The Reef (2010)

Meer dan uitstekende thriller met hele realistische haaiscenes de film is zeer beklemmend en zeer spannend een echte aanrader van dit soort films.

Open Water + Jaws = The Reef. Ik ben zeer aangenaam verrast!

De film vertelt het op waarheid gebaseerde verhaal over vijf mensen die gaan duiken rondom de mooiste koraalriffen ter wereld. Voor de verandering zijn het dit keer geen jongeren met meer alcohol in het bloed dan water, maar gewoon volwassen vakantiegangers. Doordat de boot over een hoog stuk koraal schuurt ontstaat er een lek en voor ze er erg in hebben zitten de vijf bovenop de gekapseisde boot. De boot zinkt, zwemmen dan maar.

Dit is een film die me meteen aansprak bij het zien van de poster. Maar alweer een film met een killer animal? Hoe ga je jezelf onderscheiden? Gelukkig staat Traucki aan het roer, de man die echte krokodillen gebruikte in Black Water. En verrek, in The Reef worden wederom gebruik gemaakt van echte dieren, échte haaien dus! Dit is enorm bevorderlijk voor de sfeer in de film. Er wordt namelijk veel gefilmd onder water en dan is zo'n echte killer natuurlijk tien keer indrukwekkender dan zo'n achteruit zwemmende clown uit Deep Blue Sea.

Het is een thriller, dus doel numero één is spanning creëren. Dit doet de film goed door in handcamera stijl zowel onder als boven het water te filmen. Het beklemmende gevoel dat je totaal niet weet wat er onder je gebeurd is ook vanaf de bank voelbaar. Daarbij zit je voortdurend met de gedupeerden mee te kijken of je ergens in de verte een vin ziet of een schim van een roofdier. Er zullen zat mensen de film aan de saaie kant vinden - en dat kan ik begrijpen aangezien er niet constant wat gebeurd - maar ik moedig het keihard aan dat Traucki realisme wilt nastreven.

Met echte acteerprestaties krijg je niet te maken, het is vooral bang om je heen kijken. Helaas betrapte ik de vrouwtjes af en toe op overacting, zoals wanneer Suzie kwaad wordt of Kate die schreeuwt. Verder eindigt de film wel abrupt, maar gelukkig zijn daar de lettertjes in beeld om de waar gebeurde afloop uit de doeken te doen...ahum. Ik ben dus erg te spreken over de film en de regisseur en ben ervan overtuigd dat Traucki met zijn volgende animalfilm weer iets overtuigends zal neerzetten.

wat een film van ut begin tot einde spannend

ik heb erg genoten lang geleden dat ik zo een spannende film heb gezien

die australiers zijn gewoon super in animal films zoals: rogue & black water

Enorm spannende film die zich weet te onderscheiden van andere 'shark movies'.

Het verhaal is nergens vernieuwend, we kennen het allemaal wel. Groepje mensen gaat vissen, totdat er iets met de boot gebeurd en hun midden op de zee vast komen te zitten. Wat ga je dan doen? Zwemmen naar land natuurlijk haha. Vanaf dat moment krijgt de film een soort onderhuidse spanning, je weet natuurlijk dat er iets te gebeuren staat en je zit eigenlijk te wachten op het moment dat je zo'n grote vin boven het water ziet uitsteken. Dit word overigens wel mooi in beeld gebracht door de echte haaien die er gebruikt worden. Op die manier word het gelijk een stuk realistischer waardoor de spanning ook meer voelbaar is.

Ook de manier van filmen helpt daar erg aan mee, steeds de shots boven en onder water, waardoor je elke keer mee zit te kijken of dat je ook een haai in de buurt ziet zwemmen van het stel. De kills waren goed, again erg realistisch, en het word nergens echt saai. Einde vond ik dan wel weer een beetje abrupt. Maar dat zal dan zijn omdat het gebaseerd is op waargebeurde feiten? Toch vond ik The Reef al met al een spannende film, die erg realistisch overkomt en toch een bepaalde spanning vast weet te houden.

4*

Door de veelal goede berichten hier, ben ik met redelijk verwachtingen aan The Reef begonnen. Helaas zijn deze niet waargemaakt.

Natuurlijk is de verhaallijn van A tot Z bekent zodat je je daar niet druk om hoeft te maken. Nadeel is wel dat de focus dan meer op de acteurs, setting en de effecten komt te liggen waardoor dit toch van redelijke kwaliteit moet zijn om te kunnen overtuigen.

