The Karate Kid (2010)

Het is een aardige simple film.

Ik vind de film geen remake, en zo moet je hem ook niet kijken denk ik, want als je dat wel doet dan kom je van een koude kermis thuis, want deze film komt niet eens in de buurt van het orgineel. Al komen er wel wat aspecten in voor van het orgineel toch staat deze film er vrij los van.

Het verhaal is simpel en de sfeer blijft heel de tijd hetzelfde, er zit een beetje humor in, een beetje drama en een beetje liefde.

Dat beetje komt telkens niet tot zijn recht, waarom? Geen idee de film weet gewoon niet wat hij wil. De climax is ook uiterst teleurstellend.

Acteer werk is redelijk tot goed. Je ziet dat de kleine Smith het talent van zijn vader heeft, maar hij komt absoluut niet sympathiek over. Chan speelt zoals altijd en je weet wat je van hem kan verwachten.

2.5 sterren omdat er mooie beelden in zitten en het toch wel vermakelijk is om hem te zien, maar absoluut geen hoog vlieger. Ik zou zeggen huur hem een keertje en kijk hem lekker onderuitgezakt op de bank want bioscoopwaardig vind ik hem niet.

Langdradig en vervelend....

Ik heb vast ooit het origineel uit de jaren 80 wel eens gezien, maar ik herinner me er niks meer van, dus heb ik deze remake kunnen bekijken zonder nostaligische gevoelens.

Het resultaat is een behoorlijk matige film die echt een paar forse nadelen kent. De grootste is echt de tijdsduur. Waarom moet zon simpele film met een simpel verhaal ruim 2 uur duren??? Echt, had dit in anderhalf uur gezet en ik had de film een stuk leuker gevonden. De 1e 50 minuten zijn een veel te lange intro op waar de film echt om draait: Dre die getraind wordt door Mr. Han. Dat had echt sneller gemogen. Het werd allemaal zo uitgerekt en juist het slot, waar hij zijn talenten gaat tonen, was weer afgeraffeld en had meer screentijd verdiend. Het verhaal is gewoon niet erg boeiend en alle zijplotjes (daar hebben we hem weer, de leraar met een eigen persoonlijk trauma ) interesseerden me weinig.

Gelukkig kent de film wel pluspuntjes. Zo vind ik de Chinese wereld altijd mooi en ook nu zie je het 1 en ander van die cultuur. En ik vond het acteren van Jaden Smith behoorlijk aardig. Je kan merken dat hij acteertalent heeft. Dat positieve kan ik niet zeggen over de andere rollen. Jackie Chan doet wel mee, maar ik kreeg erg het idee dat hij geen drol zin in deze film had. Hij straalt niks uit en staat erbij als een zoutzak die verveeld kijkt. Beetje jammer.

Maar het dieptepunt op acteergebied in de film is de rol van de moeder van Dre. Zelden zoiets slechts gezien. Haar gedrag sloeg echt nergens op. Eerst boos worden dat zoonlief een blauw oog heeft maar later fanatiek juichen als hij bij het toernooi anderen in elkaar beukt en zelf ook fors slaag krijgt. Een moeder zou dit normaal niet eens willen zien denk ik. Ze acteerde echt overdreven en irritant. Wat een talentloze actrice...

Het is duidelijk; geen beste film. Op de rol van Dre na die ik best aardig vond plus een paar aardig gefilmde gevechten is dit niet aan te raden.

2*

Dit was echt een erg slechte remake. Er was geen band tussen Jackie Chan en Jaden. Begin van de film is langdradig waar in het orgineel nog kort en duidelijk was om een juiste basis van neer te zetten. De gevechten waren echt slecht in beeld gebracht en Jackie Chan staat er alleen maar emotiloos bij te kijken zonder te beseffen dat hij zijn coach moet zijn.

Wil je een remake maken, moet de film wel van deze tijd zijn en dat was dit duidelijk niet.

Orgineel was echt stukken beter dus voor mij zeker niet de moeite waard geweest..

