This Is It (2009)

Geen idee wat dit eigenlijk moet voorstellen. Een docu? Een concert? Het is gewoon bonusmateriaal voor een DVD. Meer is het ook niet.

Voor de fans was dit natuurlijk fantastisch, maar dat het in de bioscoop uitkwam (en nu al voor de derde keer op TV wordt uitgezonden) is belachelijk. Want goed is het uiteindelijk helemaal niet. Nee... eerder een zielige vertoning.

De muziek zelf is nog wel aardig, hoewel ik geen fan vanMichael Jackson ben, maar alles erom heen is pijnlijk om te zien.

1*

Tja, This is it is in zijn genre compleet mislukt.

Wat is de documentairische waarde van deze film? Zijn we nou veel meer te weten gekomen over de man achter de artiest Michael Jackson? Zijn er nieuwe smeuige details over zijn leven onthuld? Want naast het feit dat Michael een perfectionist was, krijg je niks nieuws te horen.

Nee en nee. Alles wat je eigenlijk moet weten over deze artiest is alles wat je op het podium (mét publiek aanwezig) ziet. Dus ook geen repetities, want daar bestaat deze zogenaamde docu uit: saaie repetities waar de magie niet van afspat en waar het één en ander aan schort.

Michael is dan ook de hele film kritisch op zijn collega's en wil alles tot in de puntjes perfect hebben, daarnaast oogt hij zelf ook ongezond mager en vol stress.

En zo willen de fans hem natuurlijk herinneren; Als een neurotische controlfreak waarvan de pijp eigenlijk al tijdens de repetities uit is.

Aan de andere kant is Jackson's toewijding wel vertederend. Zelden heb ik een artiest zo gedisciplineerd bezig gezien om een concert tot in de puntjes perfect te krijgen.

Heel jammer is, dat alle beelden die we te zien krijgen, oorspronkelijk als extra thuishoren op een dvd van een concert. Maar misschien moeten we deze hele film ook zo zien: Als een klein extraatje na het missen van inkomsten aan de ingelaste concerten die zouden volgen na 25 juni.

Nee echte liefhebbers kunnen beter een concertregistratie van de History-tour in hun dvd-speler duwen. Dat levert veel meer vermaak op.

2 sterren

Voor de een is Michael die pedofiele engerd die wel aardig kan zingen. Voor de ander is Michael het ultieme (pop)muziekidool, de man die geweldig kan zingen, als de beste kan dansen en de meeste en grootste hits van allemaal heeft gescoord. Ik schaar mezelf richting dat laatste.

Vrijdagochtend 26 juni, 2009.

Het is vakantie en dan ga ik op vrijdag altijd tennissen.

Ik zet mijn computer aan om nog even wat dingen te kijken.

Op een site zie ik een banner.

Vannacht is de King of Pop overleden valt er te lezen.

Onbegrip.

Nog altijd onbegrip, even mijn moeder erbij geroepen.

Nee, het staat er toch echt!

Google levert hetzelfde op.

Wat is hier in godsnaam aan de hand?

Zo zag die ochtend van mij eruit. Ik weet alles nog tot in detail. Maanden later besef ik pas dat het één van de meest legendarische momenten is in de muziekgeschiedenis. De hele wereld is in rep en roer: Michael Jackson is dood! Hoe kan dat nou? Hij had zelfs 50 concerten gepland!

Nu had ik nooit zo'n hoge pet op van Michael Jackson. Misschien wel omdat het doodgedraaid wordt in mijn familie. Pas zo'n 10 jaar na mijn eerste (bewuste) kennismaking met Michael voel ik wat al die fans voelen. Wat mij betreft is hij de meest legendarische artiest ooit.

De hype begint uiteraard en overal verschijnen de CD's (weer) in de schappen. Nu heb ik toch maar een CD opgezocht en pas nu besef ik hoe geniaal zijn nummers zijn, hoe ze op eenzame hoogte staan en hoe ze de muziekwereld compleet veranderd hebben.

De Dijk zong het al: "Je weet pas wat je mist, als het er niet meer is."

Dan is er die memorial. 1 miljard mensen waren getuigen van zijn memorial service. Emotioneel is het zeker. Bv. Paris met haar laatste woorden en We Are The World/Heal The World. Alleen mensen met een hart van steen, blijven hier emotieloos bij.

