Don't Be Afraid of the Dark (2010)

Boooring. Del Toro met z'n vinger in de pap, maar toevertrouwd aan een regisseur die de touwtjes niet goed in handen heeft. Beetje vlees noch vis. Begint als een typische haunted house, maar eindigt als een kinderhorror. Weet in beide gevallen niet een al te beste indruk te maken. Had hem in 2011 al eens geprobeerd, maar na het (verrassend) slagen van een andere ''Toro productie'' ( Mama (2013) ) toch een nieuwe poging gewaagd. Toch mis je hier het gewenste gevoel voor timing, sfeerschepping en de effectiviteit van de horror-elementen. Bouwt veel scenes op om in simpele anti-climaxjes te resulteren. Vaak komt dat neer op een blêhrend kind dat niet geloofd wordt, tot het 5-maal voor is gekomen en de hersendode ouders hun oogkleppen afzetten.

Zeer sfeervolle film (Waar duidelijk de hand van Guillermo del Toro is in te zien). De kwaliteit van de film zit hem niet zo zeer in het feit dat ie eng is. Maar meer in de uitwerking/vormgeving. De wezentjes, het huis, de cast, enz. Al deze dingen zijn gewoon op zijn plaats. De enige min-puntjes die er waren: Katie Holmes wist van de wezentjes en toch geloofde ze Sally nog niet en het duurde wel erg lang voordat de wezentjes tot actie overgingen om Sally mee te nemen

Tja, 'k liep er niet echt wild van, vooral toen de wezentjes volop in beeld kwamen. Anders zag de film er wel prima uit en zat de sfeer ook wel goed.

De cast deed het zeker niet slecht en ook de muziek was passend.

Jammer dat 'k de wezentjes niet zo geloofwaardig vond, anders ging 'k hem wel een hogere score gegeven hebben.

Standaard horrorfilmpje met weinig verrassingen. Loopt vrij traag. Eigenlijk vlees noch vis, want echt spannend wordt het ook niet. Ik had moeite de hele film uit te zitten.

Guillermo del Toro presents....

Dit zinnetje deed me een beetje denken aan het reclamespotje waarin Herman den Blijker ineens die smerige blikgroente ging promoten!

Nee, dit lijkt in niets op mijn favoriete film van GdT en ik snap zijn associatie met deze film dan ook totaal niet. Katie Holmes als stiefmoeder die het wel snapt maar die niets doet. Guy Pearce als de eeuwig alles ontkennende sukkelvader en een volledig charismaloos meisje zijn bang voor een soort kleine doodshoofdaapjes?? Echt nergens eng, ik heb hulpeloze ringslangen en spitsmuizen rondom mijn huis die me nog meer schrik aanjagen dan deze wezentjes!

Voorts is veel nogal donker gefilmd, zelfs met mijn tv op zijn allerbrightest zag je nog niets (als er al wat te zien was?)!

Helemaal niets dit. Zonde van de tijd.

Ok.

Vond het wel een tamelijk vermakelijk horrorfilmpje. Zeker niet de engste en helaas zeker ook wel eentje die een hoop punten laat liggen, maar zo'n drama als het gemiddelde aangeeft vond ik het absoluut niet. Het is ook wel duidelijk dat Del Toro hieraan heeft gezeten.

Het meest geslaagde was voor de mij was de setting. Vooral in het begin krijgen we een paar sfeervolle en fantasierijke shots van het huis maar vooral ook de tuin. Het is duidelijk dat het hier niet bepaald om geesten zal gaan maar iets anders.

Helaas, wanneer dat anders ook echt goed in beeld komt gaat de film achteruit. Die wezentjes zijn ook totaal niet spannend of eng. Ik vond ze vooral dommig overkomen en meer iets wat in een komedie thuishoort inplaats van een horrorfilm zoals deze.

Het is uiteindelijk ook jammer dat zo'n spannende titel zo veel punten laat liggen op de uitwerking zelf. Het huis was sfeervol gebracht en het acteerwerk van Pearce, Holmes en Madison is goed. Het mist gewoon de spanning zelf uiteindelijk.

Maar saai is het gelukkig nergens. Met de juiste regie had dit doodeng kunnen worden. Deze regisseur weet een aantal knappe fantasierijke momenten te geven, maar qua horror zelf vergeet hij dan een spannende film te maken.

Een mysterieuze en spannende film.

Met uitstekende spelers.

De wezens zijn, leuk en griezelig gemaakt.

Ook het verhaal is leuk in elkaar gezet.

Een vermakelijke en prima film.

"They don't like bright lights, you know, those things."

