Jin Yi Wei (2010)

Heerlijke glorie van weleer gerevived.

Het jaar '93 is er weer. Monochrome kleuren, lekker vlot camerawerk en creatieve gevechtsorchestraties. En natuurlijk een rookscherm om het geheel wat meer flair te geven.

Halverwege houdt het verhaal een beetje op en nemen de gevechten de overhand. Positief, want de build-up naar het finale gevecht is perfect en dat gevecht stelt ook absoluut niet teleur.

Yen flikt het toch weer. Heerlijke martial arts gebeuren dat weer wat power in de martial arts brengt.

4.5* en een uitgebreide review.

Deze film leunt vooral op zijn geweldige gevechten!!!!! Het gemak waarmee de hoofdrolspelers door de lucht vliegen en vanuit allerlei mogelijke standen het gevecht met elkaar aangaan is ongekend mooi in beeld gebracht. Tel daarbij op, de dynamische cameravoering, die zich niet alleen liet gelden tijdens de gevechten, maar tevens bij het in beeld brengen van landschappen die men aandeed. Ik kon goed een patroon ontrafelen uit het camerawerk, dat het landschap in beeld bracht: bewegen, stilhouden, opnieuw versnellen en op weg richting de hoofdrolspelers. Fraai, met veel oog voor sfeer! Het verhaal deed mij niet zo gek veel, maar dat is een bijzaak in zo `n film als deze. Een 4*

Erg mooi gemaakte gevechten en goed gebruik van geluid.

Acteren is ook goed en verhaal is ook erg leuk.

3,5 ster

Hier word ik erg blij van wat een gave film. Heerlijke actie. Fantastisch die gevechten met die kist waar de14 zwaarden in zitten. En dan de rol van die Tuo Tuo wie wil er niet vermoord worden tussen haar dijen. Dit soort films kunnen er voor mij niet genoeg worden gemaakt

Zeer gestileerde film, waarin het eenkleurige uiterlijk de sleutelrol speelde. Erg leuk in HD natuurlijk. Het verhaaltje plus interactie tussen beide hoofdpersonages was helaas naast overdadig sentimenteel ook te clichématig, met het verschrikkelijke eindbeeld als kers op de rijsttaart. Een oosterse held die zichzelf nogal serieus neemt raakt haast onvermijdelijk opgezadeld met een eigenwijze vrouw. Zo simplistisch kwam het alleszins over. De complottheorieën waren verder niet bijster interessant en de ontmoetingen met boefjes van allerhande herkomsten voelden onnodig aan. Buiten het feit dat je naar een mooie serie beelden zit te kijken, heb je enkel de vlotte gevechten die je af en toe tot likkebaarden verleiden. Lang niet elke zwaardslag of sprong komt even geloofwaardig over, maar het merendeel voelt gelukkig uitermate ritmisch en vloeiend aan.

3,00

14 Blades is een beetje zoals Su Qi-er dat ik pas geleden gezien heb. Het ziet er allemaal leuk een aardig uit, maar in zowel verhaal, karakters als gevechten geen uitblinker.

In het verhaal ben ik zelfs nooit helemaal ingekomen. Het kwam op me over als een warboel. Diverse namen en termen die ik maar moeilijk kon onthouden en de verschillende kampen die ik niet goed uit elkaar wist te houden. Voor wie Yen nu eigenlijk een opdracht moest uitvoeren is me nog steeds niet helemaal duidelijk. Misschien omdat het ook niet zo interessant was allemaal.

Qua karakters was er ook niks speciaals te bespeuren. Donnie Yen speelt zoals altijd een stoere gast die weet van wanten. Wei Zhao is een mooie meid, lekker naturel en een grote teleurstelling is toch wel Sammo Hung. Hij heeft slechts een paar minuten screentijd en mist ook nog eens zijn benen. Geen spetterende actie van hem dus.

Wanneer je Donnie Yen zegt, zeg je fantastische choreografie. Ook hier lopen de gevechten op de grond en door de lucht naadloos in elkaar over en schudt Yen weer wat knappe moves uit de mouwen. Toch zie ik hem liever als monk traditionele kung fu uitoefenen dan dat hij in de weer is met diverse wapens in een wuxia-film.