Beetje voorspelbaar allemaal natuurlijk, maar dat neemt niet weg dat die kleine van Will Smith als acteur natuurlijk wel een talentje is

dat stukje dat jackie chan moest huilen was bij Jackie zelf aardig nep maar bij Smith junior kwamen de tranen wel echt ...

Deze jongen gaat nog heel wat knappe films maken denk ik !

Mooie fightingscenes, met een natuurlijk tamelijk clichematig verhaal. Maar dat mag de pret niet drukken, zeker niet als grootmeester Chan meespeelt. Mooi beelden van China ook.

4*

Vond het allemaal reuze meevallen. Heb de originele films niet gezien, misschien scheelt dat. Maar vond het een prima film, duurde wel lang maar in principe was dat geen ramp. Begin had misschien wat korter gemogen.Vond het zeker geen saaie film in ieder geval. De beelden waren erg mooi, de muziek was soms goed en soms way too much.

Het is natuurlijk absoluut niet geloofwaardig. Het is voorspelbaar en cliché. Maar dat is geen grote doorn in het oog. De vechtscenes waren soms echt geweldig, maar vaak ook gewoon te overdreven.

Acteerwerk van Jaden Smith is erg goed, die jongen heeft veel talent. Gaat zijn vader achterna. En Jackie Chan deed het ook goed, geen hele uitdagende rol maar daardoor niet minder. En Tajari is een geweldige actrice die hier even een rol had waarin ze lekker even de übermam kon zijn.

3.5*

De eerste van de dri originele film ging nog wel no2 en 3 werden steeds minder.

Deze remake is een zeer slap aftreksel van het origineel.

De film gaf mij niet dat "magische" gevoel van vroeger met mr. miyagi en Daniel San. Het is een complete remake in een andere setting. Neemt niet weg dat het een hele aardige film is om te zien. Zoontje Smith kan leuk acteren alleen zie je iets te veel van papa, waardoor ie niet echt een eigen persoontje neerzet. Het einde had niet zo veel voor mij, maar ja, kung fu en kraanvogels horen blijkbaar niet in hetzelfde straatje. Toch een 3,5 ster

First things first: Wat is Jaden Smith toch een ontzettend leuk en aandoenlijk kereltje! Echt een klein charmeurtje, mijn hart heeft hij gestolen. Jackie Chan is een goede tweede.

- Laat ik voorop stellen dat ik de originele film nooit heb gezien, en dat deze remake dus mijn eerste kennismaking is met The Karate Kid. -

De film begint leuk, je krijgt een korte inleiding te zien over waar ze heen gaan en al snel zie je een pusherige mama die wil dat zoonlief de Chinese taal onder de knie probeert te krijgen. Dit zorgt meteen al voor een leuke grap:

- '' Dude, i'm from Detroit. ''

- '' Oh.... Whassup? ''

Veel mensen denken dat kinderen elkaar wel vinden, zeker als ze wat jonger zijn. Zet ze bij elkaar in de zandbak en ze zijn vriendjes. Helaas werkt dat vaak niet zo. Het is even lastig voor kinderen om geaccepteerd te worden dan volwassenen. Misschien nog wel moeilijker, want kinderen zijn onderling gemeen, zeker als ze al wat ouder zijn. Als je dan ook nog zo'n wereld van verschil hebt betreft de cultuur.. dan maak je het zo'n jongen helemaal moeilijk natuurlijk.

De opbouw is prima. Dré probeert langzaamaan vrienden te maken en doet zijn best, ondanks dat hij soms nog even ''het bijdehante mannetje'' uit wil hangen. Dat het verkeerd valt bij de ''chineesjes'' is dan ook geen verrassing. Als kind hoef je maar iets te doen wat niet goed is, en ze moeten je hebben. Zeker als nieuwkomer. Wat dat betreft is het zeer realistisch neergezet. Het is natuurlijk niet overal zo heftig als The Karate Kid wil doen lijken, maar je ziet het wel steeds vaker. Wat dat betreft is dit dan ook vooral een film voor de huidige generatie.

