L'Été en Pente Douce (1987)

De scheiding tussen platvloers en schokkerend blijkt hier ietwat wankel, maar vooruit het valt hier net de goede kant op. Jacques Villeret werd voornamelijk bekend als het marsmannetje uit die Louis de Funes-film met die soep waar je winderig van werd, maar wilde ook dolgraag in serieuze films spelen.

In ieder geval een nogal negatief beeld van Frankrijk in de jaren tachtig en niet helemaal onmogelijk dat de regisseur iets probeerde te maken in de stijl van Betty Blue, dat is dan ergens zo halfweg gelukt, al denken we ook aan de Nederlandse films uit de jaren 70 en 80 ... Hoge Hakken Echte Liefde dat soort werk.

Ach we zijn TV5 immer dankbaar voor het vertonen van die Franse films waar schijnbaar helemaal niemand meer interesse heeft, altijd nog beter dan 70% van de commerciële filmproductie.

Hier nog met medewerking van Claude Chabrol, maar regisseur Krawczyk zou hierna gaan voor de commercie (Taxi 2, 3 en 4, Wasabi) en na het zien van deze film vinden we dat toch wel jammer, had misschien best nog wel kunnen uitgroeien tot een interessante regisseur.

Toch een goede film over de naijver, egoïsme en stompzinnigheid van een dorpsgemeenschap en de brutale oppervlakkigheid en domheid van de hoofdpersonages. Jacques Villeret is schitterend in de rol van de achterlijke broer. Pauline Lafon is uitstekend als lichtzinnige en wulpse meid en Guy Marchand heeft weer een rol van onbetrouwbare, achterbakse maar eigenlijk laffe man. Claude Chabrol speelt de rol van dorpspastoor.

Goede Franse cinema.

Frankrijk jaren 80. Leuke film, die zich aandient als een comedy, ook wel wat komische momenten heeft, maar toch een serieus verhaal vertelt. Met uitstekend spel van Jacques Villeret als de gehandicapte Mo. Maar de film laat ons ook ruimschoots genieten van het lichaam van de zo tragisch verongelukte Pauline Lafont, afkomstig uit een acteursfamilie en met een mooie toekomst voor zich. Het mocht niet zo zijn.

Begint niet heel bijzonder als een soort Flodder met de Franse slag, waarbij Lafont wel vakkundig de Tatjana-rol voor haar rekening neemt. Eindigt op een serieuzere noot, maar dat werkt nog minder. Behoorlijk matig dus.