagende seriemoordenaar wordt verteld. De kotsende camera en enerverende editing zijn fantastisch. Door de uitstekende visuele jas, de prachtige soundtrack inclusief griezelige geluiden, en het sterke acteerwerk wordt de betrokkenheid bij de kijker voortdurend groter.

En dat terwijl er op soms afstandelijke, maar uiterst subtiele manieren wordt getoond hoe het enge verhaal zich voortzet. Geholpen door een bijzondere chronologische aanpak. De daaruit voortvloeiende dreigende sfeer, die de opbouw naar een goede finale van de juiste suspense voorziet, maakt het helemaal af. Een verontrustend gevoel is hetgeen waarmee de kijker achterblijft. En met kippenvel. Massa's kippenvel.

Geweldig.

Met dank aan Filmfreak voor het recensie-exemplaar.

Waar schrijf jij voor, ik wil er ook zo 1

@ Inland Rabbit: voor Moviemeter. Een voordeel van crewmember zijn.

Bij de screener die ik heb ontvangen zit een DVD-hoes. Ik weet niet zeker of dit de uiteindelijke Nederlandse hoes gaat worden, maar vermoed van wel. Op de voorkant staat bovenaan een zinsnede uit een review van onze eigen Onderhond:

Op de achterkant staan nog twee zinsneden uit reviews van Variety en The New York Times. Precies volgens de juiste verhoudingen dus.

Klasse gedaan en laten we hopen dat de film met uiteindelijk deze hoes uitkomt!

Ik hoop alvast met je mee is toch iets waar je stiekem altijd een beetje op hoopt.

In de nieuwsbrief van Filmfreak staat inderdaad die hoes met de quote erbij.

Erg sterke film.

De lage score is helemaal niet verdiend voor zo'n eigenaardige maar vooral verontrustende horrorfilm. De sounddesign is geniaal en erg onheilspellend wat misschien wel het grootste pluspunt is van de film.

Ik kon het zweverige wiebelende camerawerk erg goed waarderen en ook het in en uit zoomen en out of focus shot waren allemaal erg goed om aan te zien en dragen bij aan de sfeer. Het deed me eigenlijk allemaal denken aan een Noé light.

Het verhaal is precies wat je verwacht maar dan blijft het nog steeds erg wrang. De manier hoe Wingard hier horror benaderd is behoorlijk intense en onder de huid kruipend maar vooral op zijn eigen manier. Horror zoals ik het wil zien die met weinig gore erg sterk uit de hoek komt en met het audiovisuele genoeg spanning oproept maar uiteindelijk een ontzettend luguber sfeertje neerzet waar menig andere horror niet bij in de buurt komt.

De acteurs deden het allemaal ook erg goed en geloofwaardig en de dialogen waren ook gewoon goed. In ieder geval vergeleken met Pop Skull hard vooruitgegaan.

4.5

Tja, smaken verschillen (gelukkig).

Zelf vond ik dat camerawerk helemaal niets. Werd er zowat zeeziek van. Constant gewiebel, in- en uitgezoom, overdreven blur effecten, storende lichtjes...

Ook het verhaal wil maar geen vaste richting uit. Telkens weer uitzoeken wie wat wanneer.

Sfeer en spanning kwamen bij mij niet op.

De kills zijn pover en met deze titel had ik wel wat gore verwacht.

Het einde was dan wel verrassend beter.

Niet wat ik ervan had gehoopt,

1,5*

UK hoes , Wingard zelf vond hem nog wel ok zei ie, op de bloedletters na.

en deze vreselijke Scandinavische hoes

Oerlelijk. Wij zijn gezegend met deze mooie cover

vond er weinig aan...niet zo heel spanned, en redelijk voorspelbaar. Heel irritant dat camerawerk, moet dat hip zijn? En nadien vraag je je af of de titel wel bij de film hoorde....

IJzingwekkend filmpje. Soort mumblecore variant op Henry: Portrait of a serial Killer. Film richt zich ook totaal niet op spanning of verrassing, maar veel meer op de menselijke personages en de sfeer.

Prachtig geschoten, sterk verhaal en een erg chilling eind.

Wingard flinkt het weer. Dikke 4*

Vanwaar die lage scores?

Ook fijn dat er zoveel nieuwe projecten van Wingard aankomen

Had de film overigens sterker gevonden als Hij haar niet meer had kunnen losmaken en ze daar op het eind gewoon gehangen had. Zou ook beter aansluiten op de titel.