Jaden Smith weet ontzettend geloofwaardig over te komen waardoor je al snel een zwak voor hem krijgt en met hem meeleeft. Het is dan ook echt een talent, deze jonge acteur. Hij weet zijn emoties goed over te brengen waardoor je als kijker empathie voelt en hoopt dat hij die rotzakken een lesje zal leren. Het manneke heeft duidelijk een groei doorgemaakt sinds The Pursuit of Happyness.

Met het acteerwerk zit het sowieso prima. De personages hebben een prima karakteropbouw en ze spelen allemaal verrassend gedegen. De enige aan wie ik me lichtelijk stoorde was Taraji P. Henson, haar moederlijke rol wist me niet te overtuigen.

Chan is absoluut nog steeds een charismatische vent. Zijn eerste vechtscène, wanneer hij Dre redde van een stelletje boze chineesjes, stelde dan ook niet teleur en het smaakte naar meer. En dat kreeg je gelukkig ook. Prachtig hoe hij vervolgens rustig kan zeggen: ''Ga naar huis.'' Hij heeft maar weer bewezen dat hij ook de serieuzere rollen aan kan.

Over de chemie tussen Chan en Smith valt ook niet te klagen. De twee weten het realistisch neer te zetten en de gevechten zorgen voor prachtige beelden. Ook zorgen ze voor een flinke komische noot:

- "Waarom staat er een auto in uw woonkamer?''

- ''Tsja, slecht geparkeerd.''

Groot voordeel is dat de film niet alleen maar over gevechten gaat, maar er ook nog een diepere betekenis achter schuilt. Han poogt om de goedgebekte jongeman nog wat manieren bij te leren, zodat hij beter met zijn moeder om gaat. Dit maakt de film wat veelzijdiger en diepgaander, al kan ik er in komen als mensen dit zien als ''dramatisch geneuzel''. Ik vond het in ieder geval verre van storend. De groeiende band tussen Chan en Smith spatte dan ook van het beeld tijdens dit soort scènes.

Ookal weet je precies hoe de film zal eindigen, daar hoef je het origineel niet voor gezien te hebben, het blijft een hartverwarmende film. Harald Zwart heeft een uitstekend werkje neer weten te zetten. Je gelooft Dre, en je gelooft IN Dre.

Een onderhoudend filmpje dit, dat ten opzichte van het origineel in een modern jasje is gestoken, maar verder eigenlijk nauwelijks wat toevoegt.

Voor een simpel verhaal als dit, duurt de film ook zeer lang. Jaden Smith is zeker een aardig talentje, maar heeft niet of nauwelijks chemie met Chan. Verder is de ontknoping nogal voorspelbaar en is het einde nogal abrupt.

Ondanks bovenstaande minpunten, kijkt het allemaal best lekker weg, zijn de gevechten wel aardig en goed in beeld gebracht en wordt soms ook best een mooi beeld geschets van de Chinese wereld. Zo zijn de beelden op de Chinese Muur bijvoorbeeld erg mooi. Toch is het net te weinig voor een voldoende, daarvoor is het allemaal te simpel en duurt de film net wat te lang.

2,5*

Typisch product wat in de Hollywood fabriek is geproduceerd.

Wat dus betekent dat alles wel redelijk aan the Karate Kid is. Nergens wordt de film afgeraffeld, zijn de locaties prachtig en krijg je lekker oversentimentele muziek voorgeschoteld.

Smith is een leuk jochie, al moest ik wel even duidelijk wennen aan zijn rol en Chan als leraar is de beste keuze die gemaakt had kunnen worden. Hij tovert weer zoals vanouds leuke vechttrucjes uit z'n mouwen en geeft op een eigen manier vorm aan het trainen van Smith. In dat opzicht hebben ze dat nog leuk aangepakt t.o.v. het origineel, wat ook een boel leuke trucjes had om de beste jongen te leren vechten.

Het nadeel van een productie als dit is natuurlijk de verrassing. Verrassing zul je denken? Ja inderdaad, er zit helemaal geen verrassing in een film als dit. Alles wordt je erg voorgekauwd en het verloop v/h verhaal kan je vanaf het begin natuurlijk uitstippelen. Al ben ik er nooit achter gekomen waarom het gezinnetje nou precies naar Peking verhuist. In dat opzicht klopt de synopsis ook niet, of ik heb een zin gemist denk ik. De film duurt met z'n 2 uur ook een beetje te lang voor zo'n simpel gegeven, de aanloop naar de finale is erg lang.

