Vlees (2010)

Deze film lijkt ten onder te gaan aan die vreemde Nederlandse zelfkritiek - zodra er in een Nederlandse film ook maar een stukje bloot vel te zien is, kan het volgens de critici kennelijk geen goede film meer zijn. Doet een Gaspar Noe een film die veel platter is, dan vindt iedereen het plotseling prachtig. Leg mij het uit. Op zich is het wel aardig om eens het verschil te zoeken tussen de Nederlandse reviews en de buitenlandse - wat een wereld van verschil zit daar in. In Nederland kan de film geen goed doen, en wordt in twee zinnetjes afgekraakt; in Duitsland ligt dat toch heel anders - en hebben de critici het over hoe goed deze film is gezien het budget, en worden er lagen in gezocht als een tegenbeweging voor de virtualisatie van de maatschappij - de terugkeer naar het vlees.

Ik moet zeggen dat ik het toch echt veel meer met de Duitse mening eens ben dan met de Nederlandse - voor mij is dit een grappige, maar vooral absurdistische film met opvallend mooie cinematografie en heel goed acteren. En een paar geniaal lompe botte scenes - zoals, de vrouw die van de galerij springt. De teksten van de slager en het meisje passen prima in de rest - absurdistisch. Welke diepere laag je er in zien wilt is aan jezelf - er zijn er meerdere, denk ik, maar dat hoort ook wel bij dit soort absurdisme.

Niet voor iedereen - dat is duidelijk. En als je je stoort aan het slageren of het mensenvlees, dan kan je misschien beter een andere film zoeken. Maar je kan geen vlees eten en tegelijk de slager veroordelen.

Het enige positieve was het mooie lichaam van Nellie Benner verder vond ik het maar een rommelige productie.

Was wel weer een aardig project van Seyferd en Nieuwenhuis, alleen wel jammer dat ze de subtiliteit en de donkere sfeer van Crepuscule niet hierin gebruiken (dus ook geen sfeervolle duistere zwartwit beelden van Amsterdam). Vlees is nu gewoon een doodnormaal Nederlands drama filmpje, dat een beetje weg heeft van jaren 70 films uit NL. Maar de film weet wel enigzins te boeien. Titus Muizelaar en Nellie Brenner zijn na Crepuscule weer van de partij. Nellie Brenner is natuurlijk weer 9 van de 10 keer naakt. Voor de rest ook even wennen dat er in Vlees nu wel word gepraat, tov van Crepuscule dat een stomme film was. Bizar wil de film nog wel eens worden en het wil nog wel eens de Lynch kant op gaan. Vooral die scene waarbij Nellie op de vlucht staat voor die dronken kerels. Ohja... daarmee komt het Lost Tape thema ook mee opduiken.

Voor de verderrest is dit wel een vermakelijk filmpje.

3,0*

Seyferd en Nieuwenhuis behoren toch tot de interessantere regisseurs van Nederlandse bodem wat mij betreft. Ze hebben best een duidelijke eigen visie en snijden een aantal interessante thema's/ideeën aan. Maar het uiteindelijke resultaat is zoals steeds toch weer een beetje net niet.

Begint allemaal nog best aardig. Dat slachthuis is een lekker smeuïge locatie, sfeertje zit er best goed in en hier en daar wat leuk camerawerk + een hoop vlezige close-ups. Valt wel meteen op dat het acteerwerk nogal houterig is en de dialogen vrij stroef, maar de personages an sich waren niettemin boeiend om te volgen. Verder ook wat vreemde komische (?) scenes die nogal uit de lucht komen vallen. Die zelfmoordscene van het balkon leek wel weggelopen uit een Roy Andersson film.

Zo ongeveer halverwege verliest de film zich een beetje in zijn pretenties en proberen de regisseurs de Lynchiaanse toer op te gaan. Een moedige poging, maar de sfeer is gewoon niet sterk genoeg om de film op die momenten te dragen en het mist aan échte audiovisuele zeggingskracht. Dat stukje visueel geëxperimenteer met overlappende/morphende beelden was zelfs ronduit pijnlijk om te zien. Halfslachtig dus, maar uiteindelijk ook weer niet zo slecht als het gemiddelde doet geloven. Vond het wel een redelijke poging. 2,5*.

Ondanks zijn beperkingen vind ik dit toch een boeiende film. Je hoeft het gerust niet allemaal te snappen. Ik vind de reacties van veel mensen hier wat flauw. Zo van het zal wel kunst zijn want ik snap het niet? Als je geen moeite wilt doen er een beetje eigen interpretatie aan te geven wat hier gebeurd dan is het geen film voor jou.

"Het mooiste in de hele wereld... Is het poesje van een klein meisje zoals jij."

Dit soort taal krijg je regelmatig te horen in deze behoorlijk seksistische Nederlandse Drama film. Ik ben op deze film gekomen door de "Black-white filmchallenge", waarin ik de Nederlandse Mystery / Drama film "Crepuscule (2009)" zag. En hoewel het een matige film is, heeft het wel één sterk punt en dat is de mooie Nellie Benner met haar fraaie lichaam, welke ook regelmatig naakt te bewonderen is. Vanwege haar ben ik daarom opzoek gegaan naar een andere film waarin ze te zien is en toen kwam ik dus uit op deze film waarin ze een slagersmeisje speelt. In "Crepuscule" speelde ook theateracteur Titus Muizelaar mee en hij heeft in deze film de hoofdrol, of beter gezegd een dubbele hoofdrol, namelijk die van slager en rechercheur.

