Sonny Boy (2011)

Dit weekend naar de premiere voor de familie van Sonny Boy (Zo kan ik mij trots noemen ) geweest en daar deze film dus, met zo'n 180 anderen, voor het eerst gezien.
Allereerst, het sfeertje is wel erg goed neergezet. Een erg geloofwaardige schets van de Tweede Wereldoorlog. Ricky Koole speelt erg goed en het camerawerk is prima. Bij het einde was ik zelfs, iets dat ik niet vaak bij films heb, redelijk aangeslagen. Maar dat kwam zeker niet door het acteerwerk.

Deze is bij vlagen namelijk ronduit slecht. Bijna al de kinderen die in deze film spelen doen het al niet zo goed (De Surinaamse kinderen aan het begin.. ) maar allez, het zijn nog kinderen.
Wat ik erger vond is dat bijvoorbeeld Waldemar echt niet goed speelde. Geforceerd zegt hij zijn tekst op en zijn gezicht blijft de hele film nogal uitdrukkingloos. Steekt nogal af bij het, nogmaals, geweldige acteerwerk van Ricky Koole. Gelukkig waren er ook nog mensen die hun rol wel geweldig speelden, zoals de ex-man van Rika en de verschrikkelijk goed en eng gespeelde Kees Kaptein.

Het script is hier dan wel meer dan oké, met enkele prima conversaties en mooie situaties. Jammer genoeg bij vlagen wel wat kitsch, zoals Waldy die van een onderduiker leert om nooit te huilen.

Desondanks, mede door het mooie eind en de goede herinneringen aan de première (De echte Sonny Boy die persoonlijk nog een indrukwekkende toespraak hield op het eind) 3,5 ster.

Hele aparte film, trailer doet vermoeden dat het een goede film is, maar dat viel vies tegen. Het is een redelijke film, maar gaat veels te snel door het verhaal en had gewoon beter een mini-serie kunnen zijn. Daarnaast is Maria Peters ook geen sterke regisseuse, dat was wel duidelijk na 'Afblijven'. En datgene wat bij Afblijven zo tegenviel, viel hier ook op. Ten eerste de acteerprestaties zijn zwaar, heeeeeel zwaar onder de maat. Op een enkeling na, Ricky Koole was oké maar ook niet echt heel sterk. Vooral de stukken in Suriname waren super slecht, en dan met als toppunt de jongen die de jonge Waldemar speelt. En net als in Afblijven was het geluid echt ruk. Het was net alsof alle dialogen gevoiceoverd waren, of alsof ze microfoontjes op hadden.

2.5*

Gisteren naar deze film geweest.

De Duitse acteurs zijn volgens mij door Nederlanders gespeeld, wat ik persoonlijk een minpunt vond van deze film.

Verder vond ik de film te langdradig. Het gedeelte over de verhouding tussen Rika en Waldemar vond ik redelijk lang duren (ongeveer anderhalf uur), voordat de 2e wereldoorlog begon.

Ik vond het einde nog het meest interessante van de film, omdat dan het waargebeurde gedeelte van de film meer naar voren komt.

Ik vond het wel leuk dat in het begin van de film het jongetje van de pindakaas reclame (Pietertje) in de film meespeelt.

Melig, melodramatisch broddelwerk dat zo'n beetje elke vorm van subtiliteit ontbeert. Vooral het script (clichématig) en de acteerprestaties (opzeggerig) zijn eenvoudigweg slecht. Sonny Boy is een film die je al honderd keer eerder hebt gezien: meng een of andere film over de rassenkwestie in het zuiden van Amerika met een willekeurig oorlogsdrama en je krijgt dit - maar dan van Nederlandse bodem. En hij duurt láng ook, tjonge, er kwam maar geen einde aan. Als je door je vriendin wordt meegesleurd naar deze filmische drol, zorg dan dat je in een donker hoekje achterin de bios zit, alleen in dat geval valt hier nog een beetje van te genieten.

1,5*

Te plichtmatig gemaakt allemaal..