Ook vraag ik me eigenlijk af waarom deze film the Karate Kid heet, aangezien er alleen aan Kung-Fu wordt gedaan. Zal ongetwijfeld marketingtechnisch een noodzaak zijn geweest, wat ik wel kan begrijpen.

Gelukkig is die finale wel lekker ouderwets en deed het me echt denken aan jaren 80/90 actieflicks(Karate Kid, Kickboxer, Best of the Best, Bloodsport etc.), wat ik wel kan waarderen.

Uiteindelijk is the Karate kid een typisch werkje wat het wel goed zal doen bij de meeste mensen/kinderen. Mij heeft het niet helemaal geraakt.

2,5*

Leuke film als je je verveelt,

jammer is dat het eigelijk precies hetzelfde verhaal weer is als de andere alleen met andere personages.

Terwijl je kijkt weet je al wat er gaat gebeuren.

Aangename verrassing, deze zoveelste reïncarnatie van de originele Karate Kid. Slimme zet om het verhaal naar China te verplaatsen; de locaties zien er daar natuurlijk wel tig keer fraaier uit. Slim ook om Smith en Chan te casten- beiden zijn sympathiek in dit nog steeds onweerstaanbare verhaal. Het sentiment ligt er wat dikker op en komt bij vlagen nogal geforceerd over, maar verder valt er weinig te klagen. De gevechten zijn bijzonder spectaculair en vooral de trainingscenes zijn overweldigend in beeld gebracht, ondersteund door de mooie score van James Horner. Ik was iets meer betrokken bij de gebeurtenissen in het origineel, maar deze herhalingsoefening is de moeite waard.

Een zeer vermakelijke film en de combinatie van Chan & Smith is

zeer aangenaam.

Hadden deze film niet deze titel moeten geven, Maar kon hem

met plezier uitkijken, doordat de vechtscenes er ook vloeiend

uitzagen.

* 3.0

Zojuist dan gezien, en ik moet eerlijk bekennen; het viel me mee!

Zeker als je de film kijkt zonder aan het orgineel te denken is het een leuk filmpje.

Het is niet zoals de orginele, maar dat komt omdat ik die op een heel andere manier beleefde 'destijds', toen ik 'jong' was.

Ook Jackie Chan deed het beter dan ik verwachtte. De trainingsscene nadat Han zijn auto verbouwd heeft was een mooie.

Helaas geen kraanvogel, maar dat is maar beter ook.

3*, boven verwachting.

Ik heb nog nooit een van de eerdere Karate Kids gezien (zal ook niet snel gebeuren), maar evengoed voelde dit verhaaltje al overbekend aan. Waarschijnlijk omdat het zo vaak overnieuw gedaan is en dat het origineel al inspiratie vond in Yoda uit Star Wars (deze film heeft zelfs een korte dialoog waarin Smith Chan vergelijkt me Yoda). Het is gemakkelijk om dit een overbodig vervolg te noemen, maar het moet gezegd worden dat het vaardig gemaakt is.

Het is vooral door het vakwerk dat dit een zeer bekijkbare film geworden is, want verder stelt het niet veel voor en is de lengte absurd, al is dit wel zo'n beetje de enige Hollywoodfilm van de laatste jaren waar die tijd vooral gebruikt wordt voor karakteruitdieping in plaats van actie, al kun je zelfs teveel karakteruitdieping hebben. Zeker in een toch simpele vertelling als dit. Buiten de lengte om is echter alleen de titel echt slecht (zoals als vaker aangehaald wordt, inclusief in de film zelf, zijn karate en kung fu niet hetzelfde). Jaden Smith heeft best charme en charisma en Chan heeft dat altijd wel gehad en laat zich hier van een goede kant zien.

