Happythankyoumoreplease (2010)

Typische indie feelgood-film, die de valkuilen van het genre handig weet te omzeilen. De personages zijn sympathiek en niet al te clichematig uitgewerkt; de dialogen zijn verrassend sterk. Hier en daar weet de film ook emotioneel doel te treffen. De drie door elkaar lopende verhaallijnen zijn ongeveer even boeiend en op het enigzins op safe spelende einde na zit het script fris en energiek in elkaar. Leuke soundtrack ook. Een prima regiedebuut van hoofdrolspeler Radnor, in ieder geval.

De reden dat ik naar deze film ging was omdat het zo'n kl*te weer was. Ik had er namelijk genoeg van om de hele dag naar de wind en het gekletter van die regen tegen mijn ramen te luisteren.

Oh ja, wat de film betreft, die was net zo kl*te als het weer. De personages konden mij niet in het minst boeien en wat dat jongetje in die film moest doen is mij een raadsel. Mensen op het gevoel spelen zeker. "Oh kijk eens wat een schattig jongetje". Dat werkt dus niet bij mij. Neen, ik vind het gekletter van de regen tegen mijn ramen toch interessanter.

2,0*

Matige exercitie. Het begint wel aardig met Sam in de metro. Helaas blijft het daar niet bij, maar worden er plichtmatig nog twee verhaallijnen doorheen gehusseld, die elkaar snijden. Heel origineel, maar niet heus. Die andere verhaallijntjes interesseerden me geen bal. Dat mens met die belachelijke vaatdoek op haar kop was ook nog eens tenenkrommend irritant.

Kortom niet veel soeps deze film.

Overigens een erg preutse film, alle protagonisten gaan met elkaar naar bed, maar we zien niet veel meer dan een paar blote knieën en schouders.

Ik heb een beetje een dubbel gevoel bij deze film. Wat ik zeker kan waarderen is dat het verhaal gewoon lekker loopt. Er zit een bepaald lekker ritme in. Het wordt niet al te veel opgeblazen maar lekker klein gehouden.

Helaas zijn niet alle karakters niet even interessant waardoor het soms saai dreigt te worden. Vooral het stel waarvan de man uit NY wil vertrekken vond ik ZO NIET boeiend. Zij zorgden ervoor dat het verhaal geregeld ging slepen. Ook de twee hoofdpersonen Sam en Mississippi waren niet altijd even spannend.

De band die Sam met het jongetje opbouwt en het verhaal van zijn beste vriendin Jane vond ik daarentegen weer wel heel vermakelijk om naar te kijken. Het is dus een beetje fifty fifty met deze film.

Uitstekende film over een paar vrienden uit New York die allemaal worstelen met hun eigen (relatie)problemen. Niks vernieuwend of verrassend, maar toch een meer dan leuk filmpje. Luchtig van toon met een aangenaam tempo en dito soundtrack. Soms grappig en soms ontroerend. Sympathieke personages ingevuld door een sympathieke cast. Ik heb nog 4 woorden voor debuterend schrijver/regisseur Josh Radnor (die overigens ook de hoofdrol op zich neemt): Thank You, More Please.

Prima film, niets hoogstaands maar leuk tijdverdrijf.

Het allerlaatste eind was inderdaad een beetje afgeraffeld en ik zag er niet echt het nut van in.

Hoe ook twee personen elkaar op het eind ontmoeten had niet echt een duidelijke reden.

Beetje jammer.

Vier vijfde van de titel werd in de loop van de film verklaard, maar het andere vijfde helaas niet.

Ik denk dat je maar gewoon niet teveel moet nadenken bij deze film.

Oh, en wat heeft Mississippi mooie ogen!

Film die ik omschrijf als een wannabe indie movie, met veel dialogen die maar niet echt weten te overtuigen en sprankelen. Ook het mozaïek komt wat geforceerd over. De soundtrack vind ik nog één vam de postieve puntjes en ook het acteerwerk is niet slecht. Redelijk.

Ja, leuke poging, maar nee. Ik kan er lang of kort over praten maar de verhaallijnen en situaties boeien gewoon niet, zo simpel is het.

Je krijgt een paar personages voor de voeten gegooid met wat probleempjes en dingetjes, maar je krijgt nooit echt een band met ze. Ook het kindverhaaltje komt totaal niet uit de verf. Belachelijk ook dat het totaal geen gevolgen heeft voor de loop van het verhaal, plus dat je niet weet waar hij vandaan komt en of het goed met hem afgelopen is.

De enige die eruit springt voor mij is Zoe Kazan, het zwangere meisje. Weet niet precies waarom, maar vond haar erg goed acteren en een leuk persoon. Maar verder... je zit telkens met het gevoel van 'what's the point of all this?'

Niet heel vervelend om te kijken verder hoor, vooral omdat ik Josh leuk vind (door How I met your mother) en het is ook niet SLECHT, maar het mist echt significantie, verhaal en het doet gewoon erg random aan allemaal.

Moeilijk om hier een cijer aan te geven.

Hou het maar op een kleine 2,5*

Gewoon een leuke film...

Leuk verhaal...

Prima acteerwerk...

Bekende acteur Richard Jenkins ...

Mooi HD kwaliteit...

Prima achtergrond geluid/muziek (Dolby Digital)...

Prima romantische film...

Radnor's debuutfilm, waarbij hij, vergeleken met Liberal Arts, nog beetje zoekende is naar mijn mening. Cameragebruik verschilt veel en is niet altijd even prettig (veel close-ups!), de soundtrack dient echt als opvulmateriaal (wat niet zo heel erg is) en de verhaallijn rondom de twee vrienden zijn vrij losjes en voegen verder weinig toe aan de hele film. Daarnaast is het acteerwerk hartstikke prima.

Toch mist de film die prettige flow en een bepaalde verrassendheid waarmee hij boven het gemiddelde zou kunnen uitsteken. Desalniettemin heb ik vertrouwen in Radnor, hij voegt leuke personages samen met dito humor en soundtrack. Gewoon lekkere wegkijkfilm, niet te zoetsappig, niet te flauw. 3*

Romantisch niemendalletje over moeizame relaties. Niks bijzonders, maar ook niet slecht. Kijkt gewoon lekker weg.