De opzet voor zo'n waargebeurd verhaal is natuurlijk ideaal. Er gebeurd zoveel dat het haast niet kan vervelen eigenlijk.

Storend, en ik blijf het zeggen van de Nederlandse film, is het acteerwerk. Ook in deze film is dat zeer storend.
De enige die nog een beetje overeind blijft is het personage Rika, maar Waldemar de Surinamer is wel heel slecht gecast..

Over de CGI maar te zwijgen.. Ongelooflijk, dat kan toch echt niet, zo'n scene met die aanval op de boot.. Dramatisch..

Het verhaal op zich is wel heel mooi, wat er van het vreemdgaan van een echtgenoot niet kan komen, echt heel droevig. De romance met de Surinamer, het opgroeien van het kind, het zelden zien van je eigen kinderen, oorlog, onderduikers, gepakt worden door de Duitsers, concentratiekampen en tenslotte allebei de dood vinden. Erger kan niet..
Helaas is het verhaal niet echt diepgaand, er gebeurd wel een hele hoop, alleen echt heel bijzonder word het niet. Te oppervlakkig helaas.
Oppervlakkig is precies het juiste woord voor deze film, want écht raken doet die niet..
Aardig.

Al meteen in het begin van de film, vond ik het verhaal wel erg gehaast voortgaan. Nergens enige diepgang. Ook houterig gespeeld. Met name de 1e helft van de film, vond ik vaak ook nogal ongeloofwaardig. Paramaribo zag er te mooi en opgepoetst uit. Men wandelde voorbij als ware het in een soap serie. Het milieu van de jonge Waldemar leek mij te goed gezien het tijdsbeeld van begin jaren 20: zijn broer, financieel directeur van de KLM? Zou zelfs nu opmerkelijk zijn.

Het spel raakte mij niet. Frits Lambrechts was een dan de weinige goed gespeelde rollen en niet alleen omdat ik hem persoonlijk ken.

Het onderdeel in de oorlog, met name de kampen, was wel geloofwaardig en raakte mij wel. Het verhaal op zich was ook wel goed.

Alleen vanwege het verhaal: 2

Ik ga hier geen eens een stuk over typen, dramatisch acteerwerk, van vrijwel alle acteurs... veel te overdreven en de teksten werden opgesomd alsof ze werden voorgelezen door een basisscholiere die iets moet voorlezen... Het verhaal gaat van een saai half uur waarin er voornamelijk rondgedanst wordt abrupt over in 5 minuten waarin de hoofdrolspeelster al haar kinderen kwijtraakt en 6 keer jankend aan dr man zijn deur staat.

verhaal is aardig, uitvoering slecht, acteerwerk zeer slecht.

Uitstekende Nederlandse film met een geweldige Ricky Koole (wat een prachtige vrouw) ook de rest van de cast was erg goed behalve de kinderen die net echt goed waren met als ramp de twee Duitse kinder soldaten die letterlijk een punt van de film afhalen wat een drama was dat (had dan minimaal twee echte Duitste kinderen genomen of nog beter de scene uit de film gehaald)

Topper van de Nederlandse bodem, mooi en soms heftig verhaal.
Goed geacteerd en film technisch goed gemaakt.
En nee we hebben dus geen happy end.

4 sterren

Toch wel anders dan ik verwacht had. Gisteravond heb ik Sonny Boy gezien met een vriendin, en na afloop zeiden we tegen elkaar dat het sowieso een lange zit was, het voelde alsof we 3 uur hebben gekeken, maar ook dat er zoveel in één film is gestopt dat je met gemengde gevoelens achterblijft. Er gebeurt gewoon teveel, het gaat allemaal zo snel dat er nauwelijks tijd is om de karakters uit te diepen, laat staan de gebeurtenissen zelf.

Ik vond de chemie tussen Rika en Waldemar niet overtuigend, dit had ik graag anders gezien. De verliefdheid die ze zogenaamd moesten voelen voor elkaar kwam op mij niet goed over. De dialogen tussen deze twee waren ook niet altijd even sterk, sowieso rammelt het op dit gebied aardig.

