Pickup on South Street (1953)

30 augustus op DVD in Nederland

Heerlijke sleazy film noir van Samuel Fuller. Een berucht zakkenroller rolt "per ongeluk" een portemonnee met wel zeer kostbare inhoud, respectievelijk een filmrol van de regering met uiterst vertrouwelijke informatie. Puik script met enkele leuke verrassingen, verder uitstekend camerawerk met bereveel toffe zooms en close ups. Naast onze uitstekend acterende zakkenroller ook enkele zeer aangename bijrollen waaronder femme fatale Candy en informant Moe. Zeer rappe en simpelweg leuke film dankzij de vlotte montage, dus zelfs uitermate geschikt voor mensen die normaal gesproken niet dol zijn op oude films... Jammer dat de film maar 80 minuten duurt!

Atmosferische noir. De anti-communistische boodschap is weinig subtiel, maar de kleverige sfeer, de voor 1953 toch tamelijk grauwe vechtscenes (inclusief het herhaaldelijk slaan van vrouwen) en de sterke bijrol van Thelma Ritter zorgen voor een zeer ruime voldoende 3,5*

Opnieuw een sterke Fuller. De sfeer wordt al treffend gezet in de eerste scène; prachtige gesneden tussen drie personen. Het verhaal stelt helaas niet bijster veel voor, maar de fotografie, sterke soundtrack en de mooie Peters maken veel goed. Ook deze Fuller smaakt naar meer.

Zeer atmosferische film-noir; een film om vaker terug te kijken (wat ik dan ook geregeld doe). Geweldige performance van Howard Hughes' Jean Peters en Richard Widmark. Thelma Ritter is iets over-the-top; afin.. eerst 4*, nu 4.5*.

Nu ook als R2NL, echter Criterion-DVD heeft deze film resstaureerd en ook uitgebracht met vele xtra's...

Fantastische film.

Heeft alles in huis wat een film noir zo goed maakt.

Jean Peters is fantastisch!

4,5*

Weinig gezien van Fuller, maar dit is de moeite !

Sterke vertolkingen, knappe zwart-witfotografie met lang aangehouden shots afgewisseld met zeer korte shots. 4*

Vind dit wel meer misdaad dan noir

Heerlijk. In de eerste scène kan je direct zien dat het om een Fuller gaat. Geen mooidoenerij. Maar gewoon ruw en direct gebracht. Zodat we het echt zien. En later zullen we Fuller weer op zoek gaan naar extremen (bijv. de scène waar Candy door Skipp z'n spullen gaat), en de film draait eigenlijk alleen maar om mislukkelingen. Er is genoeg te genieten aan deze film. Hoge pace, goed script, goede acteurs, coole soundtrack. Wat wil een mens nog meer.

Howard Huges' charismatische Jean Peters schittert ook in de Noir NIAGARA by the way.

Erg sterke noir met Widmark als zakkenroller. Niet alleen hij is erg goed, maar Jean Peters acteert ook erg goed (en is ook nog eens erg mooi)!

4*

Inderdaad een erg goed duo. Deze rol was natuurlijk ook op het lijf van Widmark geschreven.

Goede, anti-communistische, film-noir. Alle typische elementen van het genre gecombineerd met Fuller’s handtekening maken de film zeer de moeite waard. Een van de sterkere in het genre o.a. door de rolbezetting, de spetterende dialogen en de regie. 4 sterren.

Een van de beste classics en voor mij persoonlijk dé beste film noir ooit. De film verspilt geen tijd en is dus erg vlot. In mijn geval is dat een groot pluspunt, want trage films zijn niet altijd zo leuk. De cast was geweldig, ik denk dat ik een fan ben geworden van Richard Widmark. Ik kende hem al eerder van Don't Bother to Knock, maar dat was meer een Marilyn Monroe-film dus toen viel hij ook nog niet echt op.

Jean Peters kende ik al van Niagara, waarin ze voortreffelijk is. Thelma Ritter kent iedere fan van oude films wel. Hoewel ik dus al bekend ben met de twee vrouwelijke acteurs uit de film, durf ik wel te stellen dat ze hierin hun beste rol ooit vertolken. Hoe Ritter de Oscar kon verliezen, is mij een raadsel. Ze had dat jaar flink wat concurrentie, maar dat Donna Reed won voor From Here to Eternity, vind ik nog altijd erg vreemd.

Widmark speelde geweldig de rol van een gladjakker die de kijker het ene moment haat, en het andere moment sympathie voor toont. Maar dat is ook een van de krachten van de film: Elk personage is op het ene moment wel de goeierik, en in de andere scène de slechterik.

Maar wat de film echt maakt, is de sfeer en locaties. De film bevat een aantal geweldige scènes van de stad (New York, neem ik aan?) en de haven en het zwartwit maakt het in dit geval enkel een stuk mooier. Toch wel verfrissend dat deze noir goed afloopt. Het enige minpunt wat ik kan bedenken, is die afgezaagde en ronduit lachwekkende knokpartij aan het einde, maar verder is dit een meesterwerk.

