Fear and Desire (1952)

Van deze film was ik weinig onder de indruk. Vooral met het oog op Kubrick's pretenties (en dat deze hierin overduidelijk en overpretentieus aanwezig zijn) begrijp ik dat hij deze film liever niet gereleased zag. De shots zijn vooral het oog op licht prima en erg goed voor een beginneling maar globaal gezien heeft de film toch absoluut een saaie look. Licht hem vooral aan de erbarmelijke art direction en met name de wel zeer povere locatie's. Verhaaltechnisch ook weinig indrukwekkends, nee geen verloren pareltje dit.

Het debuut van Kubrick is helaas niet al te best. Het verhaal is nog wel aardig gevonden, zeker het idee dat het een oorlog is die nergens in het echt plaats heeft gevonden en ook nergens naar refereert. Qua uitvoering is het echter nergens erg goed. Het acteerwerk is mager en de kijker wordt getrakteerd op ellenlange praatscenes van soldaten met al dan niet wat struikgewas op de achtergrond. Bij de wat heftigere momenten wordt er flink met montage gespeeld en zwelt de bombastische muziek nog eens extra aan. Het ziet er desalniettemin nogal klungelig uit.

Kortom, een aanrader voor alleen de Kubrickofielen! Ook zij zullen waarschijnlijk wel inzien dat Fear and Desire een opstapje was voor latere meesterwerken als Paths of Glory, Dr. Strangelove en Full Metal Jacket. In die drie films zou Kubrick het thema oorlog telkens op een andere manier en vele malen beter aanpakken.

Had het erger verwacht.

Op sommige punten inderdaad wel érg amateuristisch. Vooral het acteerwerk is erg pover en leidt af van de film. Slecht gebrachte dialogen en monologen klinken geforceerd en doods. Ligt ook voor een deel aan de tekst zelf, die wel erg gericht is op "ik wil wat zeggen!".

Visueel vond ik het dan weer wat beter. Lichtspel in leuk en de film maakt bij momenten goed gebruik van contrastrijk zwart/wit. Ook de montage is bij momenten opvallend, al is het dan ook weer niet meteen goed te noemen.

Wel fijn dat de film aardig klein blijft. Kleine oppervlakte, bepert aantal personages en een korte speelduur houden het allemaal een beetje boeiend.

Stelt niet zo heel veel voor, uitwerking is gewoon wat te pover voor een film als deze, maar binnen het volledige oeuvre van Kubrick niet eens zo'n slechte film. Wat minder kitscherig en/of saai dan ik van hem gewend ben.

1.5*

Edit: opvallend weinig stemmen bij een film van wereld's grootste regisseur.

Dwaas debuut.

En daarom door Kubrick zelf verguisd en bijna geheel opgekocht en vernietigd. Gelukkig bestaat er voor de cinefiel het bedrijf Kodak.

Alhoewel. Een fijne film blijkt dit niet te zijn. Eerder een vingeroefening. Filosofisch geneuzel en amateuristisch opgedreunde dialogen in een opmerkelijk oorlogsdrama dat stuurloos aan de kijker voorbij gaat.

De liefhebbers zullen er ongetwijfeld een ruwe diamant in zien, maar veel meer dan een glazen knikker is het niet.

Matig.

Het werd tijd dat ik deze Fear and Desire ook eens zag. Het debuut van een van de beste regisseurs aller tijden en de enige film van Stanley Kubrick, die ik nog niet gezien had. Maar om nou te zeggen dat ik het beste voor het laatst bewaard heb? Nou, nee.

Kubrick had zelf ook een hekel aan deze film, maar je moet toch ergens mee beginnen nietwaar? Zo superslecht was het nu ook allemaal weer niet. Het is vooral het acteerwerk, de matige dialogen en het soms wat amateuristisch overkomende gebeuren, dat de film parten speelt.

Los daarvan is de tijdsduur niet zo lang, de actie nog wel vermakelijk en de regie ook nog best redelijk. Kubrick heeft hierna in ieder geval flink bijgeleerd. Fear and Desire is een niet al te sterk debuut van hem, maar blijkbaar toch van grote invloed geweest op de beste man. Want door dit als slecht te zien, en het hierna anders aan te pakken, werd hij wel een topregisseur.

2,0*

Eindelijk Fear and Desire eens gezien, na lang wachten met de laagst mogelijke verwachtingen. En wat blijkt, de film valt reuze mee. Ja, veel eraan is slecht, maar als geheel is het ook weer niet zo rampzalig dat het van de aardbodem moet verdwijnen.

