Manos: The Hands of Fate (1966)

Ik heb een lange tijd gedacht dat het onmogelijk was, maar vandaag is het tegendeel bewezen: Er bestaat wel degelijk een film die hetzelfde niveau kan bereiken als het meesterlijke Snitch'd. En diens naam is Manos ... The Hands of Fate.

Ik was al een tijdje nieuwsgierig naar deze inmiddels legendarische en beruchte productie, die zeer lange tijd op de nummer 1 van de Bottom 100 stond en toch bijna overal bekend staat als 'de slechtste film ooit gemaakt'. En na het werkje eindelijk zelf gezien te hebben is er eigenlijk geen andere conclusie mogelijk. Je begint je achteraf zelfs af te vragen of dit niet gewoon een grote grap was. Dat de makers met opzet een slechte film maakte en vervolgens bij elkaar kwamen om eens hard te lachen om al die mensen die een kaartje kochten.

Een film die gewoonweg in alle opzichten zo verschrikkelijk weet te falen als dit kom je in ieder geval niet vaak tegen. In de eerste plaats is de film bijzonder oninteressante. Scènes duren een eeuwigheid, met name de eindeloze rij-scènes of de gevechtsscènes van de vrouwen van de Meester. Er komt geen eind aan. Daarnaast is de muziek echt gruwelijk irritant, evenals het verschrikkelijke acteerwerk. En de dialogen gaan al helemaal nergens over. Torgo is overigens het kersje op de taart, wat een drol van een karakter was dat. Vooral als ie komt aanwankelen en die briljante themesong begint te spelen.

Gelukkig was er het geweldige commentaar van de Mystery Science Theater 3000. Deze is, in tegenstelling tot de film zelf, zeker aan te raden. Sterker nog, ik denk dat maar weinig mensen het aankunnen (en volhouden) om deze film zónder het commentaar van MST3K te bekijken.

0,5 sterren. Uiteraard.

Als het dan niet de slechtst film ooit is, dan toch zeker de traaaaaaagste; ellenlange shots van het landschap, een schilderij of de acteurs die hun verheffende teksten weer eens kwijt zijn.

Rare dialogen, worstelpartijtjes in ondergoed, een 2 dagen lang durende vrijpartij, een vaag beeldje en een man in een soort vleermuispak; Manos has it all! En dan heb ik het nog niet eens over Torgo gehad...

Bizar, een curiositeit, en voor liefhebbers van MSTK, Nacht v/d Wansmaak en de Bottom 100 (of alledrie) een must-see.

1 sterretje want ik heb toch echt mindere films gezien (echt waar hoor!).

Haaaa! Manosss! The Hands of Fate. Eens hier ook maar een berichtje achterlaten. Het is een tijdje geleden dat ik deze film gezien heb, maar deze film verdient wel een zwaar uitgebreide post, want mên wat een film !

Vroeger, toen de Imdb bottom top 100 nog representatief was (voor slechte films vind ik de Flop100 van MM nu stukken beter), stond Manos! The Hands of Fate strak op de nummer één-positie. Toen deze film begon af te zakken in die lijst, was ik toch nieuwsgierig geworden naar die film, die jarenlang als slechtste film door Imdb werd gevonden. Probleem echter, ik kon geen origineel vinden, maar wel een MST3K-aflevering. De cultserie was redelijk populair in de jaren '90 door het aparte concept: een of andere dude (genaamd Joel) die met twee robots opgesloten zit in een ruimteschip. Tsja toch maar eens dit proberen, dacht ik. Ik wou immers koste wat kost Manos! The Hands of Fate zien.

Afijn dankzij Joel en zijn bots wist ik me staande te houden in Manos! The Hands of Fate, want wat een rampzaligheid is dit. Na vele MST3K-afleveringen en ook andere gedrochten, zoals Costa!, Epic Movie etcetera gezien te hebben, blijf ik erbij dat dit de slechtste film is, die ooit is geproduceerd. Alles wat fout kan gaan, gaat ook fout:

* Allereerst het matige acteerwerk van de 'acteurs' met Harold P. Warren als vader voorop. Torgo was misschien de meest getalenteerde van het hele stel, maar had ook een zeer rare rol.

* De dialogen zijn verschrikkelijk. Ik kom nog steeds niet meer bij wanneer de vader vraagt naar een telefoon aan Torgo die het niet helemaal snapt en dan drachteraan floept: "Je weet wel, dat ding wat Alexander Graham Bell ontdekt heeft". Is dit een grap?

* De muziek bestaat uit irritante jazz-muziek en dan die Haunting Torgo Theme . Na het zien van Manos! had ik die nacht de hele tijd die vier noten van dit riedeltje in mijn hoofd. Mensen die deze film gezien hebben, begrijpen vast hoe gekweld ik toen was. Alleen de muziek van Monster A Go go is nog iets irritanter/

* De tussenscenes met dat jonge kussende stel? Wat is daarvan het punt? Later las ik dat het meisje een gebroken been had opgelopen en geen rol in het normale verhaal kon vervullen, dus vandaar die bizarre intermezzo's. Leuke easter egg bij één van die scenes is om een clapper op te merken.