Uiteindelijk deed The Karate Kid wat hij moest doen. Als kind zou dat waarschijnlijke een enorme indruk op me hebben gemaakt. Nu is het niets meer dan aardig wegkijkend entertainment, maar meer had ik toch niet verwacht. Wel opvallend dat de streng getrainde, gedisciplineerde schurken die als een leger oefening deden in het rood gekleed waren. Ga ik tever als ik daarin stiekem een symbool voor een bedreiging van het communistische China in zie? Hopelijk was dat onbedoelt.

3*

Leuk dat Zwart opnieuw er niet iets meer weet te maken dan de normale huis tuin en keuken Hollywood film. Maar hij duurt echt een half uur te lang Harald.

3*

Ik vond het een hele leuke film! Wel inderdaad een standaard verhaal maar toch verveelde ik me niet tijdens het kijken van deze film

Beter iets slecht bedacht dan slecht gejat.


The Karate Kid, als één film dé film was in mijn jeugd, dan was het deze wel. Mijn hart stond even stil op het moment dat ik vernam dat deze film ge-remaked werd. Wat heeft een remake nou toe te voegen aan deze tijdloze klassieker? Vrij weinig en nadat ik deze had gezien ben ik ook gelijk het origineel gaan bekijken en toen kwam nog pijnlijker aan het licht hoe een ongeïnspireerde en onzinnige remake dit wel niet is.


Ja, ongeïnspireerd. De remake is bijna een letterlijke remake, complete dialogen en lines worden echt letterlijk gekopieerd, ook complete gebeurtenissen (de diskwalificering in de halve finale, de zogenaamde "sweep the leg" scene, het twee keer de mat uitlopen bij zijn eerste fight, de blessure bij de 2-2 stand, de waterprank van onze protagonist etc.). 90% van de film is een complete rip-off van het origineel. Dit kan je respect voor het bronmateriaal noemen, maar als dat het geval was was deze film nooit gemaakt. Een remake moet voor mij een toegevoegde waarde hebben t.o.v. het origineel en daar faalt The Kung Fu Kid pijnlijk in.


Smith mag dan een erg schattig voorkomen is het is natuurlijk een drama in deze film. Bovendien had Macchio veel meer charisma natuurlijk. Heel de cast is niet veel eigenlijk, alleen Chan doet het goed. Al vond ik Pat Morita een aandoenlijker personage, Chan is op Martial arts gebied gewoon één van de beste. Morita was gewoon zo heerlijk sereen, en praatte vaak maar in een paar woorden of geen één. De choreografie is hier ook beter en intenser, en dat is hier ook gelijk de enige troef. Al is het ook unfair om Kung Fu met Karate te gaan vergelijken. En dan komen er ook nog vervelende "gas grapjes" uit de mond van Smith, vreselijk. En ondanks die puberale grappen neemt de film zich veel te serieus, dat was bij het origineel wel anders (neem bvb het hele drama rond de backstory van Han, kan het wat minder?). Dat het nu gaat om een 12 jarig guppie werkt niet mee, die puppy romance is totaal niet interessant, zijn love interest had niet die aandoenlijke betrokkenheid die Ali (Shue) wel had en ook de band tussen Han en Dre vind ik stukken minder dan destijds met Daniel-San en Mr. Miyagi. De chemistry ontbreekt volledig. En dat had je wel met Macchio, Morita en Shue. Bovendien werkt die puppyromance totaal niet, werd echt genant op momenten. Terwijl ik de romance tussen Daniel en Ali echt aandoenlijk vond, die zowel veel leuke genante momenten opleverde en ook hele fijne. Bovendien was Ali gewoon een meid met veel interactie en dan heb je nu zo'n passieve chinees. Not working!



