The Roommate (2011)

‘Vermakelijk maar erg simpel’

Het concept is interessant en vult de hele film op. Er zit tijdens de film wel een zekere sfeer van dreiging in die erg effectief is. Sommige scènes zijn best spannend en weten zeker te vermaken.

Probleem verder is vooral de voorspelbaarheid van de film. Bij de meeste scènes is makkelijk te voorspellen wat er gaat gebeuren. Ik hoop wel dat daar een beetje verandering in gaat komen, daar zo in Hollywood. Ander probleem zijn de personages. De Roommate zelf is nog wel te doen, maar de hoofdpersoon en bijvoorbeeld Het vriendje zijn erg makkelijke en saaie personages. Ik zag trouwens ook weinig chemie tussen die twee. Het acteerwerk is erg gemiddeld Hollywood werk.

De grootste teleurstelling was op het einde, toen bleek dat er helemaal geen interessante plotwending was. Dat had ik graag gezien. Er zijn veel kansen gemaakt voor kleine tussenverhaaltjes die erg goed hadden kunnen werken (bv: dat meisje dat de hele tijd getekend werd door de Roommate), erg jammer.

Maar zoals ik al zei; de film vermaakt wel. Het is nergens echt saai en er zitten een paar heerlijke schrikmomenten tussen. Voor een klein anderhalf uurtje is het zeker goed te doen.

* 2,5

Veel te braaf en nooit echt spannend om te kunnen spreken van een goeie thriller.

Spanningsloos.

Twee knappe actrices maken nog geen zomer. Zo ook niet in deze griezelig bedoelde cliché-film, die uitblinkt in het ontbreken van originaliteit. Nu hoeft dat laatste niet per se een probleem op te leveren, maar de uitwerking is hier dusdanig mat en ontbeert vooral spanning. Iets wat essentieel is voor een thriller. En zo kabbelt de film anderhalf uur voort. Ook tussen de acteurs valt er geen elektriciteit te bespeuren.

Doorsnee.

In potentie een aardige thriller, maar de uitwerking is niet bepaald spannend, origineel en sexy genoeg. De potentie zit er vooral met de dames, die er alles behalve slecht uitzien en ook nog is prima acteren. Er had alleen wat meer vuur, passie en lef in de film gemogen.

Toch jammer dat de film ondanks een aardig begin steeds verder verzuimt in de clichematige gebeurtenissen en eindigt in een eindgevecht waarvan je er al 3000 hebt gezien.

Middle of the road work dat verder vlot wegkijkt.

2,5*

We hebben een interessant plot, een vrij korte speelduur, een bekende cast met o.a. Cam Gigandet en Leighton Meester. Dat klinkt leuk!

En dat was het ook. Het begon al vrij aardig. Knappe meiden die elkaar beter leren kennen en een band opbouwen samen. De eerste eigenaardigheden ontdek je al snel, waardoor het intrigerend wordt.

De film is zeker onderhoudend genoeg en heeft aardig wat te bieden. Een redelijk vlot tempo, enkele spannende scènes en het acteerwerk is ook prima. Af en toe is Meester behoorlijk freaky: die scène met de oorbellen, bijvoorbeeld. Creep! Ik greep even naar mijn eigen oorlelletjes. Dat lijkt me echt 10 keer niks, maar ik ben dan ook een schijtluis wat dit soort dingen betreft. En het werd nog erger. Ik ben niet echt een kattenliefhebber, totaal niet, maar dit vond ik zielig! Het komt niet vaak voor dat ik tegen de tv wil gillen. Wat een geraffineerd kutwijf! She's one sick puppy!

De spanningsopbouw is prima, zelfs het vrij voorspelbare einde is vermakelijk en nergens storend. Hoewel ik in eerste instantie had verwacht dat ze uit het raam zou vallen, dus zo voorspelbaar is het ook weer niet.

Goede onderhoudende film, met een prettige cast. Minka Kelly was de enige die ik niet echt kende, maar het is zeker een leuke verschijning om te zien. Verder fijn bijrolletjes van Alyson Michalka, Danneel Harris, Billy Zane, en zelfs Katerina Graham en Nina Dobrev huppelen nog eventjes door het beeld.

Geslaagd!

Ik geniet van films met alleen maar acteurs van mijn favoriete series, hoe matig ze ook zijn.

