Trust (2010)

Niet slecht. Liberato valt echt op met een goede acteerprestatie, helemaal voor haar leeftijd. Bovendien is ze ook wel goed gecast door haar nog wat onschuldige uiterlijk. Daardoor voelen bepaalde scènes net nog wat ongemakkelijker. Keener vond ik ook sterk spelen als haar moeder, Owen was ook aardig maar een paar keer moet hij heel diep gaan en gaat het toch niet helemaal vlekkeloos. Vond het beeld dat van de happy family wordt geschetst wel wat al te sterk. Het komt natuurlijk heus wel voor, maar over het algemeen is het allemaal niet zó hecht binnen een gezin met puberende kinderen.

Aanvankelijk dacht ik door de muziek aan het begin en de presentatie van de chatgesprekken even dat het een net wat te vlot gepresenteerde film zou worden, maar dat bleek nogal mee te vallen. Al slaan ze soms wel wat door vind ik. Bijvoorbeeld wanneer beide ouders hun zoon naar de universiteit brengen en ze beiden staan te filmen. Beetje overkill. Ook is het wat teveel van het goede hoe de losbandige pubers op een gegeven moment worden neergezet op dat feestje. Al viel het me uiteindelijk wel mee hoe prekerig de film is.

Vooral aan het begin vond ik de scènes niet altijd even lekker in elkaar overlopen. De chatgesprekken zijn ergerlijk om te lezen, maar dat zou ik sowieso wel snel hebben als ik in het echt dat soort gesprekken zou lezen denk ik. Komisch ook hoe Charlie steeds ouder wordt. En bij de eerste ontmoeting moest ik zelfs lachen. Vond het wel erg ongeloofwaardig, door de uitwerking in elk geval. Het kan toch niet de bedoeling zijn dat ik soms moest lachen zelfs. Charlie ziet er veel te oud uit en heeft nogal foute acties en opmerkingen.

Na de uiteindelijke verkrachting wordt het allemaal net wat te spannend gebracht en gaat het echt de thrillerkant op. Dat vond ik niet goed uitgewerkt. Die FBI-agent kon ik op een of andere manier gewoon niet serieus nemen, en raar hoeveel hij uiteindelijk nog doorspeelde aan de familie.

Ik had meer met de dramatische en echt ongemakkelijke scènes. Dat Thanksgiving(?)-etentje met de familie bijvoorbeeld, ouch. Die scène dat de vader zijn baas vertelt over zijn dochter die is verkracht en die baas opgelucht reageert nadat de vader laat merken dat het statuary rape is vind ik maar matig. Zo zou niemand zo snel reageren. Overduidelijk een scène die bedoeld is om uit te leggen aan het publiek dat statuary rape net zo erg is als een "gewone" verkrachting.

Minder vond ik dan weer dat geintje op school met die sekswebsite, en daarna de zelfmoordpoging van Annie. Voelde een beetje halfslachtig uitgewerkt of zo. Het einde van de film kon me dan weer een stuk meer bekoren. Weliswaar wordt het een beetje dom gebracht met die leerling die enthousiast op zijn natuurkundeleraar afloopt om hem voor te stellen aan zijn ouders (excuus om even uit te leggen wie wie is), maar de boodschap dat de dader een heel gewone en vrij geliefde man met zijn eigen jonge gezinnetje is en zelfs een leraar is toch wel huiveringwekkend en realistisch. Ik had graag wat meer van dit soort realisme en nuance in de film gezien, dan had Trust echt boven de middelmaat kunnen uitstijgen. Nu zijn het vooral wat acteurs die positief opvallen.

Dit klopt helemaal en de film moet het ook van de acteurs/actrices hebben als er een andere cast was geweest die minder acteerden dan had deze film gemiddeld 2 sterren gescoord en kwam hij in de B caterogie terecht en nam niemand de moeite om hem te zien.

Maar goed naar mijn idee heeft men het handboekje zeden delicten naast zich gehad toen men het script schreef. Meisje (13/14) chat men jongen, jonge blijkt ouder te zijn en liegt of wie hij is. Ze spreken af en de jonge blijkt een man van in de 30 te zijn, die weet goed hoe hij jonge meisjes moet manipuleren en uiteindelijk hebben ze seks/verkracht. De ouders komen er achter, het meisje krijgt een soort van Stockholm syndroom en wil niet begrijpen dat wat deze man gedaan heeft slecht is en niet kan, de ouders leven in ontwetendheid maken zich verwijten en kunnen moeilijk met de situatie om gaan, de man blijkt gewoon de standaard buurman te zijn.