Film had eigenlijk na anderhalf uur moeten stoppen, want nu is het een iets te lange zit. Aardige gevechten, maar Yen heeft betere films op zijn naam staan.

It is fortunate to have hope...

Een zeer gestileerde film. Visueel adembenemend! Elk gevecht is een prachtige martial-arts dans en alles ziet er enorm fraai uit. Qua kleurstellingen is het bv erg mooi, metaaltinten en een één-- of tweekleurig palet van voornamelijk bruin/blauw. Contrasten zijn haarscherp en achtergronden zijn echt prachtig.
Vooral het laatste kwartier vond ik verschrikkelijk mooi, ook qua vertelling.

De muziek/score is voortdurend nadrukkelijk aanwezig en vormt een onafscheidelijk en doorlopend geheel met de beelden. Indrukwekkend.

Ook een humoristische touch wordt niet vergeten, naast emotie, romantiek en een heroïsch verhaal vol actie en avonturen. Karakteristieke personages (en helden).

Het verhaal draait om een keizerlijk zegel, het symbool van opperste macht, wat door corruptie verdween en weer teruggebracht dient te worden.
Het is dat het verhaal vrij straight blijft, anders dan bv een sprookje of fantasy als 'Wu Ji'.
Dit weerhoudt mij toch net van het geven van 4.5*.

Uitstekend actie/thriller film...

Prima verhaal...

Uitstekend acteerwerk...

Prachtig effect, uitstekend camerawerk...

Uitstekend vechtscene/zwaard....

Uitstekend achtergrond geluid/muziek (Dolby Digital)...

Prachtig mooi HD kwaliteit...

Martial Arts is mijn goede genre...

Aardige martial arts film waarin Donnie Yen schittert. Ik ken niet veel wuxia films, en tot nu toe was vooral Jet Li me erg opgevallen, maar na eerder Yen in de Ip Man films gezien te hebben, blijkt ook hier dat hij er veel van kan. Misschien toch ook maar eens Once upon a time in China II kijken, waar beide heren in spelen.

Ik had deze film al lange tijd geleden op mijn kijklijst gezet, maar werd toch een beetje tegengehouden door berichten over monochromatische kleuren. Nu boeit me dat eigenlijk wat minder, er waren ook veel meer kleurscènes dan verwacht op grond van de berichten hierboven, en de monochromatische scènes zagen er ook zeer mooi uit (wat overigens ook bleek uit de berichten, waardoor nog maar eens benadrukt wordt dat het enigszins belachelijk was dat ik me op grond daarvan liet tegenhouden).

Verhaaltje is eigenlijk niet het belangrijkste, en ben ik waarschijnlijk morgen alweer vergeten, maar de actie was erg spetterend. Er wordt relatief weinig geknipt, veel aandacht voor de choreografie dus. Wat wel jammer is, is de muziek. Die was soms iets te episch of te dramatisch. De Arabisch-achtige zang kan ik ook niet echt waarderen. Sowieso enige hang naar melodrama, getuige de flashbacks op het einde. Jammer, ik gok zo dat dit soort dingen toch een half sterretje kosten.

Niet het niveau van Hero, laat staan The Grandmaster, maar evengoed goed vermaak. Wuxia blijft een fijn genre, waar ik zeker meer van wil zien. 3,5*.

Had er een pak meer van verwacht

Met Three Kingdoms had Daniel Lee een vermakelijk filmpje uitgebracht dat op zich wel naar meer smaakte. Dat was dan ook voornamelijk de reden dat ik deze 14 Blades kocht, al was de aanwezigheid van Donnie Yen en Sammo Hung zeker ook geen slechte toevoeging, maar zoals gewoonlijk bleef de film weer ettelijke maanden in de (jammer genoeg) nogal grote to-see lijst. Vandaag had ik echter wel eens zin in zo'n amusante martial-arts film en kwam ik uit bij 14 Blades en True Legend. Vanwege de regisseur dan toch maar voor deze gegaan.

