Hobson's Choice (1954)

Schandalig, nog geen berichten bij deze leuke film.

Een fenomenale Charles Laughton, wat een geweldig acteur was dat toch. Het hoogtepunt is de dronken Laughton die van alles beleeft bij het lopen van slechts enkele meters buiten het café. Grandioos geregisseerd. Prachtige slapstick.

Leuke cast; die drie dochters en vooral simpele ziel John Mills. (imdb: John Mills often cited this as being his favorite film).

Ik wou hier net posten dat een van de drie zussen (Vicky) erg lijkt op Prunella Scales uit Fawlty Towers en precies zo praat. En dat Scales waarschijnlijk goed naar deze film heeft gekeken. Maar het is dus dezelfde vrouw!

Brenda De Banzie moet voor 30 doorgaan, terwijl ze in werkelijkheid eind dertig was. Dat komt niet echt geloofwaardig over, maar soit.

Leuke locaties en het interieur van de winkels is ook met veel aandacht en zorg samengesteld.

Deze film heeft veel van een Capra film. Ik zou de film dan ook aanraden aan Capra liefhebbers, maar sowieso verdient deze film meer aandacht.

Ruime 3,5 sterren

Dvd info:

Is op R2 als double feature met The Sound Barrier (ook Lean) verschenen. Helaas geen subs en geen extra's.

Ik heb eigenlijk niet zoveel toe te voegen aan Kapp's post. Idd een erg leuke film, waarin briljante acteurs als Laughton en Mills duidelijk veel lol hebben en niet minder dan geweldig zijn.

Goed aangevuld door de rest van de cast en mooie sets en regie.

Het enige waar ik het niet mee eens ben is de referentie aan Capra, die vergelijking zie ik totaal niet.

(p.s. voor mensen die de pakketservice volgen, deze film is toch best lastig in het begin zonder die subs)

Het plot van deze film kan in 2 of 3 zinnen verteld worden, maar dat neemt niet weg dat Hobson's Choice een heerlijke film is met toch een mooi verhaal.

Het is prachtig om te zien hoe Willie Mossop (letterlijk) opklimt op de maatschappelijjke ladder en transformeert van een schuchtere werkman tot een zelfbewuste kerel, die dan vervolgens weer schrikt van zijn eigen moed.

Ook de familieperikelen in huize Hobson, waarbij vader Henry Horatio Hobson zijn dochters blijkbaar niet meer aan kan, zijn grappig om te zien. Charles Laughton is geknipt voor de rol van een ontstelde vader, die moet ontdekken dat vooral zijn oudste dochter hem boven het hoofd is gegroeid.

En dan die kneuterigheid waarmee in de film wordt omgegaan met bijv. de huwelijksnacht! Hilarisch gewoon. Dat is nou Britse humor waarvan ik kan genieten.

Uitstekende film over een schoenenverkoper die zit opgescheept met drie ongetrouwde dochters. Een leuk en onderhoudend verhaal waarin genoeg gebeurd en het zit stiekem ook goed in elkaar. Mooie personages. Goed gecast en twee heerlijke rollen van Charles Laughton en John Mills. En zoals kappeuter reeds opmerkte heeft deze film meer de toon van een Frank Capra film dan van een David Lean film (helemaal vergeleken met zijn latere epossen).

De derde verfilming van het gelijknamige toneelstuk dat in 1915 het licht zag. Regisseur David Lean maakt een film die er geen geheim van maakt dat een toneelstuk de basis vormt voor de film. Behalve een lange straat met diverse winkels zijn de locaties allemaal binnenshuis. De personages bevinden zich in een schoenenwinkel, een café, een woning. Kleine ruimtes, die nogal statisch werken en dat effect ook op de personages hebben.

In de films van David Lean zijn het de vrouwen die twijfel hebben en hun leefsituatie kritisch bekijken en daar iets aan willen veranderen. Dat is in deze film ook het geval. Henry Hobson is de welgestelde eigenaar van een schoenenwinkel. Hij heeft drie dochters en spreekt over vrouwen als lastige maar noodzakelijke huisdieren. En zo worden zijn dochters ook door hem behandeld. De oudste dochter is het zat om onder de tirannie van haar vader te leven en breekt uit. Zeer tegen de zin van vader Hobson. Uit de situatie met de oudste dochter onstaan vervolgens wat verwikkelingen die in het vervolg van de film nogal theatraal en met weinig spitsvondige dialogen worden uitgespeeld.

Hobson wordt gespeeld door Charles Laughton. Op de momenten dat hij niet bezig is zich alcoholisch te vermaken, probeert hij luidruchtig zijn machtspositie te verdedigen. Hij acteert prima, maar zijn personage deed me niet zoveel. Geen enkel personage deed me veel. De dialogen zijn als gezegd niet erg scherp, verrassend of grappig en de verwikkelingen in het verhaal leiden niet tot veel opwinding. Ik vond het allemaal nogal oubollig. De film kreeg mij met die ouderwetse meligheid niet in zijn greep. Hobson's Choice is voor mij geen film die een memorabele indruk achterlaat.