Araburu Tamashii-Tachi (2001)

Miike's ultieme Yakuza epos. Leuk voor een keer, maar zo hoef ik er geen twee per week.

Wat Dopke al zei, verveelt geen moment, maar 150 minuten ... er zijn maar weinig films die zo'n lengte kunnen verantwoorden.

En toch, enkele geweldige acteerprestaties zorgen ervoor dat deze film de moeite blijft. Mickey Curtis en Naoto Takenata (Higuchi) zijn beiden geweldig, en zorgen er met hun tweetjes voor dat je 150 minuten lang geboeid blijft kijken, als die hele yakuza scene je wat zegt natuurlijk.

Verder een wat onaffe film, veel lelijke shots, Miike's wackyness die wat afwezig is, gelukkig wel een portie cool en een interessante film. 3.5*, meer vereist stylistische afwerking, maar verveeld heb ik me zeker niet.

Een maar liefst 150 minuten durende film van Miike, net als zijn handycam film Family uit hetzelfte jaar. En dan blijf je je gewoon afvragen hoe die man het voor elkaar krijgt om daarnaast nog 4 andere films af te leveren.

Maar toch is dit een gewoon standaard Yakuzafilmpje. Wil niet zeggen dat hij slecht is hoor. Ik heb me wel weer weten te vermaken met Miike's prent. Miike speeld er overgens zelf ook nog een kort rolletje in als die gangsterbaas die die microfoon in die vrouw wil steken, maar helaas legt hij ook al snel het loodje. Daarna krijgen we een samenzweringsverhaaltje. Alleen is het dan nog best vaak aan de saaie kant en ik vind dat er in 150 minuten tijd wel iets meer mocht gebeuren. Wel worden we zo nu en dan weer eens voorgeschoteld met een paar actiescenetjes, waaronder die eindshoot-out, en de bizarre humor blijft natuurlijk niet onbespaard, maar bij welke Miike is dat ook niet het geval?

Gewoon een aardige film van Miike. Klopt trouwens ook niet dat deze in NL is uitgebracht (aangezien er hier en op IMDB staat dat er een dvd-premiere/huurrelease was) Ben hem anders nergens tegengekomen.

3,5*