Bakumatsu Taiyôden (1957)

Koddig, maar soms té. En doordat de humor af en toe zo flauw en oubollig is, gaat de overacting op die momenten ook tegenstaan. Die kerel met zijn grote voorhoofd maakt zich daar ook schuldig aan, maar steelt alsnog gemakkelijk de show. Geweldig personage. Het is dus een komedie, maar deze meneer met een iets te groot voorhoofd krijgt aan het einde wel een enigszins tragische lading over zich. Het is jammer dat bij het eindshot wordt besloten er toch een vrolijk deuntje tegenaan te gooien, terwijl het mijn inziens mooier was geweest als het zou sluiten op een serieuzere noot. Dan was die vijfde plaats voor mij logischer geweest, want buiten de minpunten die ik noem heb ik erg genoten.

De film begint chaotisch met vele personages die je niet uit elkaar kan houden. Geleidelijk leren we iedereen (een beetje) kennen, met name doordat het voorhoofd bij iedereen langsgaat. Er is niet echt een hoofdplot aanwezig, het is meer een sfeerschets uit die tijd aan de hand van een gigantisch voorhoofd die in eerste instantie zijn schulden moet afbetalen, maar op een gegeven moment alle touwtjes in handen heeft en iedereen in het bordeel opeens van hem afhankelijk is. De cinematografie is daarnaast prachtig, vooral de glanzende houten vloeren in het bordeel worden sterk in beeld gevangen. Ook knap hoe Kawashima al die personages die door het beeld denderen zonder chaos, maar wel met een enorme levendigheid weet te regisseren. Het camerawerk valt hierin positief op. Leek nog het meest op een uptempo komedie van Mizoguchi (heeft hij die weleens gemaakt?).

Deze klucht schijnt in Japan razend populair te zijn, maar ik kan er niet echt enthousiast over worden. Wellicht komt dat omdat de soms slapstickachtige humor mij niet aanspreekt. Film gaat vooral qua acteerwerk regelmatig over de top. Matig.