Het zijn vooral de pretentieuze dialogen in combinatie met houterige acteerprestaties en een wat knullig plot die de film parten spelen. Een voorbeeld: de luitenant zegt op een gegeven moment doodleuk tegen zijn mannen dat ze zich "native" moet gedragen als vijanden ze zouden zien reizen door hun gebied. Je krijgt toch sterk de indruk dat niemand zich enorm verdiept had in oorlogen en niet veel verder was gekomen dan "oorlog is slecht". Kortom: het is echt een project van een jeugdige filmmaker, met idealistische, maar nog wat onuitgewerkte ideeën. Zelfs het meest interessante punt, dat de soldaten het opnemen tegen hun evenbeelden, is eigenlijk al subtieler, sterker en niet op zo'n overdreven directe manier behandelt in het veel krachtigere La Grande Illusion. Verder was het ook zo nu en dan wat saai en Paul Mazursky's (jawel, de man die later nog meerdere Oscarnominaties kreeg als scriptschrijver, producent en regisseur) acteerwerk kan echt niet. Veel slechter acteerwerk als dat hij levert zul je niet snel vinden.

Dat is een hoop kritiek, maar toch werkt de film ten dele wel, vooral als een soort koortsdroom. Ik vond het erg sfeervol gefilmd eigenlijk, vooral ook wel met dank aan de belichting. Dat Kubrick voorheen fotograaf was komt de film ten goede en ik vond de sfeer zelfs wat dromerig. Je zou er bijna het geluid (en dan vooral de dialogen) bij uit willen zetten en het willen afspelen met wat broeierige, duistere en misschien wat hallucinante muziek. Het zou zo maar kunnen werken. De film blijft door zijn sfeer ook wel echt hangen. Alleen de montage maakt er soms een beetje een rommeltje van.

Dit is voor mij echt een grensgevalletje van onvoldoende/ voldoende. Ik ga net voor dat laatste, maar echt op het randje. Er zijn immers regisseurs die met minder ambitie en met een slechter oog begonnen.
3*

Niet heel goed, maar deze amateurfilm is nog altijd beter dan wat sommigen heden ten dage met een budget van $ 200 miljoen flikken.

De film zelf dan: het acteerwerk is om te beginnen zeer belabberd. De mimiek is tamelijk doods en de dialoog die lijkt zo van een briefje te worden afgelezen. Dialoog ook die niet heel boeiend is. Verder is de snelle montage opvallend maar niet heel goed, elke vorm van ritme wordt daarin gemist. Het zijn eerder snelle beelden achter elkaar dan dat er echt goed over is nagedacht. Verder zijn de locaties wat saai, maar het werkt wel voor het verhaal over een oorlog die overal en tegelijk nergens is. De locaties zijn zo universeel dat ze dat ondersteunen. Alleen de fotografie is echt goed te noemen, met mooi belichte scènes, goed gebruik wat zwart-wit en sterke kadreringen - toen al wist Kubrick wel waar de camera moest worden neergezet. Ook de muziek af en toe werkt en zeker die marsmuziek zo tegen het einde laat iets zien van de latere Kubrick. De speelduur is net klein genoeg om niet helemaal verveeld te raken. 2,0*.

Deze passeerde zonet op Mubi waardoor ik hem niet links kon laten liggen ondanks de povere commentaren. Het moet inderdaad gezegd dat dit debuut van Kubrick niet veel bijzonders is. Zowat alles waarvoor hij staat in pakweg 5 - 6 topwerken van zijn hand vind je hier geen sporen of voorlopers van terug.

Al bij al weinig positieve dingen op te merken aan deze film. Theatrale acteerprestaties, een onbeduidend plot en doodse dialogen. Montage was wel redelijk en camera en belichting waren ok. Ook de idee dat de soldaten zichzelf bekampten waarbij "goed" en "slecht" in een duaal conflict terechtkwamen was nog vrij goed. Maar in zijn algemeenheid toch te pover, maar was het met zijn beperkte speelduur nog net te doen.

De enige Kubrick die ik nog niet gezien had (nou ja, ik zie dat er nu ook nog een paar shorts bij zijn gekomen). Maar nu Fear and Desire toch op MUBI staat, wou ik het toch even zelf bekijken. Tja, ik kan me wel bij de consensus hier voegen, een consensus waar ook Kubrick zelf het volledig mee eens is: dit was niet zo best. Het ziet er af en toe nog wel fraai uit, maar daar houdt het ook wel een beetje mee op. Het plot is simpel (soldaten gestrand achter vijandelijke linies proberen veilige grond te bereiken), maar ondanks een speelduur van maar een uurtje sleept het alsnog behoorlijk. En dat komt vooral door de beroerde acteurs en de belachelijke B-film onzin die ze opdreunen. De gesprekken zijn storend onnatuurlijk, met afwisselend geforceerde one-liners en quasi-filosofische teksten. Leuk om een keer gezien te hebben, maar meer voor de volledigheid dan dat dit nou echt de moeite waard was.

