Ostre Sledované Vlaky (1966)

Prachtige film. Erg afstandelijk en zeer traag verteld, maar hij krijgt op die manier een soort gezapige schoonheid over zich. Bovendien een erg mooi en grappig verhaal, niet altijd even ter zake en soms déjà vu maar steeds interessant en erg aangenaam om te bekijken. Bovendien erg leuke muziek en mooie beelden. De symboliek kun je overdreven noemen, maar ik vond het meestal vooral erg leuk (Als hij aan de vrouw van zijn baas vertelt dat hij aan voortijdige ejaculatie lijdt terwijl zij intussen bezig is pap door de strot van een gans te wurmen, dat vond ik van een erg ironisch gebrek aan subtiliteit getuigen
Iets tussen de 4 en de 4.5 maar ik zal bovenaan beginnen.

(Ik had trouwens heel de tijd het gevoel dat ik deze film al eens gezien had, maar dan zou al mijn moeite van de voorbije vier jaar om elke geziene film nauwgezet bij te houden om juist situaties als deze te vermijden, voor niets geweest zijn... Kan het niet dat er een film is die hier erg op lijkt of zo?)

Aardige, plezierige film, maar ik ben er bepaald niet ondersteboven van. Overduidelijk geïnspireerd door de franse Nouvelle Vague (voor mijn gevoel veel meer dan op het Italiaanse neorealisme). Hier en daar een erg mooi moment. Soms heel erg grappig. De openingsscene en de stempelscene zijn mooi. Maar de status zie ik er niet in.

3.0*

Leuk filmpje dat op zich wel grappige momenten heeft, maar nergens echt bijzonder wordt.

Het is wat mij betreft grotendeels een echte komedie, met soms flauwe humor en soms ook humor die werkt en erg grappig is. De stempelscène is hier een prima voorbeeld van. De hoofdrolspeler doet het wel aardig. Hij oogt duidelijk niet al te snugger, maar wist gedurende de film mijn sympathie wel te winnen. Ook leuk is de wijze hoe hij een telkens via de trein passerende conductrice voor zich probeert te winnen.

Verder kabbelt de film rustig voort. Er zit her en der wel een politieke boodschap in de film verborgen, zoals het punt dat de provinciale bevolking eigenlijk maar weinig doet tegen de Duitse bezetting en het grotendeels wel goed lijkt te vinden. Verder is het camerawerk vrij degelijk, waarbij de contouren van de passerende treinen op het station uiteindelijk nog het meeste in het oog springen.

Wat mij betreft zeker niet slecht dus, maar echt onder de indruk ben ik ook niet.

3,0*

Grappig genoeg zegt deze film dan weer veel meer over het leven tijdens de Tweede Wereldoorlog dan de meeste andere films, die in deze tijd spelen. Of tenminste, in dit soort gebieden.

Ik vond het bij deze film opvallend dat er eigenlijk heel weinig gebeurde en dat hoewel ik geen emotie voelde bij wat er gebeurde, ik toch geentertaind werd. Dat is natuurlijk ook een vaardigheid en uiteindelijk is er wel een pay-off, omdat de ontwikkelingen van het laatste half uur daardoor meer vorm en gewicht krijgen. De vorm is inderdaad erg goed en daarmee bedoel ik dat de persoonlijke problemen van de mensen in het bezette gebied voor hun veel belangrijker zijn, dan wat er verder in de wereld om hun heen gebeurd.

Niet de film, die ik verwachtte. Zeker het verhaal kent best een aantal grappige momenten, maar een dijenkletser is het zeker niet. Wel knap hoe Václav Neckář anderhalf uur lang de wereld om hem heen als het ware verdwaasd aanschouwt.

Vooral leuk hoe de film een redelijk onschuldig verhaal verteld tegen een veel serieuzere achtergrond. Het werkt wel in zijn naiviteit. Aardige scenes maar eigenlijk had het allemaal net iets sterker mogen zijn qua inhoud, maar visueel was het weer uiterst fraai. 3.5*

Weinig boeiende film die het voor mij eigenlijk voornamelijk moest hebben van de scène met de mooie Zdenka die voor "straf" gestempeld werd en de scènes met de zeer aantrekkelijke jonge conductrice. Ook die scène met die jonge vrouwen die poseerden in dat nepvliegtuigje vond ik best wel geslaagd. Maar die Milos vond ik maar een kluns. Die kwam mij veel te vaak in beeld. Dat hij op het einde een "heldendaad" verrichtte veranderde daar helemaal niks aan.
Dat deze film in 1968 de oscar kreeg voor beste buitenlandse film vind ik nogal vreemd. Er werden destijds aanzienlijk betere Tsjechische films gemaakt. Óf... was de reden politiek, zou natuurlijk ook kunnen i.v.m. de invasie van Sovjet troepen in dat jaar in Tsjechië die een abrupt einde maakte aan de Praagse Lente.