Locatie: New York City, Hudson River, Manhattan.

Pickup on South Street is een film die gemakkelijk te herkennen is als een film noir, maar toch zeer fris afsteekt ten opzichte van andere genregenoten. De filmstijl is namelijk totaal anders dan andere films van het Hollywood uit die tijd. De filmstijl is zo opvallend, dat ik haast zou zeggen dat ik op basis van slechts een film Fullers filmstijl kan herkennen.

Pickup is een genadeloos rauwe film noir. Hij is niet zozeer duisterder of cynischer dan genregenoten, maar de filmstijl geeft het geheel een wat hardere sfeer. Zo zitten er veel extreme close-ups in van zwetende gezichten (het is soms erg intiem gefilms allemaal), lijkt de camera sneller te bewegen en nog meer de vreemde stanpunten op te zoeken. Daarnaast zitten er een aantal handgevechten die veel pijnlijker zijn dan enige vuistgevechten die ik zag in andere films uit die tijd. De klappen die hier vallen lijken echt pijn te doen. De film is ook minstens net zo geweldadig richting vrouwen als mannen, wat ook vaak wel anders in films uit die tijd. Kijk alleen al naar de scène waarin Jean Peters door haar opdrachtgever door het appartement geslagen wordt. Het ziet er erg ruw en pijnlijk uit. Diezelfde man wordt later nog eens pijnlijk vaneen trap afgetrokken. The Big Heat is van binnen gemener, maar deze film is grafisch waarschijnlijk de hardste film noir die ik ken.

Niet alleen de sfeer is ijzersterk ook het verhaal steekt erg leuk in elkaar en is vrij onvoorspelbaar. Dat de communisten gestraft zouden worden zat in de lijn der verwachting, maar wie er verder zouden sterven wist ik nooit te voorspellen, waardoor het altijd spannend bleef en dit een zeldzame film noir was die werkelijk voor een punt-op-de-stoelervaring zorgde. Het hoge tempo draagde daar ook wel aan bij. De film is fel anti-communistisch, maar dat stoorde me niet zo erg als had gekund. Ik vond het wel een grappig tijdsbeeld. Het laat mooi zien hoe diep de paranoïa ten opzichte van commies in die tijd doorgedrongen was. In Frankrijk en Duitsland werden in de vertaling de verwijzingen richting communisten zelfs verwijdert en ging het om drugdealers.

De personages zijn ook ongeloofelijk sterk uitgewerkt. Het is mooi dat de film veel van perspectief wisselt en van alle personages een duistere kant naar boven haalt. Dat past bij de sfeer. Toch worden van de belangrijkste figuren allemaal mensen gemaakt, waardoor je je in iedereen kunt verplaatsen (al blijven de communisten natuurlijk van karakteruitdieping bespaart). Daarnaast creëeren de personages een verrassend levendige wereld waarin een sterk beeld wordt geschetst van mensen die leven aan de onderkant van de samenleving. Widmark is niet mijn favoriete acteur uit klassiek Hollywood, maar doet het hier uitstekend. Jean Peters is zelfs beter als een prostituee (al wordt ze natuurlijk nooit zo genoemd, dankzij de hays code). Een van de beter uitgewerkte vrouwelijke hoofdrollen in film noirs. Richard Kiley imponeert daarnaast als schurk en Murvyn Vye is leuk als cynische politeagent. Toch is het Thelma Ritter in een relatief kleinere rol die de show steelt. Haar sterfscène is zeer ontroerend en haar personage zorgt voor een kloppend dramatisch hart in de film. Terechte Oscarnominatie en ze had het beeldje zeer verdient.

Er is een klein minpuntje: dat Peters personage zo plotseling valt voor het personage van Widmark is niet helemaal geloofwaardig, zeker omdat hij haar toch vooral slecht behandelt. Maar doordat de scène waarin dit gebeurt zo bijzonder intiem gefilmd is stoort het nauwelijks.

Een vrij unieke noir dus, die meteen mijn interesse in Fuller enorm vergroot heeft. Met deze film heeft hij in ieder geval een van de beste films uit het genre afgelevert.
4,5*

Echt een typische misdaadfilm uit de Koude Oorlog. Dat deze film gemaakt is in de hoogtijdagen van het McCarthy tijdperk behoeft geen toelichting. Dat druipt er gewoon vanaf. De scenes tussen Richard Widmark en Jean Peters waren niettemin bijzonder mooi. Voor de rest vond ik deze film ook weer niet zo bijzonder.

Waardering; gemiddeld 3,0*

Paar dikke pluspunten: New York, de hardheid van de film en de gritty sfeer. Wat ik tof vind aan noirs is het feit dat vrijwel iedereen deels voor eigen gewin dingen doet, dat zit hier ruimschoots in. Het verhaal is niet het sterkste punt, maar het is zo'n duidelijk voorbeeld van een iets te getalenteerde regisseur die alles uit zo'n verhaal haalt wat er in zit.