Hoewel het verhaal an sich tragisch is, ben ik pas op het einde van de film echt ontroerd geraakt. Jammer, want er waren kansen genoeg om mij als kijker te raken. Toch is er een aardige sfeer, mooie locaties en de kleine Sonny Boy weet af en toe nog een lach op je gezicht te toveren, wat een aandoenlijk jochie. Marcel Hensema is perfect gecast, die man heeft gewoon al een griezelig hoofd en straalt woede en macht uit. Koole weet nog enigszins emotie over te brengen, iets waar haar mannelijke hoofdrolspeler niet altijd in slaagt, hij komt eerder kinderlijk over dan als een jonge man die in sneltreinvaart volwassen wordt en allerlei problemen voor zijn kiezen krijgt.

Al met al heeft Sonny Boy wel indruk gemaakt, al vraag ik me af of ik niet beter eerst het boek had kunnen lezen. Nu moet ik wel zeggen dat het neerschieten van Waldemar mij wel even met grote ogen naar het beeld liet staren, 'mooi' moment.

Verschrikkelijke film; gebrek aan enige vorm van subtiliteit in zowel spel, verhaal als regie. Vlakheid troef in ieder opzicht. Bovendien is het camerawerk beneden peil voor een film van deze schaal - het leek eerder een op video gedraaide tv-reeks - en zijn de effectshots niet om aan te zien. Pijnlijk lachwekkend.

Ik zat samen met vrienden hiernaar te kijken. Na een half uur hebben we hem maar uitgezet. persoonlijk vond ik het een slechte film, met houterig acteerwerk, de stemmen lagen zoals vanouds weer OP de film en het verhaal vond ik weinig boeiend.

Een film waar zoveel meer in had gezeten. Helaas. Vernam dat het boek wel goed was, genuanceerder, emotioneler en minder verknipt aandoend.

Een neger in Nederland in 1928. Enkel al dat gegeven kan genoeg zijn voor 3 uur film. Ook een relatie met een blank meisje, zo een persoon in de oorlog, een kind erbij, alle genoeg voor één film. Nu wordt dit alles in een enkele prent geplaatst. Gevolg: te snel, te verknipt, waardoor er van enige emotionele betrokkenheid geen plaats is. En dan helpt het acteerniveau van Hasselbaink ook niet mee. Koole (prachtige vrouw) doet nog goed haar best, laat je haar pijn nog deels voelen, maar veel andere acteurs komen niet verder dan theatertoneel. Dat alles komt eendimensionaal en karikaturaal over. De goede broer, de vervelende moeder, vader er tussen in. Willem onze gelovige, etc. Maar het slechts waren de door Nederlanders gespeelde Duitsers. Dat is eerder lachwekkend en ook triest dan dat het gewoon slecht is. Heerlijk, Duits met accent. Vooral die twee soldatenkindjes, te erg. Wie dit ooit verzonnen heeft en goedgekeurd? Laat die nooit meer iets met film doen.

Anderzijds, er zitten ook best sterke bijrollen in, van goede en getalenteerde acteurs, die wel body meegeven. Denk aan Sam (door Henk de Mol uit Alfred), prachtig acteur dat, Jaap Spijkers als boer of Gaite Jansen als Berthe. Zij weet prima haar rol te vullen, zonder een karikatuur te worden.

Ook het script is niet best. Soms houterige dialogen, veels te veel uitleg. Soms zeggen beelden genoeg, maar in het verhaal wordt het toch uitgelegd. Denk enkel aan een eerste scène met Rika op het strand. Als gevraagd wordt waarom papa in de kerk voor een tweede keer zit, en je ziet haar nog spelen op het strand, dan is dat genoeg. Maar vervolgens komen weer 2 vrouwen langs die nog commentaar geven, waarop de kinderen van Rika weer vragen stellen. Te veel. Enkel dat beeld, met papa in zwarte kleren en het avondeten is genoeg voor spanning. En voor een duidelijk gezinsbeeld. Maar er wordt net gedaan of de kijker dom is: dat niet begrijpen kan.

