Zvony pre Bosých (1965)

Oef! Stanislav Barabáš kon dus meer als alleen Tatort-afleveringen regisseren!

Een zeer onderhoudende film die de tand des tijds goed heeft doorstaan.Wèèr prima omlijst door de muziek van Zdenek Liska, trouwens. Gelukkig was voor de jonge Duitser een echte 'Ossie' (Axel Dietrich) gecast, wat het realisme zeer ten goede komt. Deze, Rajniak en Müller leveren overigens uitstekende acteerprestaties af.

De film is soms ronduit grappig en bevat ook leuke dialogen, zoals die waarin Müller's karakter verklaart dat oorlog moet zijn uitgevonden door homo's.

Verder mooie sneeuwtaferelen en een prachtige lawine. Zeer memorabel vond ik ook de scène waarin de Duitse jongen vraagt of hij zich (voor het eerst) mag scheren en dit dan zo onhandig doet dat Rajniak hem dan maar scheert en het hem leert. (Wat moeten de Duitsers anders op je grafsteen zetten als ze je vinden? Hier ligt soldaat Grüber, heldhaftig gestorven tijdens het scheren?" )

Ik was bang voor een cliché verhaaltje en cliché en/of kwelerigeinde, maar nee? Wel een kuteinde eigenlijk, maar toch een half puntje extra hiervoor.

De film deed me achteraf ook wel wat denken aan deze prent: Ziri.

De film volgt twee partizanen en een jonge Duitser die ze gevangennemen in hun tocht met de krijgsgevange op zoek naar andere partizanen. Naarmate hun barre wintertocht door de bergen vordert blijken ze steeds meer elkaar nodig te hebben. Het is een interessante film die het maximale uit de 98 minuten die het duurt weet te halen met grotendeels slechts deze drie personages en een vierde (een vrouw) die ze onderweg tegenkomen, het is voor een belangrijk deel een boeiende karakterschets geworden van deze vier personages tijdens de oorlog. Richting de 3,5*

Helaas had ik trouwens een versie met geen al te beste ondertiteling, ik denk dat het met fatsoenlijke ondertitels wellicht een halfje hoger had kunnen scoren.