A Perfect World (1993)

Ik vond dit echt een prachtige film. Fijn om Kevin Costner te zien schitteren in de tijd dat hij nog niet was afgezakt naar een discutabel niveau qua films.

Het allermooiste aan deze film was dat het jongetje, Philip (of Buzz ) ook nog eens goed kon acteren. Meestal zit je je groen en geel te ergeren aan tenenkrommende acteerprestaties van kinderen in een film, maar dit ventje was echt goed.

Een vermakelijke en ontroerende film, ik geef hem 4.5 sterren.

Zeer mooi drama met een uitstekende rol van Kevin Costner. Ook het kind (T.J. Lowther) doet het zeer uitstekend. Clint Eastwood en Laura Dern vertolken een leuk koppel en zorgen voor de komische noot in deze film. Het einde was zeer mooi en ook ontroerend.

Blijft me intrigeren. Ik had altijd een beetje een triestig gevoel bij het einde, want Haines vond ik een sympathieke gangster en ik vond dat hij niet verdiende te sterven in deze film

Natuurtalent Eastwood zorgt opnieuw voor een knap stukje cinema. Fijne dialogen en onvoorziene situaties hielden me bezig. De film kan voortdurend veel kanten op, zodat gissen naar de afloop hier wel moeilijk is. Spannend dus. Butch Haines is ergens iets van een ondoorgrondelijk mysterie. Sympathiek en gevaarlijk onvoorspelbaar tegelijk. De omgang tussen Butch en de jongen vertelt dan ook heel wat over de complexiteit van Haines. Ik hou wel van dit soort genuanceerde personages van wie je niet weet of je ze moet haten of niet. De gangster wordt hier achterna gezeten door Red Garnett, een cliché-personage gespeeld door Eastwood zelf.

Ook de omgeving heeft iets volmaakts over zich. Het is een bijna perfecte eindeloze zomer in Texas, en iedereen rijdt door prachtige rurale landschappen. De film heeft de betovering van een droom waarin je als kijker wilt blijven. Echt een mooie film en één van Eastwoods fijnste voor mij.

Samen met een knap staaltje regie werk van Eastwood steelt de toen zevenjarige T.J. Lowther hier de show. Ongelooflijk om te zien hoe dit knulletje acteerde. Ook Costner laat één van zijn beste rollen zien. Dern daaraan tegen speelt eigenlijk één van de minste rollen in de film maar haar rol was dan ook overbodig. Het waren vooral de dialogen tussen Butch en Buzz die deze film tot grote hoogte brengt. Eastwood heb ik wel eens beter uit de verf zien komen (m.u.v. de kampvuur scene), maar het is hem vergeven want de dubbelrol zal niet makkelijk zijn geweest. Er zit genoeg snelheid in de film met een paar onvergetelijke momenten o.a.: "in two minutes I'm gonna break your nose, and that's a fact". Ook mooi als ze "trick or treat" gaan spelen en hand in hand naar het huis lopen. Grappig als Butch zich voorstelt als Edgar Poe. Schitterend om te zien hoe Butch met Buzz omgaat. Wat ik altijd raar heb gevonden is dat Chief Red Garnett en Butch elkaar onderweg in tegenovergestelde richting tegenkomen, terwijl Garnett en zijn gang toch achter Butch aan rijden. Toch blijft deze film tot het einde toe verrassen hoewel het einde iets over de top is. Vreemd trouwens dat er bij de typering niet Roadmovie bijstaat.

Eersteklas film, enigzins ontsierd door het onnodige subplot met politieman Clint Eastwood en gevolg. De scenes met Costner, die ik nog nooit zo goed heb zien spelen, en de jonge Lowther zijn van uitzonderlijke klasse. Hun langzaam evoluerende vriendschap is bijzonder fraai uitgewerkt. Het camerawerk is ook van uitzonderlijk niveau. Mede door het subplot aan de lange kant, maar absoluut de moeite waard.

Dit is één van de weinige films waarin ik Kevin Costner goed vind acteren. Hij zette zijn rol echt goed neer. Het is een heel ontroerend verhaal. Zeker omdat het jongetje ook zo goed acteert kan je ook helemaal inleven in het verhaal. Goed drama. Vooral het einde als ze daar zo liggen het afscheid daar is, was het bij mij even tranen met tuiten. Mooi hoor !

