Step Up 3D (2010)

Phoe, als je al aan de trailer kunt zien dat het script en de cast niet deugt, kan je deze film maar beter overslaan.

Tenenkrommend slechte punchlines als "Dancing can bring people together" vliegen je om de oren, daarnaast is de film gewoon een slecht uithangbord voor die klotemuziek van Flo Rida en al dat soort gespuis.

Leuk ook dat die jongen in de trailer een muurposter helemaal heel zo van de wand aftrekt, doe dat maar eens na mensen! Maarja, als je zo goed kan dansen, kan je dat ook!

Ik weet niet welk zintuig het meest gemarteld word tijdens de trailer, want zowel de muziek als die rotkoppen storen mij ontiegelijk!

Ik heb een pathé unlimited kaart, en voor de 3D-versie moet ik dus nog 1,50 bijbetalen, maar zelfs dat is mij deze film niet waard.

Toegegeven, de dansscènes zijn wel leuk in de films, en nu ook nog met lichtgevende kleding erbij, om het nog meer lading te geven! YES!

En aan het einde van de film winnen ze de danswedstrijd en hebben ze "voorgoed hun leven veranderd". En dat terwijl helemaal niemand tijdens de volle 90 minuten enige sympathie kan opbrengen voor dat arrogante smoelwerk van Sharni "I never lose" Vinson. Wie zegt u? En oh ja, natuurlijk krijgt ze een relatie met Meneer "Ik toon mijn torso in de trailer, zodat mijn acteerbeperkingen niet opvallen".

Beste Jon Chu, heeft u de afgelopen 10 jaar onder een steen gelegen ofzo? Dit kennen we namelijk al.

Ik kijk nog liever naar America's next dance crew (of hoe dat programma ook heet), omdat daar minder gelul in zit, en zelfs dat programma vind ik vervelende veren-in-de-kont-stekerij.

Nee dit is niet aan mij besteed, ik erger me al dood aan de trailer.

Dodgeball 2: The Dance Event.

Step Up 3D is een Ben Stiller komedie, maar zonder Ben Stiller. Ik durf te zweren dat een cameo van deze man een compleet andere film had gemaakt, want wat zo serieus moet overkomen was nog nooit zo campy. Deze prut is de onbedoelde Dodgeball van de dansfilms. Alleen de trefbal is vervangen door een paar dansschoenen, maar voor de rest is het een feilloze kopie. Guttegut, wat baalde ik toen er 3D-brilletjes werden uitgedeeld bij de sneak. Welke andere film dan deze kon dat worden? Maar hoe kon ik weten dat er een instant cultfilm geserveerd werd?

Zelden zat een bioscoopzaal zo op één lijn: dit is leuk... hé, dit is leuk! De dialogen. De close ups. Het drama! Lachen gieren brullen om iets wat serieus moet zijn. In deze duurste Nike reclame ooit gemaakt komt het kromgebogen schoenenlogo om de vijf minuten voorbij, tussen alle neonlichtjes en tegeltjeswijsheden door. "Jij hebt onze dromen waargemaakt, het is tijd dat jij je eigen dromen waar gaat maken!" Zei hij dat nou echt? De quote wordt met een collectief lachsalvo ontvangen.

De ene plotlijn wordt verder nog niet aangebroken of er begint alweer een nieuwe. De jongen die zijn school moet afmaken, maar in de ondergrondse dancescene terecht komt. Zijn liefje dat hij verwaarloost. De bink en zijn vrouwtje dat misschien toch niet zuiver op de graat blijkt. De financliële noodzaak om het eindtoernooi te winnen. De achtergronddansers die ook een pratende rol hebben maar nooit iets zinnigs zeggen... Er komt maar geen einde aan de voorgekauwde soappret.

Er zijn overigens opvallend veel vergelijkingen met een andere instant cult classic. Dit is The Warriors-light. Ook hier moet één groep zien te overleven in een vijandig New York. Ditmaal zijn het The Pirates, ook al heeft geen enkel lid van deze gang een ooglapje, een pratende vogel, laat staan een houten been. Nee, deze piraten dansen en ze dansen goed. Geen enkele groep zal ze verslaan, of kan de boosaardige dance crew The Samurai ze de baas? In verschillende rondes dansen The Pirates zich een weg naar de top. Hun dansconflicten worden op straat uitgevochten, in Chinatown - tussen gokkende opa's - of in andere arena's...