Wat mij ook tegenstond is dat Dre eigenlijk gewoon een behoorlijk mietje was. Steeds wegrennen voor die gastjes waar Daniel dat ook wel deed maar ook af en toe nog eens van zich afbijt. Ook miste ik het karakteristieke uiterlijk van de "bad guys". John Kreese (Martin Kove), Johnny (William Zabka), Dutch (Chad McQueen), Bobby (Rob Thomas) hadden natuurlijk heerlijke karakteristieke koppen en speelden hun rol ook voortreffender. Nu zit je tegen een paar van die starende chineesjes te kijken, niks geen verbaal geweld. Die jaren '80 setting was heerlijk, en ze waren zo over the top dat het leuk werd, dat mis ik hier. Die Dragon Well scene vond ik dan wel weer de moeite waard, erg mooie scene wel. Het toernooi voelt heerlijk Chinees aan maar ging mij soms wel iets te snel naar mijn mening (en wat miste ik die imposante Cobra Kai uniforms). Geen actief juichende Ali aan de lijn dit keer, helaas. Wat was het toch ook een schatje . Ook miste ik die eighties songs als You're The Best, Cruel Summer etc. Die heerlijke eighties cheesiness was zo'n grote troef van de film.


Anyway, ik ben nu dan wel lang genoeg doorgegaan, het mag duidelijk zijn dat ik het origineel een enorm warm hart toedraag en de vergelijking constant met het origineel hebt gemaakt. Lijkt me ook niet raar bij een remake. De film mist een ziel, enige creatieve inbreng en de zoveel charmes die het origineel had. Origineel bij herziening verhoogd, was zo lang geleden maar vond 'm nog beter dan ie in mijn geheugen stond. Ik ben onverbiddelijk, dat weet ik maar ik kan niet anders. Dit was voor mij een foltering door mijn voorliefde voor het origineel, dus sorry Jackie .

Het was een beetje laat, maar moet hier toch even op terugkomen met de puntjes die ik wel wat minder vond.

Zo komt de film in het begin nog wel weg met de humor, maar naarmate de film vordert wordt het steeds vervelender, is de chemie (zoals Naomi Watts al eerder aangaf) nauwelijks te voelen en was een remake eigenlijk onnodig. Gelukkig heb ik het nog aardig los van het origineel kunnen zien, en heb ik me nog prima vermaakt.

3,5*

[The Karate Kid review]

Een paar dagen geleden ben ik met zeer hoge verwachtingen begonnen aan deze film, mede door de coole trailer, en het onderwerp staat mij wel ook wel aan; karate.

Bij deze film verwachtte ik legendarische gevechten die het hoogste niveau karate of eerder laten zien. Hierin werd ik diep teleurgesteld, want uiteindelijk bleef het bij 2 matige gevechten; 1 hield wat gestoei met volwassen man en doorgeslagen kinderen in, de ander stelde ook niet veel voor qua actie. Doe mij dan maar Never Back Down. Daar zitten tenminste échte gevechten in en de 'freefighters' proberen elkaar ook daadwerkelijk een kopje kleiner te maken. In The Karate Kid proberen de twee broekies elkaar nog geen haar te krenken. Nouja, een beetje dan. Er word wel íets van geloofwaardigheid gespaard. Helaas word die enkele minuten later weer weggevaagd door die salto-kick. Mooi hoor. En knap dat ook. Maar de trap zelf is zó overduidelijk mis dat je er spontaan even om moet lachen.

Dan het verhaal. Amerikaans jochie emigreert met z'n moeder naar China (toch? ), word verliefd, ontmoet karate lulletje (Jackie Chan), word uitgedaagd, krijgt karate geleerd. En dat was het wel zo'n beetje. Joehoe. Er schoot me daarnet een woord te binnen: clichéketting. Dat is deze film namelijk. Een van cliché's samenhangend, maar weinig boeiend verhaal. Zo langdradig ook. Toen ik middenin ergens zag hoelang hij nog duurde, ontsnapte bij mij een zucht.

Maar wat me nog het meest verbaasd, is het mannetje zelf. ShalDre. The karate kid. Waarom dat irritante karakter? Waarom moet een gameverslaafd, bijdehand, sarcastisch mannetje met een babyface nou zo nodig de casanova a la stoerdoenerij en karateheld uithangen. Dit snap ik niet echt. Bij het zien van de trailer dacht ik meer aan een coole, geharde jongen die een uniek talent voor karate had. Maar nee, we krijgen één of andere nepclown voorgeschoteld. Leuk hoor.