De film is verder wel netjes geschoten, maar nergens spannend. Een enkele montagecut was goed (Waldemar die thuis uit de kamer loopt, en in een volgend shot de hoek om komt in de uni vond ik uitstekend) maar vaak was het te degelijk. Ook fotografie was niet bijzonder. Gebruik van muziek viel mee. Soms achtergrondmuziek uit die tijd maar dan in de scène zelf (via grammafoon etc.) en soms eroverheen gemonteerd. Maar nergens irritant, en met mate. Erg prettig, een emotionele scène zonder violengespeel.

Al met al behoorlijk teleurstellend. Door de degelijkheid, slecht script en spel, maar vooral door de gemiste kansen.

De film mist sentiment door matig spel en slecht uitgewerkte scènes. De gevestigde acteurs doen het leuk, maar de rest van de in de media geprezen cast lijkt zo uit de plaatselijke amateur vereniging te zijn gewandeld. Daarnaast is het boek opvallend slap naar scenario verwerkt en zijn er opvallend veel echt slechte scènes. Dialogen waren kinderfilm niveau en liepen nergens soepel. Bizar matige en overduidelijke nasynchronisatie knaagt de gehele speelduur.

Visueel was het dan weer wel redelijk sterk te noemen. Productie design was dik in orde, en het grote budget kwam in dit opzicht tot zijn recht. Helaas dat o.a. bordkartonnen personages, beperkte aantal getalenteerde kindacteurs, matige uitwerking van emotie en Sergio Hasselbaink deze film onderuit halen. Hier had veel meer in moeten zitten.

Aardig drama over een, door de omgeving, afgekeurde liefde tussen een getrouwde vrouw met vier kinderen en een jonge Surinaamse imigrant. De eerste helft (waar de gebeurtenissen zich in rap tempo opvolgen) van de film is zeker het meest onderhoudend en ook het boeiendst, maar als de oorlog eenmaal in beeld komt wordt het allemaal wat meer 'gesneden koek'. De film ziet er zeker mooi uit en het acteerwerk is degelijk.

Het concept van de film vind ik niet origineel. De verhaal lijn is leuk maar het is te voorspelbaar. Het wordt over het algemeen als een goede film gezien maar ik vind het nogal typisch. Het begint met de tekst in beeld dat het gebaseerd is op een waar gebeurd verhaal. (heb je er wel meer van)

En door dat het dit keer een neger is die bij de oorlog betrokken is word het allemaal erg aangedikt. Ik wil niet zeggen dat de film niet klopt. Zoals ze het laten zien ging het toen zeker ook.

De enige goede acteer prestaties vind ik die van de vrouw ''Erika''.

Daarom een 2,5

Niet bepaald onder de indruk. Het eerste dat opvalt is het uiterst houterige spel van de meeste acteurs. En dan gaat het niet om de minste namen, hier. De film zelf begint nog best aardig, het verhaal rondom de jongen uit Suriname, die in Nederland verliefd wordt op een oudere vrouw heeft zeker zijn interessante momenten. Als vervolgens de oorlog het verhaal compleet overneemt, begint de film nogal in te zakken en is het 'been there, done that' gehalte wel erg hoog. Daarnaast stoorde ik me aan het feit dat de karakters hier vaak óf puur slecht óf juist overdreven sympathiek waren. Een tussenweg, wat personages vaak het meest interessant maakt, was er niet. Ook best opvallend dat, ondanks de titel, het personage van Sonny Boy eigenlijk maar bar weinig aandacht krijgt. Al met al had de film best wat kunnen worden, maar slaat op veel te veel plekken de plank compleet mis. Om over de CGI en die 'Duitse' jochies maar te zwijgen.

De poster blijft overigens wel mooi. Stuk beter dan de uiteindelijke film.

Vooruit, 2,5 sterren.

