Flipped (2010)

Onverwacht klein meesterwerk van regisseur Rob Reiner deze Flipped. Een film waar ik best lang naar uitgekeken heb. De trailer was al geweldig, maar dit eindresultaat is eh, ja... schitterend!

Binnenkort 'Misery' maar weer eens zien - dat was altijd mijn favoriete Reiner, maar die plaats lijkt ingepikt te zijn door deze bijzonder mooie vertelling. Als je de eind jaren '50 en begin jaren '60 sfeer, met die huizen, kapsels, kleding, auto's, muziek, etc. als fundament gebruikt, zorgt alleen dat er al voor dat je mij vanaf het begin beet hebt. En dankzij de magistrale chemie tussen Bryce en Juli bleeft dit tot aan de aftiteling het geval. Oké, eerlijk is eerlijk; daarna ook nog wel even.

Rob Reiner heeft de touwtjes goed in handen en zorgt met de uitermate pakkende voice-over én de vertelling vanuit zowel Bryce als Juli haar perspectief voor een érg leuke (de best mogelijke) opbouw naar het einde, zoals we die alleen maar hadden willen zien. Wat mooi zeg. Sowieso zorgt de film door de uitermate boeiende interactie tussen de twee hoofdpersonen ervoor dat je vanaf het begin tot het einde vastgeklampt zit aan het beeld, omdat je maar één ding wil zien; die kus! En die duurt niet lang meer.

Een film die vol zit met zoet sentiment, wat ervoor zorgt dat je regelmatig met glinsterende ogen naar het beeld zit te loeren. Ik heb er een zwak voor, maar Reiner brengt het ook zo mooi allemaal! De muziek, de vele mooie geschoten scénes, de boom en het mooie gebruik van licht wat de ''oude'' sfeer nóg meer naar boven haalt. Bryce en Juli vormen werkelijk een schitterend koppel in (voor mij) nu al de beste film (annex leukste vertelling) over jeugdliefde, denk ik. Ja, dit kan even niet meer stuk.

Carroll en McAuliffe hebben beide een mooie uitstraling, vooral de eerstgenoemde. Sterk gespeeld. Ze passen precies bij elkaar in deze romantische film (duim omhoog voor de casting), die zelfs nog wat meer te bieden heeft dan alleen ''het gedoe'' tussen de twee. Jep, heb hier érg van genoten.

Prachtige kleine romantische film in een heerlijk tijdsbeeld van de jaren '60.

Regisseur Rob Reiner (meatball in All in the Family) overtreft zich weer en lijkt een patent op prachtige films te hebben. De cast bestaat ook uit vele goede acteurs o.a de karakter acteur John Mahoney de vrij onbekende Penelope Ann Miller , en jaren '80 , '90 actrice Rebecca De Mornay die met een geslaagd comeback bezig is.

Maar de echte ster is toch de nog jonge Madeline Carroll waar we nog veel van zullen horen.

2 crewleden die hem ook fantastisch vinden, gaat lekker. Wat vind je van Stand by Me Harm Jan?

Ben overigens benieuwd wie de eerste onvoldoende durft uit te delen

Ik moet 'Stand by Me' maar weer eens uit de kast halen. Vond het de 1e kijkbeurt een mooie film, maar weet nog wel dat ik 'm ook niet zo bijzonder vond.

Wat dat betreft zit Flipped ook veel vlotter en frisser in elkaar. Stand By Me gooit het echt op de vriendschap en het melancholische gevoel. Toch een stuk langzamer. Wat ik overigens niet als minpunt beschouw.

Maar vind het zelf erg fijn dat deze regisseur 2 fantastische coming of age films heeft gemaakt. Daarnaast nog is het geweldige Misery.

Reiner is een held

meathead

Ga trouwens volledig mee in het commentaar hierboven. Reiner levert met Flipped weer een hartverwarmend filmpje af. Erg knap.

Ja wel lekker filmpje inderdaad.

Verhaal is natuurlijk weinig origineel en redelijk te voorspellen maar dat staat het genot van deze kijkervaring niet in de weg. De film is gewoon een heerlijk tussendoortje, probeert nergens moeilijk te zijn, haalt er geen onnodige poespas bij en zorgt ervoor dat die 90 minuten zo voorbijvliegen. Lekker ´60 sfeertje hing er ook in, de ´60 zijn altijd leuke jaren om naar te kijken in film.

Wel een beetje hap-slik-weg verhaaltje, vond zelfs dat er bepaalde dingen uit hadden gemogen. En dat is wel een prestatie bij een film van 90 minuten, en dat vind ik eerder negatief. Bijvoorbeeld dat zijpad dat Reiner neemt als het meisje naar de gehandicapte broer van haar vader gaat, droeg nergens aan bij en was tamelijk vervelend. Daarnaast liet het acteerwerk ook hier en daar wat te wensen over. De rol van Anthony Edwards (vader van Bryce) irriteerde me verschillende malen behoorlijk, wat een irritante vent zeg.

