The Ward (2010)

Wel vreemd dat Cody Carpenter deze keer de muziek niet heeft verzorgd voor de film, zoals wel het geval was bij Cigarette Burns en Pro-Life. Als er iemand is die dat duistere Carpenter sfeertje kan nabootsen dan is het zijn zoon wel.

Klinkt spannend. Lyndsey Fonseca

Op 18 april te zien op het Festival van de Fantatstische Film in Brussel!

Dank voor de tip, ga meteen een ticket regelen!

We moeten nog een tijdje wachten....hoop dat het loont.

Was vanavond de verrassingsfilm op Imagine.

doet aan de ene kant alles goed in het 'meisjes in een inrichting' genre wat Sucker Punch fout deed, maar aan de andere kant vraag ik me zonder de actie-regie en de fantasy van Snyder af waarom mensen nog zo'n film zouden willen maken; het is erg degelijk gemaakt allemaal, maar ik kan er weinig tot niets mee.

Fijne, degelijke film die op uitstekende wijze 'delivered' zonder terug te moeten vallen op de fratsen die het genre de afgelopen jaren vervuild hebben. Nergens grensverleggend - wat eigenlijk wel een verademing is; een regisseur die niet geforceerd hip wil zijn - maar gewoon solide vakwerk van Carpenter. De film voelt als geheel erg compleet en 'rond' aan, het klopt gewoon allemaal. Visueel net wat te veel met de tijd meegegaan, maar voor de rest erg sfeervol met een fijne cast, prima opbouw en een bevredigende finale.

3,75*

Nog een kleine maand en dan valt de blu ray op de mat.....

Weinig bijzondere film van Carpenter. Grotendeels is het eigenlijk een vrij standaard horrorfilm. Vooral tijdens de echte suspensescènes gaat het er allemaal bijzonder ongeïnspireerd aantoe. Veel gewandel door gangetjes in claustrofobische shots waardoor we de omgeving niet kunnen zien en kennelijk ineens moeten schrikken als er een eng gezicht verschijnt begeleidt door een hard geluid. Het is allemaal al honderden keren eerder gedaan en van die harde geluidseffecten heb ik nooit de lol ingezien. Je schrikt niet van wat er te zien is, maar door een harde knal, die tevens de sfeer breekt. Na ja. Het probleem is ook dat het allemaal wat futloos aanvoelt, alsof Carpenter het ook niet zo veel kon schelen allemaal en gewoon via het boekje regisseerde.

Schandaliger is dat dit de zoveelste film is in een gekkenhuis waarin alles maar weer een verbeelding is van de hoofdpersoon. Met uitzondering van One Flew Over the Cuckoo's Nest heb ik nog nooit een film met die locatie gezien waarin de hoofdpersoon zich niet een hoop verbeeldde en als er een moord in het verhaal zit, blijkt het einde te zijn dat óf de moorden niet echt gebeurt zijn of dat de hoofdpersoon ze zelf gepleegd heeft. The Ward ontsnapt niet aan dit stramien, maar erger is dat er ook niet echt iets mee gedaan wordt; alsof de twist een verplichtertje was. Eigenlijk vind ik het nog wel een grappig concept: de meerdere persoonlijkheden uitmoorden in je waanbeelden, maar het zou pas echt interessant zijn geweest als we achteraf het gevoel hadden dat Alice op specifieke momenten haar waanbeelden had afgeworpen, door iets in haar ontwikkeling. Nu wordt er vooral een persoonlijkheid vermoord op het moment dat Carpenter weer even een moordscène nodig heeft. Hier had gewoon veel meer ingezeten. Waarom niet eens een film in een inrichting waar daadwerkelijk een spook rondwaard, die om wat voor reden dan ook alleen gezien kan worden door de cliënten (zoals hier aanvankelijk het geval leek). Dan komt er nog extra suspense voort uit de verhouding tussen de dokters en de patiënten, want wie zal de gekken ooit geloven als ze beweren een spook te zien. Ik vond dit soort momenten eigenlijk al de beste scènes opleveren in The Ward, maar ook hier geld dat er meer uit te halen viel. Ach, in ieder geval vielen me er geen plotholes op (al is Alice' psychologische stoornis natuurlijk niet medisch verantwoord, maar dat stoort me niet0, dat is bij dit soort verhaallijnen nogal eens anders.

