Sharktopus (2010)

Haha Klinkt geweldig!

Deze man heeft wel het walgelijk slechte Wrong turn 3 uitgepoept.. dus het moet nog maar blijken of het idee goed uitgewerkt zal worden.

OMG Gelukkig was Monster Ark zojuist niet wanstaltelijk slecht.

Wat denkt zo'n regisseur nadat ie de film heeft gemonteerd. Denkt ie nou serieus dat ie een goede film heeft afgeleverd?

Vraag me af of hij wel is een Leone of Kubrick film heeft gezien.

Man o man.

En de naam, dit mag wel de slechtste titel ooit prijs winnen

Tuurlijk denken zulke mensen dat niet . Word gemaakt voor een schare fanbase, die smullen van dit soort foute en barslechte monster flicks.

Lijkt me best geinig en Eric Roberts heeft blijkbaar de hoofdrol, dus dan is er iig 1 acteur, die niet heel slecht is.

Een acteur die een 3 scoort, in plaats van een 1 Of je daar nou op moet zitten wachten haha.

WHAT THE HELL vervolg op deze shit Mega Shark vs. Giant Octopus (2009) zeker weer

Is het de bedoeling dat 2010 het jaar van de debiele films wordt ofzo

Dinocroc vs. Supergator (2010)

Mega Piranha (2010)

Piranha 3-D (2010)

Piranha 3D zal nog wel een budget hebben, draait zelfs in de bios dit jaar. Al vond ik de trailer er ook niet goed uit zien. Vooral die muziek. Bleh

Tsja juhnzun, één handigheid, als je 't niks vind zijn ze zéér makkelijk te herkennen en te ontwijken, lekker niet kijken dus ! Owja en Piranha 3D is van een totaal ander kaliber, is geen asylum of SyFy productie. Komt van de hand van een geniaal regisseur, al is het afwachten of 'ie met pulp om kan gaan.

Trailer

Ziet er (zoals verwacht) behoorlijk nep uit

Bah bah bah, deze film laat ik maar aan mij voorbij gaan hoor. Het plot alleen al...

Haha briljant deze ga ik sowieso kijken. Laat maar komen al die meuk

En daar is Eric Roberts weer. Die man verdient toch echt wel beter films.

Moet je even naar the Expendables gaan

Heb ik al laaang gezien!

Hey hey, Piranha 3-D is toch echt wel goed te pruimen hoor!

Je vergeet er nog een paar:

Reptisaurus (2008)

Raptor Ranch (2009)

Camel Spiders (2011)

Megaconda (2009)

Super Shark (2011)

En nu vergeet ik er waarschijnlijk ook nog wel een aantal

Dan ben je deze klassieker nog vergeten:

Mega Shark vs Crocosaurus (...

Een contaminatie van enkele andere monsterfilms of zoiets.

de film heeft hele bloederige death scènes waar het bloedt gewoon op de beeld spat alleen mochten de special effecten wat beter

Zoals de producent van Ilsa: Wolvin van de SS ooit zei: "Sommige mensen maken pretentieuze rommel, ik maak leuke rommel." Alleen die uitspraak is al een goede reden om dit soort films te koesteren.

Sapperdepitjes, wat een dolle rit. Sharktopus is weer zo'n monsterfilm die als uitwerpselen in het riool door Syfy verspreid wordt. Het betreft hier namelijk een knotsgekke B-rampenfilm, die het moet stellen met een minimum aan budget (input) en een maximum aan hilariteit (output). Uiteraard haalde producer Corman samen met de reeds half beruchte regisseur O'Brien zijn inspiratie van 'Mega Shark vs. Giant Octopus', alleen besloten ze er hier nog een schepje bovenop te doen. Een kruising tussen alle voorgaande ongein vormde zich langzaam in hun bescheiden hersenstam en na een bevalling die wellicht niet langer dan dertig seconden duurde, werd dit gedrocht de wereld in gekatapulteerd.

De opbouw is zeer typisch. Een paar amateurkiekjes op het strand moeten de sfeer bepalen en dienen ook doorheen de film als tegengewicht voor de overige gebeurtenissen. Na een nogal benepen moment, waarin een zwemmend meisje haast ten prooi valt aan een hongerige haai, ontwaren we al meteen de fameuze Sharktopus, die vooralsnog als verlosser voor de dag komt. Een gigantische tentakel rijst uit het water, grijpt de haai rond zijn middel en nijpt hem dood. Het zijn duidelijk slechte tijden voor haaien, want met zo'n ultieme strandredder worden mogelijke ongevallen hardhandig in de kiem gesmoord. Sharktopus, die officieel de naam 'S11' draagt, is een wel zeer bijzondere gevechtseenheid. Een melange van haai en octopus, die gecontroleerd wordt door een soort router op zijn lelijke kop. Een router van D-Link veronderstel ik, want niet veel later houdt het ding al op met werken.