Nou moet ik toegeven dat er toch een oprecht goede scène inzit. Een Fred Astaire-achtige dansmarathon die in één lange take werd opgenomen, op straat. Er wordt veel met de omgeving gedaan en de choreografie is goed. Dat moge best gezegd worden. Ook de andere dansstukken zijn goed, ook al is het niet mijn ding. Dat zijn overigens de enige stukken waarin het 3D tot zijn recht komt. In de rest van de film is het net als in zoveel films weer eens armoe troef. Klote hype. Lekker in die ouderwetse twee dimensies kijken, je mist weinig.

De aankleding laat ten slotte opvallend goed te wensen over. Tussen alle reclame door vallen de homofiele kostuums (leer en kettingen) misschien nog wel het meeste op. Of misschien toch de enorme tent die midden in de uitvalsbasis van de Pirates is neergeplempt. Waarom? Fout is het enige woord dat deze poging tot een serieuze Dodgeball 2 kan samenvatten. Waar is Ben Stiller gebeleven?

Fuck wat heb ik me vermaakt. Dit is leuk om alle verkeerde redenen. Ik raad het daarom ook alleszins aan. Step Up 3D is cult in the making...

Wat een film weer zeg Ongelooflijk. In tijden mij niet zo verveeld. Zelfs de dancescènes zijn een doorn in het oog.

Net een paar minuten terug uit de bios. Na mijn keus van Toy Story, Get Him To The Greek en Inception mochten mijn zussen en moeder eens een film uitzoeken: Step the fuck up 3D: vooruit, ik ga wel mee...

We kunnen ons natuurlijk gaan irriteren aan het voorspelbare verhaal, de bijna pandadroom-achtige toevoeging van het 3D gebeuren, een plot die vast staat vanaf de eerste minuut, de slechte acteer prestaties, de pijnlijke dialogen en de op uiterlijk gecastte cast. For the record, pandadroom is een attractie in de Efteling . Waarmee ik bijvoorbeeld het bellen shot bedoel. Maar nee, dat doen we vandaag niet , we gaan gewoon kijken en proberen te genieten. En het is mogelijk, mensen. Step Up is een prima film voor een keertje een zeer luchtige film ervaring, waarna mijn zus een terechte opmerking achteraf maakten: ''Ik snapte hem niet hoor...''. Maar ach wat scheelt het. We hebben (af en toe) gelachen, en de dans scènes zagen er best spektakuler uit. Ik doe het ze in ieder geval niet na. Ook een groot pluspunt is de muziek die een vrij positieve sfeer meebrengt. Zou hem niet als feelgood film omschrijven, maar komt wel in de buurt. De slechtheid kan ook weer ten goede zijn voor het publiek. Ik kon tenminste een grote glimlach op mijn gezicht toveren wanneer de hoofdrolspelers hun wereld instorten en volmondig dit met elkaar bespreken in de meest voor de hand liggende, zelfbedachte, filosofische spreekwoorden.

Toch enigzins teleurgesteld. Ik zou toch zo graag willen dat er een film als deze mij kon wegblazen, met een goede cast, een leuk, realistisch verhaaltje... Dat zou fantatisch zijn. Wellicht in de toekomst, tot nu toe moet het derde deel zich tevreden stellen met mijn 2 sterren. Het is het hoogste wat ik eruit kan halen, een dikke glimlach en niet al te serieus nemen. Mocht je elke andere film al hebben gezien, dan raad ik hem zeker aan

Buiten het verre van orgineel verhaal en de voorspelbaarheid

is het toch een genot voor het oog..

Zeer goede 3D effecten (de film was precies gemaakt voor 3D vond ik, je kon lekker diep zien en de moves kwamen echt tot leven), leuke muziek en schitterende dans acts..

Tenslotte ga je ook naar deze film voor het dansspektakel en niet voor het verhaal.. dat boeit me weinig..

Acteurs: van slecht tot matig tot goed. beetje vanalles wat, sommige waren gewoon ook een genot om naar te kijken

1 ding is zeker, deze is de beste van ze alle 3..