En wat is Thelma Ritter toch een fijne bijrolactrice, zou ik meer van moeten zien denk ik.

3.5*

Die heb ik natuurlijk al jaren geleden gezien. En mede door die film kom ik tot die conclusie.

Prachtfilm waarin veel gebeurt. Widmark en Peters heb ik weinig gezien, in ieder geval geen hoofdrollen, maar beiden maken indruk. Skip(Widmark) in eerste instantie als gehaaide zakkenroller die naar het einde toe het hart op de juiste plaats blijkt te hebben. Ook Candy(Peters) maakt een ontwikkeling ten goede door, beiden moeten daar echter een flinke prijs voor betalen.

De anti-communistische boodschap was misschien te verwachten, maar deed de film niet veel goed. Dan nog Thelma Ritter, ken ik ook weinig van(Rear window), maar zet een prachtige rol neer met een tragisch einde. In die zin de echte noir van de film.

Als ik het niet mis heb is dit mijn eerste Samuel Fuller en hij weet het mooi in beeld te brengen, zowel de actie, de romance als het drama. En dat dan voor een paar schamele eurootjes...

4,5*.

Verfrissende Film Noir met een prachtige rolbezetting van Richard Widmark, hij zette naar mijn mening nog altijd één van de betere badguys neer in The Street with no Name, een Fox Film Noir klassieker. Ook hier zet hij zijn rol weer schitterend en met veel zelfvertrouwen neer als de pickpocket Skip. Thelma Ritter is voor mij onbekender, ik heb haar alleen weten spelen in Hichcock's Rear Window en ook zei zat goed in haar rol. Ook knap om te zien hoe de personages evolueren doorheen het verhaal, vooral Skip krijgt een menselijker kantje naar het einde toe, maar ook de chemie die tussen Ritter en Widmarck ontstond en de dialogen waren zeer geslaagd. Deze Noir heeft ook alle ingrediënten die nodig zijn voor de perfecte film, prachtige fotografie, mooie schaduweffecten, te veel sigaretten, zeer goed acteerwerk, mooie locaties, ...

4.0 sterren

Jammer dat je niet stemt op deze Noir.

Nog veel, veel meer wordt gerookt in de Film-Noir DEAD RECKONING (door o.a. Liz Scott en Bogart)...

En niet te vergeten Birdman of Alcatraz en (vooral) Pillow Talk - heel ander genre, maar tjonge, wat speelt ze daar grandioos komisch.

Fijne film noir dit met een leuk verhaal dat op een vlotte en aangename wijze verteld wordt. Richard Widmark doet het goed als de sluwe zakkenroller, die anders in elkaar blijkt te zitten dan ik aanvankelijk dacht. De sfeer is de film is sterk en af en toe best hard. Fuller slaagt erin het allemaal fijn in beeld te brengen, waarbij vooral de regelmatig terugkerende close-ups mij erg opvielen. Het tempo is daarnaast heel behoorlijk en voordat je het weet is de film alweer afgelopen, mede ook doordat de speelduur niet heel lang is.

3,5*

Het film-noir virus heeft mij behoorlijk te pakken. De zwart-wit beelden, doordrenkt met schaduwen, het mysterie, maar vooral de als altijd adembenemende rol van de vrouw in het verhaal. Maximaal genieten tijdens de dialoog tussen Candy en Skip, waarbij hun monden langdurig op bijna kusbare afstand in de eeuwigheid verstild leken. Het deed me denken aan Gilda's "I hate you so much." Mooier kunnen ze het niet maken.

Weer een mooi gefilmde, sfeervolle Fuller met uitstekende vertolkingen en een aangename soundtrack. Het tempo zat goed. Had wel nog iets langer mogen duren... Oh en wat een mooie femme fatale...

4*

Prima vertier,

Wederom een fijne film noir. Een mooi onderling steekspel, waarbij de poppetjes rondom elkaar heencirkelen, elkaar behagen en afstootten. De duistere sfeer komt zeker goed over, dankzij aardig zwart - wit gebruik en Fuller `s oog voor zwakkere mensen in de samenleving, die bedenkelijke rollen spelen voor een aalmoes. Thelma Ritter speelt de rol van haar leven en geeft de film een welkome menselijke noot mee, tussen alle rauwe verschrikkingen. Ik vond het einde alleen niet bijster goed, omdat ik het woord rauw op basis daarvan bijna terug zou moeten nemen. Een kleine 3,5*

Zeer prettige Film-Noir is dit. De film is lekker vlot en kent erg veel sfeer. Camerawerk is goed, en verder kent Pickup on South Street weer de vaste Noir dingetjes die Film-Noirs zo leuk maken. Acteerwerk is dan ook van hoog niveau. Richard Widmark en Jean Peters doen het alllebei uitstekend. Jammergenoeg vond ik het verhaal niet heel veel voorstellen. Maar over het algemeen was dit zeker weer een goeie Noir, waarin de tijd vliegt.

3,5*

Geweldige film! Noir zoals een noir hoort te zijn.