Veel meer grote minpunten kent de film eigenlijk niet, maar ook geen grote pluspunten. Veel meer zat er ook niet in. Gewoon een lekker filmpje dat zo wegkijkt maar ook geen grote indruk achter laat.

3.5*

Eens met hierboven. film is wel grappig en leuk gebracht.

Toch over het algemeen vond ik het wat te simpeltjes.

Mooie film die precies de juiste toon weet te treffen qua humor en drama. De 'flipped' structuur lijkt aanvankelijk wat flauw (we zien de gebeurtenissen continu door zowel de ogen van McAuliffe als Carroll), maar dit blijkt uiteindelijk de troefkaart van de film te zijn. Het geeft diepgang aan de gebeurtenissen en biedt inzicht in de personages. Knap gedaan. Daarnaast wordt er een fijn tijdsbeeld geschetst, met een sterke supporting cast. Eén van de betere films van regisseur Reiner, die hier met het materiaal net zo goed uit de voeten kan als in zijn Stand By Me, waar deze qua tijdsbeeld wel wat van wegheeft.

Leuk, maar net niet voor mij. Ik vind dat er te weinig gebeurt.

Ik ben het helemaal met je eens.

Wat zou er volgens jullie moeten gebeuren dan? Dit is een coming of age film met twee tieners in de hoofdrol. Geen actiefilm vol geknal.

Is natuurlijk een beetje een leeg verhaaltje, erg braafjes allemaal en de film kent ook niet echt memorabele momenten ofzo. Vond het zelf prima hoor, maar kan me voorstellen dat anderen toch liever wat meer zien.

Ja, maar wat zou je meer willen zien Ik vind de relatie tussen de twee kids bijzonder verfrissend uitgewerkt. Dit is nou eenmaal niet een film dat boordevol wilde avonturen kan zitten. Het is juist bijzonder realistisch.

Dat is het hem nou juist, veel meer had er niet ingezeten.

Meer kan er inderdaad niet uit gehaald worden, de film is binnen dit genre nagenoeg perfect voor mij. Dit is een typisch voorbeeld van hoe een coming of age verhaal voor mij uitgewerkt hoort te worden in een film.

ze zouden de 2 wat langer tijdens hun leven kunnen volgen, dat had makkelijk gekund.

Dan heb je ook een langere film, iets wat ik natuurlijk niet erg vindt. Maar of het echt iets toevoegt? Ik hoef ze juist niet volwassen te zien. Dan heb je vaak mindere binding met personages omdat die ook weer door andere acteurs vertolkt moeten worden.

Door de veelal zeer lovende recensies hier ben ik met hooggespannen verwachtingen aan Flipped begonnen. Helaas heeft de film ze maar gedeeltelijk kunnen waarmaken.

Alles lijkt te kloppen aan de film. De manier van vertellen, het acteerwerk, de chemie tussen de Julie en Bryce, de mooie jaren '50 setting. Vooral Carroll zet een goeie rol neer als de sterke maar dromerige Julie. De manier van vertellen (nadat een scene heeft plaatsgevonden wordt deze vanuit Julie en Bryce nogmaals verteld) vind ik een slimme toevoeging voor het simpele verhaal.

Ondanks dat de uitwerking erg goed is en er zeker sprake is van chemie tussen de hoofdrolspelers, wist de film me nergens echt te raken zoals ik gehoopt had. Misschien dat het toch een gebrek aan enige diepgang is of het feit dat er weinig tot de verbeelding meer spreekt. De gedachtes worden immers uitgesproken (voice-over) en de belevingen worden nagespeeld.

Misschien dat een herziening hier nog verandering in brengt.

Voor nu toch zeker 3,5*

Eerste indruk was een gewoon leuk eenvoudig verhaaltje van n ster of 3 en n half.

Maar na een week waarin ik ook nog andere films heb gekeken sterkt Flipped nog behoorlijk aan.

Ga vanavond nog eens kijken.

Het toeval wil dat dochter lief van 14, ook Flipped wil kijken.

Ik verheug me erop goed teken toch om pas na een week al een film te willen herzien.

Ik ga de DVD starten.

Heerlijke film. Mooi gefilmd en leuk verhaal. Ik vind wel dat Juli´s personage meer diepgang heeft dan Bryce. Bij hem is het meer oppervlakkig.

Acteer werk is prima en 50´s setting was heerlijk.

Grote compliment voor de soundtrack want die is geweldig.

