Noruwei no Mori (2010)

Ik heb net het boek uitgelezen. de trailer bekeken en ben benieuwd naar de verfilming. Haruki Murakami heeft een mooie roman afgegeven.

Het boek is natuurlijk niet te overtreffen. Dat zijn vele boeken, maar voor mij persoonlijk is dit boek onverfilmbaar. Het kan nooit half zo goed worden.

Daarbij zeg ik dus dat het een prachtige flop is. Daarmee wil ik zeggen dat, zoals gezegd, de film in verste verten niet kan tippen aan het boek, maar ook dat ik het zelf nooit beter had gekund en dat deze film de beste verfilming is die je kon verkrijgen. De beelden zijn ongelooflijk mooi, de personages herkenbaar, kwetsbaar en goed geacteerd. En de muziek is gewoonweg prachtig.

3,5*

Prachtige, ingetogen film naar het boek Norwegian Wood van Haruki Murakami. Het boek blijft beter,maar men is er in geslaagd om de sfeer van Murakami in de film weer te geven. Schitterende vertolking.... geweldige dialogen....en geweldige opnames.

Echt een film naar mijn hart

Mooie film, hoewel deze natuurlijk niet aan het boek kan tippen.

Vandaag het boek uitgelezen en meteen de film aangezet. Als je het boek gelezen hebt lijkt het net alsof er door de film wordt geracet. Aan de andere kant is dit ook logisch omdat het anders een film van ong. 8 uur zou worden.

Zoals al eerder gezegd waren de omgeving prachtig. Erg mooie scenes vooral de scene wanneer Naoko door het veld heen en weer loopt uit te leggen waarom ze geen seks kon hebben met Kizuki. een erg lange maar ook mooie scene en zo zijn er wel meer in de film.

Helaas snap ik het einde nog niet helemaal. Dit is mijn visie (Met mijn oog op het boek gericht): Veel mensen denken dat Watanabe zelfmoord heeft gepleegd omdat hij niet weet waar hij is als hij Midori aan de telefoon heeft. Ik denk van niet omdat: A in het begin van het boek zegt hij dat hij 37 is. B Watanabe krijgt over 2 jaar een brief van Nagasawa waarin staat dat Hatsumi doodgaat. In het begin van het boek staat dat hij zich een scene herinnert waarin hij met Naoko door een veld loopt maar hij herinnert alleen de omgeving en niet de mensen (hijzelf en Naoko). Aan het einde van het boek is het juist dat hij alleen de mensen zelf herkent (Hij en Midori) maar niet de omgeving om hem heen. Ik denk/hoop dat dit het einde is: Als eerst wordt je verliefd. Alleen jij en die persoon zijn dan alleen op de wereld. Hierna wordt de omgeving gevormd. Omdat Naoko niet meer leeft kan Watanabe hun tweeën niet goed herinneren maar wel de omgeving. Nu begint het proces opnieuw. Door zijn liefdesverklaring naar Midori zijn ze met hun tweeën op de wereld. Na een tijdje komt de omgeving pas. Daarom weet hij niet waar hij is. Wat denken jullie hiervan ?

Zonder voorinformatie geselecteerd, puur naar moviemeter gekeken en daar scoort deze film best hoog.

Helaas was het niks: zelfs op 1.5 speed bleef het een traag langdradig verhaal dat alleen leuk werd door de smurfenstemmetjes. Mooie natuurbeelden, maar een verhaal van niks dus. Waarschijnlijk is dit een verhaal uit de boeket-reeks dat verfilmt is.

Ouch

Is er al een Nederlandse dvd release aangekondigd?

De Nederlandse release was erg vroeg. In veel landen is Norwegian Wood pas in Maart/April uitgekomen. Het kan dus nog wel even duren misschien.

Prachtige drama, vooral het laatste half uur is erg treurig .Het heeft wel een feelgood einde
Terechte hoge wardering hier en op imdb.

Komt in Engeland op 4 Juli ook uit op Blu-Ray! Zodra Play.com klaar is met hun maintenance bestel ik hem meteen!

Traag, maar héél mooi qua beeld en verhaal.

Dramatisch!

