La Taglia È Tua... l'Uomo l'Ammazzo Io (1969)

Nog wat beter bekend als : El Puro.

Ik kon er weinig mee, alsof een amateur Leone nadoet terwijl zijn vriend op de soundtrack zijn beste Morricone imitatie geeft. Wat een slechte rip-off.

Deze zojuist bekeken in het Italiaans met Engelse subs en deel uitmakend van de derde Spaghetti western box van Arrow.

Bijzondere film, die beslist geen doorsnee Spaghetti western genoemd kan worden, met een hoofdkarakter, een ex pistolero en levende legende, die als een antiheld wordt neergezet door Woods en zich verschuilt tegen steeds weer nieuwe uitdagers, die hij iedere keer om moet zien te brengen om te kunnen overleven, echter dit leven is hem steeds meer tegen gaan staan, waardoor hij zijn troost in de alcohol heeft gezocht.
Wanneer hij een aardige bar dame ontmoet, die hem wil helpen en met hem een nieuw leven wil opbouwen, blijkt ze te zijn vermoord door bende die achter hem aanzit en hij toch weer wordt getrokken terug in oude levensstijl en hij zijn lot niet langer kan ontlopen.

Woods zet een sterke en opmerkelijke rol neer, wellicht zijn beste uit carrière en de film is eerder een karakter studie vermomt als western, maar dé actie die er in zit is zelfs voor het specifieke genre uiterst gewelddadig en bloederig. Zo is er een lange, akelige scene waarin de bar dame in elkaar- en uiteindelijk wordt doodgeslagen.

De finale is sterk, maar de allerlaatste scene verassend en abrupt, maar gedurfd.

De muzikale begeleiding van Alessandro Alessandroni speelt leentje buur bij Morricone en dan vooral bij "Il Bueno, il Bruto,..." en met name "...Dollars More".

Opmerkelijk: het sympathieke jongetje uit deze film zou tot dik in zijn tienertijd een bekend gezicht zijn in Italiaanse films en op tv, maar echter later als volwassen man uitgroeien tot één van de grootste terroristen ooit van Italië en voor jaren de gevangenis in gaan!

Sterke film, één van de betere in het genre.

Een acht, ofwel vier sterren!