Los van het einde (beetje slap, eens met Reinbo) een sfeervolle film. Vergelijkingen met Henry zijn begrijpelijk maar de film mist net de coherentie in plot en dialogen die Henry zo onder de huid doet kruipen. Soms nog wat zoekend hoewel de focus-puller elk moment binnen handbereik is; eigenlijk heel knap dat het overmatig gebruik hiervan nog relatief weinig irriteert, maar dat is wellicht persoonlijk. Over het geheel genomen, 3.5 sterren.

Erg benieuwd naar V/H/S

Niet heel bijzonder. Sterker nog, het einde van de film laat de beoordeling flink omhoogschieten. Acteerwerk is aardig en het camerawerk waar ik voor gewaarschuwd was, werd maar 1 scene echt storend.

Na vanmorgen een vrolijke komedie bekeken te hebben nu vanavond het absolute tegenovergestelde daarvan bekeken. Deze film was een en al treurnis, deprimerender kan het gewoon niet. Deed mij enigszins denken aan de films van Gandrieux. Het einde van deze behoorlijk slaapverwekkende film met oervervelende afkicksessies voorkwam dat ik deze film het laagste cijfer zou geven, maar meer dan een 2,0* zit er voor mij niet in. Ook het camerawerk vond ik trouwens niks.

Mijn interesse om Pop Skull te gaan bekijken is na deze film behoorlijk gezakt. Ook bij die film zal het wel een en al ellende zijn, iets waarvoor ik de laatste tijd niet meer in de stemming ben.

2,0*

2,5

niet goed niet slecht

vreemde plotwending aan het einde maakte het slapjes

prima sfeer

saai!!!! *geeuw*

na een uur begint er eindelijk wat te komen en dat stelt nog niets voor.

2* en weet eigenlijk niet waarvoor.... zonde van mn tijd.

Sfeervolle, goed opgebouwde thriller met aandacht voor de verschillende personages die een zeer verrassende wending in petto heeft in het laatste kwartier. Misschien wat te simpel uitgewerkt, maar in ieder geval onvoorspelbaar. Degelijk acteerwerk en het in -en uitzoomen van bepaalde beelden had wel iets. De fijne muziekscore is eveneens een troef en draagt bij tot een sfeervolle thriller. De moorden zijn niet zo geweldig in beeld gebracht en qua gore valt het zeker mee. Niet echt een horrorfilmpje dus. 7/10

Niet eens met de mensen hier,er valt weinig mooi te praten aan deze film jongens.

Jullie doen net of het een operavoorstelling is .

Een thriller waar veel te weinig in zit,weinig spanning,hier en daar wat mooie shots maar daar is alles wel mee gezegt.

Er had zeker meer uit gehaald kunnen worden met de maak van deze film.

Tegenvaller..maar niet barslecht.

Redelijke film.

Wat ik vervelend vond was dat ik maar niet gewend raakte aan het camerawerk.

Bij DANCER IN THE DARK zag ik op een gegeven moment het schokkerige camerawerk niet meer, maar hier werd ik welke keer geconfronteerd met de schokkende bewegingen van de camera als het een beetje spannend werd. het leek meer op een engelse tv film waarvan de bloederige beelden net niet in te zien zijn.

Verder is de film wel een beetje voorspelbaar, ook al word het eigenlijk de laatste 10 minuten pas echt spannend en veranderd de wending gelukkig een beetje.

als ik hem niet had gezien had ik het niet erg gevonden.

Redelijke film over een vrouw die naar AA-meetings gaat en een ontsnapte seriemoordenaar. Langzaam wordt de connectie tussen deze twee duidelijk en heeft de film tegen het einde nog een aardige twist. Voor de rest stelt het verhaal niet al te veel voor en moet de film het vooral hebben van de grimmige sfeer die wordt neergezet. Deze wordt ook versterkt door een camera die geen moment stil staat.

Ik hoop dat ze de cameraman voor de kerst een statief schenken en hem verbieden om niet meer dronken te gaan filmen. Met degelijk camerawerk had ik deze film een 2,5 gegeven.

Redelijke film waarbij een grimmig sfeertje wordt gecreëerd maar waar verder weinig van beklijft. Tikkeltje voorspelbare twist ook. Acteerwerk is in orde maar de personages zijn weinig interessant. Al met al zeker geen aanrader.