El Día de la Bestia (1995)

Helaas een niet geheel geslaagde De La Iglesia. Er wordt veel geprobeerd en veel gemixt op vele fronten (zowel qua stijl alswel qua genre), maar het geheel komt niet helemaal uit de verf. Komt het door de uitermate bizarre personages en hun meer bizarre geweldadige escapdes, het zwalkende script of de net niet visual effects. Een combinatie van alle drie gok ik..

2,5*

Tegenvaller. Had makkelijk stukken beter kunnen uitpakken als de humor niet alleen had geblaft, maar ook had gebeten. Wil te graag zwartkomsch en controversieel zijn, maar is eigenlijk geen van beiden echt. Het begin is best aardig, maar halverwege gaat het behoorlijk fout en het einde is gewoon slecht en onleuk.

2.0*

De film begint vrij sterk met de introductie van de priester op zoek naar de Antichrist. Dan zien we ook één van de weinige, misschien wel de enige subtiele grap namelijk iemand die zich heeft doodgereden tegen een afbeelding van Friedrich Wilhelm Nietzsche.

Zoals wel vaker gebeurt bij films van de heer De la Iglesia verzandt de boel in absurde, groteske en eigenlijk gewoon niet zo grappige gebeurtenissen.

Het einde is dan wel weer aardig als ze als zwervers vlakbij het standbeeld van de duivel in het Parque del Retiro zitten in hartje Madrid.

Matig.

Een beetje de Ome Henk onder de horrorkomedies; iedereen wordt om de vijf minuten flink in elkaar geslagen. Lomp geweld en over-de-top sequenties passeren de revue in vogelvlucht. Het begin van de film - van intro t/m de opening credits - zijn eigenlijk het leukst, maar de film heeft genoeg leuke elementen te bieden; stelende pastoors, idiote rituelen, moeders met shotguns en geiten. El Día de la Bestia is een amusante horrorkomedie met goed tempo en een tal van toffe sequenties. Helaas wordt het nergens écht scherp of grappig en kakt het hier en daar wat in. Sowieso wordt het nergens zo leuk als aan het begin.

3,5 sterren.

Al lang op mijn verlanglijstje en eerlijk gezegd valt de film toch wat tegen.

Veel horror is er eigenlijk niet te bespeuren en dan, gezien het genre, valt de film al of niet door de aanwezige humor en grappige situaties. Voor mij werkte het niet echt. Er zaten wel een paar leuke grappige scènes in de film, maar er waren best ook heel wat saaie momenten. De film heeft een resem rare personages inclusief de hoofdrolspeler. Toch wordt het niet altijd ten volle gebruikt, bv. die naakte opa, de maagd... . De confrontatie op het einde is ook een aaneenschakeling van rare scènes en dan zwijgen we maar van de eenvoudige slotscène op het bankje. 5/10

Inderdaad, ik had ook wel wat betere verwachtingen bij deze film maar achteraf is het me toch allemaal wat tegengevallen. Het had ook inderdaad ook op veel fronten beter gekund maar het had ook wel wat leuker mogen zijn, de grappen sloegen niet aan en maakte de film nogal smakenloos om naar te kijken. Het horrorelement was wel een leuke toevoeging maar op zich was zelfs dat niet bijzonder te noemen, er kwam wat dat betreft maar weinig horror in voor.

Het verhaal duurde in mijn ogen toch iets te lang, waardoor er toch de nodige concentratie nodig was die ik niet had. Het verhaal gaat over een priester die opzoek gaat naar de geboorteplek van één of andere demoon, iets wat in iedergeval niet van deze aardbodem komt. Hierbij zoekt hij de hulp van metalhead José María en met z’n tweeën komen ze stukje bij stukje dichter bij de geboorteplek.

De metalheads waren een leuke toevoeging, zeker omdat deze wereld er vaak ‘donker’ uitziet. En aangezien ik zelf ook een metalhead ben vind ik het altijd wel leuk als dit soort elementen er in worden gestopt. En buiten het leuke begin om, is hij samen met het concept nog wel leuk maar voor de rest word het nergens echt bijzonder. Nee, flinke tegenvaller zeker na de vele hoge cijfers van o.a. hier op MM, imdb en Letterboxd. Hier had ik véél meer van verwacht en hij komt die niet na. Álex de la Iglesia doelt iets te veel op de slechte humor en het donkere aspect van de film, beiden slaan niet in als een bom en zoals ik hierboven ook al las: als een komedie film niet leuk is, is de film zeker niet geslaagd!

2.0*

Ach.

De la Inglesia lijkt zich vooral op projecten te storten die koste wat het kost niet op andere films willen lijken. Met zijn latere films weet dat ook aardig te lukken, maar bij Day of the Beast hebben tegenwoordige films deze wel een beetje ingehaald. Misschien dat daarom de humor niet echt wilde werken voor me, want het liet me koud.

Het eerste gedeelte van de film is vooral komedie. Komedie die een beetje aan de staarten trekt van allerlei soorten scenario's. Het acteerwerk waarmee de grapjes worden afgeleverd is niet briljant, maar enkele stukjes zijn wel erg leuk uitgedacht. Tot een lach kwam het niet, maar ik kon sommige scenes zeker waarderen. Aangezien de eerste helft van de film vol zit met dezelfde soort humor, gok ik dat de film snel zal aanslaan bij kijkers die het kunnen waarderen.

Je zou denken dat een film met een look die zo lelijk en goedkoop is als deze niet de capaciteit zou hebben om later nog uit te halen qua schaal, maar niets is minder waar. We krijgen namelijk een finale die best spectaculair te noemen is, maar tegen de tijd dat deze aanbreekt was ik al verveeld geraakt door de eerste helft. Ik heb natuurlijk wel genoemd dat het humor is die soms aansloeg, maar verder liet het me erg koud.

Zo streeft de film langzaam maar zeker de speelduur door. Soms vermaakt het, de finale heeft z'n momenten, maar al dat gedoe van de priester in de eerste helft was na enige tijd diep vermoeiend. Dan maakt het ook weinig verschil meer of ik vind dat de grappen goed zijn geschreven of niet. Ach, leuk als anderen hier dan wel weer van kunnen genieten zeg ik maar.