Ha, het aperitiefje voor de aankomende 'Horrorfilm Challenge' is deze toch wel iets te matige horrorfilm. Het doet wat met je, als je een paar dagen lang horrorfilms aan het uitzoeken bent voor die challenge, waar ik deze film ook meermaals voorbij zag komen, en die ik toch al wel voor een langere tijd een keer wou zien. Volgens mij heeft deze film zelfs in mijn lijsten gestaan voor de horrorfilm challenge in de voorgaande edities, maar is het er nooit van gekomen.

En uiteindelijk is deze film ook helemaal niet zo héél bijzonder. Toch wel jammer, aangezien deze film best wel interessant wist te beginnen en daar ook de nodige interesse opwekte. Het was best bloederig en het doden van zijn bediende was behoorlijk bruut, ondanks dat je er weinig van ziet. Wanneer we daarna naar de introductie van de nieuwe familie gaan, kakt de film echt in. De film stort bijna in één, en wist de nodige spanning helemaal niet vast te houden. Wanneer de film toch de spanning probeerde op te wekken, werd het wel interessanter, echt boeiend werd het nergens. Ik mis de bloederige scenes zoals in de introductie, die wezentjes waren opzich een leuke toevoeging maar er gebeurt gewoon niets.

Qua verhaal is het ook niet zo boeiend, de acteerprestaties zijn prima maar ook daar is het nergens echt héél goed. Toch weet Nixey een hele leuke setting neer te zetten met deze film, waar duidelijk toch Del Toro's ideeën in verwerkt zit. Met vlagen heerlijk gotisch, en als folklore zeker geslaagd. De setting zorgt er voor dat de film wel eens de nodige creepy elementen kent, maar zoals ik al zei; jammerlijk is dat het nergens echt doorgezet wordt.

Een leuk startschot, hoewel de challenge nog niet is begonnen. De sfeer en setting weten de film nog enigszins te redden waarbij je overigens ook niet mag klagen van de tijdsduur, die ook nergens "extreem" is. Nee, het is niet de beste film, maar om een keer gezien te hebben is prima.

Halloween avond zelf even aan de slag met deze Del Toro waar ik op de één of andere manier wel wat van verwachte om er halverwege achter te komen dat hij als producent betrokken was en niet als regisseur. En het moet gezegd dat na een interessant intro al snel de verveling toe slaat en deze Don't be afraid of the dark toch vooral een light versie is.

Zoals gezegd, de opening lijkt nog niet zo verkeerd met duistere en mysterieuze toestanden in de kelder. En het moet gezegd dat Nixey een behoorlijk oog heeft voor mooi plaatjes, best wel een fraaie sfeer weet te creëren en zichzelf gesteund ziet door een goede cast in de vorm van de mooie Holmes en de altijd goede Pearce. Toch is na de kennismaking met de kleine Sally, en diens ontdekkingstocht en vondsten door het huis, vrij snel duidelijk dat het eerder fantasy en een soort van kindergriezel betreft dan het serieuzere werk.

De film ontwikkelt zich daarna toch wel in een erg voorspelbaar geheel met een huis waar men natuurlijk aan vast zit, een kind dat vervolgens bewijs wil aanleveren maar weggezet wordt als fantasievol, dat alle rumoer een schreeuw om aandacht is en de legende natuurlijk een fairytale. En daar lijdt de film toch gewoon pijn onder als je het aan mij vraagt waar vooral het middenstuk saai is en de ontknoping voorspelbaar. Een onvoldoende krijgt het geheel niet, maar het is met moeite dat de film drie sterren krijgt en dan ook allemaal vanwege de locatie, CGI en best wel goede sfeer.

Architect Alex verhuist met zijn vriendin Kim en zijn dochter Sally naar een oud landhuis, waar Sally al snel vreemde stemmen hoort uit de kelder. Wanneer ze per ongeluk duistere wezens bevrijdt, blijkt het huis een dodelijke val te zijn die zich op haar richt. Terwijl niemand haar gelooft, moet Sally overleven tegen een kwaadaardige aanwezigheid die vooral leeft in de duisternis.

Troy Nixey’s remake bouwt slim op sfeer, gotische spanning en een sterk kindperspectief, waardoor de film vaak meer suggestie dan effectbejag gebruikt. Bailee Madison draagt veel van de onrust, terwijl Guy Pearce en Katie Holmes het emotionele fundament geloofwaardig houden. Tegelijk blijft de film soms te braaf, omdat de huiveringwekkende opening meer durf en gruwel belooft dan het vervolg uiteindelijk waarmaakt. Daardoor is dit een degelijke, sfeervolle horrorfilm met sterke momenten, maar net niet het beklemmende meesterwerk dat je op basis van de opzet zou hopen. 3,25/5