Een slager (Titus Muizelaar) is vol van zijn perverse seksuele fantasieën en beleeft ze graag met zijn echtgenote Tinie (Wilma Bakker) en het graag filmende slagersmeisje Roxy (Nellie Benner) in zijn slagerij. Hoewel de slagerswaar er gaandeweg afstotelijker uit gaat zien, eten alle personages het vlees met smaak. Wanneer na een feestelijke avond de slager naakt en vermoord wordt aangetroffen, moet een rechercheur (eveneens Titus Muizelaar) op zoek naar de dader. Gaandeweg het onderzoek identificeert de inspecteur zich meer en meer met de slager en speelt het aantrekkelijke slagersmeisje een steeds grotere rol in zijn leven. Werkelijkheid en fantasie beginnen op onnavolgbare manier door elkaar te lopen, met verregaande gevolgen.

Hoewel het geen al te beste film is qua verhaal, is het wel een typische film voor mij, omdat er best veel aparte en bizarre scènes te zien zijn en ook is er veel naaktheid en seks (inclusief plasseks!) te zien. Naaktheid is al gelijk (de eerste seconde) te zien tijdens de artistieke opening, waarin we drie op de kop hangende naakte vrouwenlichamen (zijn alle drie van Nellie Benner) in beeld te zien krijgen, die doen denken aan geslachte varkens. Daarna (na circa een minuut) krijgen we een vlinder op een bloem te zien en daarna (na circa anderhalve minuut) zien we een naakte Nellie Benner onder water in een badkuip liggen, waarna we na circa twee minuten de slager in bed zien waker worden door de wekker en waarna het verhaal van de slager en de rechercheur begint. De beelden van hen vloeien regelmatig door elkaar, waardoor het verhaal wat rommelig overkomt.

Vlees (waarin regelmatig wordt gesneden en gehakt en het wordt ook vaak getoond, o.a. in de vitrine, en gegeten), naaktheid (vooral Nellie Benner), seks en expliciete taal komen steeds terug in deze absurdistische en bij vlagen film noir-achtige lowbudgetproductie. Door middel van vertraging, zwart-wit beelden, snelle montage en personages die eigenhandig een klein digitaal cameraatje ter hand nemen, groeit de verwarring over wat echt is en wat fantasie is. Het platte en simpele verhaal wordt in een artistiekerig jasje gestopt door de structuur van het verhaal volledig op zijn kop te gooien en dubbelrollen te gebruiken. Het regisseursduo Maartje Seyferth en Victor Nieuwenhuijs creëren zo een complexe vertelling. De dialogen en het acteerwerk zijn beroerd en de film hangt aan elkaar van ongeloofwaardige situaties, die vooral bestaan uit een serie van aaneengeregen verwarrende en weerzinwekkende scènes.

Maar die weerzinwekkende scènes maakten voor mij wel de film genietbaar om te kijken en met name het gebeuren wat na circa 33 minuten te zien is. Want dan zien we eerst de slager en het slagersmeisje, oftewel Roxy, onder de douche seks hebben met elkaar en daarna zien we de slager naakt op zijn rug op de vloer in de slagerij voor de vitrine liggen en gaat het slagersmeisje naakt en filmend boven hem staan en begint ze over hem te plassen (ik durf niet te zeggen of ze dat echt deed of dat ze daarvoor water of een andere vloeistof gebruikte, want het zag er in ieder geval realistisch uit). Visueel gezien werd die hele scène ook mooi en artistiek in beeld gebracht. Later in de film zien we dit een varken ook in de slagerij doen, als er namelijk levende dieren (koeien, varkens en schapen) rondlopen in de slagerij. Na de plasseks scène blijkt de slager ook dood te zijn en begint het onderzoek van de rechercheur.

De rechercheur is ook een verhaal apart in deze film, want hij maakt het op een botte manier uit (in een eetcafé) met zijn mooie vriendin Sonia (Elvira Out) die veel van hem houdt en dat levert dan een bizarre scène op in de flat waar ze wonen en waar Sonia dan zelfmoord pleegt door van de flat af te springen (werd ook fraai in beeld gebracht) als haar man uit de flat wegrent voor haar. Dat werd overigens ook zeer artistiek weergegeven, waarbij we de rechercheur buiten langs het flatgebouw zien lopen en Sonia loopt dan in een badjas in dezelfde richting met hem mee, maar dan vanaf de galerij drie verdiepingen hoger, waar ze dus vanaf springt en vlak voor hem te pletter valt op de grond.

De rechercheur is ook best een loser en dat vindt ook zijn moeder (Kitty Courbois) die in een rolstoel zit en die op een gegeven moment (als ze samen een ommetje maken en hij haar rolstoel duwt) tegen hem zegt:

"Wat kun je eigenlijk? Je kunt niet eens een kind verwekken. Je bent een waardeloze man. Volkomen waardeloos! Je bent een waardeloze kerel!"

