Occupation 101 (2006)

Het Israëlisch-Palestijns conflict is er een die doorheen de annalen van geschiedenis vervormd werd door beidde kanten. Propaganda is dan ook zeer effectief, het manipuleren van beelden, uitspraken, en geschiedenis feiten zorgen ervoor dat de waarheid steeds verder lijkt te vervagen.

Het verhaal begint dus wanneer Palestina tijdens de Eerste Wereldoorlog wordt toebedeelt aan Groot-Brittannië, en hier ligt al het eerste knelpunt, terwijl men tegen de Arabische leiders vertelden dat Palestina onder Arabisch zelfbestuur zou komen te liggen waren de Fransen en Britten de buit al onderling aan het verdelen. De Arabieren voelden zich bedrogen en toen de eerste blanke (joodse) immigranten toekwamen beschouwden ze deze als kolonisten.

Een kanttekening moet er wel bij gemaakt worden, niet alle Palestijnen waren tegen de joodse immigranten in de jaren 20 en 30, meer nog, heel wat Palestijnen konden genieten van een betere infrastructuur en werkgelegenheid net vanwege de immigratie. Maar natuurlijk was er ook een harde kern die helemaal niets moest weten van ''de blanke duivel.''

Zowel Joden als Arabieren zullen tijdens deze periode (1920-1945) al hun toevlucht zoeken in terrorisme.

Het is jammer dat ook weer deze documentaire soms tekort schiet in het kritisch en eerlijk bekijken van de strijd tussen deze 2 partijen. De periode die ik hierboven beschreven heb wordt afgehaspeld alsof de problemen pas ontstonden tijdens de 2e Wereldoorlog en in de najaren ervan terwijl het al een tijdje aan het broeien was. Ook wordt er aangenomen dat in 1948/1949 een systematische etnische zuivering aan de gang was om de Palestijnen te verdrijven. De verdrijving is een feit, het moorddadige gedrag van Irgun(joodse) milities ook. Deir Yassin komt aan bod om vooral Europese sceptici erop te wijzen dat Palestijnse inwoners helemaal niet zelfstandig zijn vertrokken uit hun dorpen en woonplaatsen, zogezegd omdat de Arabieren kwamen vechten op hun land. Deir Yassin was immers enkele weken voor de uitroeping van Israël door Goerion vernietigt met iets meer dan honderd doden als gevolg, kinderen, ouderen, niemand werd gespaard. De mobilisatie van de Arabische veldheren begon pas tijdens de uitroeping van Israël en tegen die tijd waren de Palestijnen al gevlucht vanwege de angst om Yassin. Maar of we daarom moeten spreken van een etnische zuivering lijkt me wat hard, weliswaar zijn in de periode 1948/1949 bijna 500 dorpen vernietigt en circa 700 000 Palestijnen gevlucht of verdreven. Een oorlogsmisdaad zonder twijfel.

De gevluchte Palestijnen troepten samen in de west bank en Gaza die sinds 1967 bezet gebied zijn. Ook deze mythe wordt ontkracht, het Israëlische leger is het best uitgeruste leger in het Midden-Oosten dus de Palestijnse verzetsgroeperingen hebben nooit maar dan ook nooit de kracht of middelen gehad om een grootschalige oorlog te voeren tegen Israël. ( Wat Israël natuurlijk beweerde, hun voortbestaan werd bedreigd!!). Nu wordt het duidelijk waarom Israël de resterende gebieden had aangevallen, annexatie. Vandaag de dag gaat het bouwen van nederzettingen gewoon door, talloze checkpoints vermoeilijken het leven van de Palestijnen dagelijks, terwijl er wegen zijn die voor de kolonisten vrij zijn om te gebruiken.

Ook de beelden in de documentaire tijdens de 2e intifada vertellen genoeg. De Internationale gemeenschap volgt Israël op de voet, zij weten dit, en dus in plaats van mensen willekeurig te elimineren, gebruikte men stenen en knuppels om Palestijnen hun botten te breken. Waarom? Het dodentol mag niet te zwaar oplopen anders zou Israël op de vingers kunnen getikt worden door zoals ik eerder zei, de internationale gemeenschap. Toch is de stilte in mijn land schrijnend, terwijl de rechten die de 2WO aan ons toegekend werden iets van het mooiste goed is. ( rechten van de mens) Het ziet ernaar uit dat we er wel willen in leven, maar het niet durven verdedigen.