Meteor Apocalypse (2010)

Hoeveel films gaat The Asylum nog produceren waarbij het gevaar uit de ruimte komt?

Het verhaal gaat vliegensvlug van start. In de eerste vijf minuten komen we te weten dat er een meteoriet op weg is naar de aarde en dat er wordt beslist ze op te blazen door een tiental raketten. Dit heeft echter een heel ander resultaat en heeft tot gevolg dat de meteoriet zich opsplitst in duizenden kleine stukjes, zonder echter helemaal uiteen te brokkelen.

Genoeg stof voor een verhaaltje waarbij iedereen constant in het rond moet rennen. Je zou verwachten dat je vanaf dan anderhalf uur naar iets als ‘2012: Supernova’ moet kijken, wat ook deels het geval is, maar toch is er een heel andere wending aan gegeven. Het is namelijk zo dat de kleine meteoren het water hebben vergiftigd, en nu talloze mensen ziek zijn geworden. Toevallig behoort daartoe ook de dochter van David, het hoofdpersonage dat veel wegheeft van Mel Gibson als ‘The Road Warrior’. De dochter en zijn vrouw worden voor zijn neus weggenomen om in quarantaine geplaatst te worden. De zoektocht naar zijn plots verdwenen familie kan beginnen.

Op zijn weg belandt hij in allerhande situaties, waarbij steeds zijn leven of dat van iemand anders op het spel staat. Maar hoe hard er ook wordt geprobeerd om spanning en sensatie op het beeld te toveren, veel impact heeft het niet. Dit soort films zal daar nooit in slagen, mede dankzij hun reputatie, alsook de steeds wederkerende bevestiging van die reputatie. Ongeloofwaardigheid viert hier hoogtij.

Zo stuit hij al vlug op een vrouw die druk bezig is dood te gaan. Het vreemde is dat de aanleiding hiertoe het drinken van een beker Pepsi is. Ik ga akkoord met het feit dat er water in Pepsi te vinden is, maar hoe is dat vergiftigde water zo snel in omloop gekomen? Enfin, Mel besluit de vrouw (Lynn) mee te nemen naar Vegas, alwaar zijn vrouw en kind in quarantaine zitten. Hij heeft een tegengif in bezit dat de ziekteverschijnselen moet afzwakken, of zoiets. Nadat Lynn bijkomt, stelt ze zich weinig of geen vragen en gaat zomaar akkoord met alles wat Mel zegt en doet. Ze zal de hele film achter hem aan blijven lopen, nooit zelf contact opnemen met haar eigen familie, en dit volhouden tot ze sterft. Een heel bizar personage.

Het is belachelijk dat de meteorieten steeds weer vlak voor hun voeten neerkomen, of dat er altijd een gebouw ontploft vlak achter hen. Het geluk zit hun echt niet mee. Daarnaast zal er ook wel een grijns op je smoel verschijnen bij het knieval moment, de vele lelijk getrukeerde ontploffingen, Mel die niets van EHBO kent, het meisje in de kerk dat overleeft dankzij het luide bidden van de zwarte vrouw en Lynn die altijd perfect opgemaakt blijft, zelfs na dagenlang in het stof rondgeslenterd te hebben.

Waarom komen sommige meteorieten dagen eerder aan dan andere? Waarom wordt er geen actie ondernomen tegen de grote, overblijvende meteoriet, die met gemak al het leven op aarde kan verwoesten? Waarom laten de twee ambulanciers zomaar een man in nood achter? Waarom is er zoveel heisa rondom de evacuatie van relatief kleine groepjes mensen? Waarom bevindt dat laatste evacuatiecentrum zich op een berg, bijna onbereikbaar voor iedereen?

Het acteerwerk stelt weinig voor. Sommige scènes waarbij er normaal gezien een traantje verwacht wordt, komen uiteindelijk niet voor. Enkel en alleen omdat de acteurs er niet toe in staat zijn. Het enige waar ze goed in zijn is rennen en water drinken, wat hun capaciteiten ongeveer op gelijke hoogte stelt met een kameel. Alhoewel, kunnen kamelen huilen?

Het camerawerk is slordig. Probeer maar eens iets op te maken uit de beelden tijdens de Quad scène. Je zou denken dat de regisseur zelf op een quad zat, zo schudden dat de camera deed. De muziek valt daarentegen goed mee. Veel variatie en gewoon leuke deuntjes.

Uiteindelijk een erg matige rampenfilm. Het gebrek aan logica, de overdaad aan nonsens en vooral het feit dat dit alles dan ook nog eens weinig entertainend is doet me finaal de das om. Laten we hopen dat er de komende tijd niets meer uit de ruimte valt.

1,50 (1,25)

Het hangt van toevalligheden en cliche' s aan elkaar.

Elke keer als die man ergens is begint de meteoor regen en precies waar hij is slaat het in

Erg jammer is dat, acteren was niet heel slecht dus dat viel weer mee.

2 sterren