Wat blijkt: er zijn beelden van de "rehearsels" van de This Is It-tour! Even fit en gedreven als altijd zou dit één van de grootste en beste concertreeks ooit worden. Elk nummer maakt dat eens te meer duidelijk. De danspasjes kloppen, de muziek is sterker dan ooit en de zang is ook niet de slechtste. Pas tijdens het kijken van This Is It begon ik te beseffen hoe groots hij was en hoe erg hij gemist gaat worden. Kippenvel bij zo'n beetje elk nummer. Ik zou het heel graag willen beschrijven, maar dat kan ik gewoon niet. Iedere Michael Jackson-liefhebber weet wat ik bedoel. Alle anderen zullen een beetje loos om zich heen kijken, afvragend wat ik nou bedoel. Het blijft (gelukkig) nog redelijk aan de droge kant. Oftewel, weinig emotionele momenten. Hoewel het bij Man in the Mirror toch zwaar wordt. Het is ook zo'n mooi nummer.

Eigenlijk is deze 'recensie' veel te matig voor een grootheid zoals hij. Ik kan dan ook moeilijk verwoorden hoe ik me voel (jegens hem). Desondanks vind ik toch dat ik dit moet plaatsen, omdat het vanuit het hart komt.

R.I.P.

This is it. Spijtig dat zijn tournee er nooit gekomen is, want ik gunde het de man wel. En zijn fans natuurlijk ook. Zelf ben ik geen diehard, maar als ik een van zijn nummers op de radio hoor, durf ik de volumeknop wel eens wat luider zetten. Voorts heb ik een hekel aan pop, maar de pop die hij destijds maakte is in de verste verte niet te vergelijken met de rommel die tegenwoordig met karrenvrachten op de markt gedumpt wordt. Zowel qua compositie als qua inhoud overstijgen zijn songs (sommige toch) moeiteloos de gemiddelde hit. Voeg daar nog zijn unieke dansmoves aan toe en het feit dat hij zowel de zang, composities en choreografie voor zijn rekening nam, en je mag spreken van een genie. Niet zoals Einstein er een was, maar ieder zijn vak, nietwaar?

Over de documentaire zelf heb ik gemengde gevoelens. Het is hartverwarmend om te zien hoe die man nog barstte van energie tijdens de repetities, maar kwalitatief gezien is de docu simpelweg ondermaats. Wat nu precies de intenties van de regisseur en de producers waren weet ik niet, maar veel meer dan een registratie van wat deze laatste concertreeks geweest zou zijn, is This Is It uiteindelijk niet geworden. Vermoedelijk deels als concessie naar al diegenen die een ticket gekocht hadden en enorm teleurgesteld waren bij het te vroeg heengaan van hun idool. Veel liever had ik meer diepgaande analyses van zijn genialiteit en de invloed van zijn muziek gezien. Op dat vlak bleef ik op mijn honger zitten.

Ja, geweldig. Maar hoe kan het ook anders, met Michaels muziek, geweldige choreografie en vooruitstrevende podium- en beeldeffecten.

Was erg leuk om te zien, erg wrang ook als je in je achterhoofd hebt dat deze geweldige concerten nooit plaats hebben mogen vinden. Het zou adembenemend geworden zijn.

Wat is het ook heerlijk om te kijken naar de dansers, ze zijn ontzettend goed, en ik hou echt van die stijl.

Wat ik een groot pluspunt aan de film vond was trouwens dat er niet nog even een fragmentje of nieuwsbericht over Michaels dood werd aangeplakt. Gewoon, de repetities en de man zoals hij was.

Weet niet goed wat ik eraan moet geven, puur de vorm van de film is niet echt bijzonder, wat beelden achter elkaar geplakt. De inhoud daarentegen is super, heb als fan van zijn muziek en dans echt genoten, dus

4*

Heb de film lang vermeden na de hele hype die rondom MJ ontstaan was na diens dood. Maar nu toch eens gekeken. Niks dan respect voor de artiest Michael Jackson, wat een ongeloofelijk muzikaal brein heeft de beste man. Dirigeert de gehele muziek van noot tot noot, om er naast ook nog bizar goed te dansen. Wát een show man.

Maar goed de film zelf begon me na een tijdje wel te vervelen, na een uurtje vond ik het eigenlijk wel welletjes, waarschijnlijk omdat de muziek an sich niet helemaal mijn smaak is.

3*

Mooie docu waar je kippenvel van krijgt.

Deze shows zouden zoals ik het zie overweldigend mooi zijn geworden.

