La Faille (1975)

Wat zie ik, nog geen stemmen van de Piccoli/ Tognazzi buffs voor een film van auteur Fleischmann met...Piccoli, Tognazzi en als toetje Adorf ? Althans : afgaande op de buff vote bij Jagdszenen aus Niederbayern vermoed ik dat Fleischmann een soort auteur is/ was...al vertellen ze er ons niet bij waarom. Dit is mijn eerste Fleischmann dus ik weet het verder niet, maar een echte auteurshand kon ik hier nog niet in ontwaren...

Het betreft hier immers een typische politieke thriller/ europudding seventies style met de gekende anti- fasjisties/ totalitaire thematiek en paranoia. Niet geheel toevallig opgenomen in het net anti- fasjsties geworden Griekenland waar de kolonels waren opgerot, maar hun geest waarde nog rond en bovendien was Z nog steeds een paradigma voor dit soort films.

De roman van Samarakis- die ik niet heb gelezen- speelde schijnbaar in de jaren 30, setting hier getransponeerd naar de eigen tijd en in een niet met name genoemd land. Een roman die hier tot scenario werd bewerkt door Bunuel regular Carrière en romancier Martin Walser.

De film lijkt te beginnen als een standaardwerk over ontvoering en foltering door de geheime politie van onschuldige brave burgers, die laatsten hier vertegenwoordigd schijnbaar door de figuur van Tognazzi, een zo te zien zorgeloze en a- politieke medewerker van een reisbureau. We vermoeden eerst dat hij terecht is gekomen in een Kafkaeske situatie: opgepakt vanwege een gozer die...op zijn tenen stapte in een café. De fasjisten zien hier een verborgen boodschap in en verdenken Tognazzi van subversieve activiteiten i.s.m. de tenenstapper...

Dan slaat de film om als Tognazzi door gememoreerde inquisiteur- Piccoli- en manager- Adorf- wordt weggebracht en we worden getracteerd op een zondagse toertocht over het land. Schijn bedriegt echter: de fasjisten monitoren het drietal permanent, even later verdwijnt Adorf.

Ook de POV verschuift : wat eerst een film over een argeloos slachtoffer van fasjisme leek te zijn, wordt een POV baddie film met Piccoli als voornaamste protagonist, geschoeid op de leest van indagine van Petri, de gekendste POV baddie politieke euro thriller immers.

De ontknoping is wat bizar en komt nogal overdreven cerebraal over, wat die inhoudt kunt u trouwens hierboven al lezen, misschien niet geheel de bedoeling.

Alles besluit dan met verplichte waarschuwingen voor op hol geslagen bureaucratische geest, en de banaliteit van het kwaad- een toen erg populair gegeven zoals gekend - heeft het laatste woord : "ik ben weer vergeten lingerie te kopen voor mijn vrouw ".

Nogmaals : ik zag hier inhoudelijk en visueel niets eigens in, de fotografie trouwens werd verzorgd door Suspiria Tovoli die zich niet te buiten gaat aan crash zooms of extreme close ups maar ook niet aan elegante shots, of ik zat weer niet op te letten.

Score van Morricone- die jullie ook kennen uit once upon a time in the west- in zijn typische dreigende sriller stijl.

De film is uitgebracht op DVD in DE, maar bevat slechts Duitse audio terwijl Adorf minder in beeld is dan de andere 2...je kunt natuurlijk de torrents met fansubs opstarten, maar dan zit je nog altijd met 2 overdubden, plus alle bijfiguren...en daarom, mijne heren, ben ik tegen europuddings !

Verhaal speelt zich af in Griekenland ten tijde van het kolonelsregime (1967-1974), al wordt daar nogal vaag over gedaan. Misschien omdat de kolonels wel verdwenen waren toen de film werd gemaakt, maar hun geest nog rondwaarde. Mogelijk ook omdat het oorspronkelijke verhaal zich afspeelde in de jaren dertig toen Griekenland ook al gebukt ging onder een militaire dictatuur, die van Metaxas. En die zijn allemaal hetzelfde: burgerlijke vrijheden worden afgeschaft, rechtsstaat wordt.opgeheven en de geheime diensten hebben vrij spel om 'subversieve personen', wat dat dan ook moge zijn, op te pakken. Zo ook hier.

Een ogenschijnlijk vreedzame burger (Hugo Tognazzi) wordt opgepakt en moet door een agent (Michel Piccoli) en zijn gewelddadige helper naar de hoofdstad worden gebracht voor verhoor. Tijdens die tocht gaat er nogal wat mis en ontstaat er een soort kat- en muisspel tussen de verdachte en de agent. In de hoofdstad volgt de gewelddadige ontknoping. Het klinkt allemaal wat spannender dan het is en het is jammer dat de synopsis hier al te veel weggeeft. Wel mooi om naar die twee acteerkanonnen (Tognazzi en Piccoli) van die tijd te kijken. Dat verveelt nooit.