Degelijke beetje ouderwets aandoende Nederlandse oorlogsfilm. Er is veel aandacht besteed aan de aankleding van de film. Beetje jammer van die asfaltweg, maar dat is geen ramp. Die zogenaamd Duitse kindertjes met hun tenenkrommende nederduits was wel een grote misser. Ook al kun je het zo zien dat deze gebeurtenis verzonnen is misschien wel het beeld wat Sonny Boy bedacht heeft, want het precieze einde van Waldemar is onbekend , en dus daarom niet niet realistisch. Waarschijnlijker is dat hij gewoon met het schip ten onder is gegaan.

Er zit een beetje teveel in de film, dat krijg je met op waarheid gebaseerde biopics. Waldemar is daardoor waarschijnlijk ook een wat afstandelijk beetje ééndimensionaal personage geworden, precies het soort ideaalbeeld wat je van een verdwenen vader kunt hebben. Niet echt iemand van vlees en bloed. Even blijkt hij ook wel degelijk wat minder mooie menselijke trekjes te vertonen, maar dat is meer een incident dan dat hij een gecompliceerder karakter heeft.

Het is natuurlijk wel een mooi verhaal, en een interessante geschiedenis. Beetje sneu dat de echte Sonny Boy de De WaddeneilandenW boycot omdat die ondergedoken nazi uiteindelijk naar een waddeneiland is gegaan. Daarmee geeft hij eigenlijk een enorm gebied (3 landen,vele eilanden), aan de nazis., beetje belachelijk, kun je net zo goed zeggen ik ga nooit meer naar de Noordzee of Europa.. Het is sowieso niet duidelijk afgaande op de film, of die nazi, wel de verrader was, ik dacht van niet iig.

@Sonny Boy. Ga een keer naar Schier of een ander eiland en geniet van de schoonheid van het eiland, en laat de het verleden afvoeren met het tij.

in eerste half uur 30 cliche's...

acteren is ook niet echt een pretje om naar te kijken, vooral leadactor is dramatisch

vrij dramatische toestand.

behoorlijk voorspelbaar allemaal.

Suriname is jazzy, NL super racistisch, zal kloppen maar beetje doseren mag wel in een film.

in ee halfuurtje van zwartekousen& suriname naar scheiding, kostganger, relatie, zwanger, abortus, toch maar een baby und so weiter...

Nog nooit zo opeengestapelde clichematige opendeuren aanloop gezien.

Hel, worden ze uit huis gezet worden ze nergens toegelaten maken ze ook nog de grap 'vluchte uit Egypte...haha onvoorstelbaar treurig

Nooit meer een boek verfilmen zou ik zeggen

Schitterende Nederlandse film !

Niet eens zo'n onaardige film. Maar ook deze film heeft, net als dozijnen Nederlandse films, last van ééndimensionaliteit, een beroerde dubbing (is dat nu echt zo moeilijk?) en van die knullige schoonheidsfoutjes, of moet ik zeggen "fouten met de grote F"?

De film kijkt lekker weg, al worden de zintuigen nergens geprikkeld. Het is een bewandeld pad, zo eentje die je iedere dag naar je school of werk neemt en het met de ogen dicht zou kunnen belopen. Veel aspecten voelen erg geforceerd aan, zoals de terugkomende oneliners (water is mijn vriend, jongens van de scouting huilen toch niet?) en die hele Hans Kazan truc met dat muntje/ ring.

Toch hou ik wel van dit soort meeslepende films - mits goed uitgevoerd. Helaas eindigt de film met twee van-de-straat-geplukte Nederlandse jongetjes, die Duits brabbelen. Dan vraag ik me toch echt af: hoe kun je zoiets in godsnaam neerzetten als regisseuse? Neem je je vak dan wel serieus, laat staan je kijkers?

Verder vraag ik me hard af in hoeverre deze film waarheidsgetrouw is.

3*

Onderhoudende film met goed acteerwerk van de cast, enkelen, met name de kleurlingen uitgezonderd. Alles ziet er ook uit als in de tijd waarin het verhaal zich afspeelt. Zitten wel wat mindere, langdradige stukken in maar al met al en zeker voor Nederlandse begrippen een prima film.