Hij is ook meer oppervlakkig. Dat heb je met jongens en meisjes op die leeftijd

Een lieve, ontwapenende film over een relatie tussen een jongen en een meisje.
In de film gebeurd opzich niet heel erg veel en is hier en daar ook wel wat voorspelbaar.
Toch weten de acteurs het erg boeiend de te houden.
Een perfecte voice-over en dat gecombineerd met een uitstekende soundtrack zorgt dit geregeld voor kippevel momentjes.
De manier van camera is leuk gedaan, je "ziet" het verhaal ook van alle kanten...en niet alleen de woorden doormiddel van de voice-over.
De seting is ook goed neer gezet en hebt ook het gevoel dat de film zich in de jaren 50 afspelen.
Toch wel een klein na deeltje en dat is dat ik (voor mijn gevoel) weinig emotie zag bij Juli.
hiermee doel ik bijvoorbeeld als ze de boom uit moet....ze sprak wel over hoe erg ze het vond...maar aan haar mimic kon ik dit niet aflezen. Ook toen Bryce haar wilde zoenen, en ze helemaal van slag was...kwam dit niet zo heel erg bij mij over..
De film werkt mooi naar het einde toe, maar voor mijn gevoel ging dit erg snel. boom palnten en dan is alles ineens weer goed!!!. De rede waarom ik dit jammer vind is, dat ze in de film overal hun tijd voor nemen, maar dat het einde voor mij juist net iets te snel voorbij ging.
Het verhaal is overigens erg leuk gebracht, hoe beide kanten van het verhaal wordt belicht. Ik kreeg ook echt het gevoel een deel van het verhaal te zijn....alsof jij (als kijker) de enige waarheid weet.....Zeer leuk gedaan.
Verder kan ik geen kwaad woord over deze film zeggen, dan dat het gewoon een plaatje is.
De film verveeld geen moment en er vallen ook geen dooie moment. Je bent als kijker steeds weer benieuwd wat de tegen partij ervan denkt.
Erg leuk, van mij een 4.0*

Eindelijk weer eens een goede productie van Reiner, ik had een beetje de moed opgegeven bij deze man. Net als bij Stand By Me druipt de nostalgie er vanaf. De verteltrant vanuit zowel jongen als meisje is ook leuk gedaan. Niks wereldschokkends, maar wel heel lief en aandoenlijk met twee leuke hoofdrolspelers.

3,5*

Heerlijk filmpje. Niet eens zo spectaculair, maar wel erg constant en fraai opgebouwd. Gebeurtenissen die je even later vanaf een ander perspectief ziet waren heel mooi gedaan. Een sterke cast bovendien, ontroerde stiekem zelfs een beetje.

Erg leuk verhaal om gewoon voor te gaan zitten en niet te veel na te hoeven denken..
Vond het ook goed om te zien dat het einde niet zo'n cliché was. Wel een happy end, maar dat was vanaf minuut 1 te verwachten, maar niet de langverwachte kus!

Echter wel sommige foutjes opgemerkt bij scènes die twee keer voorbij kwamen (een keer vanuit Juli's oogpunt en een keer vanuit Bryce' oogpunt) , zoals bijvoorbeeld de scène waarin hij haar probeert te kussen bij de Basket Boy lunch.. Vanuit Juli's oogpunt staan ze omgekeerd als in Bryce' oogpunt

Zoals ik al zei, leuke film om niet veel bij na te hoeven denken. 3,5 / 5

Dat zijn natuurlijk wel onvergeeflijke fouten dat ze omgekeerd staan. Kan je misschien je laatste zin van je 1e alinea even tussen spoilertags zetten? Geen zin om een moderator te waarchuwen hehe

Heb niet veel zin om iets hier neer te zetten, maar ik ga geheel met je mee.

Een klein meesterwerkje van Reiner.

Echt een leuke kleine heerlijke feelgood.

Deze is zo een leuke feel good movie!!!

Echte aanrader!

Ja, lief! Erg lief klein filmpje met een jeugdig idyllisch koppeltje. Meestal heb ik niet zo veel met puppy love maar bij Flipped werkt het best goed. Vooral Carroll speelt aandoenlijk, leuk meisje om te zien en haar manier van doen en laten is erg schattig. Flipped doet inderdaad denken aan The Wonder Years omdat het van het perspectief van beiden hoofdpersonages belicht wordt. Geeft het geheel een fijne meerwaarde.

Setting is ideaal, leuke aankleding, foute kapsels en lelijke art-deco. Een film die met zijn kleine gebaartjes gewoon erg mooi is. Een fijn filmpje van Reiner, al is het nog geen WHMS maar eindelijk maakt ie weer een werkje dat goed te pruimen valt. Want veel kwaliteit heeft hij op WHMS na niet uitgepoept. Toch komt ie niet verder dan 3,5*, ik mis toch wat magie. Iets wat ik bij Jeux d'Enfants wel had. Deed mij op momenten ook aan Jeux denken, al zijn ze grotendeels niet ehct vergelijkbaar. Lief filmpje, die met Carroll en de vertelstructuur echt ijzersterke troeven in hun hand hebben.