De tweeling deed me denken aan tweedeldee en tweedeldum XD

First of all: Wauw.

Ik heb deze gisterenavond/nacht gezien in de Kinepolis na een lang maar heel leuk dagje Belgische kust.. and i'm impressed.

Wat een prachtig visueel werkje is dit geworden zeg! Je keek er niet alleen naar, je maakt bijna zelf deel uit van de film. Natuurlijk kennen we ze allemaal wel, die clichématige dansfilms, maar Step Up 3-D weet zich toch te onderscheiden. Het verhaaltje is voorspelbaar, maar dat neemt niet weg dat je er helemaal in op kunt gaan. Komt grotendeels door de héérlijke muziek.. God jongens, wat een lekkere soundtrack zeg! Menig kijkers zaten lekker vanuit hun bioscoopstoel mee te swingen op de opzwepende muziek.

En ja, ik geef het toe: Ik heb vanaf de eerste minuut een ontiegelijke lach op mijn gezicht gekregen, elke keer als Moose (Adam G. Sevani) in beeld was. Wat zet hij een heerlijk personage neer! Denk dan ook dat voor veel mensen ''Moose'' het leukste karakter was, maar laten we vooral de Santiago-twins niet vergeten. (The Lombard brothers! Nooit van gehoord? Nee, ik ook niet eigenlijk ).

Hoewel het acteerwerk natuurlijk nergens spectaculair goed is wordt je toch niet teleurgesteld. De personages die het belangrijkst zijn worden prima uitgediept, en ook de nodige bijrollen zorgen voor een komische noot. Denk aan Jenny Kido: ''Accent? I don't have accent!''

Het valt natuurlijk wel te verwachten dat een dansfilm als deze in een romantisch en dramatisch jasje moet worden gestoken. Persoonlijk vond ik de ''relatie'' tussen Camille (mooie meid, die Alyson Stoner) en Moose interessanter dan die tussen Luke en Nathalie. Natuurlijk weet je dat het eerste duo op het einde na jarenlange vriendschap de stap neemt naar een relatie, en de voorspelbaarheid van de relatie van Luke en Nathalie.. Tsja, je wist het van te voren. Je komt er niet onder uit, het boy-meets-girl verhaaltje. Persoonlijk hou ik er wel van.

Choreografisch is het allemaal perfect. Daar draait het tenslotte toch om bij een DANSfilm? Vooral de einddans is sprankelend en spat van het beeld af. Dat de acteurs af en toe overkomen alsof ze een grote aubergine in hun kont hebben en daarom zo houterig doen en vertellen (Denk aan Jacob), vergeten we even voor het gemak. Zodra ze beginnen te dansen ben je het allemaal vergeten.

De battles tussen 'The Pirates' en House of Samurai, Arcade Rats The Ticks en noem maar op zijn goed opgebouwd. Telkens krijg je nieuwe, frisse dansers te zien die echt moves neerzetten waar de gemiddelde stijve hark jaloers op kan en mag worden.

De onderlinge banden tussen de 'verstoten' dansers die samenwonen in ''The House of Pirates'' is leuk om te volgen (Goede openingsscène ook, weet je direct met wie je allemaal te maken hebt), zeker als je ziet hoe loyaal (Nouja, niet allemaal, screw you Carlos!) ze zijn en hoe snel ze een nieuw iemand accepteren en begeleiden in de groep. Prachtige locaties ook, schitterende beelden van New York, het kleurgebruik, het oog voor details.. Jawel. Heel erg mooi.

Ik weet dat 4 sterren best hoog is voor een film als deze. Veel mensen zullen het ook niet begrijpen. Ik beoordeel deze film niet als komedie, want daar is hij niet voor bedoelt. Ik kijk naar Step Up 3-D hoe het in mijn ogen zou moeten: Wat heeft deze DANSfilm met je gedaan? Nou, vrij veel. Ik heb een zeer leuke bioscoop avond gehad en me kostelijk vermaakt bij deze film en genoten van de geweldige dansscènes. Ik ben dan ook een voorstander van deze film beoordelen op zijn genre.