Meester draagt de film met haar vage Rebecca. Toegegeven, ik had meer van haar verwacht, Meester houdt zich nogal in en heeft toch een te lief uiterlijk om echt psycho te zijn. Bovendien gaat het script zelf ook nooit echt los.

Voor het merendeel van de film gaat Rebecca niet echt ver en echt beangstigend wordt het nooit. De schrijvers hebben ook niet belachelijk veel moeite gedaan om het plot zo te compliceren dat Rebecca een poppenspeelster is die overal mee weg kan komen.

Wat dat betreft had het concept veel meer in zich. De film had wellicht beter gewerkt als zelf-parodierende slasher o.i.d.

Desondanks veel bekende gezichten zien en me prima vermaakt.

Hersens uit en genieten van al het schoon.

Vermakelijk formule werk

De film doet dan misschien weinig bijzonders, vermakelijk is het allemaal wel. Alle actrices en acteurs vervullen hun rollen verdienstelijk en er zit een weinig bijzonder maar vermakelijk verhaal in de film verwerkt. Denk alleen wel even het compleet belachelijke einde even weg: van een prikje met een stanley mes in je rug ga je echt niet meteen zo gemakkelijk dood.

3,5*

Gemiddelde thriller die tot aan de climax behoorlijk spannend is. Helaas gaat het daar helemaal over the top. Ook is het daarna vrij snel afgelopen. Zoals mijn voorganger al opmerkt had ook ik liever nog iets gezien van een bepaald contact tussen Sara en het meisje van de tekeningen .

Toch is het geheel lekker vermakelijk en zoals gezegd af en toe ook spannend. Hoogtepunt was hier toch wel het moment dat Tracy haar kamer uit komt en the roommate voor haar kamer zit . Mooi gedaan. Ander pluspunt is natuurlijk Minka Kelly

Al met al best vermakelijk, verdient toch iets beter dan de 2,47 die het nu krijgt.

3* (3,25)

Deze besluiten te kijken via die gratis 2 maanden HBO op KPN. Leek me wel een gefreakte film worden. Aan de schoonheid van de dames heeft het niet gelegen in ieder geval. Dit was dik in orde. Helaas komt de film verder niet echt goed van de grond. Rebecca doet het nog wel aardig als psychotische obsessieveling. Toch had ik gehoopt dat het allemaal wat harder was geworden. Er hadden meer mensen vermoord kunnen worden bijvoorbeeld. Daar valt altijd wel wat mee te doen namelijk. Je leeft naar een grote finale toe dat eindigt in een anticlimax.

Leuk om een keer gezien te hebben, maar niet hoogstaand.

Flauw, afgezaagd, spanningsloos.

Deze film laat daadwerkelijk geen enkele kans liggen - elk cliche wordt uitgenut. Onorigineel tot het bijna een nieuwe kunstvorm wordt. Nog net uit te houden door de mooie meiden die door het beeld huppelen. Maar daar is dan ook alles mee gezegd.

En ohja, die streek met die kat vind ik domweg gemeen. Rotzakken.

Bakvisvoer. Tamme, lauwe thriller met een beetje uitstraling, verder zit er geen geur of smaak aan dit onding. Kelly kan al niet veel meer dan mooi zijn, maar ook de psycho van het stel blijft maar steeds door de mand vallen als het er eens toe doet. Dat geldt eveneens voor de regie.

De douche-scène is een teken aan de wand. Veel te onhandig om iets van spanning te creëren en het echte venijn wordt buiten beeld gelaten. De rest is van hetzelfde laken een pak met doorzichtige bijrolletjes, beroerde muziek en de moord op Jason als dieptepunt. Waardeloos.

The Roommate is als een geurloze scheet: je hoort hem even, maar er blijft niets hangen. Op zich is dit geen probleem, omdat het laten van een scheet wel degelijk vermakelijk kan zijn, maar om nu te zeggen dat je er echt iets mee opschiet...

We krijgen een standaardplot met typische Amerikaanse jongelingen voorgeschoteld. Door het feit dat het acteerwerk allemaal bijzonder matig is, slaagt de film er ook geen moment in om iets van spanning te creeeren. Daar komt ook nog eens bij dat het allemaal erg tam is: er wordt wel veel geplaagd met vrouwelijk schoon, maar tot spannende zaken leidt dit niet, hetzelfde geldt voor de complete afwezigheid van enige vorm van expliciet geweld.

