Mega Python vs. Gatoroid (2011)

Behoorlijk tenenkrommend Asylumwerkje weer hoor, werkelijkwaar alles is gewoon slecht aan deze film. Die Mary Lambert is de laatste jaren toch wel erg de weg kwijt.

Waar ik eerder nog wel is kon genieten van het stupide plot in een syfy werkje kon ik dat hier totaal niet. Ik bedoel, alligators steroïden toedienen zodat ze groter en sterker worden om die gigantische slangen(waardoor zijn ze allemaal zo groot?) aan te kunnen slaat natuurlijk nergens op. Je snapt natuurlijk dat dit allemaal volkomen fout gaat, wat niet meer dan logisch is. Al zou je eerder verwachten dat ze breder zouden worden ipv 20x zo groot.

Verder heb ik een beetje een hekel aan de technische kant van dit soort megamonster filmpjes uit de Asylum stal. Iedere keer als zo'n actiemoment komt met zo'n groot gevalletje gaan ze lekker met die camera schudden en ziet alles er ontzettend vaag uit. Volgens mij een poging om de Nintendo 64 special effects te verhullen van de monsters. Die zien er natuurlijk belabberd uit. Het gras en water beweegt niet eens als ze er doorheen bewegen en het allerleukste is natuurlijk dat gemaaide gras midden in de natuur van de Everglades. Dat ben ik niet tegengekomen toen ik daar was i.i.g.
Verder een boel crappy dialogen die gruwelijk saai zijn om te volgen en gevechten die er slecht uit blijven zien. Teveel slechte dingen om op te noemen eigenlijk.

Another worthless Asylum productje. Kijk ik toch nog liever naar Sharktopus. Alleen aan te raden met heel veel bier in de smiezen. Vooral het laatste ellende kwartier.

0,5*

Wat kan je beter doen op een stralende zaterdagvoormiddag dan kijken naar een film die in feite enkel onweer, hagel en een tsunami in een of ander Aziatisch land verdiend? Het is alweer een tijdje geleden dat ik onze vrienden van ‘Syfy’ en ‘The Asylum’ nog op de vingers mocht tikken. Een exces van averechtse producties had een onmiskenbare weerslag op mijn gezond verstand. Maar de goesting om de beerputten van cinemaland te verkennen is gelukkig wedergekeerd.

‘Mega Python vs. Gatoroid’ laat al vlug blijken dat het in geen enkel opzicht beter wil presteren dan soortgelijke monsterparades. Het verhaal kent geen opbouw en gaat vrijwel meteen van start. Alles staat in het teken van de jacht op reusachtige reptielen. Het aantal eigenaardigheden, zij het subtiel of ondubbelzinnig, is considerabel. Geen enkele scène oogt, klinkt of voelt aan alsof er iemand met talent achter zit. Ongeacht hoeveel geld ze binnenhalen met de actuele film, ze lijken steeds hetzelfde, magere budget te voorzien voor de volgende.

Reeds vroeg wordt je geconfronteerd met de werkelijk abominabele CGI. Iets dat min of meer op een slang lijkt ploft neer op het scherm en kijkt je met duffe ogen aan. Een moment van verbintenis en overpeinzing, alvorens je meedogenloos terug op de Aarde stuikt. Het grootste probleem is dat de computer-gegenereerde creaties enorm afsteken tegenover de achtergrond. Ze zijn te donker en daardoor te opzichtig. Uiteraard trekt hun algemene uiterlijk ook nergens op, maar dat kunnen de incompetente medewerkers niet met een paar muisklikken verhelpen. De alligators of ‘Gatoroids’ lijken op hun beurt op gerecycleerd materiaal uit ‘Dinocroc vs. Supergator’. Ze zien er minstens even lelijk uit als hun opponenten en bewegen extreem onnatuurlijk.

De gevechten met gators en slangen zijn weliswaar zeer entertainend. Als lange slierten schieten de pythons vooruit en zetten hun potsierlijke giftanden in talloze willekeurige nevenpersonages. Ze zijn haast alomtegenwoordig, en behalen even voor het einde hun hoogtepunt, waar ze een zeppelin uit de lucht plukken. De tekst die op de zeppelin stond was ‘The Asylum’, een grappig feitje. Was dit symbolisch bedoeld? Halen de Mega Pythons ‘The Asylum’ werkelijk naar beneden en geven ze dus toe dat ze al die tijd laag-bij-de-grondse onzin hebben afgeleverd? Is dit zelfspot, of vlakaf idiote publiciteit? Stof tot nadenken.

Verder komen tevens een paar andere zaken uit de computer rollen. Helikopters, slangenvellen, ontploffingen, noem maar op. Als ze af en toe wat tijd en puf over hadden gaven ze de wapens een terugslag, maar dat was niet altijd een garantie. Nooit draagt het afvuren van een wapen bij tot spanning of realisme tout court, integendeel. Het zijn luchtdrukgeweren die ze ergens op een vlooienmarkt hebben aangeschaft, alwaar ze wellicht nog hebben staan afdingen.

De meest schrijnende factor is nochtans puur menselijk. De acteurs zijn namelijk ontzettende randdebielen die niet eens kunnen huilen of lachen zonder een gevoel van misselijkheid over te dragen. Zelfs de koning der ongeloofwaardigheid vind dit een brug te ver. Gibson, Tiffany en de uiterst irritante deputy zijn eenvoudigweg geen acteurs. Ze zijn er zich schijnbaar van bewust dat ze middenin een prulwerk vertoeven en dat alle hoop op een toekomstige carrière in een bovengrondse productie is verloren. Ook die drie jagers en Justin konden voor mij niet vlug genoeg verorberd en gedurende een week langzaam verteerd worden. Een uitzondering wordt gemaakt voor ene Martinez, die Dr. Ortiz vertolkt. Hij probeert tenminste zijn best te doen, iets wat veel moed vraagt en respect afdwingt.