Er is enorm veel tijd in gestoken, en MJ kon het nog steeds ook had hij zeker verstand van muziek.

3,5 ster

Is it this?

Michael Jackson was een superster, en het blijft gewoon kwestie van smaak of je zijn muziek goed vindt of niet. Ik hou wel van z'n muziek en kijk toch deels met bewondering naar z'n talent dat hij de voorbije decennia bewees in de muziekwereld. Maar of dit ook garant staat voor een sterke documentaire is een andere vraag.

'This is it' toont in elk geval nog wel dat Jackson nog steeds kon meedraaien op topniveau en zeer professioneel te werk gaat. Met momenten lijkt z'n show wat gedateerd te worden met vooral nostalgische elementen. Niks mis mee natuurlijk, maar ik hoopte toch op een beetje vernieuwing. De tijd dat hij de wereld veroverde met z'n moonwalk en andere 'nieuwe' ideeën is ook al voorbije. Al zegt een repetitie ook niet alles natuurlijk. Hij amuseert zich in elk geval en lijkt toch fysiek ook nog te kunnen meedraaien. Het is in elk geval geen plaatsvervangende schaamte voor een vergane glorie.

Maar als film zelf schiet 'This is it' toch duidelijk te kort. Het blijkt toch maar dat de geschoten beelden enkel voor dansers en crew bestemd waren en hoogsten als extra op een toekomstige dvd voor de fans. Met wat knip en plak werk is er bij de montage nog een samenhangend geheel van gemaakt. Maar niet echt iets speciaal, gewoon een blik achter de schermen. Geen uitzonderlijk gesprek met Michael, geen diepere kijk achter het mysterie of een prachtige visuele ode aan de ster. 'Slechts' een laatste overzicht van de overleden popster.

De film is met andere woorden leuk om een keer te zien, vooral voor de fans dan, maar meer ook niet. Het is een documentaire van 13 in een dozijn geworden. Ik hoop dat van Michael Jackson er later een verdiende en kwalitatieve biopic komt. Zodat dit niet de grootste film over hem hoeft te zijn.

Eerst en vooral is dit een documentaire/muziekfilm en geen film over het leven van Michael. Roddels en smeuïge details van z'n leven zal je er niet zien, maar wat je wel te zien krijgt is dus het "volledige" concert. Natuurlijk niet het afgewerkte concert, maar heel wat repetities en dans. Ook de audities komen kort aan bod, maar verwacht geen idool toestanden of zo. Kortom heel veel muziek die iedereen wel kent. Haast alle bekende liedjes passeren de revue.

'k had gehoord dat Michael niet klaar was voor de concerttournee, maar als je hem bezig zag tijdens de repetities zag hij er toch erg fit uit tijdens de talrijke danspasjes.

Het was wel eens boeiend om deze documentaire te zien, want je krijgt zo wel een interessante blik over hoe zo'n optreden in elkaar zit.

Ondanks dat het concert niet af was, zag het er al erg indrukwekkend uit, waar ze zeker op geen euro hebben gekeken. Eigenlijk erg spijtig dat het niet kon doorgaan, want het zag er erg goed uit.

'k had ook een beetje gevreesd dat het erg emotioneel en zelf wat melig ging zijn, maar dit is het gelukkig niet geworden.

'k vond het eens de moeite om te zien.

Uitstekende film over een nieuwe reeks concerten van Michael Jackson die zijn comeback zouden betekenen. Maar een film met een bijsmaak, aangezien de shows uiteindelijk nooit plaats zouden vinden. Niet echt een documentaire of een muziekfilm, maar meer een samenraapsel van repetities en achter-de-schermen-materiaal. De muziek staat nog als een huis en MJ blijft een talentvol artiest en toont zich hier ook heel betrokken bij ieder aspect. Iets te simpel in elkaar gezet, anders waren het 4.0 sterren.

Mooi om te zien hoe zo'n show tot stand komt, voor wat betreft de casting van de dansers en het repeteren van de musici tezamen met Michael, tevens zijn wensen, invloed en leiding hierin.

Ook zien we dat hij een ruime invloed had op de realisatie van zijn eigen videoclips.

Zo te zien was hij een bevlogen artiest die precies wist wat hij wilde en hoe dat te bereiken.

En ook live een performer van topklasse!

Bewonderenswaardig, of je nu van zijn muziek houdt of niet.