Tja een beetje standaard en simpel, de daders zijn in elk verhaal en film de ideale buurman dus het einde is niet bepaald schokkend of bijzonder

Dat 't iedereen kan zijn weten we allemaal toch wel zo'n beetje.. Het wordt schrijnend als t je daadwerkelijk overkomt zoiets.. Vraag me af hè, wat voor impact de film zou hebben als het niet zo clichèmatig in elkaar zat. Stel wat als hij echt van haar zou houden en geen 'standaard' pervert zou zijn Liefde is wat dat betreft dan universeel. Hoewel de persoon wel minstens 18 moet zijn (dan is age nothing but a number) - persoonlijke mening, maar dat ff los van.

Ja je verhaaltje snap ik.. dat staat er bij mij ook al.. 't Ging er mij dan om dat het verhaal juist niet clichè zou zijn (totaal ander uitgangspunt of 't nou wel/niet met de film zelf te maken heeft) en vraag me gwoon af hoe mensen dan zouden reageren op de film. Veel effectiever als je t mij vraagt.

Geloofwaardig, aangrijpend drama!

Was behoorlijk nieuwsgierig geworden door de vele positieve reacties. Dit is niet het soort film dat ik standaard kijk, maar ik was benieuwd!

En het heeft me niet teleurgesteld. Het begin vond ik nog wel ietwat overdreven. Het is hieronder ook al aangehaald, maar met het vieren van de 14e verjaardag van Annie leek het iets teveel op hét perfecte gezinnetje. Alsof er nooit wat speelde of speelt.
Gelukkig herstelt de film zich snel!

Annie komt in aanraking, zonder dat ze het door heeft, met een internetpedofiel. Hij doet zich eerst voor als 15-jarige, dan als 20-jarige en breidt dat steeds verder uit. De chats waren prima te volgen. Goede keus door de chats van Annie met roze letters weer te geven en die van Charlie met blauwe.
Het duurt dan ook maar 2 maanden als Annie en Charlie met elkaar afspreken. Charlie, in de persoon van Chris Henry Coffey, is perfect gecast, maar speelt z'n kleine rol ook met verve. Echt een gladjanus, iemand die prachtige praatjes kan houden zodat een klein pubermeisje zich op haar gemak gaat voelen en bovenal, zichzelf begrepen voelt.
Indrukwekkende scenes, die van Charlie met Annie.

Waar een drama mee staat of valt is geloofwaardigheid en het kunnen inleven van de hoofdpersonages.
Gelukkig is dat in 'Trust' prima in orde. Waar ik me zelfs mee verbonden voelde was de vader van Annie, gespeeld door een uitmuntende Clive Owen. Zijn reacties kon ik me zo goed voorstellen! Moet je bedenken dat het jouw dochter, die je eigenlijk nog als klein meisje ziet, overkomt! Vreselijk lijkt me dat.
Ook mooi was de verschillende benadering door beide ouders. Waar de vader zich vooral richtte op het vinden van de dader en het wraakgebeuren, richtte de moeder zich vooral op het gevoel en wel wezen van haar dochter.
Compliment voor Liana Liberato, echt ongelooflijk goed gespeeld!
Kortom, deze film scoorde qua realisme hoog!

Paar minpuntjes kent de film ook wel. Ik noemde al het vieren van de verjaardag. Maar ook datOwen een pedofiel in de buurt ging bespioneren is niet goed uitgewerkt. Ook de situatie op z'n werk is te oppervlakkig weergegeven.
Kleine dingen, maar je mist dan net dé perfectie voor een absolute topper.

Toch vind ik dit echt een goed drama.
Goed acteerwerk, genoeg drama en realistisch verhaal.
Goed voor 4 sterren!

Heel dramatische en realistische film, als ik een puber-dochter had, zou ik met haar deze film bekijken.

Drama over een verkrachte puber door internetvriend, en het effect daarvan op het gezin. Het eerste halfuur is een soort handleiding voor pedo's, daarna gaat het drama-gedeelte langzaam van start. Matig middenstuk maar sterk en pakkend laatste halfuur.

Goed opgebouwde film die me van begin tot eind in spanning hield.

Verdienstelijke acteerprestaties van Clive Owen en Catherine Keener, maar vooral Liana Liberato was top.

Ik vond dit ook een realistische weergave van de gevaren die chatrooms kunnen omvatten.

