Królik po Berlinsku (2009)

Sterker nog, prachtig.....en zeer goed.

Pareltje in het historische documentaire genre. En dan ook nog eens een historie die voor mij compleet onbekend was, terwijl ik me in een klein verleden wel eens hebt verdiept in 'Die Mauer'.

Dit konijnenverhaal is een indrukwekkende parabel met het mensenverhaal aan de Oostkant van de muur. De documentaire begint met de lach, maar eindigt met de traan. Beide letterlijk. Knap dat zo'n korte documentaire beide emoties weet te onttrekken, met zo iets stoffigs als konijnen.

Enig minpunt is ook wel 'de lach', zodat je bijna gaat denken dat je naar een mockumentary zit te kijken. Dit ook nog eens geillustreerd door prachtige beelden van de konijntjes in niemandsland. En een praatje met een professor die zich in dit onderwerp heeft gespecialiseerd (incl mappen met aanduidingen van ondergrondse holen en grasveldjes). "Is dit echt echt?" vroeg m'n vriendin zich al af. Ik zat ook al te twijfelen.

Hedenavond nog te zien op Canvas met Vlaamse voice-over (helaas). 11 November zendt NL2 de documentaire ook nog uit, hoogstwaarschijnlijk in de gewone versie.

Aanradertje. De hoofdprijs op Hot Docs was geen flater, en die gekke Polen zetten alles op alles door dit naar de Oscars te sturen, en jawel, de titel zit bij de shortlist van nog maar 8 titels. Mijn zege hebben de pluizebollen.

Geweldig mooi, een documentairefilm waarvan ik wou dat ik zelf op het idee was gekomen. Inderdaad, een lach en een traan, maar vooral verbazend mooi concept en uitwerking.

Geweldig hoe sommige shots van bijvoorbeeld die dode konijnen op rij werken in hun metaforische betekenis. Daarbij vaak unieke beelden, waaronder zo'n konijn die op de foto net tussen twee muurpanelen door naar de overkant springt. Een klein pareltje om te onthouden.