Realisme? Diepgang? Meesterwerk? Nee, nee, nee. Tuurlijk niet. En toch krijgt hij een dikke 4.0* van me.

Take the biggest step of all in 3D

Normaal gezien was het het plan om vandaag Avatar: the Last Airbender te zien in 3D maar die draaide pas om 15.00 en het was 13.00 dus waren we gedwongen om iets anders te zien. Mijn kameraad en ik kunnen allebei een dansfilm waarderen dus de keuze was al snel gemaakt. De Step Up reeks leek met het vervolg beter te worden dus we waren benieuwd of het derde deel het uitstekende tweede deel kon verbeteren.

Uiteindelijk niet maar het komt toch serieus dicht in de buurt. Geen idee of de film echt bedoeld is voor 3D of het gewoon gebruik maakt van de hype om wat extra kijkers te lokken maar het was één van de succesvolste 3D toepassingen die ik tot nu toe heb gezien, Avatar heb ik trouwens niet gezien. Het voelt niet aan alsof er rap rap een laag over is gesmeten maar sommige scènes zijn echt gemaakt met het oog op 3D. De ballonnen in het gevecht tussen Mosse en Kid Darkness, de slushee die omhoog vliegt wanneer Luke en Natalie op een luchtrooster staat, ... Allemaal erg leuk om te zien in ieder geval, al is het wel jammer dat de meeste 3D effecten precies waren gebruikt voor de aftiteling. Pas op, er is in de film zelf ook genoeg te beleven maar bij de aftiteling zit je precies in een attractie in de Efteling.

Step Up is een dansfilm in de puurste vorm. Vergeet het plot want alles is zo voorspelbaar dat je zelfs aan de trailer kunt afleiden wat er gaat gebeuren, al zag ik niet aankomen dat Julien de broer van Natalie was maar ik suck dan ook in plottwists te zien aankomen. De film verrast bijna nergens maar toch blijft het plotje vermakelijk genoeg voor een dik anderhalf uur. De ontluikende romances zijn leuk om naar te zien maar het zijn vooral de dansscènes die het waard maken om de film een kans te geven. Persoonlijk ben ik totaal niet voor het soort muziek dat in de film, ik verfoei het zelfs en je zult in mijn collectie dan ook nooit iets soortgelijks vinden maar in combinatie met dit soort dansmoves kan ik het wel waarderen want wat voor een uitstekende choreografie kent Step Up 3! Elke battle wordt leuk opgebouwd en kent vele waanzinnige moves. Geen idee hoe sommige mensen het doen maar het ziet er werkelijk fantastisch uit. In deel 2 vond ik de waterclimax zo fantastisch dat ik hoopte dat hier iets soortgelijks ging tussen zitten en wat blijkt, mijn hoop komt uit. Persoonlijke favoriet is dus het stuk waar Moose eventjes heel de vloer onder water zet en een geweldige dans uitvoert. Damn! Maar eigenlijk is echt elke battle sterk opgebouwd en is de climax werkelijk van een hoger niveau dan de rest van de film, al blijft de climax van deel 2 superieur. Ook leuk om de MSA crew uit datzelfde deel 2 te zien verschijnen, al mistte ik wel Briana Evigan. Soit, de film kent leuke dansmoves, visueel ziet het er allemaal aantrekkelijk uit en het verloopt allemaal erg vlot. Al is het jammer dat er bij ons in de zaal twee idiote dozen zaten die na elke battle begonnen te applaudisseren. Omdat het 3D is, kunnen de acteurs ons natuurlijk horen! Stomme mensen.