Slaapverwekkend.

Nogal lange saaie productie die me totaal niet wist te boeien. Heb hem uitgekeken om er geloofwaardig over te kunnen praten maar daarbij is alles gezegd. Wat bepaalde mensen al vertellen is dat het echt lijkt als een film van 3 uur die helaas heel langzaam voorbij kruipt.

Het meest irritante van de film was waarschijnlijk de later-toegevoegde-audio dat totaal niet werkten. Ik weet niet zeker of dit wel waar is, maar zo voelde het wel. Totaal geen realistisch gevoel waardoor ik me in de emotionele scènes en de dialogen helemaal niet kon inlopen omdat ik gewoon Ricky het zag inspreken in een of andere gesubsidieerde studio. Daarnaast waren sowieso de prestaties van de gehele cast totaal niet geloofwaardig of interessant. Oppervlakkige personages die in het zoveelste 13-in-een-dozijn-verhaal een of ander slap avontuur mee maken.

Oke, dit avontuur is misschien op papier interessant, maar de uitwerking ervan en het plan om er een grote speelfilm van te maken pakte totaal niet goed uit. Waar de film gemakkelijk met wat discriminerende woorden en/of oorlog-fratsen kon scoren, doet dat dit niet. Met name door de cast en hun uitwerking zag ik totaal geen haat of visie op hun personage. Nogal knullig gefilmd waardoor er totaal geen emotie uit kwam. Wat mij juist gemakkelijk scoren leek aangezien dit het meeste publiek aan het hart gaat.

Uitwerking qua audiovisueel is het ook alles behalve interessant. Naast de voorspelbare sentimentele muziek was het productie design nogal theatraal. Als de film nog een of andere low-budget-actie-scene wil toevoegen is mijn mening bestempelt.

Uitkijkbaar maar echt heel slecht. 1 ster voor de moeite die er vast is ingestoken, maar wat knullig en soms zelfs niet over komt.

Ik vond dit wel een mooie productie. Alles zag er heel mooi uit. Qua plaatjes en sfeer klopte het helemaal. Een persoonlijk iets maar toch: leuk om mijn hometown Dordrecht weer langs te zien komen. Ook alle atributen en kledij zorgden voor een perfect kloppend sfeertje met die tijd.

De chemie tussen Rika en Waldemard was heel sterk. Hun liefde kwam op mij heel echt over. Het moet in die tijd verschrikkelijk zijn geweest om verliefd te worden op iemand met een donkere huidskleur. Men zegt wel dat de samenleving tegenwoordig zo kortzichtig en hard is geworden maar deze film laat heel goed overkomen dat dat dus niet iets van alleen deze tijd blijkt te zijn.

Ja, ondanks de lage score was ik gevoelsmatig toch wel onder de indruk van deze film. Ik vond dat het verhaal heel sterk en sfeervol is overgebracht.

Dit is toch wel erg slecht zeg.

Sowieso heb ik in deze film het slechtste acteerwerk ooit mogen aanschouwen, namelijk de rol van de jonge Waldemar. Dit kon toch echt niet zeg, heb me dood gelachen. Maar ook de oude Waldemar krijgt een onvoldoende. En vele bijrollen ook. Wat te denken van de tenenkrommende 'Duitsers' (want dat waren ze niet echt.). En dan die laatste scène met die twee jochies, sowieso een einde wat te belachelijk voor woorden is. Nee, de enige die nog enigszins door de beugel kon, was Rika.

Maar het lag niet alleen aan het acteerwerk, maar misschien nog wel meer aan de dialogen. Je mag dit van sommigen hier niet zeggen, maar dit valt me echt in heel erg veel Nederlandse films op. Hoe plastic de teksten wel niet zijn en hoe stroef ze lopen. Nee dit was lachwekkend.