Ik vind dit een mooi document ter nagedachtenis aan Michael Jackson.

This it it! was een geplande concertreeks in de O2-arena in London. Het zou Michael Jackson’s allerlaatste tour worden en zijn miljoenen fans keken dan ook reikhalzend uit naar wat Jackson beloofde het grootste concert aller tijden zou worden. Helaas mocht het allemaal niet zo zijn. Het uitputtende schema eiste zijn tol op Michael Jackson’s gezondheid, die al jarenlang leed aan depressies en slapeloosheid. Een overdosis pillen eindigde op 25 juni 2009 het leven van Michael Jackson, 3 weken voor de première van de This is it! tour.

Het budget van de tour was enorm en de kosten voor concertpromotor AEG liepen hoog op. Gedurende de vele voorbereidingen zijn er meerdere filmopnames gemaakt, die oorspronkelijk bedoeld waren voor de persoonlijke collectie van Jackson zelf. Na zijn dood werd besloten om deze opnames als documentaire in de bioscoop uit te brengen. Het resultaat mag er overigens best zijn, maar aan het einde rijst de vraag, hoe zou het concert in een afgeronde versie eruit gaan zien? De productie ziet er prachtig uit en Michael Jackson heeft waarschijnlijk niet overdreven toen hij riep dat dit het grootste concert ooit zou worden. De gerenommeerde regisseur/choreograaf Kenny Ortega (Dirty Dancing) werd ingehuurd om het concert te regisseren. Met diverse castings werden wereldwijd de beste dansers ingehuurd om naast de waarschijnlijk meest invloedrijke danser aller tijden te mogen dansen.

Michael Jackson was halverwege het eerste decennium van 2000 nog slechts een schim van zichzelf, nadat hij wekenlang in een rechtbank verbleef omdat hij beschuldigd werd van kindermisbruik. Hij werd hier uiteindelijk van vrij gesproken, maar mentaal is hij er aan onderdoor gegaan. Velen twijfelden er dan ook over of Michael Jackson zo’n uitputtende tour fysiek nog wel aankon. In de documentaire laat hij zien dat hij het nog wel degelijk in zich heeft, maar inderdaad zal het altijd een raadsel blijven of Michael de tour tot een goed einde zou brengen.

Hoewel hij tijdens zijn leven meermaals beschimpt en belachelijk gemaakt werd, heeft zijn vroegtijdige dood ervoor gezorgd dat hij tegenwoordig gezien wordt als het muzikale genie dat hij ook was. Michael Jackson zelf is er misschien niet meer, maar zijn muziek leeft nog immer voort.

De laatste stuiptrekking van Michael Jackson.

Het moest een grootse show worden, het werd een docu op basis van wat behind the scenes materiaal. Niet meteen de uittocht die hij voor ogen had, ook best schrijnend voor "the King op Pop", maar dat beetje extra tragiek helpt misschien wel weer hem een nóg grotere artiest te maken.

Ik ben geen fan van Michael Jackson. Toen ik 6 was vond ik Black and White nog wel leuk (inclusief videoclip), maar dat is zowat mijn enige herinnering aan het leuk vinden van iets waar hij mee te maken had. Maar leuk of niet, rond Jackson kon je niet heen en zo'n behind the scenes docu zou dan toch iets moeten vrijgeven over de persoon achter de legende.

Maar dat doet het eigenlijk niet. Het staat hier te boek als docu maar de momenten dat je reacties hoort of Jackson zelf echt aan het werk ziet zijn héél beperkt. Wat je eigenlijk krijgt is de show, maar dan zonder de eigenlijke show. Veel repetities van alle nummers, volledig van start to finish. Nu kan ik me inbeelden dat dat als fan leuk is om zien, maar voor niet fans valt er echter bitter weinig te beleven.

Het geraamte van de show is ook nog héél beperkt. Buiten wat nieuw filmmateriaal (wat er vaak wat kitscherig uitzag, maar wat wil je met Ortega aan het roer) zijn het vooral veel ruwe beelden en matig belichte podia die de leidraad vormen door deze docu. Het indrukwekkende moet je er vooral zelf nog bijdenken.

Eerlijk is eerlijk, de film zelf pretendeert ook niet meer te zijn, in het begin van de film krijg je een tekstje voorgeschoteld wat uitlegt dat dit voornamelijk voor de fans is, om hen toch nog een glimps van Jackson's finale afscheid te gunnen. Daar slaagt deze film dan nog wel in (denk ik), maar buiten wat spaarse momenten waar je Jackson z'n werk ziet doen vond ik er verder helemaal niks aan.