De acteurs lijken een overtuigende rol neer te kunnen zetten, maar vallen in het deel waar het er echt toe doet hopeloos door de mand. Waar de acteurs in Open Water (aangezien deze film daar zeker mee te vergelijken is) nog geloofwaardig het uitzichtloze en de waanzin van drenkeling zijn laten zien, laten deze acteurs het eruit zien als recreatief zwemmen. De effecten zijn daarentegen nog best goed en weten als enige wat spanning in de film te brengen.

Gelukkig is de speelduur perfect en zorgt het concept (als drenkeling omringd door een haai) op papier al voor menigeen al voor een ongemakkelijk gevoel.

Verder een redelijk film met matige acteurs.

2,5*

De betere versie van Open Water. Vijf mensen die in een perfecte kut situatie terecht komen. De kans dat als je op de boot blijft zitten en nooit gevonden wordt is even groot als dat je door een haai wordt aangevallen terwijl je naar de kust probeert te zwemmen.

Gezien hetgeen waarmee de vier zwemmers te maken krijgen zou ik zelf voor de eerste keuze gaan. Liever sterven van de uitdroging dan op zo'n manier eindigen. Het opgegeten worden door een haai concept in films is nog altijd springlevend. 3*

Erg geloofwaardige film, goed geacteerd, goeie spanning... nee, niks mis mee. Veel beter dan Open Water.

Prima film! De vergelijking met 'Open Water' is terecht maar deze film is een stuk beter: realistischer en spannender.

Hoe je het ook draait of keert, als je een film maakt over een haai die het op mensen gemunt heeft, dan ontkom je niet aan een vergelijking met Jaws. Ben ik trouwens de enige die ooit dacht dat jaws de Engelse vertaling was voor haai?

Wat er ook van zij, de Aussies bewijzen nogmaals dat ze degelijke genrefilms kunnen maken. Zelden een meesterwerk, maar even zelden bagger. Meestal houden ze het bij "bovengemiddeld". Dat is met The Reef net zo.

Dat de confrontatie met een extreme natuur het uiterste in de mens naar boven haalt, zowel op fysiek als mentaal vlak, is geen geheim. De afzondering, de angst om te sterven, de fysieke aftakeling, het verlies van dierbaren en de onzekerheid over wat de volgende uren zullen brengen in een uitgestrekte oceaan, moet een van de meest beklemmende gevoelens zijn waaraan een mens kan blootgesteld worden. Alsof dat nog niet genoeg is doemt plots die gevreesde grijze vin op aan het wateroppervlak. Kortom, nachtmerrie-materiaal dat in The Reef erg doeltreffend is vertaald. De ijzersterke vertolkingen maken die emoties alleen maar intenser.

Waar het schoentje echter wringt is de neiging van de makers om per se dicht bij de "waargebeurde feiten" aan te leunen. Het maakt deze strijd op overleven filmisch gezien een stuk minder interessant, zeker naar het einde toe waar de wanhoop op een ontnuchterende climax lijkt af te stevenen. Soms is het beter om de feiten aan de kant te schuiven en de fantasie te laten spreken. Los daarvan is dit de spannendste haaienfilm sinds Kaken; zie daar de vergelijking.

Nee, na tal van water films met 1 of meerdere haaien is deze wel de minste.

Veel te veel rust momenten en langdradig.

En wat ik ook stom vind is dat je op een gegeven moment niks meer ziet van de boot mensen die achter blijven.

2,5 ster

Had beter gekund,

De film begint eigenlijk prima, de sfeer wordt goed gezet in het eerste kwartier.
Na het vertrek van het rif weet de spanning me ook goed te pakken, al begint daar het cliché matige gedeelte van de film gelijk ook al.

Na de eerste aanval wordt de film dan ook een herhaling van gebeurtenissen en is de voorspelbaarheid eigenlijk te tergend om de film nog uit te zitten.
Jammer, want er had best nog wel een twist ergens in gepast waardoor het niet zo'n standaardverhaaltje had hoeven worden.

Nou goed, Filmisch zit het wel netjes in elkaar, maar na het zoveelste beeld van kabbelend water, Luke weer met zijn duikbril turend onder water of voorbij zwemmende haai geloof ik het eigenlijk wel.

Had ondanks dat het al een korte film is ook best in 45 minuten gepast...

2*

Ik vind de film net geen voldoende waard, maar desondanks raad ik een ieder niet helemaal af om hem eens te bekijken.