Clint Eastwood levert meestal wel fijne films af, en A Perfect World hoort gelukkig ook tot die categorie.

Kevin Costner levert hier een prima rol af, als de behoorlijk onvoorspelbare gangster Butch Haines, die ondanks zijn sympathieke voorkomen op sommige momenten ook erg gevaarlijk kan zijn. De band, die hij opbouwt met het jongetje die hij ontvoert, is een van de belangrijkste redenen dat deze film goed werkt. Eigenlijk is deze film gewoonweg een soort van verkapte roadmovie, waarbij de ontvoerder en het slachtoffer elkaar gaandeweg steeds beter leren kennen. De regie is fijn en Eastwood chroomt niet om de film ook af en toe te voorzien van mooie plaatjes.

Eastwood zelf heeft ook nog een aardige rol. Hij is verantwoordelijk voor de achtervolging op Haines en moet daar samen met Laura Dern en nog enkele anderen voor zorgen. Dat levert trouwens ook nog een erg humoristische scène op, waarbij Eastwood, Dern en de rest, in een soort van camper tijdens een achtervolging van de weg raken. Dat moment was wel erg komisch. Verder is de film vooral op drama gericht en kent een ontzettend sterke scène. Het moment waarbij Haines een zwarte familie gijzelt, terwijl een onheilspellend klinkende plaat wordt gedraaid is echt van grote klasse. De film is als geheel verder behoorlijk goed, waarbij het einde ietwat sentimenteel is, maar op zich prima aansluit bij de rest van de film.

Kortom wederom een behoorlijk goede Eastwood.

3,5*

Onderhoudend drama, maar Clint Eastwood heeft als regisseur wel betere films gemaakt.

De film kent een aantal mooie scenes, maar zakt te vaak weg om voortdurend te kunnen boeien. Vooral het einde maakt niettemin indruk.

Een van de weinige films, waarin Kevin Costner als acteur een behoorlijk niveau haalt. De rol van Laura Dern lijkt er aan de (lange) haren min of meer bijgesleept te zijn.

Al met al geen slechte film, maar geen topper.

Lang geleden dat 'k deze nog eens had gezien, dus tijd om eens her te bekijken. Dit keer is de film me weer niet tegengevallen. Ondanks dat het tempo eigenlijk niet zo hoog ligt, weet de film toch te boeien tot het einde. Mede door de uitstekende acteerprestaties van Kevin en het jongetje.

Het gebeurt niet vaak dat ze de slechterik zo sympathiek maken, dat je toch voor hem supportert, maar in deze film slagen ze er wel in.

'k blijf het dus een erg goeie film vinden, die zeker het (her)bekijken waard is.

Aangename Americana die qua stijl een beetje doet denken aan The Shawshank Redemption.
Regisseur Clint Eastwood vermijdt de val van te sentimenteel en zowel Kevin Costner als het jongetje spelen erg goed.
Enige minpuntje is de mede-ontsnapper van Costner die waarschijnlijk een straf uitzat wegens over-acting, maar die wordt gelukkig vroeg in de film gedumpt.
Erg mooi camerawerk en fijne soundtrack.

Sfeervolle road movie. Mooi rol van Costner. Knap script met een emotioneel einde. Tussen scènes met o.a. Eastwood zijn geestig gedaan. Mooie cinematografie ook.

Het in de jaren zestig afspelende A perfect World is een drama met de allure (weidse landschappen, een sheriff die jacht maakt op een outlaw) van een moderne western. Niet verwonderlijk dus dat de regie in handen rust van Clint Eastwood, die zelf de bijrol van Texaanse politieman voor zijn rekening neemt. De hoofdrol is echter weggelegd voor Kevin Costner, die als ontsnapte crimineel op de vlucht moet voor eerdergenoemde. Hij gijzelt onderweg een zevenjarig jongetje dat hem na verloop van tijd begint te bewonderen. De vriendschapsrelatie tussen de twee wordt nu het hoofdonderwerp van de film, die verrassend genoeg zijn gevoelige kant toont. Het ontroerende einde wordt echter veel te lang uitgesponnen, maar neemt niet weg dat de film een uiterst geslaagde evocatie is van de verloren kindertijd.

Knappe film en een goed verhaal.

Ik hou wel van de combinatie stoer ruig type en het brave jongetje. Stof voor vele leuke momenten.