Het vermaakt allemaal ergens wel, maar te weinig om de film enige vorm van kwaliteit toe te kennen. Waarom hier nog 'mystery' als genre wordt aangegeven snap ik al helemaal niet, meer dan een tienerthrillertje is het niet.

Op zich is dit wel een redelijke thriller maar ik vind het nergens echt spannend worden. Het is het eigenlijk allemaal net niet. Rebecca is net niet creepy genoeg. De verhaallijnen worden net niet ver genoeg uitgewerkt en de spanning wordt net niet goed genoeg opgebouwd. Je krijgt een standaard plot voorgeschoteld en krijgt daarna vluchtig wat semi enge scenario's voorgeschoteld.

Ik had eigenlijk wel graag willen zien waarom die ouders nu zo bang voor haar waren. Wat is er toen echt gebeurd ? Wat is er vroeger gebeurd met dat meisje die ze tegenkwamen in de diner ? Waar is het precies misgegaan met Rebecca. Nu wordt er een standaard verhaal verteld zonder enige verdere uitleg.

Het is ook weer geen film die je van ellende maar uitzet. Op zich vermaakt hij redelijk maar een superspannende thriller hoef je echt niet te verwachten. Ik vond die Rebecca trouwens heel erg op Alicia Silverstone lijken. Of ligt dat aan mij ?

Flauwe tienerthriller.

Het is overduidelijk dat de actrices bovenal zijn gecast met oog op het visuele aspect dan om werkelijk hun acteerprestaties te showen. Want die hebben ze – uiteraard – bijna niet. Waar vooral Minka Kelly niet wist wat doen, was ook Leighton Meester heldin in het verknoeien van een film die al van bij het begin gedoemd was te mislukken. Maar je kunt op zijn minst stellen dat deze laatste nog wist wat haar te doen stond. Daarnaast was het vermelden van de naam Dobrev toch miserabel. Ze kwam nog niet eens twee minuutjes in beeld. Zielig als je zo kijkers wil lokken.

De film bevat vele bekende namen, maar positief is dit helemaal niet. Niemand weet wat hij met zijn rol aan moet en niemand haalt er dus iets uit. Je inleven in een personage is dan ook als acteur en als kijker uit den boze, want er valt gewoonweg niets te beleven. Kregen de personages de schrik van hun leven, kreeg ik het op mijn heupen. Meester moest je als kijker de stuipen op het lijf jagen, maar haar act was meer lachwekkend dan eng. Alsof ze niet genoeg durfde en in haar comfort zone bleef zitten. En zo doodde ze tegelijkertijd haar eigen personage.

Wat misschien nog erger was: qua spanning heeft regisseur Christiansen alles behalve kaas gegeten. Er waren voorspelbaarheden in overvloed en de film neigde meer naar een overdramatisch rommeltje dan een “thriller”. Saaie kost.

Uitermate saaie film die op geen enkel moment spannend is. De paar pogingen die er zijn, zijn duidelijk tevergeefs. Het totale gebrek aan binding met de karakters zorgt ervoor dat het je helemaal niet meer uitmaakt wie de pijp uit gaat. Rebecca is puur een vervelend persoon en wordt niet geportretteerd als een stalker/pyscho wat uiteraard de bedoeling is. De gemiddelde films met dit soort verhalen (stalkend persoon) zijn al beter dan deze film.

De film heeft weinig tot geen opbouw en zakt continu in. Ik ben ook van mening dat er wel wat meer mensen omgelegd mochten worden, daar zou deze film het toch wel van moeten hebben gehad. Bij tiener slashers kunnen we tenminste nog genieten van een opeenstapeling van lijken en gillende meiden.

The roommate is puur een ophoping van geile tieners. Enige pluspunt van deze film is toch wel de leuke dames die te zien waren. Ik kan niets anders doen dan deze film af te straffen met een laag cijfer.

2*

Redelijk genietbare film waar de tijd wordt genomen om misschien de wat 2D lijkende karakters hun ding te laten doen. Leighton Meester kan een behoorlijk obsessieve personality neerzetten. In Gossip Girl was het juist het arrogante who cares society tiep. Film biedt vooral eye candy, mooie meiden m.a.w. waar ook vrouwen van denk ik kunnen genieten. Thematiek was al eerder uitgediept met Single White Female natuurlijk, die wel wat beter was kan ik me herinneren. Zit meer in Meester.