Nee. Deze film heeft mij niet weten te boeien, interesseren of iets wat daarop lijkt. Jammer,ik ben diepteleurgesteld door deze film. Toch nog een puntje voor het sterke acteerwerk en moederlief die, naar mijn mening, toch nog wat toevoegt. Dit had ook het geval kunnen zijn met Mr. Han, maar helaas heeft die z'n tong verloren en moet ieder woord er uitgetrokken worden, wat Dre op een heel irritante manier weet te doen.

1 * dus.

En dan zit m'n eerste review er alweer op.

Om te gewoon. Omdat er niets anders te pindakazen viel heb ik van ellende deze maar eens gepindakaasd (had ik dus niet moeten doen). Het originele deel heb ik vroeger al eens gezien en vond ik al slecht maar deze kopie ervan overtreft dat nog eens. Wat is die Jaden Smith toch een vreselijk irritant kind (ik walgde destijds al van hem bij de film "The Day the Earth Stood Still"). Ik vind hem nu al net zo irritant als Shia LaBeouf. Jammer genoeg zullen we hem nog vaker zien vanwege zijn vader maar ik hoef hem in ieder geval niet meer te zien (hoogstens misschien in een rol van crack junkie). Acteren kan hij gewoon niet en humor heeft hij ook niet. Jammer genoeg werd hij niet in deze film vaker in elkaar geslagen want dan had ik de film misschien nog wel redelijk gevonden.

Het verhaal was gewoon een pure kopie van het origineel maar dan nog slechter. En waarom gingen ze in godsnaam naar China immigreren ? Dat sloeg toch nergens op. Het was allemaal zo clichématig, voorspelbaar en triest dat het gewoon om te was. Normaal gesproken vind ik Jackie Chan wel eens leuk om te zien maar in deze film maakte hij zich gewoon belachelijk. Hij zorgde wel nog samen met Taraji P. Henson voor een heel klein beetje humor in de film. De film duurt overigens veel te lang en dat komt vooral door het hele overbodige gedoe tussen Jaden Smith en Wenwen Han wat ook nog eens om te was.

De film was verder volgens mij een soort promotie voor China. Ik moest wel lachen toen Jackie Chan in het begin het water aan het repareren was en toen hij zij dat men de schakelaar moest aanzetten voor gebruik (warm water) en uitzetten na gebruik omdat dat beter was voor het milieu. We zijn in China en niet in Amerika zei hij er nog bij. Dat was echt lachwekkend want China is gewoon de grootste vervuiler ter wereld. In alle grote steden van China is het smog gehalte zo hoog dat het vrijwel altijd mistig is en dat veel personen daardoor rond lopen met een mondkapje. Maar dat lieten ze voor het gemak maar effen niet zien.

Nee het was gewoon allemaal erg triest en zoals eerder gezegd om te . Alleen de beelden van China zelf (omdat ik er een aantal keren geweest ben) waren wel mooi.

Je weet van te voren dat dit een remake is, dus ik snap de bezwaren niet zo...

Zeker met de tijd mee gegaan, goed acteerwerk en zeker wel vette vechtscenes.

Als je de oude film niet kent en ook als je de oude film wel kent, maar weet dat deze dezelfde soort verhaallijn heeft ... zeker een aanrader.

Flauwe formulefilm.

Het is met name de schmierende Smith zelf die niet goed weet te overtuigen in deze slappe remake. Ook Chan presteert beneden de maat en staat volledig op de automatische piloot.

Het verhaal an sich kennen we zo langzamerhand wel, maar wordt allesbehalve sterk uitgewerkt. De transformatie van klungel naar Kungfu-kid is volstrekt ongeloofwaardig. Het toegevoegde drama-plot met Chan is tenenkrommend en een en ander duurt te lang.

Doorsnee.

Leuke film, kijkt goed weg. Vond Jackie chan goed spelen. En de zoon van Will Smith ook. Had wat mij betreft wel meer actie in de film gemogen, die waren er wel weinig.

Tja..... voorspelbaar, clichématig met standaardingrdiënten als goed & kwaad, doorzettingsvermogen, vriendschap.

Maar daar is niks mee in deze film die voor een publiek tot een jaar of 14, 15 is gemaakt. Vooral Chan zet z'n rol goed weg.