Waardering: nipt 3,5*

Binnen een jaar na het verschijnen van het boek al een verfilming, ze wisten van doorpakken. Het verhaal van Zwaarbewaakte treinen is wat mager zonder de bezwerende schrijfstijl van Hrabal maar de personages daarentegen zijn stuk voor stuk ontwapenend. Petje af ook voor de casting, met name Milos en de jongedame van het stempelen zijn geweldig op hun plek. De ontknoping is echt sterk, verder vooral aangenaam kabbelend.

NB: opvallend dat de twee verfilmingen van Hrabal veruit de grootste filmsuccessen zijn van Menzel (op basis van de stemmen op deze site).

Aardige, nogal droge film over een paar antihelden die werken op een onaanzienlijk treinstationnetje. De hoofdpersoon is wel heel argeloos en lijkt alles maar over zich heen te laten komen- of het nou een sexuele ervaring is of een verzetsdaad.

Het verhaal kabbelt wat voort zonder opzienbarende gebeurtenissen, maar er zijn genoeg aardige scenes om de aandacht erbij te houden.

PS mooie poster wel.

Een komedie die zich afspeelt tijdens de Tweede Wereldoorlog blijft altijd een delicaat gegeven. De Tsjechische regisseur Jiri Menzel weet het met zijn debuutfilm 'Ostre Sledovane Vlaky' echter toch tot een goed einde te brengen door de oorlog (en de bureaucratische gevolgen ervan) slechts als decor te gebruiken en zich te concentreren op de pre-occupatie en zoektocht naar sex van de jonge hoofdpersoon Milos (gespeeld door pop-ster Vaclav Neckar). Het resultaat is een sprankelende, licht ondeugende feelgood-movie die (echt waar) vrolijk eindigt met de dood van Milos.

Een van die Tsjechoslovaakse films uit die periode die kon bekoren om zijn typische humor, maar niet zelden een dreiging of een maatschappelijke wantoestand of drama in zich hield. Deze Jiri Menzel-film is een treffend voorbeeld daarvan met deze keer de oorlog als nare achtergrond.

Grappig om zien, onze Milos als fiere en ernstige, maar naar liefde snakkende, stationsbeambte, zijn collega "ancien" en flierefluiter, zijn stationschef potsierlijk, onderkruiper, onbekwaam en achterbaks, de "gewillige" typiste...dit alles in een stationneke van niemendal (er is nog een oudere werkman en nog een helper....) met een geldverspillende luxe aan personeel.

Evenwel is er de dreiging van de bezetter of is het eerder de met de bezetter meeheulende overheid en het feit dat zelfs het arme stationneke onder druk komt te staan en het de goedgelovige en gehoorzame naïeviteit Milos duur komt te staan. Een onrechtvaardige toets als slot aan een filmpje dat toch doorgaanse de plezierige noot hanteerde en kon bekoren. Gevat acteren deden ze ook allemaal, vond ik.

Closely watched trains pakte me bij het begin gelijk, met een introductie over Milos en zijn afkomst uit een trots geslacht van werkvermijdende nietsnutten. Opa die niet alleen trots is op z'n invalidenuitkering, maar z'n dag vult met dit onder de neus wrijven van mensen die wél moeten werken, dat soort werk. Voor m'n gevoel typische Tsjechische humor over de underdog van het type Svejk, of over de knullige dorpsfiguren in tijdsgenoten als Milos Forman's The Firemen's Ball.

De film is verder best vermakelijk, maar is toch wat minder interessant in de rest van de film. Milos brengt z'n tijd door op z'n baantje bij het treinstation, waar weinig gewerkt wordt door de paar luilakken die er werken, inclusief z'n rokkenjagende collega Hubicka. De dagen worden gevuld met voornamelijk Milos die succes met de dames (en met name de schone Masa) probeert te krijgen, niet altijd slagend uiteraard, en later in de film ook nog wat verwikkelingen omtrent verzet tegen de Duitsers. Uiteindelijk best leuk en ook nog wel met een paar tragische noten, maar de passiviteit van Milos en de wel hele droge humor en sfeer laten de film wel wat slepen in het midden. Niet de topper waar ik in het begin nog op hoopte, maar een ruime voldoende is het nog steeds met gemak.