Voor de rest is het vooral degelijkheid troef. Carpenter kan dit soort dingen filmen in zijn slaap, maar helaas heb ik ook het gevoel dat hij dat gedaan heeft. Dus het heeft wel sfeer en het kijkt wel weg, alleen zou je willen het niet allemaal al eens gezien te hebben. Overigens vielen de actrices wel positief op. Het zijn geen briljante acteerprestaties, maar binnen dit genre toch wel bovengemiddeld. Ik ben ook wel benieuwd wat Amber Heard doet met een meer substantiële rol dan die paar waarin ik haar tot nu toe zag. Ze komt bijzonder daadkrachtig over, wat me eerder al in Drive Angry opviel.
2*

The Ward is inderdaad niet de meesterlijke terugkeer waar ik op had gehoopt, maar geef mij dit maar ipv de vele horrors uit de USA waar we de laatste jaren mee zijn verveeld.

Ach, TOR is sowieso geen Carpenterfan, dus dat mag de pret niet drukken. Verwacht ook geen nieuwe meesterewerk, maar zelfs een redelijke Carpenter is voor mij al beter dan 90% van de horror/thrillers uit hedendaags USA..

Uitgebreidere review

Poster ziet er wel erg fanmade uit.

wtf! de blu ray release is verzet naar oktober..

Allemaal door de bioscooprelease in augustus. Wat zullen sommigen er de pest in hebben dat ze de film op Imagine hebben gemist

John Carpenter aan het roer, Amber Heard in de hoofdrol. Stel je voor dat ik daarstraks blindelings voorbij scrollde...

Add to wishlist.

Uitgestel naar oktober....

Had naar Amsterdam gekomen, vorige maand

Nieuwe poster. Stukken beter.

Inderdaad! Uitstel van release is in ieder geval nog ergens goed voor.

En terecht, ik zit netjes op de bios release te wachten

Waarom is de oude poster weer teruggezet?

De nieuwe poster staat er nog gewoon hoor. Misschien moet je de pagina even vernieuwen (F5).

Inderdaad

Dat is alweer een tijdje geleden dat John Carpenter weer met een film kwam, ik ben heel benieuwd naar deze. Vroeger vond ik zijn films wel goed.

Geweldige terugkeer van één van de grootste

Ik heb geen zin om op de release te wachten in oktober, nee, bij mij hebben ze het verpest. Ik heb naar de pindakaas gegrepen en die was heerlijk! De blu-ray komt er toch nog wel, mijn nieuwsgierigheid nam het even over.

En dat betaalde zich uit. Carpenter is het absoluut niet verleerd. Wat een klasse straalt deze ''The Ward'' uit, cinematografisch heel aantrekkelijk en vooral geduldig. Af en toe iets te flashy maar over het algemeen vrij traditioneel geschoten. Hij geeft echt de juiste vibe mee aan de inrichting.

Amber Heard's rol is opvallend sterk neergezet. Girl-power, daar heeft John wel wat mee. Het is tof om te zien hoe haar strijd om te ontsnappen continue zo sterk wordt opgebouwd en de spanning is over de gehele lijn goed aanwezig. Ik had het alleen niet zo op het 'haunted' gedeelte. Het is op een paar momenten na gewoon te voorspelbaar.

In het eerste gedeelte zorgt het nog voor wat leuke vragen en houdt het je op je hoede, maar de verrassing is er al veel te snel af. Over verrassingen gesproken: twist! Ik weet niet hoe ik daar tegenover sta. Aan de ene kant is hij wel oke, echter vond ik het niet heel nodig. Het verklaart wel waarom niemand haar een antwoord kon geven e.d maar heel speciaal kwam het niet over.

Genoeg moois maar ook wat mindere aspecten. Het is voor mij in ieder geval duidelijk: Carpenter is terug . Plus een uitgebreide review

Carpenter weet zeker een aardige sfeer neer te zetten. Een sterke locatie voor een horrorfilm en best een sterke cast, maar helaas zitten er ook een aantal minpunten in de film. De 'geest' waar de dames door geteisterd worden ziet er echt niet uit en heeft op mij totaal geen overtuigende werking. Daarnaast is het verhaal erg standaard, zelfs bij de twist had ik het gevoel dat dit al heel wat vaker is gedaan.

Deze dingen maken The Ward tot een lichte tegenvaller. Ik ben een liefhebber van John Carpenter en ik hou van zijn werk, maar na het zien van The Ward denk ik toch dat het tijd word dat de beste man met pensioen moet.

volgens mij heeft dat weinig met zijn leeftijd te maken, ik zou niet weten waarom hij geen goeie films meer zou kunnen maken ook al is hij bijna de 65 gepasseerd.