Het begin van de film kwam een beetje amateuristisch over. Dat was te danken aan de cast, die ik niet echt overtuigend vond acteren. Maar gaandeweg de film wordt dat gelukkig wel iets beter en valt die ergernis weg.
Het moment waarop de boot omflipt vond ik ook erg gemakkelijk. Je zag helemaal niks en de boot lag ineens 'pats-boem' ondersteboven in het water. Daar moest je het dan maar mee doen...
Vanaf het moment dat ze besluiten om het water in te gaan op zoek naar land, begint de spanning dan eindelijk toe te nemen. Je weet vooraf dat tenminste één persoon het overleefd moet hebben (aangezien het een waargebeurd verhaal is), maar de vraag is wie & hoeveel er verscheurd zullen worden. De haai was ook wel degelijk in beeld gebracht en de attacks zagen er ook niet slecht uit.
Het einde vond ik onbevredigend en die kost de film net dat ene halve sterretje extra van mijn kant wat het tot een voldoende zou maken. Net zo gemakkelijk als de boot omsloeg was het einde er ook 'pats-boem' ineens. Ik had dat visserbootje die haar gered zou hebben wel even aan willen komen zien varen.

Hoe triest zulke gebeurtenissen ook zijn, het zijn ook vrijwel altijd domme mensen die zoiets overkomt. Slecht voorbereid de zee opgaan met enkel een halfgaar noodbaken waarvan je niet zeker weet of hij het wel doet, geen reddingsvesten, geen flares, amper drinkwater, etc, etc...
Ook gedroegen ze zich als een stel katten in het water zodra de haai in de buurt kwam. De hele tijd zwemmen ze beheerst en dan ineens gaan ze spetteren & trappelen in het water... Een ieder weet dat een haai je dan juist interessant zal vinden.

Net niet goed genoeg voor een voldoende, wel goed genoeg voor een bescheiden popcornavondje

2,5*

Lekker natuurfilmpje weer van de Aussies. Spannend en reddeloos in het territorium van zo'n opperbeest, er is een erg zenuwachtige score en een strakke eerste aanval (die daarna helaas niet meer overtroffen wordt, hoewel de visjes knagend aan die meid ook wel nasty zijn).

Het komt allemaal realistisch over, een echte haai in plaats van een giga cgi-monster, en ook de acteurs die in eerste instantie redelijk koel blijven in plaats van meteen hysterisch, maar later ieder op hun eigen manier reageren. Zoals die gozer die z'n been verliest - niet als een leip gaan schreeuwen en janken maar in shock zijn. Kansloos ook voor de anderen om zoiets te zien.

Best knap hoe de spanning telkens wordt opgevoerd, zelfs als er nog weinig aan de hand is bij de boot hangt er al een benauwd sfeertje door de manier van filmen: dicht op de persoon en wat zwevende kleren in het water. De haai heeft weinig screentime, zal praktische redenen hebben maar het werkt effectief. Daarbij is het handig aangepakt door het laatste deel in etappes te doen - van rots naar rots. Een stuk minder aangrijpend dan Open Water, wel veel zenuwachtiger.

Hier en daar zijn er natuurlijk wat gekke beslissingen - waarom dat plankje nog halen zo dichtbij het eiland? - en het einde is voorspelbaar en teleurstellend, maar dat was het wel. Na Black Water opnieuw een spannend en geloofwaardig filmpje van Traucki, dat uiteraard wel wat inlevingsvermogen vereist van het publiek..

De zoveelste "Open Water" versie. Verhaal is gedurende de eerste 50 minuten behoorlijk saai maar daarna komt de film opgang en wordt hij ook boeiend en ook wel spannend. De aanvallen zagen er best goed en realistisch uit. Van de cast had ik nog nooit gehoord en echt geweldig deden ze het ook niet. Het einde was overigens best goed en ook spannend. Ach ja dit soort dingen gebeuren gewoon als je leeft in een land met allemaal enge en gevaarlijke dieren in het water als op het land.

Heel aardige haaienfilm.

Zelfde concept als Open Water, maar hier veel beter uitgevoerd. In de eerste 45 minuten gebeurd er vrij weinig. Toch is het niet heel erg saai te noemen, mede door de redelijke acteerprestaties en de mooie locatie.
Wanneer de boot echter omslaat, schakelt de film om in een brok spanning.

De haaienaanvallen zagen er goed uit, en van CGI was bijna geen zichtbare sprake.
Einde was ook erg goed..
Wel jammer dat je niet te zien krijgt wat er nou met die Warren gebeurd is. Maar dit doen ze om dicht bij het waargebeurdeverhaal te blijven. Op het einde vande film krijg je namelijk nog wat text waar wordt gezegd dat reddingswerkers hem wel hebben gezocht, maar nooit hebben gevonden.

Minder dan Black Water maar toch zeker de moeite waard.