Ik had mij hier veel van voorgesteld maar wat een sof zeg. Werkelijk alle(!) zaken in het leven worden hevig geproblematiseerd, wat is het leven toch zwaar zeg! Nu, kan ik best wat hebben maar jonge twintigers die eigenlijk alleen maar tobben, wikken en wegen i.p.v. af en toe ook gewoon lekker ongecompliceerd eens wat lol te maken gaat er bij mij niet in. Zelfs de zijlijnen in deze film blijken catastrofaal van aard te zijn. Daarbij komt dat ik het vrouwelijke hoofdpersonage een irritant, pruillipperig wicht vond. Verhaaltechnische motieven genoeg, maar ik had geen idee waarom die jongen constant achter haar aan bleef slenteren, net zoals ik ook maar vaag een idee had waarom hun vriend zelfmoord pleegde. De cinematografie is niet heel slecht, maar die eentonige, zeurderige vioolmuziek was niet best.

Een onbeholpen poging van een Vietnamees om een Japanese film te maken. 2*

Ja god, als je van elke film verlangt dat het een genuanceerd beeld van het hele leven biedt, blijft er bitter weinig over natuurlijk...

Het is al even geleden dat ik de film gezien heb, de herinneringen vervagen al een beetje...De film was dus nergens écht overtuigend, maar in zijn geheel genietbaar in al zijn melancholie en milde tristesse. Norwegian Wood oogt erg verzorgd en bevat een paar knappe scènes (ik herinner me vooral de wandeling doorheen het graslandschap, waarbij de camera de protagonisten in één take blijft volgen: mooi!). Narratief/emotioneel wordt het nooit echt indrukwekkend, en dat mag misschien een lichte teleurstelling heten. Twijfelend tussen de 3* en de 3,5*, hou ik het op een nipte 3,5*.

3,5*

Te geensceneerd, te netjes. De inhoud komt nauwelijks tot zijn recht binnen de mooie plaatjes. Had wel wat rauwer, natuurlijker en intenser van mij gemogen. Kon moeilijk meeleven met de personages, omdat alle handelingen en gebeurtenissen geforceerd leken. De film komt hierdoor overgedramatiseerd over. Het enige dat me raakte was de scene door het graslandschap zoals Friac hierboven ook opmerkte. Ben wel groot Murakami fan en blij dat ik het boek eerst gelezen heb, vond het in tegenstelling tot de film een stuk luchtigere ervaring en het bleef boeien. Een krappe voldoende voor de film. 2,75*, voor het boek 4,25*

Mooie beelden, degelijk acteerwerk, maar toch... Ik mis iets in deze film wat het boek wel heeft. Ik weet het, ik wil niet heel flauw een boek met een film vergelijken, maar ik mis iets van de magie van Murakami. Het ongepolijste, het harde, rauwe, treurige, filosofische en tegelijkertijd ook humoristische. De droefenis die mij overnam bij het lezen van Norwegian Wood, vond ik in de film niet terug. Ik ben er nog niet helemaal achter waarom niet, maar ik vermoed dat het iets met de genialiteit van Murakami te maken heeft. Vanwege de prachtige plaatjes en het acteerwerk toch 3 sterren.

Ik ben het volledig eens met -Wijnand- en jojoshua. Misschien is het probleem dat ik de film gelijk ging kijken nadat ik het boek uitgelezen had en hierdoor niet de tijd nam om het boek op mij in te laten werken. De film was voor mij namelijk een flinke domper na het wonderbaarlijke en prachtige verhaal van Murakami gelezen te hebben. Gedurende de film had ik inderdaad hetzelfde gevoel wat jojoshua al beschrijft; er mist iets in de film en in het begin kon ik er moeilijk achter komen wat het nou was.

Het is jammer dat regisseur Anh Hung Tran een boek gekozen heeft wat zich moeilijk laat verflimen, maar hij bewijst op bepaalde vlakken dat hij de mogelijkheden in zich heeft. De beelden zijn inderdaad een lust voor het oog zien er uiterst verzorgd/gedetailleerd uit. Naarmate de film vorderde werd mij toch iets duidelijker waarom ik met moeite de aandacht erbij kon houden en wat ik mis in de film; de karakters zijn compleet ééndimensionaal. In het boek weet Murakami altijd de karakters tot in de detail zo nauwkeurig te beschrijven. Je krijgt een sfeerbeeld waar ze zich begeven, de emoties worden weergaloos uitgewerkt, muziek speelt een belangrijke rol en iedere gebeurtenis is van groot belang op het verhaal. Daarnaast is er een bepaald soort magie in de verhalen van Murakami wat zo verslavend en betoverend werkt, wellicht iets waardoor het haast een onmogelijke taak is om boeken van Murakami te verfilmen. Als je de film analyseert zonder het boek in je achterhoofd te hebben, kom je tot de conclusie dat het een vrij zwak, vaag verhaal heeft en er amper een band gevormd kan worden met de hoofdrolspelers. Wat mij tevens stoorde, was dat de belangrijkste karakters compleet verkeerd neergezet zijn. Watanabe oogt veel te stoïcijns en afstandelijk (haast kil). Naoko hoort inderdaad een labiel en fragiel meisje te zijn, maar de mysterie wordt nu plaatsgemaakt voor hysterie. Midori komt net iets te onzeker over en hoewel ik haar hilarisch ('twisted') vond in het boek, vond ik haar hier erg... saai. Bovendien werd een belangrijk karakter volledig genegeerd; Reiko. Ze was van groot belang in het boek en in de film een treffend voorbeeld van een karakter dat slecht uitgewerkt is, waardoor het einde helemaal een raar gevoel achter laat.