De regie is de tweede menselijke tekortkoming. Lambert lijkt vaak de controle over de camera te verliezen, wat resulteert in een serie onoverzichtelijke beelden. Als er even geen sprake is van actie of sensatie, wordt alles dan weer op een uitermate simplistische wijze in beeld gebracht. Een klein kind kon hetzelfde werk afleveren. Alleszins weinig consistent.

Het spichtige verhaal en vooral de afgrijselijke dialogen zijn geschreven door een aap die tijdens het schrijven heel dringend naar het toilet moest, maar toch eerst het scenario wou klaarhebben. Geen enkel gesprek voelt natuurlijk, ontspannen en levensecht aan. Komt die aap van Mars misschien?

Het einde is te ridicuul voor woorden. Na een compleet overbodig ‘Bitch Slap’ moment, besluiten de twee sloeries de handen in elkaar te slaan. Ze gaan de inmiddels loslopende monsters naar de grot lokken waar Ortiz een karrenvracht eieren heeft ontdekt, om deze vervolgens op te blazen. Ik kon maar niet bevatten waarom een operatie van dergelijk kaliber werd uitgevoerd door drie onnozelaars. Waar is het leger? Waarom belt niemand de politie? Enfin, natuurlijk slaagt het drietal in hun opzet, doch de twee waanzinnige vrouwen laten er goddank het leven bij. Probleem opgelost zegt Ortiz. Zijn er meerdere grotten propvol eieren? We zullen het nooit weten.

Ik heb veel informatie achter de hand gehouden, want open deuren intrappen doe je best voorzichtig en met mate. Uiteindelijk zet dit pittig juweeltje zijn onafscheidelijke reputatie om in daden en zakt het zodoende haast onvermijdelijk door het losse zand waarop het is gebouwd. Het minimum aan sterren wordt echter niet toegekend, daar de lachspieren zeer sporadisch aan hun trekken kwamen.

1,00

Vermakelijk.

Ik ben wel fan van dit soort filmpjes. Was alweer een tijdje geleden dat ik zo'n fout filmpje had gezien, en had er gisteren weer eens zin. Mega Python vs. Gatoroid dus. Naar aloude gewoonte uiteraard weer een fantastisch plot. Dierenrechtenactiviste Nikki vindt dat slangen niet in hokken, maar in de vrije natuur thuishoren. Met enkele kompanen gaat ze dan ook haar geliefde slangen bevrijden uit onderzoekscentra, waarna ze ze vrijlaat in natuurgebied Everglades. Hierdoor wordt de natuurlijke balans verstoord en neemt de populatie aan alligators af. Wat is het beste dat je dan kan doen? U had het uiteraard al geraden: de alligators kippetjes voederen die volzitten met steroiden, om ze sterker te maken. Dat is ook exact wat parkwachtster Terry doet. Alsmaar groeiende alligators en slangen die de eieren van de alligators opeten. Een vicieuze cirkel van alsmaar groter wordende beestjes.

Zelfs naar de standaarden van The Asylum een best wel warrig plot. Nu is het zo dat hoofdrolspeelsters in dit soort films meestal niet van slimsten zijn (tot de het laatste kwartier uiteraard, wanneer iemand plots met een geniaal plan komt), maar hier is het echt een opeenstapeling van waanzinnig onlogische acties. Acteerprestaties zijn uiteraard tenenkrommend slecht en gelukkig maar, want dat is toch vooral de charme van dit soort films. Hetzelfde geldt trouwens ook voor de special efects, een term die ik nog net niet tussen aanhalingstekens wil plaatsen. De monsters zien er weer fantastisch slecht uit. Grootste kracht van de film is de constante vete tussen Nikki en Terry, die tot z'n hoogtepunt komt in een heuse chick fight, een van de hoogtepunten van de film.

Kortom, alweer een film zonder pretentie. Weet perfect wat het is, en wat kijkers van dit soort films verwachten. Hoge score kan ik er niet aan geven, maar heb er wel weer van genoten.

bwahaa, plezant om is te zien, maar zo'n loos acteerwerk (die flikken, zo loooos), de pythons zijn zulke slechte computer creaties tijdje geleden, 2headed sharks gezien, die was nog beter, en dat zegt veel over dit gedrochtje

Zo, gelukkig kan ik hiermee mijn reeks ''Mega'' films die ik heb gekeken eindigen. Ik heb mega haaien, octopussen, krokodillen, piranha's en robothaaien met elkaar zien vechten. De ene film was werkelijk nog waardelozer dan de andere, maar zo heel, heeeeel af en toe zag ik wel wat momentjes om stiekem mee te lachen. De vliegtuigscene uit de eerste Mega Shark is gewoon briljant. Jammer dat ze in de andere films nooit meer zo'n epische scene hebben weten te stoppen, al moest ik best wel gniffelen bij deze prent toen de python een volledige trein opslokte Zulke onzin had gewoon constant in al dit soort films moeten zitten. Want buiten die dingen hebben deze films en dus ook deze echt niks te bieden. Acteerwerk dat zelfs in GTST nog beter is, effecten die uit een oude 486 computer lijken te komen en op zich weinig vermakelijke momenten. Gelukkig zijn de krokodil en python leuker dan de andere beesten, omdat ze hier nog eens aan land los kunnen gaan. Daardoor scoort deze film uiteindelijk een puntje hoger dan de 0,5*. Ergens was dit heel, heeeeel af en toe wel grappig. Maar beter stoppen ze met dit soort flauwekul. Al staat de volgende film alweer op uitkomen: Mega Shark vs. Kolossus (2015).

1,5*