MacArthur (1977)

Mooi verhaal over het leven van generaal Douglas MacArthur. Hij wordt zeer goed vertolkt door Gregory Peck. De film duurt vrij lang maar verveelt niet.

Ik vond deze maar tegenvallen, een film over deze bekende generaal is wel een aanleiding om hem te zien. Gregory Peck is zo leuke acteur, ook weer reden om hem te zien. Maar helaas hielp allemaal niks.

Peck is altijd leuk om bezig te zien in een film, hoewel ik hem in zijn vorige film (The Omen) hier en daar wel ongeïnspireerd vond. Het verhaal is volgens mijn weten redelijk waarheidsgetrouw en de film steunt ook niet overdreven zwaar op archiefbeelden.

Vooral de betrokkenheid van MacArthur bij de lokale bevolking is erg sterk benadrukt. Ook de vertolkingen van de presidenten Roosevelt en Truman zijn erg goed gedaan! Een film die de moeite waard is, zeker voor iemand die van oorlogsfilms houdt.

Geen topfilm maar leuk voor de informatie.

Goed acteerwerk.

3 sterren

Een vreselijk saai script, ongeinspireerd vertolkt door de cast, tergend traag, monotoon en veel, veel te lang. Het enige voordeel van dit soort films is dat je tegelijkertijd de krant kunt lezen...

Geen vreselijk verhaal, maar MacArthur staat duidelijk in de schaduw van andere oorlogsfilms uit de jaren '70. Vooral tegen de film over generaal Patton, legt deze het echt af. Ondanks dat Gregory Peck redelijk zijn best doet, heb ik weinig met het karakter van de generaal. MacArthur heeft ongetwijfeld terecht zijn medailles verdiend, maar qua doen verschilt hij nauwelijks van andere ijzervreters uit die tijd. Ergens vind ik het zelfs vreemd dat hij uiteindelijk als een held afgeschilderd wordt, terwijl het toch echt zijn (volstrekt absurde) plan was om atoombommen af te werpen op Noord-Korea en China. Persoonlijk heb ik meer op met nuchtere en vooral veel sluwere generaals zoals erwin Rommel.

De grootste problemen waar deze film naar mijn idee mee kampt is het ontbreken van een duidelijke lijn. Voor mijn gevoel is er maar wat op film geknald en dat uiteindelijk in chronologische volgorde gezet. Het komt teveel over als een willekeurige compilatie over zijn leven. De oorlogsscenes stellen bedroevend weinig voor, al vind ik het wel tof dat er authentieke beelden in verwerkt zijn. Er zijn een paar lichtpuntjes, maar over het algemeen is het een aaneenschakeling van weinig opzienbarende momenten en dialogen.

Het verhaal blijft toch te afstandelijk. De kijker wordt niet echt mee genomen.

Trailer @ Youtube

Goed spel van Gregory Peck.

Maar dat verhult niet dat de film wel wat dingen laat liggen, en ik krijg ook het gevoel dat er veel teveel naar het politiek-correcte geneigd wordt. Zo'n ideale schoonzoon als hier neergezet wordt kan een 5-sterren generaal in oorlogstijd als MacArthur toch nauwelijks geweest zijn. Wat op de poster staat, onder andere 'Supreme Egotist', komt in de film toch niet echt terug - ik vind mezelf al egoïstischer dan de aardige meneer die hier te zien is. De enige echte dissonant die we te zien krijgen is de eretitel 'Emperor' die af en toe gemompeld wordt - en nou ik het daarover heb, de periode dat hij de regerend heer en meester was in Japan wordt ook wel wat erg kort behandeld.

Daardoor al met al toch wat weinig geloofwaardig. Wel een goed overzicht over het leven van de man misschien, maar een echt inzicht in zijn beweegredenen krijgen we toch maar nauwelijks. Jammer, want dat zou denk ik echt een heel interessant verhaal opleveren.

Want, bewust of onbewust, was MacArthur toch zeker een heel kleurrijke figuur - met als getuige daarvan toch wel zijn slagzin, die hier maar een beetje zijdelings langskomt. Daar kan zo'n Terminator dan toch een puntje aan zuigen.

I Shall Return

Uitstekende film over generaal Douglas MacArthur die tijdens de tweede wereldoorlog de strijd met Japan aanvoerde. Misschien wat droog gebracht, maar daarom niet een minder boeiende geschiedenisles (ook het gedeelte over de wederopbouw van Japan na de capitulatie). De film wordt met gemak gedragen door Gregory Peck in de titelrol.

Was dit een poging van de studio om het succes van Patton te herhalen? De "rebelse generaal" was misschien wel even eigenzinnig, maar het sensationele van Pattons enorme opvliegendheid ontbreekt hier, en MacArthurs ijdelheid en "drama-queen"-eigenschappen worden hem hier door anderen toegedicht maar krijgen we als gebeurtenissen maar heel weinig te zien (of het moest zijn dat hij na het douchen zorgvuldig z'n haar kamt?). Bovendien ben ik niet goed genoeg op de hoogte van de geografische situatie en de bijbehorende strategische mogelijkheden van Japan, de Filippijnen en Australië, zelfs niet met de landkaarten die MacArthur regelmatig zelf tevoorschijn haalt om zijn voorgestelde manoeuvres te illustreren – misschien dat Amerikaanse kijkers beter in de materie ingevoerd waren en dus beter over MacArthurs militaire genie konden oordelen, zéker in 1977 toen de gebeurtenissen van deze film bij velen nog redelijk vers in het geheugen zullen hebben gelegen. Wat overblijft is een prima rol van Gregory Peck in een film die helaas een beetje de uitstraling heeft van een veredelde televisiefilm, maar dat komt misschien ook door de transfer van mijn DVD waardoor de film een zekere gloed heeft die ik normaliter met een slechte TV-film associeer. Op de één of andere manier wordt het titelpersonage nergens zo interessant als (naar ik vermoed) de historische MacArthur, zodat zelfs zijn humanisme en zijn liberale instelling wel gesuggereerd worden maar temidden van het politieke gekonkel niet helemaal uit de verf komen,