De film kent veel stereotypen. Praktisch elke quote uit de film is zo cliché als het maar kan en ook de personages zijn niet de grootste vernieuwers uit de geschiedenis van de cinema. Gelukkig hoort niet alles altijd vernieuwend te zijn en kan ik nog altijd wel genieten van dit soort overdreven typetjes. Wat voor naam moet je anders aan de Santiago Twins geven? Nog nooit van de Lombard broers gehoord maar ze kunnen wel zeker dansen! Acteren kan niemand van de cast maar dat maken ze meerdere keren goed door hun moves. Hoewel, het zou misschien onterecht zijn om iedereen over dezelfde kam te scheren want af en toe zitten er wel leuke rollen tussen. Adam G. Sevani blijft leuk in zijn rol van Moose maar vooral in combinatie met Alyson Stoner komt hij tot zijn recht. Nog niet zo lang geleden in Camp Rock gezien maar hier gaan we waarschijnlijk nog wel meer van horen. Was ik trouwens de enige die soms dacht dat hij naar een broer van Ashton Kutcher was aan het zien bij het verschijnen van Rick Malambri? Soit, maakt nu op zich niet veel uit want ook Malambri doet het op zich wel leuk. Sharni Vinson leek in het begin qua uiterlijk meer een rip-off van Briana Evigan mar weet zich toch ook wel op een redelijk goede manier te bewijzen. Ach, hier draait het ook niet om de Oscarnominaties maar juist hoe goed je kunt dansen en wees er maar zeker van, heel de cast kan er wat van.

Erg leuke film die vooral naar een hoger niveau wordt getild dankzij de uitstekende choreografie. Alles ziet er erg gelikt uit en het 3D effect wordt goed gebruikt. De cast kent vaak humoristische momenten maar het is toch vooral vaak verbaasd kijken naar wat voor battle ze uit hun mouw schudden. Ben je fan van de vorige delen dan kun je dit met een gerust hart gaan kijken.

4*

Slecht.

Is dit een grap?

Samurai dance crew..Dit lijkt net één grote south park aflevering. Waar ze moeten battlen tegen een dance crew en dan bijna doodgaan als ze verliezen. Acteerwerk echt beneden niveau. Alleen de dansscenes weerhouden mij van 0.5*..Ook zou het was realistischer mogen zijn. Het is allemaal zo serieus, maakt het wat grappiger en het zou er al veel beter uitzien.

Qua entertainment zit je wel redelijk bij deze film, verhaal was wel iets interessanter dan in deel 1 en 2. Al had er alsnog veel meer in gezeten. Echter wat deze film erg vermoeiend maakte af en toe, waren de afgrijselijke dialogen. Ik denk niet dat ik ooit een film heb gezien, waarin zoveel cliché uitspraken en one-liners heb gehoord als in Step Up 3-D.

Visueel zag het er wel grappig uit, danswerk was erg tof. De 3-D maakte het wel een beetje speciaal. Ik vond vooral de robotman erg tof. Echter zag het door de 3-D effect vaak wel erg nep uit.

Acteerwerk viel me overigens nog heel erg mee, het is jammer voor ze dat de teksten ruk waren, maar ik vond dat er best aardig geacteerd werd.

3*

Film heeft niks meer met het orgineel te maken en de delen worden minder en minder , wat er overblijft zijn de dansscenes en die zijn er alleen voor de liefhebbers.

Je hebt het op een gegeven moment wel gezien met dit soort films. Het is nooit echt vernieuwend of origineel, ook niet qua verhaal en personages. Maar dit deel onderscheid zich wel met de eerste twee en dat is namelijk door de muziek en door de dans. Vooral de laatste battle is goed gedaan met al die lichtjes, zag er visueel wel mooi uit. Voor de rest is het verhaal (zoals verwacht) erg voorspelbaar, vond de relatie tussen Luke en Natalie totaal niet boeiend, er was ook totaal geen chemistry tussen die twee. Dat was dan wel weer anders tussen Moose en Camille. Leuk stel en de aantrekkingskracht tussen hun, kwam op beeld veel realistischer over, natuurlijk zag je het van veraf al aankomen hoe het tussen hun zou gaan eindigen, maar bij zo'n film heeft dat ook wel wat. Als het maar goed gebracht word, en dat viel bij Luke nogal tegen. Niet zo'n goed acteur die Rick Malambri, scheelt wel dat hij zijn uitstraling mee heeft.

De overige personages vond ik ook wel aardig, behalve die tweeling, zo irritant en totaal niet grappig. Terwijl de humor in de rest van de film wel redelijk was. Wat ik trouwens erg aandoenlijk vond was de scene tussen Moose en Camille, dat ze samen op straat dansen, leek wel gestolen uit een oude romantische zwart wit film, cute!

Dus ondanks het flinterdunne verhaal en vlakke personages was dit deel uit de Step Up reeks best vermakelijk, mede dankzij de muziek, dans, en Moose.