Verder heb ik het niet zo op boekverfilmingen. En waarom dat is, wordt ook in deze film weer duidelijk. De film neemt veel te veel hooi op zijn vork om het gehele verhaal van het boek te kunnen vertellen. Het zit veel te vol gepropt met gebeurtenissen. Het springt maar in de tijd en vergeet wat meer de diepte in te gaan. Van mij had het gehele oorlogsaspect zo geschrapt kunnen worden in deze film. Dan had de rest wat meer uitgediept kunnen worden. Maarja het hele boek moet er in hè..

Hij stond al lang op mijn 'nog-te-zien-lijst' en het is er eindelijk (met veel uitstellen) van gekomen. Maar wat viel dit tegen zeg. Oh, schiet me ineens nog die eindscène op de boot te binnen. Wat zag dat er slecht uit zeg, gênant gewoon.

Al met al een echte prul. En dan te bedenken dat ik recentelijk wel weer twee heerlijke films uit België heb gezien (Rundskop en Hasta la Vista). Daar kunnen ze het blijkbaar wel of hebben ze wat meer artistieke vrijheid/meer budget wellicht..

Maar goed, nooit meer Sonny Boy voor mij!

1*

Zeker geen slechte oorlogsfilm van Nederlandse bodem... of moet ik zeggen: een romantische film met de 2de wereldoorlog als achtergrond. De acteurs zijn om te beginnen al zeker niet slecht: Ricky Koole (die ik me nog wel kan herinneren uit de film Lek) speelt weer goed als gewone huisvrouw Rika, en ook Waldemar (Sonny Boy) natuurlijk, waar het allemaal om draait. Sonny is een Surinamer en is overgekomen naar Nederland om voor zijn toekomst in Suriname te studeren. Maar wat er in Amerika in die tijd was, is helaas in Nederland ook zo geweest, de intense haat naar negers en dat het zelfs wettelijk gezien allemaal uitschot is. Nee, het ging er toch wel ruig aan toe als ik het van de film moet meekrijgen. Maar dan ontmoet hij Rika, en ze worden verliefd op elkaar, ondanks al de ellende, racisme en haat eromheen.

En de handen worden helemaal vol wanneer ook nog eens de 2de wereldoorlog uitbreekt en hun hele liefdesleven steeds meer op het spel komt te staan. En daar draait de film ook grotendeels om. En dat levert nog wel eens heftige momenten op en verbaas je je toch wel over de hoeveelheid wilskracht die de 2 hebben.

Ook de decoratie vond ik keurig neergezet. Verder is dit wat romantiek betreft wel weer een typische Nederlandse film, maar de boeiende, rakende momenten eromheen overwinnen het wel.

Niet slecht.

3,5*

Bij het zien van films, waarin mensen zich teweerstellen tegen racisme zijn er altijd kijkers, die in een kramp schieten. Als die film dan ook nog eens van Nederlandse makelij blijkt te zijn, is het voor sommigen dubbel raak.

Deze film van Maria Peters is gebaseerd op ware gebeurtenissen. En dan valt het wellicht niet mee geconfronteerd te worden met het feit, dat onze voorouders al bevooroordeeld waren en gebruik maakten van termen als ‘roetmop’ en ‘apenland’. Maar veel schokkender vind ik het dat je die én andere denigrerende termen heden ten dage links en rechts nog vaak opvangt. Wat dat betreft zijn we sinds de komst van de eerste negers naar Nederland helaas niet veel wijzer geworden. En het huidige tijdgewricht biedt weinig hoop voor de toekomst.

Het boeiende verhaal van deze film laat zien hoe schandelijk dat is. Alleen al daarom vind ik dat de film waardering verdient. Toegegeven het acteerwerk had over het algemeen best wat beter mogen zijn, maar Ricky Koole, Sergio Hasselbaink, Frits Lambrechts, Marcel Hensema en Gaite Jansen zijn lang niet slecht bezig. Zij zorgen met z’n allen voor een dramatische confrontatie met ons gezamenlijk verleden.

Zou het niet aardig zijn als we van dat verleden ook eens iets zouden willen leren...?

Een mooie dramafilm...