Kevin Costner vind ik dan ook erg goed hier in. Ik kan me enkel een Don Johnson inbeelden die het evengoed of beter doet.

Verder een nostalgische jaren '60 sfeer, Texaanse cowboy mentaliteit en mooie landschappen.

4 sterren

Sympathiek filmpje over een ontsnapte bandiet en de bandvorming met zijn jeugdige gijzelaar. De roadtrip en de vermakelijke avonturen die op het pad van Costner en het jongetje komen, staan helaas in schril contrast met de portrettering van de politie-eenheid die deze mannen moet opsporen. Waar de synergie tussen Costner en het jochie nog wel origineel te noemen is, is de clichematige afbeelding (Clint als de provinciaalse hardliner, een gestudeerde, overambitieuze stagaire en een gladde, ongewenste FBI-agent incluis zonnebril) van degenen die de klopjacht leiden jammerlijk.

Hetzelfde geldt voor de contrastering tussen de toch niet zo gecorrumpeerde Haynes en zijn vunzige celgenoot. Helaas kiest Eastwood ook met het einde voor de voorspelbare, melodramatische weg, waardoor de quotering blijft steken op 3 strerren. Toch moet gezegd worden dat het prettige, kneuterige sfeertje tot op zekere hoogte aanstekelijk is.

Ongetwijfeld een sterke film van en met Clint Eastwood!

Steven Spielberg overwoog om te film te regisseren, maar uiteindelijk nam Eastwood zelf plek in de stoel. Op advies van Kevin Costner nam hij eveneens de rol van Chief Red Garnett op zich. Diens rol blijft echter bescheiden tot in het laatste kwartier. Alles bij elkaar opgeteld verscheen Eastwood hooguit 43 minuten in beeld. Verder wilde hij oorspronkelijk de rol van Butch door Denzel Washington laten vertolken.

De film blijft vanaf het begin tot het einde boeien. Dit mede dankzij een sterke cast, en een goed script. De opnames begonnen in juli 1993, en in december dat jaar kwam hij al uit. Voor Eastwood persoonlijk was dit één van zijn lievelingsfilms die hij heeft geregisseerd. Opmerkelijk genoeg viel de film nooit in de prijzen, maar bracht hij wel ruim 135,2 miljoen dollar op.

3,5 *

Op zich een mooie film die de hele tijd boeiend blijft, Eastwood weet immers wel hoe hij films moet maken. Een niet onbelangrijk minpunt is echter hoe onrealistisch dit verhaal natuurlijk is. De bedoeling is uiteraard dat het ontroert en dat kun je goed zien aankomen, het laat zich ook wel redelijk voorspellen. Een voortvluchtige zware misdadiger die opeens een zwak krijgt voor een achtjarig jongetje die hij heeft gegijzeld en daardoor weer helemaal soft wordt. Klink heel aandoenlijk maar het is natuurlijk zo onwerkelijk als het maar kan zijn. De titel zegt het ook wel een beetje: "A Perfect World". Boeiend en vermakelijk is het wel, dus toch nog 3,5* van mij.

A perfect world is zo'n typische Eastwood. Oerdegelijk, vrij kwalitatief en nergens ontgoocheld. A perfect world is voor mij een nostalgische film, een film die ik in mijn jeugd vele malen heb gezien en me steeds heeft ontroerd. Zeker geen perfecte film, zeker niet wanneer je de beperkte tijdsspanne van een paar dagen in beschouwing neemt, maar het is wel een meeslepende film die de hele rit lang blijft duren.

Ook de meer dan degelijke acteerprestaties hebben hier een aandeel in. Over Kevin Costner zijn de meningen vaak verdeeld, maar hier levert hij een knalprestatie af als een softe crimineel die een vaderrol op zich neemt ten aanzien van een door hem ontvoerde kleine. Eastwood is de ideale norse flik - Tommy Lee Jones zou ook een goede casting geweest zijn. De film lijkt wat verouderd waarbij de "moderne" caravan met alle snufjes vandaag de dag weinig indruk maakt.

Butch straalt sympathie uit bij kijker. Hij straalt een zekere rust en warmte uit. Hij lijkt de ontbrekende vaderfiguur voor Phillip te zijn. Het levert een aantal ontroerende momenten op, vooral dan als Philllip in een Casperpakje rondloopt. Het feit dat de film een roadmovie is, is extra meegenomen. Einde is eveneens sterk en uitstekend in beeld gebracht, en bovendien spannend ook. Voordeel van de twijfel om 4,0* toe te kennen!