3*

Turn Up The Heath With The Coolest Gift

Ik heb alle drie de delen gezien en ze blijven allemaal op hetzelfde niveau zitten.

Het is allemaal veel van hetzelfde maar het is wel vermakelijk.

Het is zo voorspelbaar dat je weet wat er gaat gebeuren.

Hoofdrolspeler leert vrouwelijke danser kennen, maar zij heeft een leugen bij zich

en gaat ''weg'', maar komt als de laatste dans scene is dan komt ze terug.

Zo gaat het iedere keer maar het is wel vermakelijk te noemen.

De film is daarbij niet hoogstaand maar wordt overiend gehouden door de

dans moves waar de film over gaan. Ik heb me ieder geval vermaakt en daar

gaat het ten slot van rekening ook om.

2.5 *

Niet echt mijn ding, toch gekeken. Een paar leuke scenes, wat leuke dansjes, slap verhaal, matige muziek, de meeste choreografie niet echt bijzonder, op een paar dingen na.

Het geheel heeft qua sfeer en uiterlijk veel weg van de jaren '80. Adam G. Sevani had niet misstaan in de roemruchte dans-serie fame Fame, waar de film me aan deed denken.

Veel dans-moves; stammen ook rechtsstreeks uit de hip-hop scene v.d. jaren '80, zie bijvoorbeeld;Beat street

Gaafste Step Up tot nu toe.

Gelukkig wat meer op het dansen gericht en minder op de romantiek. Romantiek zit er natuurlijk nog wel in, maar voelt niet echt aan je opgedrongen. Het dansen is geweldig. Heerlijke introductie, idem choreografie, vermakelijke battles e.d. tussendoor en een killer eindbattle. Ohja, Moose is tof! En Sharni Vinson is een genot om naar te kijken

5 glinsterende sterretjes voor dit stukje puur vermaak.

Ik vond uitstekend drama/muziek/romantiek film...

Uitstekend prachtig muziek (Dolby Digital)...

Mooi verhaal...

Prima acteerwerk...

Perfect mooi gedanst...

Mooi HD kwaliteit...

(Geen 3D gezien)...

Zeker aanrader, als je houdt van dansfilm?

Die dansfilms (kan de namen niet meer uit elkaar houden, maar dus niet alleen de Stup Up serie) worden ook steeds meer een karikatuur op zichzelf. Op zich een enorm slechte film met soms wat leuke danscene's. Maar danscene's maken nog geen film.

1,5 sterren

Wat ben ik blij dat deze film is afgelopen! Ik ben benieuwd hoe deze film aan zo'n belachelijk hoge score komt hier op Moviemeter. De film is zo ongelooflijk cliché. Het ergste vind ik, dat het allemaal zo nep overkomt. Die personages zijn stuk voor stuk zo ongelooflijk irritant. Maar ook de acteerprestaties van iedereen komen zo nep over. Hilarisch gewoon. Ook het muziek was hier en daar erg slecht. Kom op zeg, Flo Rida. Wie luistert er naar deze meuk?

Eerste was leuk, de tweede slecht en deze rampzalig.

Een swingende actiefilm, deze Step Up 3.
De, met geluids- en lichteffecten begeleide dansmomenten, vlammen nogal.
Het plot verwordt tot een kleine bijkomstigheid, met hilarische momenten van slecht acteerwerk die soms zelfs als welbewuste sketch zouden kunnen fungeren (de zwarte danser spant hierbij verreweg de kroon, evenals onze Ashton Kutcher-look-a-like-hoofdpersoon). Het acteren (of in dit geval 'zinnen uit het hoofd opnoemen onder begeleiding van veel overdreven emoties en begeleidingsmuziek') is van een abominabel slecht niveau.
De dansscènes (drie battles en een repetitie) zijn vervolgens te min voor een voldoende.
1,5*

Na het deel Step Up 2: The Streets (2008) heb ik ook maar poging gewaagd om verder te gaan, en alsnog vond ik deze ook leuk om naar te kijken. Binnen kort Step Up (2006) en Step Up Revolution (2012) kijken, en dan wachten tot de nieuwe Step Up: All In (2014) te verkrijgen is.