Eerste Kubrick.

De regisseur zelf was van mening dat deze film enkel een kindertekening die je op de koelkast hangt was, en daar komt het in vergelijking met zijn andere, betere werk wel bij in de buurt. Toch loopt deze film best over van potentie en kent wat goede stijloefeningen. Het ontbreekt de film echter aan sterke beelden die intrigeren.

Deze film kent wel één richting die interessant te noemen is, en dat is het moment waarop actrice Leith in beeld verschijnt. Met haar erbij komen de meest intrigerende en interessante sequenties naar voren, die de film een stuk boeiender maken. Wat daar omheen gebeurt weet namelijk een stuk minder te boeien. Het ontbreekt het geheel namelijk aan vooruitgang en boeiende personages.

Acteerwerk is verder ook matig en het verhaaltje flinterdun, al proef je wel de wil van Kubrick om en beetje indruk te maken. Ondanks dat hij zelf pogingen heeft ondernomen om de film te vernietigen vind ik het wel waard om de film op z'n minst te bekijken en te zien waar het allemaal begon met Kubrick. De film werkt met een klein budget, en het geld lijkt vooral gespendeerd te zijn in de kostuums. Verder zag ik er nergens bepaald een kwalitatieve meerwaarde in.

Wat ik ook jammer vond is dat het resultaat in z'n geheel niet zo goed weet te boeien met uitzondering van de scenes met Leith. De heren acteren redelijk beroerd en slagen er niet in om interessante persoonlijkheden neer te zetten. Waar ze dan ook heen gaan en wat ze doorgaans doen boeide me niet zo. Ik ben daarom ook blij dat deze film zo kort duurt, want een 90-minutenfilm zou een hele opgave worden.

Leuk om te bekijken voor de status en voor de regisseur, maar om eerlijk te zijn zal je er inhoudelijk niet te veel aan missen. Saai verhaaltje met maar een handvol aan scenes die intrigeren. Mooie locaties, soms stijlvolle editing en een goede verschijning van Leith. Daar houden de complimenten voor deze film helaas ook weer op. Jammer, maar goed, leuk om af gevinkt te hebben.

Oef.

Stanley Kubrick was, als ik het hier zoal lees, niet echt tevreden met deze film en ik kan hem goed begrijpen. Je ziet hier en daar zijn goede bedoelingen, maar de uitwerking is toch echt te amateuristisch, theatraal en vaak zelfs stuntelig. Dat is grotendeels ook te danken aan de cast, die er werkelijk niets van bakt. Dan wordt Kubrick's poging tot een wat broeierige sfeer al snel een moeilijk verhaal. De speelduur van amper 1 uur is zo al een hele zit geworden.

1

Het is inderdaad zeer treffend met de term "A child's drawing on a fridge" zoals is maar blijf lezen. Het is echter wel een zeer grappig aangezicht om van een meester als Kubrick gezien te hebben. Het is zeer filosofisch op manieren die niet echt meer duidelijkheid geven over waar je nou werkelijk naar aan het kijken bent. Het is een amateuristische productie. Maar ook de eerste film die je maakt, maakt jouw als regisseur. Het had wel wat leuks qua gevoel, maar let wel dat het wel degelijk als een langere zit aanvoelt haha.

Ik heb de film gratis in 4K op YouTube gevonden. Voor de mensen die geïnteresseerd zijn staat de link hier. Het is legitiem trouwens, en het betreft de hele film. Het kanaal bied ontzettend veel van dit soort vergeten films in 4K upscale aan. Ga de film zelf proberen te downloaden, gezien hij op Blu-ray erg zeldzaam is.

Fear and Desire 4K

Matig debuut van Stanley Kubrick. Naar verluidt was hij er zelf helemaal niet over te spreken en heeft hij zijn leven lang zijn best gedaan het werkje te laten verdwijnen uit zijn filmografie. Met dat in het achterhoofd is de film zo slecht nog niet. Er zijn een paar sterke momenten en hier en daar zorgt Kubrick voor interessante visuele details, maar als geheel maakt de film weinig indruk. Het karige budget en de matige cast helpen dan ook niet mee. De beste scenes vind ik die met de mooie Virginia Leith, als de jonge vrouw die door de soldaten gevangen genomen wordt.