Plein Sud (2009)

Fijn een nieuwe Lifshitz film. Jammer dat de thematiek weinig vernieuwend is voor zowel hemzelf als meer in het algemeen. Tenzij hij er een Araki-kloon à la The Doom Generation van gemaakt heeft! Plot heeft er wel wat van weg namelijk.

Zeer aangename Franse road-movie met een beetje gay-interest (al is dat niet het hoofdthema van de film).

Alles lijkt er zonnig uit te zien, maar de personages en de onderlinge relaties lijden onder depressies en frustraties, slechts af en toe lijkt er even iets meer lucht in de film te komen, maar binnen no-time wordt het weer net zo hard teruggeschroefd.

John Parrish op de soundtrack in de Ry Cooder-rol.

Tegenvallende roadmovie over jongeren, die het vooral moeilijk hebben met zichzelf en vanuit die negatieve houding elkaar aantrekken en vervolgens weer afstoten. Zou interessant geweest zijn als de karakters wat meer uitgewerkt waren, maar nu is het een vrij saaie film zonder veel verhaal.

Een weemoedige, trage, fijngevoelige zomerroadmovie met psychologische diepgang, over ongewone onderlingen verhoudingen en een man met een missie, met de ingrediënten kalverliefde, familiebetrekkingen, moederschap en homoseksualiteit. De last die de hoofdpersoon met zich draagt en hem bot maakt wordt geïllustreerd met flashbacks van een treurige, pijnlijke, traumatische kindertijd (gaat onder de huid zitten). De beelden van de film stralen een haast poëtische rust uit.

Mooie, jonge mensen in een oude Ford (een oud wrak waar alleen filmregisseurs in geïnteresseerd zijn). Getroubleerde blikken en wat flash-backs om deze rodmovie toch maar een verhaal mee te geven.

Ça ne m'a pas touché.