De dansscènes zijn nog altijd enorm genietbaar. Het valt me op dat hier dezelfde truc wordt toegepast als bij gevechtsfilms (meestal de sequels) om te werken met battles. Dat slaat het verhaal zelf dood, maar laat meer van de gevechten/dans zien. Moose is niet bepaald mijn favoriete personage, maar zijn scènes met Camille waren wel leuk. Ik was al vergeten dat die ook al mee had gespeeld in de eerste film. Toch een metamorfose. Het hoofdkoppel Luke en Natalie werkt niet, en dat is toch jammer tegenover de vorige films, waar dat wel het geval was. Bovendien hadden de vorige films meer variatie in dansstijl, door het gebruik van MSA. Uitzondering is wel de tango op het feestje van Julien.

Een iets mindere film dus dan z'n voorgangers, maar door de vele dansscènes nog best genietbaar voor de liefhebbers.

Step Up 3D is ietsje minder. Moose is natuurlijk een heerlijke kerel, maar het verhaal is niet al te sterk. Jammer dat er weer zo weinig dansers uit de vorige films terugkeerden. De chemie tussen Luke en Nathalie is er wel maar net niet voldoende als je bijvoorbeeld vergelijkt met deel 1 en deel 4.

Einde was nog een vrij vette dansbattle.

Nog maar een Step Up terug.

Deel 1 en 2 waren nog redelijk, maar bij deel 2 begonnen de mankementen in de regie toch al in te slaan. Deel 1 probeerde nog wat misdaad te vermengen, maar nu staat de dans zelf vooral centraal. Niet vervelend, maar wat uitwerking daaromheen was welkom geweest.

Natuurlijk hoeven dit soort films nooit een geweldig scenario te kennen, maar de gaten die in dit deel tevoorschijn springen zijn toch wel te extreem. De ongeloofwaardigheden en stoorzenders springen er op een gegeven moment met zo'n noodtempo bij dat het irritant en lui aan begint te voelen.

Acteerwerk is voor de rest ook niet bepaald geweldig. Sevani doet het dan nog wel leuk, zeker gezien zijn nog jonge leeftijd, maar meer ervaren acteurs als Vinson en Malambri doen het toch niet zo goed. Heel bijzonder kunnen ze ook niet dansen helaas, nou ja dat dan weer wel, maar de concurrentie die ze kregen in deze film is zo bizar dat het nogal opvalt dat hun talenten een stukje minder zijn.

Camerawerk is ook nogal duf, maar de danspasjes worden wel optimaal in beeld gebracht. Ook soms lekker flashy en creatief met een paar figuren die bijna buitenaards dansen. Vooral Chadd Smith met zijn robotpasjes was echt gaaf.

Maar aan schrijfwerk ontbreekt er veel talent. Er is nogal lui nagedacht over de zaken buiten de dans en de toevalligheden en ongeloofwaardigheden zijn toch uitermate storend. Veel tijd aan de choreografie, maar weinig tijd aan het script en het verhaal zelf. En op een gegeven moment gaat dat toch wel behoorlijk knagen helaas.

Slechte film eigenlijk, maar de danspasjes die hier worden vertoond zijn van uitermate hoog niveau. Ook leuk ingericht voor de rest en dat is de redding van de film. Want qua regie stelt de film daarbuiten maar weinig voor helaas.

Ai, ai, ai.... wat was dit slecht....

Ik heb me prima vermaakt met Step up 1 en 2 en verwachte eigenlijk dezelfde kwaliteit: als je Step Up 3D gaat lijken, verwacht je geen top film. Je verwacht middenmoot die opgeleukt wordt met gave dans en een vermakelijk verhaal. Helaas: dit was geen middenmoot. Dit was bizar slecht. Eigenlijk sluit ik me helemaal aan bij Shadowed.