Ook deze film heeft weer een nogal beperkte cast wat juist opzich een pluspunt is aangezien de personages in de meeste van dit soort films toch alleen maar dom en vervelend zijn. Viel gelukkig mee in deze film. Traucki weet net zoals in Black Water heel goed hoe je een film realistisch laat overkomen. De haaienaanvallen zien er fantastisch uit en ook het idee dat het verhaal waargebeurd zou zijn geeft iets realistisch.

De spanningsopbouw was goed en mede door het soms erg knappe camerawerk zat ik echt op het puntje van mijn stoel (en dat bij een haaienfilm ). Helaas kent de film ook zijn minpunten. Zo waren er nogal wat cliches en vond ik het einde ook een beetje flauw. Toch ben ik blij dat ik deze film een kans heb gegeven want hij bleek toch best goed te zijn. Wat mij betreft mag Traucki er meer maken .

3,5*

Huiveringwekkende haai.

Na een gehaast intro en niet al te sterk acteerwerk, blijkt het magere verhaal de kijker toch rillingen te gaan bezorgen. En daarvoor hoeft niets waargebeurd te zijn, want het gegeven an sich is griezelig genoeg. En ondanks dat het verhaal in het water zich nogal rechtlijnig ontvouwt, is het met name de claustrofobische sfeer die werkt. Want hoe groot de oceaan ook is, de uitzichtloosheid van deze groep vakantiegangers wordt al groter wanneer een haai het op hen heeft voorzien.

Het einde komt niet erg sterk over, maar de continue dreiging van een huiveringwekkende dood zal menige kijker doen beven. Net als bij de Open Water-films draagt de realistische wijze van filmen en het simpele dilemma bij aan een grotere betrokkenheid bij de toeschouwers. Iets wat de hoeveelheid rillingen nog net iets vaker doet toenemen. Na Jaws en vele mislukte klonen en andersoortige pogingen wordt hier het 'haaiengenre' weer eer aangedaan.

Goed.

Met dank aan Universal voor het recensie-exemplaar.

Heldere kleuren, mooie onderwaterplaatjes en een oceanisch panorama. Zonder land in zicht is de situatie al benard, de schim en de vin van de grote witte haai doen de rest. Een fenomenaal beest dat, wanneer hij dan eindelijk komt buurten, prooi en kijker tergt met zijn omslachtige manier van aanvallen. De cast maakt minder indruk en het cynisme slaat ook toe met de sluimerende liefde. Zo gaat er wel wat impact verloren, maar het hachelijke avontuur volstaat.

Mwoah. Deed me niet veel. Het ultra saaie begin en de nietszeggende personages doen de film eigenlijk de das om. Na dik drie kwartier kreeg ik de neiging om hem af te zetten, en toen begon het enigszins 'spannend' te worden. Jammer dat een film als deze pas de moeite waard wordt tijdens het laatste half uur, daardoor was het een lange, vervelende zit. Hadden ze het beginstuk ingekort en wat sneller tot actie overgegaan, was het een ander verhaal geweest. Maar helaas.

Misschien is dit gewoon niet mijn soort film. Open Water vond ik, voor zover ik me kon herinneren, ook een verschrikking. Na meerdere keren de naam Black Water (2007) te hebben gelezen hier zit ik me af te vragen of het voor mij de moeite zal zijn om die film een kans te geven, of dat ik het hier beter bij kan laten. Misschien een keer kijken wanneer ik echt niks te doen heb, een boze krokodil lijkt me toch best grappig.

Redelijk onderhoudende thriller over een aantal mensen die ergens op open water stranden met de boot. Een afschuwelijke situatie lijkt me dat, maar het eerste uur van de film wordt hier weinig meegedaan. Alleen de uiteindelijk overlevende dame, waarvan ik de naam kwijt ben, acteerde acceptabel.

open water 3 dekt de titel wel,en in dat opzicht de minste van de drie.

vond hem saai,duurde te lang voordat het "dramatisch"werd.

wel knap dat ze naar het schijnt echte haaien gebruikten.'

vandaar 2 sterren.

hopelijk houden ze het bij deze drie.

Herzien na ruim twee jaar. Blijft een doodenge film. Na Jaws de beste film rond haaien ooit gemaakt, wat mij betreft. Niet dat er veel concurrentie binnen het genre is... Regisseur Andrew Traucki zorgt na een rustige opbouw, waarin we de sympathieke personages (gelukkig geen hersendode jongeren dit keer) een beetje leren kennen, voor intense spanning. Althans, voor mensen die een onredelijke angst voor de oceaan hebben. Zoals ik dus.