Dit is allemaal (op de levende dieren in de slagerij na dan) te zien in de eerste circa 40 minuten van de film en dat is eigenlijk ook het beste gedeelte van de film. Daarna draait het vooral om het politieonderzoek en worden verschillende personen ondervraagt door de rechercheur, waaronder de vrouw van de slager, collega's van de slager (die het overigens allemaal doen met zijn vrouw in de koelcel), Roxy en het vriendje van Roxy, te weten Mo (Gürkan Küçüksentürk), die een dierenactivist is. Oftewel hij is de waarschijnlijke dader en hij wordt op een gegeven moment ook samen met andere dierenactivisten opgepakt door de politie.

Ook krijgen we te zien hoe de rechercheur (die ook vervangen wordt door een andere rechercheur) zich langzaam begint te gedragen als de slager en hoe hij net zoals de slager geilt op Roxy. Dit levert ook nog een aantal bijzondere scènes op (o.a. het eten van een insect door Roxy, Roxy die verkracht wordt, Roxy die een inwendig onderzoek ondergaat, Roxy die wurgseks heeft met haar vriendje, Roxy die in het bos gewurgd wordt en de rechercheur die in de koelcel opgesloten raakt), maar het kan niet tippen aan de eerste circa 40 minuten.

Net zoals de hele film bizar is eindigt de film ook met een bizarre ontknoping, want dan gaat de rechercheur in de slagerswinkel naakt op de plek liggen waar de slager is vermoordt en doodt hij zichzelf door met een mes in zijn keel te snijden. De camera draait dan naar de vitrine, waarop Roxy naakt zit (zie filmposter). Dat is tevens het laatste fraaie shot van de film, want daarna is de film na circa 81 minuten afgelopen.

Ondanks dat het acteerwerk van de cast beroerd is, vond ik ze wel een trekpleister in deze film. Titus Muizelaar vond ik het gewoon leuk doen in zijn dubbelrol van slager en rechercheur en zijn seksistische dialogen (gericht tegen Roxy) waren best geinig en opwindend. Ik moest ook lachen om hem toen hij een BiFi worstje aan het eten was en daarbij gelijktijdig aan het kijken was naar een privéfilmpje van Roxy op haar laptop die hij in beslag had genomen. Nellie Benner deed het ook leuk en in deze film praat ze ook. Het is weliswaar niet veel, maar wel veel meer dan in de film "Crepuscule" waarin ze eigenlijk niets zegt. En natuurlijk is Nellie Benner ook een mooie vrouw om naar te kijken en dat regelmatig ook naakt. Ze heeft er volgens mij ook geen moeite mee om dat te doen.

Ook de overige bijrollen zijn verdienstelijk zoals die van Wilma Bakker als Tinie die de vrouw is van de slager en die het met iedereen doet in de koelcel van de slagerij. Als zij daar na circa negen minuten gaat neuken met haar man tussen de hangende kadavers, wordt dat gefilmd door Roxy. Haar intrede in het verhaal na circa acht minuten waarbij ze van een trapt afloopt in de slagerij naar haar man (en met wie ze gaat neuken in de koelcel) en waarbij we vooral haar blote benen en hakken te zien krijgen, mocht er wezen. Omdat Tinie het met iedereen doet (en wat haar man niet leuk vindt), levert dat ook een leuke dialoog op tussen haar en een andere man, te weten Jan (Hugo Metsers) die een collega is van de slager, tijdens het verjaardagsfeestje (een etentje) van haar man.

Tinie: Ik denk dat jij te dronken bent om hem overeind te krijgen.
Jan: Ik spuit een heel glas vol als je kijkt.
Tinie: Dat wil ik graag zien.

Waarna Tinie met de man vertrekt en de slager uiteindelijk alleen met Roxy achterblijft. Daarna volgt overigens de scène onder de douche, gevolgd door de plasseks scène.

En natuurlijk mocht deze film er ook visueel zijn, met veel interessante camerastandpunten, zoals de slager en Roxy die pal van boven gefilmd worden, terwijl ze achter de toonbank langs elkaar heen bewegen, of terwijl ze even later seks hebben onder de douche, Roxy die door de met vlees gevulde vitrine kijkt en filmt en naakt klanten ziet binnenkomen (dat verbeeldt ze zich overigens), mooie composities en lijnenspel, verstilde of shockerende momenten tussen de onverschillige rechercheur en zijn wanhopige vriendin, of het ineens verschijnen van levende koeien, varkens en schapen in de slagerij.

Als film stelt "Vlees" niet veel voor (vegetariërs kunnen de film sowieso beter overslaan) en het verhaal weet ook nauwelijks te boeien. Want net zoals in "Crepuscule", ligt de nadruk teveel op de beelden zelf en te weinig op het verhaal en de personages. Maar de beelden en de personages maakten deze film voor mij wel zeer vermakelijk om naar te kijken en dat geldt natuurlijk ook voor de vele lust, naaktheid en seksualiteit die te zien is.