Alleen het einde gaf me niet echt een goed gevoel.

Een verdiende 3,5 sterren.

Echt een hele goede film!

Goed acteerwerk vooral van de vader en het meisje.

Vond alleen het einde wat afraffelend..

Wil wel een deel 2 haha,

5*

Prima film dit.

De film is behoorlijk actueel en is eigenlijk een waarschuwing voor ouders die geen of nauwelijks toezicht hebben op de chatwandelgangen van hun kind of kinderen.

De opbouw is rustig, en dat is ook het sterke punt van de film. Telkens had ik het idee dat de film een keertje uit de bocht zou vliegen, maar dat gebeurt niet. het acteerwerk is degelijk, maar Liana Liberato maakt wel indruk en zet een erg sterke rol neer als het slachtoffer in deze film.

De regie is degelijk en Schwimmer verbaast mij op positieve wijze met deze film. Het einde is gelukkig niet zo superzoet als ik had verwacht en ondanks dat de film verder geen superhoogstaande scenes kent, is het geheel meer dan in orde. De eindscene mag er trouwens ook zijn.

3,5*

Met alle respect maar die Annie vond ik zo dom en naïef dat ik de film eigenlijk al totaal ongeloofwaardig vond. Of de film de realiteit is weet ik niet maar kan het me moeilijk voorstellen want de jeugd van tegenwoordig is met 14 jaar verder ontwikkeld (komt vooral door het internet) dan de jeugd van vroeger (voor 2000). Ook haar vader (Clive Owen) vond ik zwaar overdreven reageren gedurende de hele film en hetzelfde gelde voor haar moeder (Catherine Keener) die alleen maar reageert alsof er niets gebeurt is. De enige die normaal reageerde in deze film was haar vriendin (Nicole Forester). Al met al heb ik me behoorlijk zitten te ergeren aan zoveel stupiditeit in deze film maar misschien was dit ook wel de bedoeling van regisseur David Schwimmer (die vond ik trouwens altijd vreselijk in de serie Friends) en misschien is het ook wel de realiteit (dan is het wel triest gesteld met de jeugd). Annie vond ik overigens maar een verwend nest want ze kreeg zo maar een nieuwe Apple computer en ook een Apple iPhone alsof het niets was (weet men ook gelijk wie deze film o.a. sponsorde). De aftiteling was trouwens goed en liet mooi zien hoe een pedofiel in het echt zou kunnen leven.

opzicht een goed verhaal zou zo in het echt kunnen gebeuren maar wat een verschrikkelijke cast

Hoewel Trust nooit helemaal de geur van een RTL4 Woensdagavondfilm van zich af kan schudden, was het allemaal best meeslepend, vooral het eerste half uur. Er zijn geen handboekjes hoe op zulke drama's te reageren (nu ja, die zijn er wel, maar hou je er maar eens aan), al legt papa Owen het er misschien wat al te dik bovenop. Ik had dan liever gezien dat zijn werk ohgv reclamecampagnes met het liefst schaars geklede tieners eens wat nader werd bekeken. Deze bigger picture durft Ross niet aan, al verwijst hij er wel 1 of 2 keer naar. Het meisje voldoet, Keener is geknipt voor zo'n rol, en de pianomuziek vond ik persoonlijk erg mooi en passend.

Overigens deed de slotscene tussen dochter en vader me wel heel erg denken aan Ordinary People...

3*.

Mooi drama einde had beter uitgewerkt kunnen worden.

Als ik even kijk naar hoe ikzelf was op die leeftijd, dan vind ik het helemaal niet gek. In probleemsituaties ben ik dan ook regelmatig terecht gekomen (gelukkig geen pedofiel tegen het lijf gelopen) en mijn ouders reageerden hetzelfde. Mijn vader was altijd kwaad op iedereen die 'zijn meisje' pijn gedaan had en mijn moeder deed niets en probeerde er voor mij te zijn als ik dat wilde. Als ik dat niet wilde liet ze me gewoon met rust en deed ze niets. Voor mij kwam het dus pijnlijk dichtbij (al was het een heel andere situatie) hoe de personen op situaties reageerden en met elkaar omgingen.

Prima film. Inderdaad doet wat denken aan een woensdagavondfilm op RTL4 maar deze kon mij goed boeien. Het verhaal zit goed en realistisch in elkaar. En voor "Theunissen", geloof mij, dit soort zaken gebeuren genoeg. Einde vond ik ook sterk. Niet dat afgezaagde waar de boef wordt gepakt door de altijd goeie FBI.