Het verhaalverloop en de structuur van de film zijn werkelijk abominabel. Het komt erop neer dat een team van drie personen de jacht op het monster inzet, terwijl er af en toe overgeschakeld wordt op de volslagen nutteloze en simpelweg vervelende zijsporen waarop de rest van de cast zich bevindt. Het opsporingsteam is echter naast het tentoonspreiden van zijn totale incompetentie nergens toe in staat en dobbert als een bende foorapen rond op zee, hopend op de geur van een onwelvoeglijke sushimix. Die drie personen bestaan onder meer uit een irritante streber, die haar basisemotie op 'venijnig' heeft ingesteld en een typische onversaagde held, die alles in werking stelt om het vrouwtje van zijn charmes te overtuigen. Jammer dat hij vertolkt wordt door een minstens even naargeestige pooier, zeker omdat hij in wezen het hoofdpersonage moet voorstellen, aangezien superster Roberts amper in beeld komt.

Naast de dolle avonturen van dit boeiende gezelschap wordt er vaak ras overgeschakeld op vrolijke vakantiepret, ondersteunt door een aanstekelijke Mexicaanse trompetchanson. Deze scènes handelen meestal over de tot dusver onbekommerde toeristen, die allicht luttele seconden later op originele wijze de strijd om leven verliezen van het op hol geslagen wangedrocht. Momenten als deze moet je koesteren als liefhebber van het genre. Ze bevatten stuk voor stuk dolkomische taferelen. Er zijn er te veel om op te noemen maar het hoogtepunt voor mij was dat waarop een meisje met een metaaldetector te grazen werd genomen, gevolgd door een hilarische reactie van haar compagnon. Ik wil verder niets verklappen, maar neem van mij aan dat er een flink aantal gelijkaardige scènes wordt voorgeschoteld.

Daarnaast wordt tevens een halfbakken koppel journalisten voorgesteld dat, zoals de meeste van hun soort, op sensatie belust is. Via hun charmante contactpersoon proberen zij in contact te komen met het monster, dat inmiddels al aan tientallen mensenlevens vroegtijdig een punt heeft gezet. De eigenlijke journaliste, een vrouw die je onmogelijk kan aankijken zonder haar nek te willen omdraaien, houdt nooit op met het uistoten van kleurloze bullshit. Maar goed, in vergelijking met haar cameraman kan ze meteen voor Godin der Opwinding doorgaan. Die brave man is het levende bewijs dat we van apen afstammen. Zijn articulatie, de inhoud van zijn tekst, zijn woordkeuze, zijn algemene uiterlijk. Voorwaar een medisch wonder! En tegelijk dus het dieptepunt van de film. Kortom, twee volstrekt oninteressante en overbodige persoonlijkheden die je liefst zo snel mogelijk in de muil van Je-Weet-Wel ziet verdwijnen.

De film hangt aaneen van merkwaardigheden en het is in geen geval een sinecure om ze allemaal op te sommen. Zo kan ik alleszins niet bevatten waarom het lot van een op hol geslagen superwapen in de handen van drie onbekwame sufferds terecht komt. Het leger zou makkelijk bijtijds een eind hebben kunnen maken aan de miserie, maar komt spijtig genoeg nooit aan bod. Dit is erg vreemd, daar het monster weinig subtiel te werk gaat en in feite zonder veel moeite de aandacht van de hele wereld kon trekken. Zo schrikt het lieverdje er niet van terug om zich open en bloot op het strand of een andere publieke locatie te begeven, hierbij handig gebruik makend van zijn vinnen en tentakels. Edoch, de meeste vraagtekens gaan uit naar zijn onverklaarbare, schijnbaar eeuwigdurende eetlust. Ruw geschat moet hij de maaginhoud hebben van een met hormonen behandelde blauwe vinvis. Hij houdt nimmer op met dineren en zou op het einde eigenlijk aan een loodzware indigestie moeten neerstuiken.

Het einde is waanzinnig. Op dat moment is reeds gebleken dat geweren duizenden kogels bevatten en dat zowat alle confrontaties gebaseerd zijn op een onwaarschijnlijk toeval. Nadat een honderdtal mensen als laatste beeld de potsierlijke bek van het monster zagen, krijgen de held en de inmiddels bedaarde vrouw een geweldig idee. Ze gaan een soort granaat op zijn kop schieten en deze via een computer laten ontploffen. In hemelsnaam, waarom bedenken ze dat nu pas? Tevens is het compleet krankzinnig hoe onze held een houten stok gebruikt om het monster in toom te houden en het zo naar de vrouw te lokken. Niet veel later volgt dan de laatste scène, waarin al het verdriet en de verloren dierbaren even vergeten worden, en er plaats wordt gemaakt voor alweer een vrolijk Mexicaans wijsje. Ach, Sharktopus kan het tenminste niet meer navertellen.