Zou dees dus erg graag nog eens opnieuw zien, want ondanks dat er net als in zoveel verfilmingen erg veel weggelaten is was dit verder helemaal niet zo'n slechte adaptatie. Herriner me dat vooral de locaties perfect waren! Is er inmiddels al een Nederlandse dvd release van? Nog nergens zien liggen!

Prachtig vorm gegeven film. Verademing om al die gevoelige mensen te zien.

4 sterren

Ps

Het valt me op dat de laatste tijd originele Beatles muziek in films gebruikt wordt. Zoals in Social Network.

Worden de muziekrechten makkelijker gegeven of toeval?

Heeft alle potentie om een schitterende film te worden, maar helaas concentreert Anh Hung Tran zich alleen maar op de plaatjes en niet op het geven van motivatie voor zijn personages.

Alles moet uitgelegd worden he...

"Wat een domme filmmaker, hij vergeet de motivatie te geven!"

Nu leg je me woorden in de mond. Tuurlijk hoeft niet alles uitgelegd te worden, ik vind films waarin een boel interpretatie aan de kijker wordt overgelaten juist fascinerend. Maar hier leek het alsof de personages zich van situatie naar situatie bewogen in plaats van door de film als geheel: een boel emotie leek wat uit de lucht te vallen. De film is schitterend, zeker, maar hier had ik graag gezien dat er wat extra aandacht aan was besteed.

>>Maar hier leek het alsof de personages zich van situatie naar situatie bewogen in plaats van door de film als geheel.

Begrijp ik niet. Leg eens uit wat je bedoelt. Ik had overigens geen last van uit de lucht vallende emoties. De emoties komen wanneer ze komen. Zoals in het echte leven.

De film was heel fragmentarisch opgedeeld. De emoties gaven, voor mij, geen duidelijke link tussen deze fragmenten waardoor het leek alsof de personages van de één in de andere situatie terecht kwamen. De film kwam voor mij niet over als geheel.

Het boek kende ik niet, maar dit was wel duidelijk een boekverfilming. Aardig wat personages moeten het stellen zonder veel uitdieping, de film zit soms wat te vol ‘gebeurtenissen’ en heeft niet echt een natuurlijke flow. Hierdoor dreigt het af en toe een tikkeltje langdradig te worden en mist Norwegian Wood in mijn ogen een klein beetje iets ‘filmisch’... Dat iets dat cinema van literatuur onderscheidt.

Mijn punten van kritiek hebben we zo ook al meteen allemaal gehad, want verder heb ik wel zitten genieten. Anh Hung Tran brengt het hele gebeuren elegant in beeld, de soundtrack is prima (Indian Summer van The Doors ) en de gevoelige toon van de film raak getroffen.

Goede acteerprestaties, een sensuele beeldtaal... Deze Tran is zeker de moeite waard, maar mij echt betoveren? Daar slaagt de film niet in. Wel eens dringend Cyclo herzien!

Kleine 3,5* voor deze.

Dvd inmiddels in huis gehaald en die bevat zowel bioscoop als de director's cut versie. Ben vooral heel benieuwd naar die laatste en wat het allemaal toevoegt want hij is toch dik 20 minuten langer, wat me in dit geval positief lijkt. Zometeen maar eens even een stukje kijken, ben er erg blij mee in ieder geval: past mooi bij mijn Murakami altaar, met boek en bovenstaande poster (in 100X70 formaat)

Ben jaloers Veel plezier met de herziening.

Kan iemand me de titel verklaren?

Verwijst naar het favoriete (Beatles) nummer van hoofdpersoon Naoko. In het boek draait ze dat heel vaak - in de film komt het geloof ik maar één keer terug.

Ok, bedankt.