Mooi ontroerend verhaal...

Een waargebeurd verhaal...

Prima acteerwerk...

Super mooi HD kwaliteit...

Mooi opname...

Uitstekend achtergrond geluid/

muziek (Dolby Digital) en een bekende

muziek: Henny Vrienten...

Het is een moeite waard...

Sonny Boy is een film waarvan ik al van redelijk veel mensen dat het een mooie film zou zijn. Dat was eigenlijk de reden dat ik toch wel eens benieuwd was geworden naar deze. Al moet ik daarbij toegeven dat ik geen idee had waar het verhaal over zou gaan.

De film bestaat voor mij uit twee gedeeltes: de 'verboden' romance tussen Rika en Waldemar en het 'Tweede Wereldoorlog' gedeelte. Het eerste wat me opviel toen de film was afgelopen was dat het leek alsof hij ontzettend lang geduurd had. Niet dat ik de film saai vond of iets dergelijks, maar ik had echt het idee dat ik er heel lang naar had gekeken. Waarschijnlijk is dat te verklaren doordat er onzettend veel gebeurt in beide gedeeltes van de film. Deze neemt dan ook rustig te tijd om dit in beeld te brengen. Over het algemeen genomen is dat goed gelukt. De film maakt gebruik van een aantal mooie filmlocaties, goed camerawerk en het verhaal is boeiend en bij vlagen ook onvoorspelbaar.

Toch vond ik niet alles goed aan Sonny Boy. Het acteerwerk is over het algemeen goed, maar niet altijd. In sommige dialogen en scenes vond ik het allemaal een beetje 'stroef'. Hierdoor kreeg je soms dat het een beetje onnatuurlijk oogde. Verder ook soms enkele vreemde scenes: de jongens in de sneeuw die Waldemar uitschelden en waar hij nog geen vijf seconden later een vrolijk sneeuwbalgevecht mee voortzet. Of ze hiermee de goedheid van zijn karakter mee wilden laten zien weet ik niet, maar het kwam een beetje 'vreemd' over. Ook over de dood van het paar ben ik niet helemaal tevreden. Ik snap dat sommigen de dood van Waldemar goed vonden, maar de manier waarop slaat bij mij echt volledig de plank mis. De dood van Rika kwam ook erg 'plots'. Opzicht nog niet eens zo slecht in beeld gebracht, zeker als 'sonny boy' er zelf achterkomt, alleen kwam het toch een beetje op me over van 'zij moest op het laatste ook nog even sterven'. Het klinkt een beetje cru zoals ik het nu zeg, en zo zullen de makers het ook wel niet bedoeld hebben. Bovendien weet ik niet of dit ook in het boek zo gebeurde, in dat geval heeft de film denk ik weinig keus. Maar het komt erop neer dat het laatste stuk imo net iets te snel ging in verhouding met het (lange) voorafgaande gedeelte.

Desondanks de wat negatievere punten dan, is dit toch wel gewoon een zeer vermakelijke Nederlandse speelfilm. Waldy wordt sympathiek neergezet, en dat is ook wel belangrijk gezien hij de titelrol is. Het is in ieder geval toch duidelijk te zien dat goed nagedacht is over de uitwerking en dat dit op een zorgvuldige manier is gebeurd. Dit is ook weer zo'n geval waarbij ik onzettend twijfel tussen een 3* en een 3,5*. Ik ga nu nog net even voor het laagste cijfer van de twee, maar het is goed mogelijk dat hij nog eens na een herziening met een halve ster stijgt.

3*

Ook hier ben 'k weer aangenaam verrast. Opnieuw weinig verwachtingen, maar het verhaal wist me wel te boeien en was meeslepend. Een mooi drama die in het eerste deel nog redelijk luchtig was, maar dat in het tweede deel veel minder was.

Verder zag de film er prima uit en ook de cast deed het uitstekend.

Ondanks dat de film meer dan 2 uren duurde zaten er geen dooie momenten in.

Een mooie waargebeurde film en zeker de moeite om te bekijken.