Het acteerwerk was bedroevend slecht. Letterlijk op of onder het niveau van GTST en Hallmark kerstfilms. Ik snap dat je beperkt bent in je keuze, maar de volgorde van de selectiecriteria was kristalhelder: 1. Moet er goed (of juist als een nerd) uitzien 2. Moet kunnen dansen 3. t/m 9. Nog wat andere criteria. 10. Moet tekst kunnen onthouden en deze uit het hoofd kunnen voordragen. Het was allemaal zo ingestudeerd en emotieloos. Ook het non-verbaal gedrag klopte vaak gewoon niet met de teksten. Met een brede glimlach je excuses aanbieden aan je vriendin wanneer je haar voor de zoveelste keer in de steek hebt gelaten en zeggen dat je het écht meent??

Dan het script. Het script zou door chatgpt flink verbeterd kunnen worden. Een paar voorbeelden: de bank gaat over tot verkoop van je huis, je gaat naar de bank die uitlegt dat ze geen andere keuze heeft tenzij je de achterstallige termijn betaalt. In een gesprek van totaal minder dan 30 seconden overtuig je de beste man ervan om het te proberen uit te stellen. Je bent aan het knutselen en er breekt brand uit. Wat fijn dat iemand uit de groep (met een kristallen bol) al een brandblusser in z'n hand had om de brand te blussen. Je neemt schoenen mee voor iemand waarvan je niet wist dat hij er zou zijn. Je gaat op reis, en besluit plotseling mee te gaan dansen? Wat fijn dat je toch voor de zekerheid je dansoutfit had aangetrokken.. En zo kan ik nog wel even doorgaan. Te bizar, te gemakkelijk. Er mag best af en toe iets niet helemaal kloppen, maar er is hier niet eens geprobeerd om het enigszins te laten kloppen.

Cliche, cliche, cliche... Echt te veel cliches. Tijdens de film weet je soms al hoe de volgende scene eruit gaat zien. Ook hier: als je de volgende scene zou teken hoe Hallmarks of GTST (of chatgpt) het zou filmen heb je dikke kans dat het klopt. Geen enkele vorm van creativiteit.

Ook de emoties. Op het ene moment ben ik helemaal bedroeft en in zak en as maar 10 seconden later ben ik super vrolijk en zit ik weer helemaal top in m'n vel. Ik kan me soms wel storen aan het gebrek van vloeiende overgangen in films, maar dit slaat alles. Dit zijn geen overgangen. Dit is binair. Aan of uit.

Waarom dan toch 1,5 ster? De dans. De dans is mooi uitgevoerd en goed in beeld gebracht. Dat is de enige reden dat ik de film heb uit kunnen zitten. Maar dan ook echt de enige.

Dus.... Als je nog geen Step Up films hebt gezien: sla deze over en ga voor deel 1 of 2 (je kunt ze in willekeurige volgorde kijken.... de verhalen zijn niet aan elkaar gelinkt). Als je deel 1 en 2 al wel gezien hebt: sla deze over en koester de herinneringen aan de vorige twee delen. Wanneer zou je deze dan wel moeten kijken? Als je je stierlijk verveeld op een vrijdagavond, geen vrienden hebt, Hollands got Talent niet op TV is en ook één van de vele dans shows niet worden uitgezonden maar je wil toch graag genieten van wat mooie, moderne dans en geen behoefte hebt aan een leuke film... dan kun je veilig Step Up 3D opzetten. In alle andere gevallen: beter maar niet doen. Ga je het toch een poging wagen? Prima, maar zeg niet dat ik je niet gewaarschuwd heb . 1,5 ster voor de dans scenes.

Boezemvrienden Moose [Adam Sevani] en Camille [Alyson Stoner] zijn voor hun studie naar New York verhuisd. Maar Moose kan het niet laten om zich te mengen in een dance off en voor hij het weet maakt hij deel uit van ‘The Pirates’, een danscrew die letterlijk moeten dansen voor hun bestaan. Moose moet kiezen voor zijn studie en zijn vriendschap met Camille of voor het dansen bij ‘The Pirates’. Crewleider Luke [Rick Malambri] vindt de liefde in Natali [Sharni Vinson]. Simpel verhaal verbindt een aantal dansscènes die opvallen vanwege de variatie aan muziek en dansstijl. De dance-off op een overstroomde dansvloer is de showstopper, maar het hoogtepunt is Sevani en Stoners dansduet op Irving Berlins ‘I Won’t Dance’ gezongen door Fred Astaire. Sevani blinkt uit qua veelzijdigheid.