Een samenwerking tussen Costner en Eastwood, wel dat wou ik wel eens zien. Het is een rustig drama over een crimineel die in feite een kind ontvoerd en er dan een speciale band mee opbouwt. Deze film zou op school vertoond kunnen worden als zijnde een mooi voorbeeld van het Stockholm-syndroom. Heel memorabele scènes zijn er misschien niet maar door de eenvoud is het wel een goede film. Dit keer vrij weinig Clint in de film, het is dus vooral Costner en de kleine "Buzz" die de show stelen.

Misschien niet de beste film die Eastwood heeft gemaakt, maar ook deze is zeker de moeite om eens gezien te hebben. De titel spreekt echter te weinig aan om deze film tot een echte klassieker te maken.

"Never underestimate the kindness of the common man, Phillip.”

Toen ik van de week door de catalogus van Eastwood zat te scrollen kwam ik deze film tegen, die mij voornamelijk aansprak omdat ik het ook een verleden ken zonder vader. Ik had echter misschien ergens wel gehoopt dat de film me daardoor wat meer aansprak, dat deed het eigenlijk helemaal nergens. Ook het verhaal vond ik niet altijd even boeiend, ondanks dat het op zich wel een best goed verhaal heeft en de film duurde voor mijn gevoel toch gewoon een tikkeltje te lang. Althans, te lang om het boeiend te houden. Alles wat je eigenlijk verwacht gebeurt al in de eerste dertig minuten, en dan moet je nog een anderhalf uur vullen met alleen een band die ze opbouwen, na een tijdje had je het opzich ook wel weer gezien.

Costner speelt overigens wel een fantastische rol. Het is eigenliijk een acteur die bij mij nog een beetje onder de radar leeft, ik heb niet veel van zijn werkjes gezien maar wat ik zie is vaak wel goed. Zijn acteerwerk is altijd goed kan ik beter zeggen. De rest van de cast vond ik overigens ook wel prima, vooral T.J. Lowther speelde een erg leuke rol. En ik ben normaliter niet zo'n fan van kinderen die in films spelen, vaak komt het toch net niet goed genoeg bij je binnen, al was dat wel deze keer zo; prima geacteerd! Voor de rest zoals ik al zei is het prima, en valt eigenlijk allemaal wel mee.

Zoals ik al zei, het verhaal vond ik niet altijd even boeiend, of misschien is het meer het concept wat ik niet zo interessant vond. Het begon namelijk best wel interessant, met het moment van uitbreken en vluchten, alleen voelde sommige dingen gewoon wat houterig aan en dat is best jammer. Vooral het einde maakte veel indruk, waar in mijn ogen ook de meest gevoelige scene lag.

I aint a good man, but I aint the worst either...

Een film die ondertussen ook wel verlangde naar een herkijk en vooral een betere comment met misschien wel cijferverbetering tot gevolg. Zin om deze film weer eens te kijken had ik zeker en daarom ging ik er ook eens even goed voor zitten. Het verhaal mag bekend zijn met de 'bust out', het onwaarschijnlijke duo Butch en Terry, de problemen waar ze al snel ingeraken met de kidnapping en klopjacht tot gevolg. De synopsis zo nagaand zou je zeggen een spannende film met veel vaart, het tegendeel is echter waar want de film bouwt zich uitermate rustig op en vertelt in die zin zijn verhaal op ingetogen wijze. Saai zou je op voorhand zeggen, maar het tegendeel is toch waar aan de hand van een prima cast, sterke karakters en een mooi tijdsbeeld die zich als geheel emotioneel, delicaat en gevoelvol toont. Wellicht dat A Perfect World samen met het al net zo sterke The Unforgiven de sterkste films zijn waar Clint in de regisseurstoel zit.