1.0*

Deze documentaire boeide mij meer dan verwacht. De optredens vond ik mooi om te zien. De liedjes vind ik over het algemeen niet geweldig, maar wel prima om naar te luisteren. Michael Jackson was een enorme perfectionist en een harde werker. Er is nu natuurlijk veel ophef over mogelijk seksueel misbruik, maar ik heb geprobeerd daar niet te veel aan te denken bij het kijken van deze documentaire, aangezien het daar niet over gaat en ik het mijn beoordeling niet wil laten beïnvloeden. Ik heb mij vermaakt met deze documentaire en ik vond het leuk om te zien hoe er naar de concerten werd toegewerkt, maar niet meer dan dat. Een 7. 3,5*

Eindelijk deze film toch maar eens bekeken. Fraai allemaal om te zien en het mocht blijkbaar wat kosten.

MJ vond het allemaal wel prachtig. Heel af en toe hoor en zie je wat hij nu zelf eigenlijk wilde. Zijn persoon komt er (dus) niet echt duidelijk in naar voren, geen gesprekken ofzo waaruit zijn 'visie' zou blijken (ja, over de natuur, maar dat vind ik zo'n open deur, daar is hij echt niet uniek in). Genie? Bij zijn leven niet echt, vanaf zijn dramatische dood des te meer, zo gaat dat blijkbaar. Zijn hele omgeving in de film vindt hem geweldig in alles wat hij doet, hetgeen ik wat ongeloofwaardig vind, er zal best wel eens een stevige discussie zijn geweest. Het komt allemaal wat braafjes over.

In de veronderstelling dat dit een docu over het leven van Jacko was kwam ik hier toch enigszins teleurgesteld uit en ben ik van mening dat deze docu die vooral de generale repetities behelst van zijn terugkeer op het podium erg interessant is voor echte Jackson fans. Geheel onberoerd sta ik niet tegenover Michael Jackson aangezien ik verschillende cd's heb, de man echt wel mooie muziek heeft gemaakt en de eerste cassette single die ik ooit kocht zowaar Blake or white was. Toch had ik dit achteraf niet hoeven zien omdat het voor mij niet zoveel toevoegt.

Is het dan een slechte docu? Absoluut niet. Het is best aardig de man op zijn vijftigste bezig te zien, en hoewel de man breekbaar oogt had hij zeker zijn 'moves' niet verloren. Sterker de man komt in overleg met de regisseur over als iemand die weet wat hij wil, de puntjes op de i wil hebben toch zonder ego, moeilijk gedrag of sterallures. Aardig is dan nog op zijn minst te zien de vibe die het geheel losmaakt binnen de danser community die van heinde en ver komen voor audities. Aardig is ook te zien de hoeveelheid werk, repetitie, techniek en inzet die achter een groot optreden als dit zit, een grootse show zou het ongetwijfeld geworden zijn. Helaas heeft het niet zo mogen zijn. Grappig nog op zijn minst de Nederlander Timor Steffens die zich door de audities heen vecht.

Maar na drie kwartier van danspasjes, finetunning, repeteren en hoe ze de montage gaan doen met de oude clips en muziek, snak ik bijna naar iets meer achtergrond. Hoe zien de mensen tegen hem aan? Hoe voelt Michael zichzelf zowel fysiek als geestelijk? Het feit dat een overdosis toegediende pijnstiller hem fataal werd doet toch denken dat hij er fysiek problemen waren want anders gebruik je zoiets niet of hij moet natuurlijk verslaafd geweest zijn wat goed mogelijk is. Het blijft in nevelen gehuld en eigenlijk ben ik niets wijzer geworden over het fenomeen MJ en dat is voor mij te mager.

Zoals gezegd zal een echte fan van deze docu smullen maar voor de gemiddelde kijker die niet veel of weinig heeft met Michael Jackson heeft zal deze docu weinig toevoegen. Een slechte docu is het zeker niet, maar eentonig is het hele gebeuren wel.

MJ is de onbetwiste king of pop. Deze beelden in zijn nadagen zijn daardoor per definitie interessant. Maar sec gezien is het een zeer matige documentaire. Een aaneenschakeling van repetitiebeelden met hier en daar een vaag interviewtje met een onbekend iemand. Voelt inhoudsloos. *2.5