Redelijk. Ik lees hier veel kritiek op de eerste drie kwartier, maar die vond ik helemaal zo beroerd niet. Sterker nog, met de eerste drie kwartier heb ik me meer vermaakt dan met de laatste. Het dilemma van blijven wachten of zwemmen richting Turtle Island vond ik heel aardig uitgewerkt. Eenmaal in het water is het natuurlijk wachten op de eerste glimp van de haai en met die spanning springt Traucki goed om. Goede keus dat ze een echte haai gebruiken in plaats van een CGI-gedrocht. Daardoor zie je de haai relatief weinig, maar dat geeft niet en is voor de spanning zelfs beter.

De tweede helft van de film is een herhaling van zetten. De aanvallen van de haai vind ik niet allemaal even overtuigend en op het eind is de rek er echt wel uit. Uiteraard maakt er ook nog een personage een debiele keuze. De acteurs vallen door de mand in de scènes waar paniek de overhand neemt en de film duurt net wat te lang. Einde is op zich wel ok, maar werd matig gebracht. Heel nipte voldoende, vanwege een sterk eerste deel en een aantal fraaie shots van de oceaan.

* * ½

Weer is een keer een haaienfilm waar de haai ook daadwerkelijk een haai is. En niet zo'n computermodel afkomstig uit de computer van een special effects afdeling. Vind dit vele malen beter want een echte haai is al angstaanjagend genoeg met die 'doodse' ogen. Doordat ze gebruik maken van echte beelden van de haai zijn bepaalde scenes minder spectaculair als had gekund maar het deed geen afbreuk aan de film.

Normaliter verwacht ik bij dit soort films oerslechte acteurs maar dat viel wel mee. Uiteraard geen hoogstaande skills maar ach. Al met al een prima tussendoor haaienfilmpje met redelijke spanning en helaas een beetje goedkoop einde.

3*

6/10 (IMDB)

Goed verzorgde en fraai geschoten film die helaas zelden de middelmaat ontstijgt.Daarvoor gebeurt er in het eerste uur te weinig,nemen de karakters onlogische beslissingen en is het acteren (vooral die Kate vond ik niet best) maar matig.Gelukkig werd het in het laatste half uur nog best spannend en kon ik het einde ook wel waarderen.Conclusie; Oost west,thuis best

Inderdaad een goed verzorgde film. En het was een goede keus om het verhaal, de dialogen en de situaties realistisch te benaderen. Maar wat meer wendingen in het verhaal had niet misstaan, want leunen op desolaatheid kon het niet, noch op de suspense, noch op de karakters waarmee je je had moeten kunnen identificeren, noch op een verrassend plot. Aan het eind van de film vraag je jezelf af; ja... en nu?!

Toch een 2,0 *

Aardig genrewerkje die eigenlijk nergens origineel oogt weet toch af en toe te overtuigen met de witte haaien, die overtuigend in beeld worden gebracht. Toch wringt het einde behoorlijk, omdat er niet echt naar een climax toe gewerkt lijkt te worden en de makers volgens mij niet echt een idee hadden hoe ze deze film tot een goed einde moesten brengen.

Dit resulteert uiteindelijk in een op het oog aardige film, maar richting het einde steeds besluitelozer wordt.

2,5*

Goede en spannende haaienfilm gebaseerd op ware feiten. Niks verkeerd mee, maar natuurlijk ook geen grootse film. Goede middelmaat

3,5 sterren

Ondanks dat het einde weinig verrassingen te bieden heeft, zorgt het redelijk vlotte en naturel gespeelde eerste gedeelte voor een sympathiek filmpje dat spaarzaam, maar effectief, z'n tanden laat zien. Nergens het gevoel dat je genept wordt als kijker... en voor iemand die het niet zo heeft op diepe wateren, was het af en toe met klamme handjes toekijken. Helaas pakt het niet met heel veel overtuiging door en blijft de film -net als de haai- rondcircelen totdat het geduld op is. Een herhaling van zetten, vol nerveus gehijg en gespartel... dan prefereer ik toch een wat minder realistisch (of gerust: onrealistisch) haaienfilmpje zoals The Shallows (2016) , waar ze redelijk creatief van benarde situaties wisselen. Toch een solide genrefilm in een hokje waar vooral veel troep wordt gemaakt.

Een groepje vrienden maakt een boottochtje, het bootje kapseist en de plaatselijke haai is dol op menselijke hapjes. Tot zover het plot dat in beginsel een excuus is om knappe, schaars geklede dames en heren op fraaie wijze in beeld te brengen. Origineel is het verhaal dus allerminst, maar de haai levert één van de beste acteerprestaties door een dier sinds Benji neer en er zijn een paar zeer effectieve schrikmomenten die de oppervlakkigheid van het verhaal grotendeels doen vergeten.