En dat had ik blijkbaar beter niet gedaan. Nu is de vraag of True Legend überhaupt beter is, maar soit, dat zien we binnenkort wel. De eerste 20 minuten van 14 Blades zijn nogal chaotisch en onsamenhangend, maar het wordt interessanter eenmaal Qinlong bij Yung aankomt. Hoewel, interessanter is misschien niet het juiste woord, want minder saai is een betere term. Normaal gezien ben ik wel te vinden voor dit soort samenzweringen waarin een held het tegen een corrupt beleid opneemt, maar het wist me nooit volledig te pakken. Vreemd ook dat Lee zowat halverwege de film blijkbaar zelf vergeet dat hij nog een verhaal had te vertellen. Vanaf dan begint hij meer en meer naar de vechtscènes te werken, maar ik had het gevoel alsof het allemaal nog niet af was en dat stoorde me eigenlijk wel.

Gelukkig zien de vechtscènes er op zich wel degelijk uit. Lee maakt weliswaar af en toe gebruik van erg lelijk ogende CGI (vond eerlijk gezegd de gevechten tussen Qinlong en Tuo Tuo niet mooi), maar over het algemeen zijn dit de momenten waarmee Lee weet te scoren. Al is dat voornamelijk toch ook dankzij een uitstekende Donnie Yen. Ik heb bijlange na nog niet zoveel van hem gezien als ik zou willen (zit nu nog maar op zo'n 7 titels, al heb ik er nog wel een aantal liggen), maar het mag nu al duidelijk zijn dat Yen één van de meest interessante acteurs op dit gebied is. De toevoeging van Wei Zhao vond ik minder geslaagd, de chemie ontbrak nogal, en voor Sammo Hung moet je het overduidelijk ook niet doen. Ik blijf het degoutant vinden hoe sommige namen groot worden uitgesmeerd op een DVD hoes (op de steelcase DVD staat Sammo Hung gewoon op dezelfde lijn als Donnie Yen) terwijl ze amper in de film voorkomen. Hung moet het hier dan ook nog eens zonder benen stellen, dus in actie zie je hem niet komen.

Nah, ik blijf met het gevoel zitten dat ik iets heb gemist. Hier en daar wel wat mooi geschoten scènes, maar over het algemeen bleef ik wat op mijn honger zitten. Ik ben op zich ook nog net iets meer een fan van de oudere martial arts films in plaats van deze Wuxia toestanden, dus dat heeft er misschien ook wel wat mee te maken.

2*

Heerlijke martial arts film. Hier hou ik wel van. En voor één keer is het niet slecht dat Sammo Hung Kam-Bo zich wat afzijdig houdt. Donnie Yen is de ster van de film en heeft vooral met Kate Tsui een krachtige tegenstander. Ik kende Daniel Lee eigenlijk enkel van Black Mask met Jet Li, wat toch van een ander kaliber is. Deze 14 Blades is een niveau hoger met een epische film waarin martial arts meer is dan wat bad guys aflappen.

Met Donnie Yen in vorm en een goeie choreograaf en regisseur achter hem, is het genieten van de vechtscènes. De moderne insteek met de wapens doet het vrij goed. Al is Tuo Tuo soms wel verweven in CGI en dat draait niet altijd even goed uit. Niet dat de film er erg onder leidt, maar het speelt toch wel mee en doet ietwat onder tegenover de sterke scènes met Yen.

14 Blades is een film die me later nog opnieuw zal bevallen en misschien nog beter zal smaken. Een goeie film dus. En tijd om wat meer van Daniel Lee op te zoeken.

Laat ik maar beginnen met zeggen dat ik het verhaal niet veel soeps vond. Weinig vernieuwend, weer met klassieke romance tussen de überkrijger en de mooie chick. En weeral een tiran die de macht wil grijpen en moet tegengehouden worden. De Aziatische film heeft toch nood aan vernieuwing op dat vlak want na vele decennia van dit noem ik dit meer dan uitgemolken. Maar ja een Chinese film zou geen Chinese film zijn moesten ze het niet visueel weer erg mooi afmaken want het is weer buitengewoon mooi om zien. Heeft op veel momenten veel van een western weg (decors, muziek, opzet van de scènes). Ik moest ook wel lachen wanneer de kippenboutjes als wapen gebruikt worden . Maakt het luchtig en leuk. Martial arts vallen mee zoals hoort bij een wuxia film.. ziet er choreografisch niet makkelijk uit. Oerdegelijk, maar niet één die er echt uit springt.