Speciale aandacht voor de muziek! James Horner levert weer eens een meesterwerkje af! De soundtrack is van hetzelfde kaliber als die van Titanic of Avatar. Extra punt!

Kortom: leuke onderhoudende familiefilm

Ik had weinig verwachtingen van deze film, maar hij blijkt véél beter dan verwacht. Vooral de combinatie van humor, drama en actie is héél erg goed.

Dit soort films houd ik het meest van.

Oei, niet best. Oeverloos lang met 140 minuten en dan nog had ik het idee dat ik dingen miste. Dat ligt dan duidelijk aan de slechte montage waar geen maat in wordt gehouden. Heeft veel weg van een coming of age film maar kleine Smith heeft gewoonweg te weinig acteerkennis om zijn personage kracht bij te zetten.

Chan (zeker geen Pat Morita) is wat overtuigender, maar dat mag ook wel na een carriere van meer dan dertig jaar. Maar wat vooral opvalt is dat oeverloos geneuzel, zogenaamde wijze levenslessen, vreselijke Amerikaanse muziekkeuze en de voorspelbaarheid ten top.

Geef mij dan maar het inmiddels wat gedateerde origineel. Heeft heel wat meer charme dan dit gedrocht. Net 1,5*en

Heb de berichten hier niet allemaal gelezen, en het zal ongetwijfeld veelvuldig besproken zijn, maar het echt meest opmerkelijke aan deze film was toch wel dat de hoofdpersoon in een film met deze titel kung fu leert ipv karate... Merkwaardig.

Verder een typische jeugdfilm. Ik neem althans aan dat het niet voor volwassenen bedoeld is. Dat zoontje van Smith was nogal irritant en bijdehand, maar Chan zien vechten blijft altijd wel tof.

Matig gebeuren dit, met name ook door de belachelijke speelduur.

Harald Zwart? Nooit van gehoord eigenlijk. Geboren in Nederland, maar opgegroeid in Noorwegen. Het zal allemaal wel, zijn nieuwe film is Karate Kid. Een 300% formule(familie)film en voor mij een 1x nooit meer film. Hij duurt ten eerste een half uur te lang en ten 2e is Jaden Smith een miscast. Ik vind het een veel te gelikt ventje voor een rol als deze en dan is zijn personage ook nog is een vervelende snotaap. Dat is meteen de doodsteek voor dit karakter. Zijn moeder is net zo vervelend trouwens.

Goed, we volgen dus onze Dre die naar China moet verhuizen omdat het niet anders kan. Hij wordt daar al snel verliefd op een meisje, maar krijgt tegelijkertijd ook dagelijks klappen van een lokaal groepje kutkinderen. Het liefst gaat hij terug naar Amerika totdat blijkt dat Mr. Han de klusjesman gespeeld door Jackie Chan heel goed Kung Fu kan. Dre wil het graag leren en uiteindelijk zorgt Mr. Han er (per ongeluk?) voor dat hij moet meedoen aan een toernooi en als hij dat wint, dan wordt hij met rust gelaten. Nou, een briljant concept voor een film toch?

Ok, zo gezegd zo gedaan. Dre wordt getraind en leert Kung Fu. Niet op de wax on, wax off manier, maar wel net zo afgezaagd. Gelukkig is Jackie Chan niet zo'n stijve hark Mr. Kesuke Miyagi, want bij hem had ik af en toe het idee dat hij ieder moment dood neer kon vallen. Jackie Chan is ook meteen het grote pluspunt van de film. Leuk personage, alleen hij laat maar een paar trucjes zien. Een ander klein pluspunt zijn wellicht de gevechten, want die zijn zowaar nog best hard en de meeste kinderen zijn duidelijk al ervaren. Natuurlijk komt er geen druppeltje bloed aan te pas, want dat bestaat niet in dit soort films.

The Karate Kid is niets nieuws onder de zon. En als je de keus hebt deze film kijken of je vriendin overhalen voor een uurtje lichaamsbeweging, dan zou ik voor dat laatste gaan. (mij is het helaas niet gelukt)