* Technisch gezien is het ook een en al drama. Omdat de filmcamera telkens maar maximaal 30 secondes kon opnemen, wordt er ontzettend 'inventief' geknipt. Weerzinwekkende montage ook, zeker wanneer die zielige Torgo vol in beeld komt .

* Vergeet ik bijna het verhaal! Ja er zit wel een verhaal in deze film, zij het heel minimaal standaard (en slecht uitgevoerd), maar is dit een horror? Die Master deed me eerder lachen door die belachelijke bedes en met Torgo kon je alleen maar meelij krijgen. En dan die bitchfight tussen de vrouwen van de master , verschrikkelijk!

* Tenslotte is de insteek van de film maar matig. Acteurs en actrices lijken er weinig zin in te hebben, logisch ook! Manos is het product van een weddenschap die Harold P. Warren (van beroep normaal mestverkoper) wou winnen: kijken of het mogelijk was om een film te maken. Met een minimaal budget heeft hij inderdaad een film gemaakt, maar wel de slechtste die ik tot nu toe heb mogen zien .

Ik denk dat in die laatste kwalificatie bij mij ook niet zo snel meer verandering zal komen, alhoewel dit toch nog wel een soort van funfactor heeft. Dat kun je niet zeggen van bijvoorbeeld van Epic Movie en Monster a-Go-go, maar misschien is het voor die twee films te veel eer om bij mij als slechtste film bestempeld te worden.

Ohja, Manos! The Hands of Fate heb ik al twee keer gezien. Ik heb mezelf beloofd de derde keer het zonder MST3K te doen. Inmiddels is op Google de gehele film in zijn origineel te zien .

Ehm, wat? Dat is zo'n beetje de beste beschrijving van deze film. Stuitend slecht acteerwerk, belachelijke editing en een script dat nergens op slaat met belachelijke dialogen. Toch wel een aantal geniaal grappige scène's. Vooral de catfight halverwege de film (of tegen het eind, tijd is een relatief begrip bij het kijken van deze film) is geniaal.

Toch maar een 0,5* want het is wel heel erg traag allemaal. Dat doen andere zo-slecht-dat-het-weer-grappig wordt films toch beter.

Een waardige tweeduizendste stem .

Bij vlagen hilarisch slecht, bij vlagen ook heel saai en nogal een lange zit daardoor. Maar leuk om deze ultieme slechte film eens gezien te hebben. De eindtwist was echt onverwacht tof.

2.0*

What the hell!

Nog nooit zo'n rampzalig geval als dit gezien. Heb me echt er door moeten sleuren om dit af te kijken. Dit geval duurt dan maar 70 minuten maar het lijkt eindeloos. Na een half uur was ik al hopeloos aan het verlangen naar het einde. De film bevat niks goed, alles is zo gegantisch fout dat ik soms spontaan in de lach schoot. Vooral om de afschuwelijke acteerprestaties, ik maar denken dat het niveau niet lager kon na het zien van een aantal parodie films maar dan zijn die nog iets meer waard dan dit waardeloos stuk.

Het verhaal was ook niet echt super te noemen, was echt oersaai.

De montage en kleurgebruik waren ook verschrikkelijk.

En zo kan ik blijven doorgaan!

Van zelf sprekend een 0,5*!

Dit hoort gewoon te staan in alle floplijsten.

Zoals zovelen bekeken via het geweldige MST3K. Een stem breng ik dus niet uit, omdat dit in feite gelijk staat aan vals spelen. Zonder de grote hulp van Joel en zijn twee mechanische vrienden zou dit namelijk een uiterst pijnlijke en eindeloze zit geworden zijn. Maar goed, dat was nu niet het geval en het werd één van de beste MST 3000 afleveringen die ik al heb gezien. Van de eerste tot de laatste seconde met lachkrampen gezeten en op gegeven momenten de video moeten pauzeren, wegens pijn in mijn kaak. De ene hilarische opmerking na de andere en in tijden niet meer zo gelachen.

Over Torgo werd o.a. het volgende gezegd:

"Eh, can I have the watermelons that are in his pants?"

Torgo: "I meant no harm, madam, I'll protect you"

Joel: "Because there's some weird people around here."

"You know, Torgo wobbles, but he never falls down."

Over de film heb ik niet veel te zeggen. Het plot is volkomen irrationeel, het acteerwerk is onbestaand en de regie is zowaar nóg slechter. En ik heb films van Godfrey Ho gezien. Soms wordt er gênant lang niets gezegd en staren de acteurs gewoon star voor zich uit. Enfin, beter dat dan wanneer ze hun mond opendoen, want de dialogen zijn geschreven door een seniele neusaap. Verder zijn het aantal ridicule en bespottelijke situaties niet op de vingers van een afgebrande hand te tellen.

