Dirty Girl (2010)

If it's a man's world, God wouldn't have made me.

Altijd een leuk gegeven dit soort coming of age films, vooral als de protagonist een buitenbeentje is. Ik had hier vooral wat mee door persoonlijke ervaring. De kracht daarvan ligt 'm in het personage van Temple- Danielle. Een type meisje die dezerdagen en vooral in de jaren 80 het label slet krijgt maar met een erg warme persoonlijkheid. Ook ik kan beamen dat deze combinatie zeer geloofwaardig is.

De 1987 setting is geweldig (de aankleding, de garderobe van Temple), al heeft het ook erg veel jaren 70 invloeden. De setting maakt de sfeer voor zo'n film al erg uniek. Temple is weer eens briljant en ook goed schrijfwerk met erg aangename humor. Maar het belangrijkste is dat de film enorm sympathiek is. Jammer dat Sylvia niet helemaal bij het originele verhaal die uit Sylvia's persoonlijke ervaring komt. Er worden iets te veel concessies naar het publiek gaan doen, was voor mij niet nodig geweest. Vooral de band tussen Danielle en Clarke is zeer effectief, wel cliche buitenbeentjes maar de wisselwerking tussen Danielle en Clarke is hartverwarmend, mede door de maatschappelijke labels die hun hebben gekregen en hoe ze troost vinden bij elkaar. Erg mooi.

Een welbekend gegeven, maar eindelijk met de juiste (rated R) uitwerking (en in een road movie concept). Een fijne cast met een erg mooie en zeer sterke Temple, een ook goede Dozier, fijne rollen van Jovovich en Macy, goed script, sfeervolle setting, hartverwarmende coming of age plot, sterke humor (de fast-paced delivery van Temple ) maar de grootste troef is toch wel dat Dirty Girl enorm oprecht en sympathiek is. Negatieve recensies zwaar onterecht en draag deze film een bijzonder warm hart toe. Beste tienerfilm sinds Ghost World.

Prima film in een heelijke jaren '80 setting en een geweldige chemie tussen Juno Temple en Jeremy Dozier zorgen ervoor dat dit geen simpele rom/kom wordt maar meer een tragiekomedie van een behoorlijk niveau ook de rest van de cast mag er zijn de beide moeders gespeeld door Mary Steenburgen en Milla Jovovich en een kleine rol van William H. Macy als Ray de vriend van moeder Milla Jovovich .

Een coming of age film maken zonder over cliches te struikelen valt niet mee. Toch komt deze film een heel eind op weg, en eindelijk eens een keer zonder dat alle schijnbaar haast verplichte onderdelen in de weg zitten, en ook zonder de al te krampachtige politieke correctheid. Op dat ene onderdeel na misschien.

Vooral leuk door Juno Temple. Niet dat de rest stinkt, maar ze stijgt er wel wat bovenuit. Jammer dat het naar het einde toe wat sentimenteel en tranentrekkerig wordt, daar had van mij wel een wat kwaadaardig knipoogje bij gemogen.

Dirty Girl heeft op het het eerste gezicht een interessant plot, maar gaat jammer genoeg compleet de mist in door dat de personages te aangedikt waren en de makers er geen moeite voor deden om de al zo bekende clichés helemaal of deels te ontwijken.

Deze film is uit te zitten maar heeft dit vooral te danken aan het aardige acteer niveau. Een van de betere scenes was de gene dat Danielle haar echte vader ontmoet. Jammer dat niet de hele film van dit niveau kon zijn.

Niet super slecht en best kijk baar, maar zeker tegen het einde aan werden de clichés soms behoorlijk irritant en storend.

2,0*

"Nobody likes a dirty girl."

Met zo een titel schieten - vanzelfsprekend - de meest wilde dingen in me op, alleen blijkt de film verre van wild te zijn.

Qua verhaal lijkt het op het eerste gezicht niet echt bijzonder en kabbelt het maar wat voort met alle clichés van dien wat betreft een high school-/road movie. Hierbij wordt het helaas nergens al te grappig, ondanks een paar dik aangezette situaties. Wel helpt het dat de onderlinge chemie tussen Juno Temple en Jeremy Dozier goed overkomt.

'Dirty Girl' pakte me dan ook pas tegen het einde als de dramatiek eenmaal om de hoek komt kijken; de confrontatie is erg aangrijpend om te zien. Jammer dat het zo lang heeft geduurd om tot dit niveau te komen. Overigens kan de jaren '80 setting er zo voor door als de jaren '70, het is dat de soundtrack hier enig verschil in brengt.

Al met al matig, voor mij had dit gegeven denk ik beter uitgepakt als volbloed drama met een klein vleugje humor erin verwerkt.

Kleine 2,5 sterren.

Ik moet deze film destijds met de verkeerde muts op gekeken hebben, want hij is een stuk beter dan ik in mijn eerdere commentaar van 23 januari 2012 laat doorklinken. Ik heb mij tijdens deze herziening best vermaakt en mijn waardering dan ook verhoogd naar 3,0*.

Goeie film waarin een losbandige scholiere op zoek gaat naar haar vader die ze nog nooit gezien heeft. Een vermakelijke roadmovie die lekker weg kijkt. Leuke personages ingevuld door een leuke cast. De film oogt fris, ook al speelt het zich af in 1987.

Vooral vanwege Juno Temple het kijken waard in een licht komische rol met twee scènes waarin ze echt emotie opwekt: aan het eind met dat liedje en die scène dat haar papa het andere kind optilt, iets dat zij nooit in haar leven heeft gehad.

Verder is het vooral vermakelijk, redelijk dik aangezet allemaal, maar net te dik om echt serieus te nemen (dat is bij komedie best belangrijk) en net te dun om echt helemaal over the top te gaan en op die manier grappig te zijn. Het kijkt dus wel makkelijk weg, maar blijft gezapig en spettert nooit. Wel een mooie kleurrijke aankleding met vooral Jovovich en een fantastisch kapsel. Het jaar geeft '87, mijn geboortejaar, maar het voelt toch verder weg (of helemaal buiten de tijd om). 3,0*.