“Listen to me, all I ever wanted was to be your friend...”

Een clichématig filmpje over een eerstejaarsstudente aan de universiteit die wordt opgezadeld met een "roommate from hell". Het belangrijkste in dit soort films is dat er op zijn minst een ijzingwekkende spanning wordt gecreëerd, een aantal leuke moordpartijen voorbij komen, dat je hoopt dat de hoofdpersoon het overleefd (of anders op een spectaculaire manier doodgaat), er veel mooie dames en coole gasten rondlopen en de psychopaat ook echt eng is.

Met dat laatste heeft de kijker het op zich wel getroffen want Leighton Meester kan goed creepy, narcistische, obsessieve en arrogante personages neerzetten (zie Gossip Girl). Met Meester, Minka Kelly (eerstejaarsstudente, LOL), Aly Michalka, Danneel Ackles en Nina Dobrev zit het met het vrouwelijk schoon ook wel goed. Helaas wordt het nergens spannend en het aantal moordpartijen is ook tot een minimum beperkt gebleven. Zo kabbelt de film rustig voort en wordt er nog een lachwekkende Basic Instinct scene opgevoerd die zo slecht is dat je even denkt dat je een Scary Movie film aan het kijken bent. Het einde is zo inspiratieloos dat je alleen maar kunt lachen om zoveel onzin. Ach, soms is het ook heerlijk om je te kunnen ergeren aan een film. Hate-watching heet dat volgens mij. Niets mis mee zo nu en dan.

Voorspelbare maar toch zeer genietbare thriller met leuke actrices. 3,5 sterren

Lekkere wijven dat wel.

De actie met het poesje was fucking gemeen!

Beetje voorspelbaar. Standaard 14 en een half in een half dozijn zegt maar ?

(EDIT Moderator: signature verwijderd)

Wtf.

Schrik ervan dat het nog van een regisseur die nog wel redelijk wat projectjes heeft geregisseerd komt. Dit lijkt echt op een eerste project van een regisseur die het nog wil maken. Als dat zo was geweest had ik wat minder kritisch gekeken. Maar dit lijkt nergens op.

Al vanaf de eerste minuten heb je het gevoel dat er een grote chaos achter het roer was. Het lijkt echt volkomen nergens op. Alhoewel het wel duidelijk is dat er nog bepaalde lijnen in gedachten had zit deze film bomvol rare gebeurtenissen.

In het algemeen zijn de rollen idioot en de sound-editing belabberd. Alle geluiden en stemmen lijken wel door een kind geplakt te zijn. Het lijkt nooit synchroon te lopen met de mondjes en het is veel te apart. Het is gewoon te duidelijk ingesproken en daardoor krijgt het nooit een volledig humaan gevoel.

Het lijkt alsof de regisseur het allemaal wel humaan over wilde brengen, maar ik heb nooit het gevoel gekregen dat er maar een glimp van realisme inzat. De situaties zijn niet bepaald vernieuwend en het gedrag van elk karakter is apart. Niet alleen van Meester.

Acteerwerk is voor de rest ook niet best. Meester speelt te gemaakt. Kelly maakt ook weinig indruk. De betere rollen komen van Gigandet en de kortere rol van Zane. Voor de rest is er weinig soeps. Camerawerk is ook te tam en niet bepaald intens.

Het werkt allemaal ook toe naar een ondermaatse slotfase. Er is veel fout aan deze film. Maar bepaalde scenes hebben nog wel een vorm van sfeer en kundigheid. Alsof er eventjes een andere regisseur inzat. Maar voor de rest is deze film een behoorlijke puinhoop.

Sara [Minka Kelly] deelt op campus een kamer met Rebecca [Leighton Meester]. Die begint al snel obsessief gedrag te vertonen maar Minka is te dom om dat in te zien. Wat volgt is een opeenstapeling van wanhopige daden waarmee Rebecca het leven van Jan en Alleman naar de knoppen probeert te helpen. Een zelf aangebrachte verwonding met een stanleymes verdwijnt als sneeuw voor de zon en dat is niet de enige inconsistentie in deze rip-off van Single White Female.