De SFX is erbarmelijk. Zelden een meer onbeholpen hoop pixels bijeen gezien. Vooral de tanden van de goddeloze creatie zien er niet uit en doen in een flits aan het gebit van de brullende orang-oetang/cameraman denken. Desalniettemin een pluspunt, want een realistischer beeld zou totaal misplaatst zijn.

Het acteerwerk is het absolute nulpunt. 0 Kelvin werd al na amper vijf minuten bereikt en dreigde gedurende de rest van het ongerijmde vertelsel nog dieper te zakken. Na 25 minuten stuit je wel op een klein lichtpuntje. De eerste acteur die niet linea recta door de mand valt speelt een officieuze radiopresentator. Spijtig dat ook hij uiteindelijk een onbelangrijk zijpersonage blijkt te zijn en daarbovenop zoals iedereen een irrelevante rol vertolkt. Over het algemeen loert de plaatsvervangende schaamte constant om de hoek en lijkt niemand moeite te doen om daadwerkelijk een acceptabele rol neer te poten. Roberts bevindt zich op hetzelfde niveau als zijn tegenspelers, ook al is het enige wat hij doet whisky zuipen en controversiële onzin uitkramen.

Enfin, nogmaals een enorm slecht gemaakte rampenfilm, die geen enkel aspect positief uitwerkt. Slechts als we ons verliezen in de sombere wereld van B-rommel, beginnen we de heldere kant van het leven te zien. Sharktopus is veel meer over the top dan zijn voorgangers en lijkt zichzelf niet zo serieus te nemen. Ik heb meer gelachen met dit dubieuze brouwsel dan met verschillende Syfy/Asylum nonsens samen. Eindelijk, na vele maanden, ontdek ik een film in deze categorie die voor 100% de moeite waard was. Horror? Nou, de spataders van mijn grootmoeder zijn enger, en die vallen echt wel mee voor haar leeftijd. Geheel van de pot gerukt? Zonder enige twijfel.

2,50

Dave met een score van hoger dan 1.0* voor een Syfy... Must-see dus ?

Oelala, deze staat op het lijstje voor de slechte filmavond

Vanavond was het dus zover, een kratje bier werd open getrokken en we gooiden deze slechte film er maar in. Gelijk hadden we, wat is dit ontiechlijke syfy rommel zeg.

Werkelijkwaar alles is tenenkrommend, de editing, het acteerwerk(hoe verzin je sommige acteurs zeg), het verhaalis te belachelijk voor woorden en als toppunt natuurlijk de CGI. Sharktopus leek uit een oud playstation spelletje te zijn gelopen. Dat er geen budget is oké, maar dit kan ik gewoon niet meer verkroppen. Zelfs de slangen in Anaconda 3 en 4 zagen er nog beter uit. Ook is deze film helaas te low budget om er nog een stel tieten tegenaan te gooien, dus houd je eigenlijk geen enkel positief gevoel over aan de film.

Prima film om met vier man op de bank af te kraken met een biertje erbij(al is het wel flink doorbijte richting het einde). Elk ander verstandig mens zou ik op elk ander moment/situatie afraden om dit wanproduct ooit te gaan kijken.

0,5*

Wat doet Eric Roberts hierin ?

Meuk.

Maar wel leuke meuk . Het grootste minpunt aan Sharktopus (& eigenlijk alles van Syfy) is de speelduur. Het is met vlagen namelijk heel leuk, maar aan de andere kant sleept het zichzelf té vaak voort met saai geneuzel. Filter 't slappe gelul eruit, eindig met 60minuten film en je hebt een veel leuker werkje.

Sharktopus kent z'n hoogtepunten, veelal omtrent het monster himself. Geweldig hoe die kop boven het water zweeft met een 8-tal tentakels eronder, tentakels die af en toe wat slachtoffers naar binnen gooien of wanneer de maag vol is; wegslingert. Hoe de half haai, half octopus eruit ziet kan me werkelijk niets schelen.

Als de wat saaiere stukken er gewoon uit geknipt waren, was het een dikke voldoende, nu eindig ik op een krap 6je. Fun is 't zeker maar zoals wel vaker; er zat meer in.

Mafketel Moet zeggen dat het wel aan enig niveau ontbrak. Iedere keer als de Sharktopus iemand greep deden ze een raar dansje. Zag er echt niet uit.

Neem aan dat je een syfy fan bent als je deze rotzooi met een voldoende beoordeelt Jeroen?

Ik wil wel een fan zijn maar daarvoor moet ik eerst meer titels zien. Op naar Mega Shark vs Giant Octopus

Inderdaad Vooral die radio kerel op de boot.

Wens ik je veel sterkte met die film, dat is net zo'n dieptepunt als deze film haha.

Zag je ook een beetje in The Lord of the Rings, toen Gollum met Sam of Frodo aan het vechten was. Alleen is het hier natuurlijk een pak erger.

Verder vind ik het bekijken van 'Sharktopus' heel moedig van jullie.