A Perfect World toont zich tot een uitermate gelaagd drama die met de slimme boef Butch een bijzonder sterk en charismatisch karakter heeft. Niet alleen toont Butch dat 'slecht' nog niet perse zo slecht hoeft te zijn, daar zorgt karakter Terry in een soort Ying Yang rol tegenover Butch wel voor, wellicht de beste rol ooit van Keith Szarabjaka als het vreselijke stuk geboefte Terry. Maar behalve dat toont Butch zich toch wel tot een uitermate coole, slimme en innemende gozer die zoals de tagline vermeld zo slecht nog niet is maar wellicht gewoon een paar keer de verkeerde afslag genomen heeft in het leven en vooral weet hoe het is om vaderloos op te groeien, een gemis die hij herkent in de jonge Philip waarop er an passant een vader zoon relatie ontstaat. En daar blijft het niet bij qua chemie die overduidelijk is tussen de twee, voor wat extra feel good zorgt de kerkelijke achtergrond wel met de stelling van Butch dat iedere God given American cotton candy en rollercoasters verdient daar lijnrecht tegenover. Geniaal zijn toch wel kleine momentjes van spiegeling tussen de twee zoals het moment dat ze beiden naast elkaar tegen de auto staan met de armen over elkaar. Maar ook hoe Philip Butch zijn zonnebril afneemt en opzet bij de controle terwijl ze meeliften met de familie van Bob.

Het is de toon en de kleine momenten die het in deze film doen, buiten dat is Laura Dern lekker als altijd, is Costner de ster van de film, is de situatie met Mac ongemakkelijk en toont de zwakte van Butch, en bouwt de film op ontroerende wijze op naar een ontknoping met een pinch, en goddamn wat geeft die pinch deze innemende topfilm nog een extra zetje in de rug op weg naar vijf sterren. Is het zoet? Misschien voorspelbaar? Of teveel feel good of op het gemoed? I don't care want in mijn optiek is het een bijzonder goed uitgebalanceerd geheel.

World for Everyone was misschien een betere titel geweest. A Perfect World is een fijne film maar wel wat langdradig lang. Maar liefst 2.18 minuten en dat had echt korter gekund of er had meer in moeten zitten. De twee hoofdrolspelers doen het echt prima. Kevin Costner en T.J. Lowther. Vooral die laatste speelt een prima rol als ontvoerde jongetje. Clint en de rest zijn meer standaard en boeide me niet zo. Ik denk ook wel dat de film nog meer diepte had kunnen hebben. De boodschap is duidelijk maar had toch graag meer willen horen over het familieleven van het jongetje.

Het einde is vertederend al is ie natuurlijk wel weer behoorlijk voorspelbaar. En het extra helicopter rondje was voor de film.

Film 3,5

Beeld blu ray 4,0

Geluid 4,0

Sterke film over vaderschap, opvoeding, verloedering, angst, corrigerend gedrag en parentificatie, waarbij zowel Kostner als Lowther ondanks alle ellende hun vader op een voetstuk plaatsen en eigenlijk alleen maar gezien willen worden door hem. De contradictie in het zwarte gezin is perfect vormgegeven in combinatie met de herinneringen die door een stuk muziek herbeleeft worden. Eastwood in dit geheel is een kinderloze ranger, die ooit iets goeds dacht te doen, vaderrol, in het verleden doch nu ervaart dat t anders uitpakt. Mooi geschoten, goede teksten en one-liners. Ook de bucketlist (in dit geval een verlanglijstje van een 8 jarige)waarbij de beperkingen, die vanuit geloofsovertuiging worden opgelegd, aanwezig blijven tot op de dag van vandaag... een weggemoffeld probleem in de samenleving.

Clint met een voor hem ongekend harde aanklacht tegen het judiciële systeem van de VS - zowel in de majeure verhaallijn waarin de zin van het 'harde' straffen wordt aangeklaagd, als in de details met de schietgraagheid van de handhaving. En tegelijkertijd een fraaie romance-in-wording tussen Clintzelf en Laura Dern die er in haar onmogelijk strakke rokje bijzonder fraai uitgedost bijloopt, al is de scene waarin dat het best uitkomt wellicht niet de meest flatterende ooit.

Verder nog wat erg fijne scenes - ik noem maar even hoe de Airstream tot een finale rustplaats komt. En de uitsmijter, waar heel fraai de opening terugkomt. Jammer wel ietwat dat dat uitschieters zijn in een film die grotendeels wat mak voortdobbert, al is dat ook wel ietwat eigen aan Clint's stijl.

Kevin Costner is wel echt de held van het verhaal, met zijn voor een Amerikaanse film ongekend diepe karakter. Het is niet alleen de kleine Buzz die hij meeneemt op zijn weg, ondanks zijn kwalijke trekjes. Daarin heel herkenbaar de hand van Clint, en wellicht dat dat in deze film wel het beste uitkomt.