Denk dat jij je er nog wel redelijk in vergist, al is het als buitenstaander natuurlijk onbegrijpelijk. Ben ik het wel mee eens.

Ongelooflijk goede en ingrijpende film. Zeer goede acteerprestaties, vooral van Liana Liberato.

Het einde bezorgt je gewoon rillingen.

Sterk realistisch verhaal over iets waar mensen dagelijks mee geconfronteerd worden, vaak "out of the blue". Daarom is het ook van groot belang dat het internetgedrag van kinderen goed in de gaten gehouden moet worden en zelfs dan kan zoiets nog gebeuren.

De rol van Annie wordt sterk neergezet door Liana Liberato al vind ik de vader bij vlagen een staaltje overacting tonen. Toch kan ik mijzelf wel goed inleven in het gedrag van de ouders en de wanhopig toestanden waar ze in terecht komen. Zonder zelf kinderen te hebben zie ik wel bij vrienden in de omgeving dat ze hun zonen/dochters koste wat kost willen beschermen tegen de gevaren in deze wereld.

Het einde snapte ik niet helemaal goed, willen ze nou zeggen dat het iedereen kan zijn zelfs een man met gezin of dat het zeer moeilijk (misschien zelfs vrijwel onmogelijk) is om mensen die een zedendelict begaan in de kraag te vatten?

Ga maar uit van het eerste.

Vond het een zeer sterke en overtuigende film die mij toch met een naar gevoel achterliet. Ik mis de wraak op het eind, had verwacht dat hij die gast zou vinden. Het meisje speelde zeer indrukwekkend.

Clichématig mainstream drama dat me niet erg kon bekoren. Kwam nogal soapy/gemaakt op me over. 5/10*

Ik denk dat het voor sommigen lastig te begrijpen is dat je, wanneer je verliefd bent, soms een gigantische plaat voor je bakkes hebt. Dingen gewoon niet wilt horen, ook al weet je het. Zo ook in dit verhaal, want ze wil gewoon niet weten dat ze verkracht is, wilt het puur wegstoppen. Ze is gewoon verliefd geworden op een 'persoonlijkheid' die niet bestaat. En dat heeft tijd nodig om dit te realiseren. Ik denk eerlijk gezegd dat het verhaal juist erg realistisch in elkaar zit. Ik kan me de gedachten van die vader zo goed voorstellen. Ben niet iemand die snel mee gaat met emoties in een film, maar deze nam mij wel mee. Snap ook het feit dat mensen cliché roepen niet,... het had pas cliché geweest als ze de pedofiel gevonden hadden.

Geef het dan ook 4,5 ster.

Nou ja goed, niet cliché zoals ik al eerder in een bericht heb vermeld is het gewoon standaard, het jonge meisje wat bedrogen wordt via internet blablabla.

Maar goed kennelijk vindt iedereen het goede en mooie film en zelfs origineel en hoe komt dat?

Misschien omdat het een gevoelig onderwerp is? Omdat het over kindmisbruik gaat, dit zijn vaak thema's die scoren in films.

Maar goed zoals ik al eerder zei als de acteer prestaties in deze film niet aardig waren zou deze zo op de woensdag avond om 20:30 op rtl 4 kunnen worden uitgezonden.

Een mooi gespeelde drama over de misbruiken via het internet.

Een mooi en teder weervinden tussen annie en haar vader op het eind.

Terleurstellend is het stukje op het eind waar de dader in voorkomt , misschien was een arrestatie van hem een bevredigende eind geweest. In deze film was dit niet de hoofdzaak maar meer hoe een gezin omgaat met deze verschrikkelijke gebeurtenis.

Trust (vertrouwen) word inderdaad behoorlijk op de proef gesteld en geschonden. En niet alleen annie worsteld er mee maar zeker ook de vader .Toch fijn dat het in deze film goed word opgelost in het gezin , en annie op tijd tot zelfbesef komt en haar wonde neem ik aan weet te helen. Een drama met een tevreden eind, het had allemaal erger kunnen aflopen.
Zeker een aanrader.

Ondanks de onbekende cast en dat ik nooit iets over deze film gehoord had ging ik deze film bekijken. De film heeft me zeer aangegrepen! Het verhaallijn was zeer goed opgezet, alleen vond ik in het midden van de film even een dieptepunt, maar dat werd al snel weer opgebouwd.

Het einde vond ik zeer origineel en onverwacht.