Ellendig wanproduct, die zich daarentegen uitstekend leent om belachelijk gemaakt te worden.

Manos: The Hands of Fate heeft iets weg van een theatraal slecht toneelstuk. Slecht wordt meestal bedoeld als een dramatisch stuk rotzooi, maar bij deze film had ik dat zeker niet. Deze film is fijn slecht. Alles is inderdaad erg weird en soms is het gewoon absurd dus komisch. Maar toch was dit wel een leuk filmpje. Het stuk met de vrouwen die met elkaar gaan lopen vechten is dan echt het grootste dieptepunt. Maar buiten dat, was er met dat stel nog wel wat te beleven. Het grootse drama is dit nou ook weer niet. Tuurlijk is het inderdaad lachwekkend op veel fronten, maar de film had hierdoor iets speciaals en in mijn ogen wat leuks. Het einde was trouwens best verrassend en goed. Leuke foute jaren 60 cult. Je moet er van houden, waar heel veel mensen van MM en IMDB niet van houden. In ieder geval geef ik 3,0.

Heerlijk, wat een prutfilm is dit ook. Maar wel op een vermakelijke manier. Het begint al goed, als in de eerste tien minuten ongeveer acht minuten bestaan uit shots vanuit een rijdende auto. Alsof je lekker tien minuten vanuit je busraam aan het staren bent. En dan het zoenende stelletje: nu vallen ze alleen nog maar op omdat ze (met name de vrouw) waardeloze acteurs zijn, maar aangezien dit een rewatch is weet ik wat hun latere rol is en vind ik ze nu al hilarisch ,aangezien ze gedurende de hele film over een tijdsspanne van minstens een hele dag en nacht op exact dezelfde locatie exact hetzelfde blijven doen. En dan komt Torgo, het rare, seksueel gefrustreerde en zeer stoned overkomende hulpje van de Master die schijnbaar een satyr voor moet stellen, al vindt niemand in de film het raar dat er opeens een satyr rondloopt, Torgo zelf incluis. En dan The Master, dat schilderij, fantastisch. En die cape! En die hond! En die evil laugh, mwahahahaha! Er komt even een tijdje traagheid daarna, maar dan begint de lol als de Master er opeens wel blijkt te zijn met zijn harem aan modellen die continu aan het kibbelen zijn om vervolgens in halfnaakte catfights uitbarsten. Als de 'ceremonie' begint wordt het helemaal genieten. Hoe de vrouwen Torgo proberen te vermoorden door middel van wat lichte aaitjes en wat trekken aan z'n shirt, dat is volgens mij een van de meest beroerde pogingen tot moord die ik ooit in een film gezien heb. Gelukkig vindt zelfs de Master het op een gegeven moment genoeg geweest en breekt hij zelf Torgo's hand maar af. Gelukkig komt de sterke arm der wet nog even langs met een meesterlijke vertoning van incompetentie. Het einde is een waardige afsluiter, en is verbazend genoeg best aardig gevonden, al komt dat misschien omdat de film mijn standaarden voor die tijd al danig verlaagd heeft.

Ja, dit is bijzonder incompetent gemaakt, met name technisch en qua script is het verschrikkelijk. Het is af en toe best traag, maar alsnog is dit wel gewoon redelijk leuk om te kijken. En dat is niet iets wat je kan zeggen van sommigen van de gebruikelijke concurrenten voor Slechtste Film Ooit, zoals Monster a Go-Go, Pledge This! of Night Train To Mundo Fine. 2.0*, niet voor de kwaliteit, wel voor het vermaak.

Vanuit een kwalitatief perspectief gezien is Manos: The Hands of Fate natuurlijk een gigantische drol, maar absoluut een deelnemer aan het so-bad-it's-funny gebied. Het voornaamste vermaak dat je hieruit kan halen is tot op zekere hoogte simpelweg leedvermaak. Gecombineerd met een lekker korte speelduur is het allemaal dus best te doen. Het zou overigens mogelijk kunnen zijn dat de acteurs/actrices niet eens heel slecht acteren, aangezien het regisseur Harold P. Warren zelf is die er voornamelijk een absolute puinhoop van maakt. De montage, cinematografie en het camerawerk zijn beneden alle peil en verdienen zeker geen complimenten, maar ik neem aan dat elke filmliefhebber dat meteen kan zien. Hilarisch is hoe de personages met elkaar omgaan, dat regelmatig te belachelijk voor woorden is (en dus grappig). De gehele productie voelt totaal incompetent aan en dat is uiteindelijk wel het appeal van de film, maar veel vaste liefhebbers zal het er niet mee verkrijgen.